Tharos

Tharos

Το Παράρτημα Πτολεμαϊδας της «Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης- Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και απογόνων» καλεί όλους τους εργαζόμενους και τους κάτοικους της Εορδαίας στην εκδήλωση στο μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στον Περδίκα το Σάββατο 20 Οκτώβρη 2018 στις 11 π.μ. όπου θα γίνει εκδήλωση προς τιμήν των αγωνιστών του ΕΛΑΣ που έχασαν τη ζωή τους στις 11 Οκτώβρη του 1944.

Το Σάββατο 13-10-2018, στην Κοζάνη, έγιναν οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. του συλλόγου μας. Μετά από εκλογές εξελέγησαν επτά (7) μέλη και συγκροτήθηκαν σε σώμα ως εξής:

1) ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τζήμκας Νικόλαος
2) ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Μουρουζίδης Αναστάσιος
3) Γ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Κωνσταντούλας Νικόλαος
4) ΤΑΜΙΑΣ Majchrowska Grazyna
5) ΥΠΕΥΘ. ΔΗΜ. ΣΧΈΣΕΩΝ Γεροντίδης Θεόδωρος
6) ΑΝΑΠΛ. ΜΕΛΟΣ Πλεξίδας Νικόλαος
7) ΑΝΑΠΛ. ΜΕΛΟΣ Σιούστης Γεώργιος

Στις 8 και 9 Οκτωβρίου 2018 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Νεστόριο η εναρκτήρια συνάντηση των εταίρων του έργου GREENPOINT-MOB στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος INTERREG – IPA CBC ΕΛΛΑΔΑ-ΑΛΒΑΝΙΑ 2014-2020, στο οποίο η ΔΙΑΔΥΜΑ Α.Ε. συμμετέχει ως επικεφαλής εταίρος.

Στο συγκεκριμένο έργο που χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα INTERREG – IPA CBC ΕΛΛΑΔΑ-ΑΛΒΑΝΙΑ 2014-2020, οι εταίροι του έργου είναι συνολικά 6:

ΔΙΑΔΥΜΑ Α.Ε. – DIADYMA S.A., Ελλάδα (Επικεφαλής εταίρος)

Δήμος Πρεσπών – Municipality of Prespes, Ελλάδα

Δήμος Νεστορίου – Municipality of Nestorio, Ελλάδα

Δήμος Κολώνιας – Municipality of Kolonjë , Αλβανία

Βαλκανικό Κέντρο Συνεργασίας και Ανάπτυξης – Balkan Center for Cooperation and Development (BCCD), Αλβανία

Δήμος Αργυροκάστρου – Municipality of Gjirokaster, Αλβανία

Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 670.673,98€, ενώ αυτός που αντιστοιχεί στις δράσεις του Δήμου Νεστορίου ανέρχεται σε 102.000,00€. Η διάρκειά του είναι διετής.

Το έργο GREENPOINT-MOB αφορά την πρόληψη και την ανακύκλωση των απορριμμάτων και την ανάπτυξη ενός κινητού πράσινου σημείου για τη διασυνοριακή περιοχή Ελλάδας – Αλβανίας.

Ο κύριος στόχος του έργου είναι η είναι η βελτίωση της διαχείρισης των ανακυκλώσιμων αποβλήτων (χαρτί, πλαστικό, γυαλί, αλουμίνιο, μπαταρίες, χρησιμοποιημένα έλαια, ηλεκτρικός και ηλεκτρονικός εξοπλισμός, ογκώδη απορρίμματα, χρησιμοποιημένα ρούχα, λάμπες) στις απομακρυσμένες περιοχές.

Το έργο μεταξύ άλλων αποσκοπεί:

– στην κάλυψη της ανάγκης βελτίωσης της ανακύκλωσης σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές, προσφέροντας κατάλληλες λύσεις για όλες τις ροές αποβλήτων μέσω του GREEN POINT MOB,

– στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των πολιτών σχετικά με τις πρακτικές ανακύκλωσης και τον κατάλληλο διαχωρισμό των αποβλήτων στην πηγή,

– στην ανάπτυξη κατάλληλης κατάρτισης και ενημέρωσης προς τον πληθυσμό-στόχο των απομακρυσμένων περιοχών του έργου, δηλαδή στα σχολεία, τις δημόσιες αρχές και τις ιδιωτικές εταιρείες,

– στην ανταλλαγή, μεταξύ των εταίρων, τεχνογνωσίας και καλών πρακτικών που σχετίζονται με τη βελτίωση της διαχείρισης των ανακυκλώσιμων αποβλήτων,

-στην προμήθεια κατάλληλων κάδων ανακύκλωσης και οχημάτων για την μεταφορά αυτών στις ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές,

– στην εκπόνηση έρευνας αξιολόγησης αναγκών, ώστε να καταδειχτεί η τρέχουσα κατάσταση της διαδικασίας ανακύκλωσης και το επίπεδο διαχείρισης αποβλήτων. Βάσει των ευρημάτων, θα εκπονηθούν συγκεκριμένα Τοπικά Σχέδια Ανακύκλωσης (LRP) με συγκεκριμένες ενέργειες σε κάθε συμμετέχοντα Δήμο για την μεταφορά τεχνογνωσίας της διαδικασίας ανακύκλωσης.

Στο πλαίσιο αυτό, το έργο GREEN POINT MOB περιλαμβάνει, επίσης, τοπικές καμπάνιες ευαισθητοποίησης, διοργάνωση εκδηλώσεων και διεξαγωγή εκπαιδευτικών σεμιναρίων σχετικών με τις ορθές πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων και τη στάση ανακύκλωσης στο σπίτι.

Πρωταρχικός στόχος του έργου είναι η βελτίωση της διαχείρισης αποβλήτων σε απομακρυσμένες περιοχές αυξάνοντας κατά 50% την ανακύκλωση των αποβλήτων. Σε περιοχές όπου δεν υπάρχει ανακύκλωση αυτή τη στιγμή, ο στόχος ορίζεται στο 10% της ανακύκλωσης των αποβλήτων.

Η προστιθέμενη αξία του GREEN POINT MOB είναι η προσπάθεια να αλλάξει η στάση των λαών προς μια πιο υπεύθυνη διαχείριση αποβλήτων ακολουθώντας τις ορθές πρακτικές και μεθόδους ανακύκλωσης σε απομακρυσμένες περιοχές.

Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Γιώργος Αδαμίδης υποστηρίζει πως περισσότερα από 20 σενάρια που εξέτασε σχετική μελέτη της ΔΕΗ, δείχνουν ότι πρέπει να παραμείνουν στο ενεργειακό σύστημα της χώρας τόσο ο ΑΗΣ Αμυνταίου, όσο και ο αντίστοιχος της Καρδιάς

Αγωγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της υπό πώληση μονάδας της Μελίτης στη Φλώρινα κατέθεσε χθες η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ.
Πρόκειται για μια ακόμη κίνηση της Ομοσπονδίας στην προσπάθεια της να αποτρέψει την πώληση των τριών λιγνιτικών μονάδων της Μεγαλόπολης και της Φλώρινας.

Πάντως έγκυροι κύκλοι αναφέρουν ότι οι νομικές κινήσεις της ΓΕΝΟΠ κάθε άλλο παρά το μεγαλύτερο πρόβλημα του συγκεκριμένου διαγωνισμού είναι, αφού θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να εξεταστεί από το ΣτΕ η συγκεκριμένη αγωγή.

Εξάλλου, χθες (15/10) ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Γιώργος Αδαμίδης μιλώντας στην ΕΡΤ Κοζάνης δήλωσε ότι περισσότερα από 20 σενάρια που εξέτασε σχετική μελέτη της ΔΕΗ, δείχνουν ότι πρέπει να παραμείνουν στο ενεργειακό σύστημα της χώρας ο ΑΗΣ Καρδιάς και ο ΑΗΣ Αμυνταίου για να μην προκύψουν προβλήματα σχετικά με την επάρκεια και ασφάλεια του συστήματος.

Ο κ. Αδαμίδης εξέφρασε μάλιστα την αισιοδοξία του ότι με τα νέα στοιχεία που έχει προσκομίσει η ελληνική πλευρά θα καμφθούν οι αντιδράσεις της Κομισιόν και θα δοθεί τελικά η παράταση των 32.000 ωρών από 17.000 ώρες που είναι σήμερα για τον ΑΗΣ Καρδιάς.

Η  εκτίμηση αυτή εδράζεται στην έκθεση της ΡΑΕ και του ΑΔΜΗΕ, αλλά και σε μελέτη με 21 διαφορετικά σενάρια που συνυπολογίζουν όλα τα δεδομένα, τα οποία δείχνουν ότι πρέπει να παραμείνουν στο ενεργειακό σύστημα της χώρας ο ΑΗΣ  Καρδιάς και ο ΑΗΣ Αμυνταίου για να μην προκύψουν προβλήματα σχετικά με την επάρκεια και ασφάλεια του, τόνισε ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ , υπογραμμίζοντας ότι «δεν είναι μία εμμονή που υπάρχει στην περιοχή».

Ο κ Αδαμίδης επεσήμανε ότι «με την παράταση των ωρών λειτουργίας στις 32.000 ώρες, ο ΑΗΣ  Καρδιάς θα συνεχίσει να λειτουργεί τουλάχιστον για δύομιση ακόμη χρόνια, μέχρι να μπει στο σύστημα η υπό κατασκευή νέα μονάδα Πτολεμαϊδα 5».

Σε ότι αφορά στον ΑΗΣ Αμυνταίου, ο Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ  ΔΕΗ χαρακτήρισε ικανοποιητική την εξέλιξη της  ένταξής του στον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας και της εξαίρεσής του από την αποεπένδυση, με το άνοιγμα των διαδικασιών το επόμενο διάστημα για την λειτουργική και περιβαλλοντική της αναβάθμιση.

Η δεκάχρονη Γρεβενιώτισσα, Αριάδνη Ρόβα ντυμένη σαν μαύρος κύκνος δήλωσε στον Γιώργο Λιανό ότι είναι «σε μάχη», κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε. Η μικρή χορεύτρια βγήκε με πάθος στην σκηνή επιστρατεύοντας όλα τα χορευτικά και υποκριτικά της μέσα για να κάνει αυτή τη μάχη πραγματικότητα και οι κριτές την κοιτούσαν με το στόμα ανοιχτό.

«Αριάδνη είσαι μόνο 10 χρονών και είδαμε ένα κορίτσι με μια ωριμότητα εκφραστική, με ένα κομμάτι που ήταν πολύ dark, όχι μόνο το μουσικό κομμάτι. Η χορογραφία, η διάθεση σου, η έκφραση σου, που για 10 χρονών μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση. Συνήθως 10 χρονών μπαλαρίνες είναι πιο ροζ, πιο ρομαντικά τα κομμάτια. Έχουν μια άλλη προσέγγιση. Η δική σου προσέγγιση και ο τρόπος που υποστηρίχθηκε, ροζ δε τη λες… καταdark. Το κορίτσι είναι goth. Δεν το έχω ξαναδει, με εντυπωσίασες» δήλωσε η Μαρία Μπακοδήμου. Και φυσικά η μικρή Αριάδνη πέρασε στην επόμενη φάση του «Ελλάδα έχεις ταλέντο».

Ο Λευτέρης Γιοβανίδης με σκηνοθεσίες σε Ελλάδα και εξωτερικό και δεκάδες μεταφράσεις θεατρικών έργων αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης. Ρεαλιστής, ακριβολόγος και τελειομανής δεν αναλώνεται σε μεγαλοστομίες και προσωπικά οράματα αλλά θέτει στόχους που επαναπροσδιορίζουν το θέατρο της Κοζάνης και το φέρνουν αντιμέτωπο με τον πιο βασικό λόγο ύπαρξής του, την παραγωγή πολιτισμού. Μας συστήνει ένα πλήρως ανακαινισμένο θέατρο και ένα ανανεωμένο δραματολόγιο με σημαία τη μεγάλη παραγωγή «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», που θα ικανοποιήσουν τον πιο απαιτητικό θεατή της πόλης αλλά και όχι μόνο.

-Από το ελεύθερο θέατρο στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης. Διαφορές και κοινά σημεία;

Είναι πολύ δημιουργικό να έχεις την ευθύνη, του να διοικείς έναν ολόκληρο οργανισμό. Ξέρετε, συχνά οι καλλιτέχνες διακατεχόμαστε από μια μεγαλοστομία, αναλωνόμαστε σε ιδεολογίες του πόσο πολύ πιστεύουμε στην τέχνη και στο πώς ιδεατά πρέπει να ζούμε. Τι κάνουμε όμως επί της ουσίας; Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης μου έδωσε την ευκαιρία να γίνω παραγωγικός, μου έδωσε ένα βήμα να μπορέσω να προσφέρω σε μια τοπική κοινωνία, κάτι που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Είναι μεγάλη τύχη να με καλούν σε μια θέση όπου μπορώ τα λόγια να τα μετουσιώσω σε πράξεις, να αναμετρηθώ με τις ευθύνες μου και να δικαιολογήσω στον εαυτό μου πως την ιδεολογία την κάνεις πράξη. Να μπορέσω στην ουσία να επηρεάσω την καθημερινότητα κάποιων ανθρώπων.

-Υπάρχουν όρια και φραγμοί στα σχέδιά σας;

Είμαστε ένας επιχορηγούμενος οργανισμός από το Δήμο Κοζάνης, την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και το Υπουργείο Πολιτισμού. Συνεπώς, φέρουμε μια ευθύνη. Δεν είμαστε ένας οργανισμός ιδιωτικός που δεν οφείλουμε να αναφερόμαστε σε κανέναν. Πρέπει, λοιπόν, να βγάζουμε έναν προγραμματισμό που θα τηρεί κάποιες προϋποθέσεις. Είμαστε ο μόνος επίσημος κρατικός φορέας Πολιτισμού στην Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας οπότε οφείλουμε να υπηρετήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τον ρόλο μας. Προσωπικά, δεν στοχεύω σε ένα ρεπερτόριο που εξυπηρετεί δικές μου φιλοδοξίες αλλά μέλημά μου είναι να δώσω την ευκαιρία στον κόσμο να έρθει σε επαφή με το θέατρο, να το αγαπήσει, να το εντάξει στην καθημερινότητά του. Όραμά μου είναι να φέρω τον κόσμο της Κοζάνης και της ευρύτερης περιοχής στις αίθουσες μας, ανανεώνοντας έτσι τη σχέση μεταξύ μας.

-Μιλάμε για μια ολική μεταμόρφωση του χώρου.

Πηγαίνοντας στην Κοζάνη, κάτι που έκανα με μεγάλη όρεξη και χαρά, έθεσα δυο μεγάλους στόχους. Αν και δεν κατάγομαι από εκεί, δεν σας κρύβω ότι αγάπησα αυτή την πόλη από την πρώτη μέρα. Ο πρώτος ήταν να ανακαινιστεί πλήρως το θέατρο. Δεν θεωρώ ότι μπορούμε αυτή τη στιγμή, το 2018 να μιλάμε για έναν χώρο Πολιτισμού που δεν τηρεί καμία προδιαγραφή. Τον πρώτο στόχο τον πετύχαμε. Έχουμε ήδη ένα ανακαινισμένο φουαγιέ, μια ριζικά ανανεωμένη Κεντρική Σκηνή 500 θέσεων και προβήκαμε επίσης στη δημιουργία μιας Εναλλακτικής Σκηνής που δεν υπήρχε πριν. Θεωρώ απαραίτητο μια πόλη και ένα θέατρο, να διαθέτει μια Εναλλακτική Σκηνή 80 θέσεων για την παρουσίαση μικρότερων θεαμάτων. Πια, μπορούμε να φιλοξενούμε θιάσους με μικρότερα σχήματα, από όλη την επικράτεια, που προορίζονται για ένα αριθμητικά μικρότερο κοινό.

-Αυτές οι αλλαγές του χώρου πόσο βοηθούν στην καλλιτεχνική έκφραση;

Έγιναν σημαντικές επεμβάσεις στη λειτουργία του θεάτρου. Αντιμετωπίζαμε σημαντικό πρόβλημα με τα παρασκήνια, υπήρχαν κατασκευές από τη δεκαετία του ’70 που δεν βοηθούσαν στην ομαλή λειτουργία του θεάτρου. Τώρα, τα παρασκήνια παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα συμβάλλοντας στη λειτουργικότητα των παραστάσεων.  Κατασκευάσαμε μια επισκέψιμη γέφυρα για κρέμαση προβολέων. Το θέατρο της Κοζάνης δεν έχει πια να ζηλέψει τίποτα, φωτιστικά τουλάχιστον, από μια μεγάλη σύγχρονη σκηνή. Αγοράσαμε κυκλόραμα και φτιάξαμε κουΐντες για την σκήνη.

-Ο προγραμματισμός φέρει τη δική σας προσωπική σφραγίδα, του καλλιτεχνικού διευθυντή ή συντίθεται από ομαδικές ιδέες;

Το να φτιάξεις έναν προγραμματισμό είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Σας ανέφερα πριν ότι έχω βάλει δύο στόχους. Ο δεύτερος είναι να φέρω τον κόσμο της Κοζάνης στο θέατρο. Να τους θυμίσω ότι υπάρχουμε εκεί και να τους κάνω να καταλάβουν ότι πρόκειται για ένα δικό τους θέατρο. Είναι ένα θέατρο της πόλης, είναι το θέατρο της Κοζάνης. Μ’ αυτό το κριτήριο δημιούργησα ένα πρόγραμμα που σαν κέντρο και αναφορά έχει τους Κοζανίτες. Έχω φωνάξει καλλιτέχνες και δημιουργούς της πόλης στον προγραμματισμό μας, έχω προκαλέσει τη συγγραφή πέντε νέων θεατρικών κειμένων στα ελληνικά γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι δεν μπορούμε να έχουμε παραγωγή πολιτισμού ή εξέλιξη αν δεν παρέχονται ευκαιρίες σε συγγραφείς να γράφουν, σε σκηνοθέτες να σκηνοθετούν. Δεν επιθυμώ το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης να είναι ένα θέατρο που φέρνει μετακλήσεις έτοιμων παραστάσεων αλλά να δημιουργούμε καινούργιες. Έχω προσκαλέσει όλες τις τοπικές δυνάμεις και έχω φέρει ανθρώπους που έχω συνεργαστεί μαζί τους για τη δημιουργία παραστάσεων που φέρουν τη σφραγίδα του ποιοτικού θεάτρου.

-Θα δούμε σε δική σας σκηνοθεσία τον «Ρωμαίο και Ιουλιέτα» σε μια σύμπραξη με το Εθνικό Θέατρο της Κροατίας. Πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο στοίχημα;

Είναι ένα φιλόδοξο στοίχημα, πράγματι. Είμαστε ένα Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο και αυτή τη στιγμή έχουμε καταφέρει να συνεργαστούμε με μια Κρατική Σκηνή του εξωτερικού, συγκεκριμένα με το Εθνικό Θέατρο της Κροατίας. Ένα θέατρο με μια πολύ μεγάλη παράδοση. Θα ανεβάσουμε την  παράσταση, τον «Ρωμαίο και Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ, με μια ματιά όπου συνυπάρχουν 2 οικογένειες σήμερα κάπου στα Βαλκάνια, οι Έλληνες, η οικογένεια της Ιουλιέτας και οι Κροάτες η οικογένεια του Ρωμαίου. Μια παράσταση που στοχεύουμε να ταξιδέψει γιατί έχει ένα πολύ ξεχωριστό concept. Το θέατρο της Κοζάνης πέρα από τα σύνορα της πόλης του και πέρα από την επικράτεια της χώρας θα ταξιδέψει και στο εξωτερικό. Στις 26 Ιανουαρίου του 2019 θα παρουσιάσουμε το έργο στην Κροατία και μετέπειτα στην Κύπρο αλλά και σε διάφορα φεστιβάλ του εξωτερικού που έχουν θέμα τον Σαίξπηρ. Ευελπιστούμε αυτή η παραγωγή να προσφέρει ένα δυνατό ξεκίνημα στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Στο έργο πρωταγωνιστεί η Χρύσα Ρώπα στο ρόλο της παραμάνας. Είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε. Έχει έρθει με κέφι και όρεξη και είμαστε πολύ τυχεροί που την έχουμε μαζί μας.

-Εσείς γνωρίζετε το κοινό της επαρχίας μόνο μέσα από παραστάσεις σας που ταξίδεψαν για λίγο σε διάφορες πόλεις. Τώρα πρέπει να αναμετρηθείτε με ένα τέτοιο κοινό. Πώς το αντιμετωπίζετε;

Στην επαρχία μπορεί να μιλάμε για μικρά νούμερα θεατών αλλά είναι ένα εκπαιδευμένο κοινό που έχει αισθητική, γνωρίζει από θέατρο και έχει απαιτήσεις. Στην Αθήνα απλά μιλάμε για ένα μεγαλύτερο κοινό. Αυτή τη στιγμή είναι πολύ αρχή για μένα και προσπαθώ να βρω την σχέση μου με το κοινό της Κοζάνης. Βασικά να αποκτήσω μια σχέση μαζί τους. Να τους αφουγκραστώ και να επικοινωνήσω δημιουργικά μαζί τους.

-Πώς σας υποδέχτηκαν στην Κοζάνη;

Ένιωσα πολύ οικεία από την πρώτη μέρα, από τις πρώτες μας συναντήσεις για το θέατρο. Δεν σας κρύβω ότι είμαι τυχερός γιατί τόσο ο Δήμαρχος της πόλης, ο Λευτέρης Ιωαννίδης όσο και  το Δ.Σ με Πρόεδρο τον Θέμη Λιάκο μ’ έχουν στηρίξει από την αρχή καθώς έχουν ως μέλημά τους το καλό του θεάτρου. Επίσης ο Περιφερειάρχης έχει έννοια να πάμε καλά. Χωρίς αυτούς δύσκολα δίνεις μάχες.

-Αναφερθήκατε ήδη στη μεγάλη παραγωγή που αναμένουμε, μπορείτε να ξεχωρίστε κάποια άλλη παράσταση από το φετινό δραματολόγιο;

Στόχος μας είναι κάθε χειμώνα να κάνουμε δυο και το καλοκαίρι μια μεγάλη παραγωγή που θα παίρνει το δρόμο της περιοδείας. Για το φετινό χειμώνα, ποντάρουμε στη μεγάλη και σπουδαία παραγωγή «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» και η επόμενη είναι ο «Κατάδικος» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Πρόκειται για ένα κείμενο που έχει γραφτεί το 1919 και 100 χρόνια μετά ζητάμε από τον σκηνοθέτη της παράστασης, Βασίλη Μαυρογεωργίου, να το μεταφέρει επί σκηνής. Ένα υπέροχο μυθιστόρημα με πρωταγωνίστρια τη Μαρίνα Καλογήρου και θα κάνει πρεμιέρα τον Μάρτιο στην Κοζάνη.

-Το site του θεάτρου ανανεώθηκε και το θέατρο λανσάρεται πια με ένα ιδιαίτερο νέο λογότυπο.

Ήταν καθόλα απαραίτητη η ανανέωση του site για να μπορεί ο θεατής να πληροφορείται εύκολα για τις παραστάσεις μας και να προμηθεύεται τα εισιτήριά του. Θεωρώ ότι ήταν σημαντικό σύμφωνα με τη δική μου αισθητική, η ανανέωση του λογοτύπου. Συνεργαστήκαμε με τον καλλιτέχνη-γραφίστα, Βασίλη Κασσαβέτη, που εμπνευσμένος από το λουλούδι του κρόκου Κοζάνης, ένα πασίγνωστο τοπικό προϊόν, δημιούργησε ένα λογότυπο που θέλω να πιστεύω θα αγαπηθεί πολύ.

Πηγή https://mikropragmata.lifo.gr/zoi/ta-logia-tha-ta-metousioso-se-prakseis/

Χωρίς πόσιμο νερό είναι τις τελευταίες μέρες οι κάτοικοι των οικισμών των Λαζαράδων και του Φρουρίου, μετά τη βλάβη που σημειώθηκε στα τέλη της προπερασμένης εβδομάδας (6-7/10) στο υποβρύχιο αντλητικό συγκρότημα (πομόνα) στη θέση Ισιώματα Μικροβάλτου, από όπου υδρεύεται συμπληρωματικά και το Τρανόβαλτο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας η πομόνα εστάλη από 11/10 για επισκευή και αναμένεται εντός της τρέχουσας εβδομάδας να αποκατασταθεί η βλάβη.

Το κρίσιμο στην προκείμενη περίπτωση είναι ότι αυτές τις μέρες στους δυο οικισμούς έχει γίνει η παροχέτευση νερού στις δεξαμενές από παλιές γεωτρήσεις που ήταν προβληματικές (παρουσίαζαν αύξηση νιτρικών, νερό μη πόσιμο, μόνο για λοιπές χρήσεις), χωρίς -όπως διαπιστώσαμε από επίσκεψή μας στους Λαζαράδες- οι κάτοικοι να είναι επαρκώς ενημερωμένοι για αυτή την ενέργεια. Κάποιοι ανέφεραν ότι τους το είπε ο υδραυλικός του Δήμου, κάποιοι δεν γνώριζαν τίποτε. Πάντως δεν έχει εκδοθεί καμιά επίσημη ανακοίνωση από το Δήμο ή την Τ.Κ.Τρανοβάλτου, σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που άπτεται της υγείας των κατοίκων των οικισμών.

mikrovalto.gr

Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες,

Στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές αποφάσισα να συμμετέχω με τον συνδυασμό “Ενεργοί πολίτες ισχυρός Δήμος” με επικεφαλής το Δημήτριο Κοσμίδη. Η επιλογή μου αυτή είναι συνυφασμένη με την αίσθηση του καθήκοντος και την αγάπη μου για το Βόιο. Οι προκλήσεις και οι ευθύνες είναι πολλές και πολύπλευρες αλλά έχουμε τη θέληση, τη γνώση και το όραμα να τις αντιμετωπίσουμε. Την απόφασή μου αυτή ενίσχυσαν οι προτροπές των συμπολιτών μας από κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς, που αποτέλεσαν για εμένα την πρόκληση και πρόσκληση για την συμμετοχή μου. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και ειδικά ο πρώτος βαθμός αποτελεί τον αμεσότερο τρόπο έκφρασης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, καθώς οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά σ’ αυτή .

Η παρουσία μου άλλωστε είναι γνωστή μέσα από την επαγγελματική και κοινωνική μου δράση στην περιοχή. Στόχος μας είναι να οδηγήσουμε το ΒΌΙΟ ψηλότερα, με πολλή δουλειά, σχεδιασμό, όραμα, συναίνεση και συνεργασία, αλλά και με ρήξεις, όπου χρειασθεί. Σε αυτόν τον αγώνα θα προχωρήσουμε μαζί και θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για ένα καλύτερο ΒΟΙΟ. Κλείνοντας θέλω να πω δύο λόγια και για τον υποψήφιο Δήμαρχο κ Κοσμίδη με τον οποίο μας συνδέουν κοινοί αγώνες λόγω της ανιδιοτελούς αγάπης μας για το ΒΌΙΟ και τους κατοίκους του, καθώς και στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές συνεργαστηκαμε ως υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι συμμετέχοντας σε κοινό συνδυασμό για το καλό του ΒΟΪΟΥ. Ο κ. Κοσμίδης δραστηριοποιείται επαγγελματικά στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια στον τομέα της γούνας με μεγάλη επιτυχία, ενώ παράλληλα έχει μεγάλη συνδικαλιστική και πολιτιστική δράση. Μαζί λοιπόν θα δώσουμε αγώνα για ενα καλύτερο δήμο.

Για ένα καλύτερο ΒΟΙΟ. Γιατί όπως δείχνει και το λογότυπο, όλα είναι στα χέρια μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Σαιδέ


α΄ . Κήρυξη του πολέμου - Σχέδιο επιχειρήσεων « Τόλμη προς το άγνωστο»

Προαναφέραμε ότι, παρά τις αντιδράσεις των Γάλλων, κυρίως, αλλά και των Αγγλων και των Αυστριακών, και των Ρώσων, για την αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια και παρά τους φόβους τους για τις συνέπειες που θα είχε ένας πόλεμος για τα συμφέροντά τους η «Βαλκανική Συμμαχία» κήρυξε τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, για τους λόγους που επισημάναμε. Οι σύμμαχοι λοιπόν, εκμεταλλευόμενοι την ήττα της Τουρκίας από την Ιταλία στην Αφρική ( Λιβύη, 1911) και την ταραχώδη κατάσταση στην Αλβανία πίεσαν το σουλτάνο για εκχώρηση μεταρρυθμίσεων στους υπόδουλους, επιδιώκοντας ρήξη και κήρυξη πολέμου εναντίον της Τουρκίας. Στις 20.9.1912 ζήτησαν από το σουλτάνο, με κοινή διακοίνωσή τους, εφαρμογή των αποφάσεων του Συνεδρίου του Βερολίνου (13.7.1978). Η Τουρκία όμως, αντί απαντήσεως στους συμμάχους, Βουλγάρους, Σέρβους, Έλληνες και Μαυροβούνιους, ανακάλεσε τους πρέσβεις της από τις πρωτεύουσές τους, ενέργεια που σήμαινε πόλεμο! Έτσι η «Βαλκανική Συμμαχία» με κοινή διακοίνωση προς την «Υψηλή Πύλη» (4.10.1912), κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Τουρκίας, επίσημα πλέον σημειώνοντας:
«Της Υψηλής Πύλης μη δούσης απάντησιν εις την ταυτόσημον διακοίνωσιν, την οποίαν αι κυβερνήσεις Βουλγαρίας, Ελλάδος και Σερβίας απηύθυναν προς αυτήν την 20ην Σεπτεμβρίου 1912, αναγκάζονται - αι κυβερνήσεις αύται, προς μεγίστην των λύπην να προστρέξουν εις την δύναμην των όπλων, επιρρίπτουσαι την - επί τούτω - ευθύνην εις την Οθωμανικήν κυβέρνησιν».
Στις 4 Οκτωβρίου 1912 το Μαυροβούνιο, μετά από συνεννόηση με τους συνεταίρους του, κήρυξε πρώτο τον πόλεμο κατά της Τουρκίας και κατόπιν, την ίδια μέρα, ακολούθησαν η Σερβία και η Βουλγαρία. Την επομένη, 5 Οκτωβρίου 1912, έμπαινε και η Ελλάδα στον κοινό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, προκειμένου να διεκδικήσει με τα όπλα τα απαράγραπτα εθνικά της δίκαια, μετά από πέντε και πλέον αιώνες απερίγραπτης δουλείας του Βόρειου Ελληνισμού. Κατά το σχέδιο επιχειρήσεων των συμμάχων, θα έπρεπε να αποκοπεί η δύναμη των Τούρκων στη Θράκη και να εμποδιστεί κάθε συνεργασία της με τις τουρκικές δυνάμεις στη Μακεδονία, την Ήπειρο και την Αλβανία, με απώτερο στόχο την απομόνωση της Κωνσταντινούπολης. Για την επιτυχία του σχεδίου αυτού θα έπρεπε Βούλγαροι, Σέρβοι και Έλληνες να δράσουν συγχρόνως κατά των τουρκικών δυνάμεων στη Θράκη και στη Μακεδονία. Έτσι ο βουλγαρικός στρατός επετέθηκε (4.10.1912) κατά των Τούρκων στη Θράκη και οι ελληνικές και οι σερβικές δυνάμεις εξόρμησαν (5.10.1912) κατά των Τούρκων στη Μακεδονία.
Ήταν σαφές ότι η Ελλάδα, στις 5 Οκτωβρίου 1912, «τόλμησε προς το άγνωστο» κατά τη ρήση του τότε πρωθυπουργού Βενιζέλου. Μάλιστα τόλμησε με υπολογισμό και όραμα ελευθερίας, κάτι που δεν έπραξε στις επαναστάσεις του 1854, του 1878 και στο Μακεδονικό Αγώνα. Η Ελλάδα του 1912 δεν κάμφθηκε από τις προκλήσεις των Τούρκων και από τα συνοριακά επεισόδια, που ήταν καθημερινά «συνήθη γεγονότα» της μεθορίου, ούτε από τις «ανησυχίες» και τις έντονες πιέσεις των Δυνάμεων, για την αποτροπή και τη γενίκευση του πολέμου. Στις 27.9.1912 οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις απηύθυναν κοινή διακοίνωση προς τα κράτη - μέλη της «Βαλκανικής Συμμαχίας» αποδοκιμάζοντας τη διατάραξη της ειρήνης, επιμένοντας κατηγορηματικά ότι δε θα δέχονταν καμία παραβίαση του εδαφικού καθεστώτος της Τουρκίας στα Βαλκάνια, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε έκβαση του πολέμου. Υπενθύμιζαν μάλιστα πονηρά τις ρυθμίσεις και τις μεταρρυθμίσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου του 1878, που η Τουρκία δεν είχε ποτέ εφαρμόσει, κοροϊδεύοντας τους Βαλκάνιους υπόδουλους, με την ανοχή των ευρωπαϊκών Δυνάμεων. Η Ελλάδα είχε προπαρασκευαστεί καλά, σε στεριά και θάλασσα, και ήταν σε θέση ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις εκείνου του αγώνα, οδηγούμενη από ικανή και αποφασισμένη πολιτικοστρατιωτική ηγεσία. Ήταν σαφές ότι στις 5 Οκτωβρίου 1912 η Ελλάδα ήταν έτοιμη να τολμήσει τη «Μεγάλη Εξόρμηση».
β΄. Μέτωπο Θεσσαλίας: Διάταξη δυνάμεων - Μάχη Σαρανταπόρου
Στις 5 Οκτωβρίου 1912 λοιπόν, άρχισε ο Α΄ Βαλκανικός πόλεμος, με ευοίωνες συνθήκες και προϋποθέσεις. Με ετοιμοπόλεμο και αξιόμαχο τον ελληνικό στρατό, με σύγχρονο οπλισμό και εκπαιδευμένες ένοπλες δυνάμεις ξηράς και θάλασσας. Τα ελληνικά σύνορα στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία άρχιζαν κατά τη νοητή γραμμή: Βόρεια του Αμβρακικού κόλπου (Άρτα) - νότια του Μετσόβου, που ανήκε στην Τουρκία - κατευθυνόταν ανατολικά, κατά τις κορυφογραμμές Χασίων - Αντιχασίων (Μαλακάσα - Κακοπλεύρι - Αγνάντια - Αγιόφυλλο - Ασποκκλησιά - Μαυρέλι) - νότια ακολούθως, προς κορυφογραμμές Γριζάνου - Ζάρκου - αυχένες Μελούνας (ανάμεσα στον Τύρναβο και την Ελασσόνα), και κατόπιν - βόρεια - βορειοανατολικά στον Κάτω Όλυμπο, για να καταλήξουν στο Θερμαϊκό, ΝΑ του Πλαταμώνα, 700 μ. μόλις από το παλιό χωριό Πόροι.
Οι ελληνικές δυνάμεις ξηράς, κατά την οργάνωση που προαναφέραμε ήδη, σε δύο στρατιές, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου, είχαν προωθεί στα σύνορα της Θεσσαλίας κυρίως, από το θέρος του 1912. Η στρατιά Ηπείρου, μικρότερη σε δύναμη (10.500 άνδρες, περίπου), μια μεραρχία δηλαδή, με διοικητή τον αντιστράτηγο Σαπουντζάκη, είχε κυρίως αμυντική αποστολή, αρχικά στον ποταμό Άραχθο, εφόσον δεχόταν επίθεση των Τούρκων της Ηπείρου. Ο εξοπλισμός του στρατού ήταν πλήρης. Είχαν παραληφθεί 115.000 καινούργια όπλα. «Malincher», πολυβόλα, πυροβόλα, πεδινά και ορειβατικά, «Schmeider», ενώ ο εφοδιασμός και η ανασυγκρότηση του στρατού είχε αρχίσει από παλαιότερα (1909), ώστε να καταστεί ικανός για εκτέλεση πανστρατιάς, με εξαίρετο μαχητικό φρόνημα. Στις 5 Οκτωβρίου 1912, η στρατιά Θεσσαλίας, συνολικής δύναμης άνω των 100.000 ανδρών - τέσσερις μεραρχίες (Ι,ΙΙ, ΙΙΙ, IV) «ενεργού στρατού» (αξιόμαχες) και τρεις επικουρικές (V,VI, VII), απ’ τις οποίες η μία (VII) παρέμεινε αρχικά στη Λάρισα, ως εφεδρική - ήταν έτοιμη για διάβαση των συνόρων και επίθεση κατά των τουρκικών θέσεων.

i Διάταξη των δυνάμεων της «Στρατιάς Θεσσαλίας» την 4η.10.1912
Κατά τα επίσημα έγγραφα του ΓΕΣ/Δ.Ι.Σ και το «Χάρτη διάταξης του Στρατού Θεσσαλίας» την 4.10.1912, όλες οι δυνάμεις της Στρατιάς που αναφέραμε ήδη, ενισχυμένες από μία μεραρχία ιππικού και τέσσερα τάγματα ευζώνων, με επικεφαλής το διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο και επιτελάρχη τον υποστράτηγο Παναγιώτη Δαγκλή, ήταν παραταγμένες πλησίον των συνόρων της «Μελούνας», όπως λεγόταν τότε η περιοχή από το γνωστό διάσελο Μελούνα, πλησίον του Τυρνάβου. Συγχρόνως διατάχτηκε η 7η (VII) μεραρχία να κινηθεί από τη Λάρισα προς την Ελλασόνα, όπου και έφτασε μέσω Τυρνάβου - Μελούνας τη 12η Οκτωβρίου, χωρίς να προφθάσει να συμμετάσχει στη μάχη του Σαρανταπόρου. Η διάταξη πάντως της στρατιάς Θεσσαλίας είχε ως κύριο στόχο την κατάληψη των στενών του Σαρανταπόρου, ένα στενό πέρασμα μεταξύ Καμβουνίων και Τιτάρου, που η κύρια οχύρωσή του άρχιζε από το Χάνι Σαρανταπόρου και έφτανε μέχρι το Χάνι Καστανιάς και τα Στενά της Πόρτας, μια απόσταση δηλαδή που ξεπερνούσε τα 10 χλμ., με κατεύθυνση από ΝΑ προς ΒΔ και ουσιαστικά άρχιζε από το χωριό Κοκκινόγι και τη συμβολή του δρόμου προς Αγιο Δημήτριο - Στενά Πέτρας - Πιερία και έφτανε μέχρι τα Στενά της Πόρτας, άνω και Ν.Δ. των Σερβίων, απόσταση που άγγιζε τα 20 χλμ. Οι Τούρκοι, με τη βοήθεια Γερμανών ειδικών, είχαν οργανώσει την άμυνα του χώρου των Στενών και της ευρύτερης περιοχής με οχυρωματικά έργα - δεξιά και αριστερά της κύριας διάβασης - σε σχήμαV, που άρχιζαν από τα δυτικά των Καμβουνίων. Συγκεκριμένα, είχαν οχυρωθεί σε θέσεις πλησίον των χωριών Λαζαράδες ( βόρειας της Ελάτης), Κεφαλολίβαδο, άνω του Λιβαδερού (Μόκρου), Μεταξά, Πολύρραχου, Προσήλιου και Τσαπουρνιά, στα δυτικά των Στενών. Μέσα στο χώρο των Στενών υπήρχαν τρεις σημαντικές οχυρώσεις, μία στο χωριό Σαραντάπορο (Γλύκοβο), μία στο Χάνι Σαρανταπόρου, στη γέφυρα του ομώνυμου ποταμού που τότε είχε πολλά νερά, και - η μεγαλύτερη οχύρωση - ΝΑ του υψώματος Σκοπιά (1129 μ. υψομ.) αριστερά των Στενών. Ανατολικά δε - στ’ αριστερά των Στενών (Α-ΒΑ.) υπήρχαν τρία μεγάλα οχυρώματα, ένα ΝΔ. του υψώματος Τσούκα (821 μ. υψομ.), ένα ΒΑ. της Τσούμας και νότια του Λιβαδίου ( Βλαχολίβαδου, ιδιαίτερη πατρίδα της οικογένειας Ζάννα) και ένα δυτικά του Λιβαδίου, προς τις ΝΑ, υπώρειες του Τιτάρου (Σιάπκας - 1893 μ.ύψος), τα οποία διασφάλιζαν την άμυνα των Στενών, από τα ανατολικά βορειοαντολικά του χώρου.
Απέναντι της αμυντικής γραμμής των Τούρκων στα Στενά του Σαρανταπόρου παρατάχθηκαν οι δυνάμεις της στρατιάς Θεσσαλίας, μετά το πρωινό της 5.10.1912, όταν οι προφυλακές των συνόρων, οδηγούμενες από τα σώματα των «Προσκόπων» εφόρμησαν κατά των Τούρκων στον άξονα Λάρισας - Ελασσόνας. Ηδη σώματα «ανιχνευτών» με οδηγούς τους λησταντάρτες, κατά τη μαρτυρία του αρχιληστή Χασιώτη προς τον υποφαινόμενο, είχαν εισέλθει κρυφά στο τουρκικό έδαφος τρεις ημέρες νωρίτερα, δίνοντας πολύτιμες πληροφορίες στο Αρχηγείο για τις θέσεις των Τούρκων με φωτεινά νυχτερινά σήματα, σε συγκεκριμένες ώρες και θέσεις, ενώ την ημέρα κρύβονταν. Χωρίς αξιόλογη αντίσταση των Τούρκων, οι ελληνικές προφυλακές κινήθηκαν ταχύτατα προς Ελασσόνα, απωθώντας τις συνοριακές δυνάμεις των Τούρκων, που κατευθυνόταν προς τις οχυρώσεις του Σαρανταπόρου. Στις 6 Οκτωβρίου (1912), ο διάδοχος Κωνσταντίνος με το Επιτελείο του μπήκε απελευθερωτής στην Ελασσόνα μετά από αιώνων δουλεία, ενώ ο λαός παραληρούσε από τα διαδραματιζόμενα. Συγχρόνως και την ίδια μέρα, τμήματα της (5ης) Μεραρχίας, ενισχυμένα με ένα τάγμα ιππικού και δύο λόχους ευζώνων, κινήθηκαν ταχύτατα και ελευθέρωσαν τη Δεσκάτη και την Κρανιά, εκδίωξαν τις τουρκικές φρουρές που κατέφυγαν στα οχυρά των Λαζαράδων, στάθμευσαν νότια του Λουτρού και προωθήθηκαν - την επόμενη - προς Ελάτη - Λαζαράρες, Ν-ΝΔ των Καμβουνίων, αναμένοντας διαταγές ενεργειών… Η IV(4η) Μεραρχία στις 6.10 έφτασε στα Γιαννωτά, την πατρίδα του αείμνηστου ήρωα Νικοτσάρα, και από εκεί - την επόμενη - κατευθύνθηκε προς Λιβαδερό (Μόκρο), ιδιαίτερη πατρίδα των Κλεφταρματολών Συροπουλαίων της Εθνεγερσίας και των άλλων αγώνων του έθνους, όπου προπαρασκευάστηκε για επίθεση κατά των οχυρωμένων Τούρκων στο Κεφαλολίβαδο και Μεταξά. Η ΙΙΙ (3η) Μεραρχία, από την Ελασσόνα κατευθύνθηκε στο Λυκούδη (7.10) και από εκεί κινήθηκε προς Βουβάλα και ακολούθως - προς Φαρμάκη - Μηλιά (Βούρμπα), προπαρασκευαζόμενη για επίθεση προς Τσαπουρνιά - Σαραντάπορο. Η ΙΙ (2η) Μεραρχία κατευθύνθηκε δυτικά του Πετρωτού (7.10), με πλήρη σύνθεση, προώθησε τις προφυλακές της μέχρι το Χάνι Χατζηγώγου, στη νότια έξοδο των Στενών, και προπαρασκευάστηκε για γενική επίθεση κατά των κύριων οχυρωμάτων των στενών, καθόσον εκεί θα κρινόταν η έκβαση της μάχης. Η Ι (1η) Μεραρχία, τέλος, προωθήθηκε (7.10) νότια του χωριού Κοκκινόγι, με πλήρη σύνθεση και ενισχυμένη με δύο τάγματα ευζώνων, προπαρασκευάστηκε να επιτεθεί κατά των οχυρωμάτων ανατολικά των Στενών της Σκοπιάς, Τσούκας και Λιβαδίου. Αυτή ήταν η διαταγή της ελληνικής Στρατιάς.

ii Επική μάχη και νίκη των Στενών του Σαρανταπόρου (9.10.1912)
Όπως προαναφέραμε ήδη, οι δυνάμεις της Στρατιάς Θεσσαλίας στις 5.10.1912 διάβηκαν τα γνωστά σύνορα της «Μελούνας» σχεδόν χωρίς αντίσταση των Τούρκων και στις 6.10 ελευθέρωσαν την Ελασσόνα, την Κρανιά και τη Δεσκάτη. Στις 7 και 8 Οκτωβρίου σχεδόν χωρίς αντίσταση των Τούρκων, οι ελληνικές δυνάμεις προσέγγισαν, κατά την προαναφερόμενη διάταξη, τα ιστορικά Στενά του Σαρανταπόρου, όπου επισκόπησαν το χώρο των Στενών και την ευρύτερη περιοχή. Επισημάναμε ήδη ότι το Σαραντάπορο ήταν στενωπός φύσει και θέσει οχυρή, αλλά και άρτια οχυρωμένη, με την επίβλεψη του Γερμανού στρατηγού Von der Golds, που δήλωσε με πολύ κομπασμό: «Το Σαραντάπορο είναι απόρθητο φρούριο και θα γίνει ο τάφος των Ελλήνων, εάν επιχειρήσουν να το καταλάβουν!». Ήταν βεβαίως ζωτικής σημασίας, για τους Τούρκους και τους Έλληνες τα Στενά του Σαρανταπόρου, καθόσον από αυτά διερχόταν η αμαξωτή οδός Λάρισας - Κοζάνης προς όλο το υψίπεδο της διάβασης καίριας σημασίας για τους αντιμαχόμενους. Την επομένη - 9 Οκτωβρίου - η Στρατιά Θεσσαλίας εφόρμησε, μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό εναντίον των οχυρωμένων Τούρκων, σε όλη τη γραμμή άμυνας των Στενών του Σαρανταπόρου. Οι Τούρκοι πρόβαλαν απεγνωσμένη άμυνα και ο στρατός μας, μαχόμενος κάτω από δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες, είχε σημαντικές απώλειες και δεν πέτυχε να διασπάσει την άμυνα των Οθωμανών. Οι 5η (V) και 4η (IV) Μεραρχίες όμως που δρούσαν στ’ αριστερά της παράταξης, πέτυχαν ν’ ανατρέψουν την αντίσταση των Τούρκων στα οχυρώματα των Λαζαράδων, Κεφαλολίβαδου, Μεταξά, Πολύρραχου και προκατέλαβαν τα Στενά της Πόρτας, που έλεγχαν τη διάβαση προς Σέρβια - γέφυρα Αλιάκμονα - υψίπεδο Κοζάνης - Καϊλάρια.
Ενώ οι Μεραρχίες ΙΙΙ, ΙΙ, και Ι μάχονταν στον κύριο άξονα των Στενών του Σαρανταπόρου κάτω από δυσμενείς καιρικές συνθήκες, χωρίς να πετύχουν διάσπαση της αμυντικής γραμμής των Τούρκων και κατάρρευση της άμυνας των Στενών, έχοντας μεγάλες απώλειες, οι Οθωμανοί αντιλήφθηκαν ότι είχαν ήδη - αργά το βράδυ της 9.10.1912 - υπερφαλαγγιστεί από την αριστερή πτέρυγα της ελληνικής παράταξης. Η διαπίστωση ότι είχαν καταληφτεί τα Στενά της Πόρτας και απειλούνταν άμεσα με αποκλεισμό και παράδοση, ανάγκασε τους Τούρκους, την ίδια νύχτα - 9 προς 10 Οκτωβρίου 1912 - να αναχωρήσουν κρυφά από το χώρο των Στενών και να φτάσουν στα Σέρβια, μέσω Λάβας και Καστανιάς.
Η εσπευσμένη και πανικόβλητη αποχώρηση των Τούρκων από το χώρο των Στενών, κάτω από την απειλή αιχμαλωσίας όλων των δυνάμεων τους, είχε ως συνέπεια την εγκατάλειψη - στο χώρο των Στενών του Σαρανταπόρου - 21 πυροβόλων και όλους του τροχήλατου υλικού. Τις πρωινές ώρες της 10ης Οκτωβρίου, διαπιστώθηκε η αιφνίδια αποχώρηση των Τούρκων και η εγκατάλειψη της άμυνας του Σαρανταπόρου από τις οθωμανικές δυνάμεις. Συγχρόνως επιβεβαιωνόταν η κατάληψη των Στενών της Πόρτας από τις δυνάμεις της 4ης και 5ης Μεραρχίας, και άνοιγε ο δρόμος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, μετά από πεντακοσιόχρονη οθωμανική δουλεία. Μετά την ήττα και τη δρομαία αποχώρησή του από το Σαραντάπορο, ο μεγαλύτερος όγκος του τουρκικού στρατού έφτασε το πρωί στα Σέρβια όπου, εξαγριωμένοι Οθωμανοί, κατέσφαξαν αναίτια 70 Σερβιώτες που συνάντησαν κατά τη φυγή τους. Κάποια σώματα Τούρκων χάθηκαν τη νύχτα κατά τη φυγή τους από το Σαραντάπορο, κατευθύνθηκαν προς το διάσελο της Πόρτας, με σκοπό να φτάσουν στα Σέρβια και να ενωθούν με τον κύριο όγκο της στρατιάς τους, που κατευθυνόταν προς Κοζάνη - Πτολεμαϊδα (Καϊλάρια). Έπεσαν όμως στις προφυλακές της 4ης Μεραρχίας κοντά στο Ράχοβο (Πολύρραχο), εγκατέλειψαν τα πάντα στον ελληνικό στρατό, πυροβόλα, άμαξες κ.λ.π. και εξαφανίστηκαν. Κάποιος σημαντικός αριθμός Τούρκων είχαν κρυφτεί στο δάσος, βόρεια του χωριού Μεταξάς. Τις πρωινές όμως ώρες έγιναν αντιληπτοί από χωρικούς, που τους αφόπλισαν και τους παρέδωσαν στο στρατό που είχε καταφτάσει.

γ΄. Η πορεία των επιχειρήσεων μετά τη νίκη του Σαρανταπόρου
Όπως εξελίχθηκαν τα πολεμικά γεγονότα, η πρώτη μεγάλη σύγκρουση με τους Τούρκους στα Στενά του Σαρανταπόρου, παρά τις σοβαρές απώλειες, είχε αίσιο τέλος. Σ’ αυτό συνετέλεσαν η άριστη οργάνωση και η μαχητικότητα του στρατού, ο καλός εξοπλισμός του, η ικανότητα της στρατιωτικής και της πολιτικής ηγεσίας του και η άριστη οργάνωση των εθελοντών και των «Προσκοπικών Σωμάτων», που συνέχισαν την πατριωτική προσφορά τους, μέχρι τη λήξη του αγώνα. Αξιόλογη υπήρξε και η συμβολή των ληστών - ληστανταρών και των πρώην Μακεδονομάχων, όπως ήδη προαναφέραμε. Η ελληνική στρατιωτική ηγεσία, το θέρος του 1912, «διαχειρίστηκε» πολύ αποτελεσματικά την αυθόρμητη προσφορά των 6.025 «Εθελοντών Προσκόπων», και παλαιών Μακεδονομάχων. Πιστεύοντας μάλιστα η ηγεσία στη βέβαιη έναρξη του πολέμου και στην προσφορά των ληστών - ληστανταρτών κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις, είχε προσκαλέσει 250 περίπου από αυτούς, που συνέβαλαν με τον αγώνα, το αίμα και τη ζωή τους στην απελευθέρωση της πατρίδας. Όπως είδαμε λεπτομερώς, οι ελληνικές δυνάμεις εφόρμησαν (5.10.1912) στην κατεύθυνση Ελασσόνα - Σέρβια - Κοζάνη, κατορθώνοντας να απωθήσουν την τουρκική στρατιά βόρεια του Αλιάκμονα, χωρίς να αμυνθεί στο οροπέδιο της Κοζάνης - Πτολεμαϊδας (Καϊλαρίων). Οι Οθωμανοί αντιστάθηκαν μόνο στη μάχη της Ελασσόνας (6.10.1912) και στη διήμερη μάχη (9.10.1912) των Στενών του Σαρανταπόρου. Μετά τη διάβαση της γέφυρας του Αλιάκμονα - ξύλινη γέφυρα βόρεια των Σερβίων - η τουρκική στρατιά διασπάστηκε. Ένα μέρος κατευθύνθηκε προς τη Θεσσαλονίκη - μέσω Βέροιας - και το υπόλοιπο συνέχισε την υποχώρησή του βόρεια της Κοζάνης, προφανώς κατευθυνόμενο προς Φλώρινα - Μοναστήρι όπου ήταν και η έδρα της τουρκικής στρατιάς, προκειμένου να ενισχύσει τις δυνάμεις του.
Στο μεταξύ η ελληνική στρατιά, μετά την κατάληψη των Στενών του Σαρανταπόρου, αυθημερόν απελευθέρωσε τα Σέρβια και το Βελβεντό (10.10.1912), διάβηκε τον Αλιάκμονα και κατευθύνθηκε προς Κοζάνη, με όλες τις δυνάμεις, εκτός από την 7η μεραρχία, που κατευθυνόταν ήδη από το Σαραντάπορο προς τα Στενά της Πέτρας. Στις 13 Οκτωβρίου (1912) η στρατιά Θεσσαλίας είχε σταθεροποιήσει τις θέσεις της στην περιοχή Κοζάνης - Καϊλαρίων (Πτολεμαϊδας), προπαρασκευαζόμενη να κινηθεί προς Φλώρινα - Μοναστήρι, κατά τα σχέδια του αρχιστράτηγου - διαδόχου Κωνσταντίνου και των επιτελών του, για να προλάβουν πιθανή κάθοδο ισχυρών τουρκικών δυνάμεων, που υποχωρούσαν νότια από το σερβικό μέτωπο. Στο μεταξύ άλλα πολεμικά «παιγνίδια» διακυβεύονταν σε βάρος της Ελλάδας, εξαιτίας των εξελίξεων στο βουλγαροτουρκικό μέτωπο. Οι Βούλγαροι είχαν σημαντικές επιτυχίες κατά των Τούρκων στο μέτωπο της Θράκης. Γι αυτό ακριβώς αποδέσμευσαν δυνάμεις τους (7η μεραρχία), τις οποίες κατηύθυναν διαμέσου της κοιλάδας του Στρυμόνα στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να διεκδικήσουν άμεσα προαιώνιο όνειρο των Βουλγάρων, ως μερίδιο από τη νίκη των συμμάχων και έξοδό τους στο Αιγαίο. Αυτές τις διαθέσεις, τα σχέδια και τις κινήσεις των Βουλγάρων, τις γνώριζε καλά η ελληνική πολιτικοστρατιωτική ηγεσία. Έτσι, ενώ ο διάδοχος Κωνσταντίνος προετοίμαζε τη στρατιά να κινηθεί προς Φλώρινα - Μοναστήρι, η κυβέρνηση διέταξε να κινηθεί ταχύτατα προς Θεσσαλονίκη, σημειώνοντας ότι ήδη οι βουλγαρικές δυνάμεις κατευθύνονταν από το Νευροκόπι προς τη Θεσσαλονίκη. Μετά από την εξέλιξη εκείνη ο αρχιστράτηγος - διάδοχος Κωνσταντίνος κατευθύνθηκε αμέσως προς Βέροια - Γιαννιτσά - Θεσσαλονίκη, αφήνοντας την 5ης μεραρχία πλαγιοφυλακή ασφάλειας της στρατιάς από τα αριστερά, ως και διασφάλισης των συγκοινωνιών της προς Κοζάνη - Λάρισα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Η Τριανταφυλλιά Κωνσταντινίδου, καθηγήτρια-συγγραφέας, η οποία κατάγεται από την Πέλλα, σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή.

Πολλά έργα της, όπως διηγήματα και παραμύθια, έχουν συμμετάσχει σε Πανελλήνιους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς και έχουν λάβει βραβεία, επαίνους και τιμητικές διακρίσεις. Το 2009, το έργο της '' Η γερακίνα και ο κύκνος '' απέσπασε το Α΄ βραβείο παραμυθιού, από την Εταιρεία Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου Αττικής. Ο '' Άγριος Δούναβης '' είναι το πρώτο της μυθιστόρημα, ένα απόσπασμα του οποίου ως αυτοτελές διήγημα, πήρε τιμητική διάκριση από τον ίδιο φορέα, με τον τίτλο '' Το άστρο της αυγής ''. Ο '' Άγριος Δούναβης'' επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε νέα επιμέλεια και με καινούριο εξώφυλλο, από τις Εκδόσεις Ανάτυπο. Από τον ίδιο εκδοτικό οίκο κυκλοφορεί επίσης και το παραμύθι της '' Ο Πέτρος και η μάγισσα Καρκάγια '', με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό.

Λίγα λόγια για το μυθιστόρημα:
Ο Δούναβης θα φέρει κοντά, με μια ακατανίκητη έλξη, τον Στεφάν και τη Δανάη, δυο ανθρώπους αντίθετους σχεδόν από κάθε άποψη, που θα γνωριστούν τυχαία και θα ερωτευτούν με πάθος. Όμως, η ασύμβατη προς τα κοινωνικά στερεότυπα σχέση τους, θα τους οδηγήσει σε σύγκρουση με έναν κόσμο γεμάτο προκατάληψη, όπου θα δοκιμαστούν οι αντοχές τους. Θα καταφέρει άραγε ο Δούναβης να δώσει ζωή στα όνειρά τους;

Δεν μένει παρά να το ανακαλύψετε!

Λίγα λόγια για το παραμύθι '' Ο Πέτρος και η μάγισσα Καρκάγια ''. 

Ο Πέτρος, ο ήρωας του βιβλίου, θα έλθει αντιμέτωπος με τους εκφοβιστές του σχολείου του, οι οποίοι έχουν μετατρέψει τη ζωή του σε εφιάλτη. Ώσπου μια μέρα, κυνηγημένος από τους διώκτες του, θα εγκλωβιστεί στο βάθος μιας σκοτεινής σπηλιάς, εκεί όπου κατοικεί το στοιχειό της λίμνης η Καρκάγια! Το βιβλίο, λόγω της θεματολογίας του, απευθύνεται σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, διότι το συναίσθημα του φόβου μας απασχολεί όλους.

Περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα και το έργο της, στη σελίδα της στο facebook. 

Και τα δύο βιβλία της συγγραφέως,
κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ανάτυπο.

Αναζητήστε τα σε όλα τα βιβλιοπωλεία,
ετοιμοπαράδοτα ή κατόπιν παραγγελίας.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗ !

 

Image
Image

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΓΡΟΣ
THARROSLOGO
ΤΑΓΑΡΑΣ

Στοιχεια επικοινωνιας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα ακόλουθα στοιχεία

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ Δυτικής Μακεδονίας

  Τσόντζα 2 Κοζάνη

  +30 2461038611

  +30 2461034611

  tharos@otenet.gr

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

Εφημερευοντα Φαρμακεια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΟΖΑΝΗΣ