Ολοκληρωμένο σχέδιο για να παίρνουν μεγάλες αυξήσεις και υψηλούς μισθούς εργαζόμενοι οι οποίοι επιλέγουν να μετεκπαιδεύονται σε δεξιότητες τις οποίες έχει ανάγκη η οικονομία, με «έξυπνη» μείωση φόρων και ασφαλιστικών κρατήσεων -για να έχει όφελος και όχι κόστος το δημόσιο- στις επιχειρήσεις που θα επενδύουν στους υπαλλήλους τους και θα έχουν ταχεία ανάπτυξη αυξάνοντας συνεχώς τους τζίρους τους κάθε χρόνο, παρουσιάζει τον Νοέμβριο στην κυβέρνηση ο επιχειρηματικός κόσμος.
Το σκεπτικό είναι απλό: η κυβέρνηση έχει θέσει στόχο ένα «ράλι» ανάπτυξης, αυξήσεων μισθών και επενδύσεων με άνοδο της παραγωγικότητας, για να υποστηρίζουν τα συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα και την ταχεία μείωση του δημοσίου χρέους στα επόμενα χρόνια. Αλλά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας δεν μπορεί να αλλάξει, αν δε συνδράμει στη διαμόρφωσή του και ο κόσμος της αγοράς.
Η παρέμβαση αυτή γίνεται πράξη, με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ), την οποία περιβάλλουν με τη στήριξή τους κορυφαίοι θεσμικοί, κοινωνικοί και παραγωγικοί φορείς όπως ο ΣΕΒ και η ΓΣΕΕ. Στις 19 Νοεμβρίου η ΕΕΝΕ έχει καλέσει εκπροσώπους της κυβέρνησης σε “τετ-α-τετ” συζητήσεις που θα λάβουν χώρα σε οικοδομική διάσκεψη με τίτλο: «Επαναβιομηχανοποίηση και Αναπτυξιακές Δεξιότητες: Χτίζοντας μια Ανταγωνιστική και Ανθεκτική Οικονομία». Θα τους εκθέσει τεκμηριωμένες και κοστολογημένες προτάσεις που έχουν τη “σφραγίδα” αξιοπιστίας του ΙΟΒΕ, ενώ είναι συμβατές και με τις εξελίξεις σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΕΝΕ Κρίστιαν Χατζημηνά, οι προτάσεις αποβλέπουν να συντελεστεί μια «επανάσταση» στην Οικονομία για την επαναβιομηχάνιση της χώρας. Προβλέπουν κίνητρα για να μείνουν ή να επιστρέψουν στην Ελλάδα “μυαλά” (όχι μόνο “φουγάρα”) και θα μετατρέπουν τις ελληνικές επιχειρήσεις σε “πανεπιστήμια” δεξιοτήτων για τους εργαζομένους τους, ώστε να καλύπτονται όχι απλώς οι δημοσιονομικοί στόχοι της χώρας, αλλά το ψηφιακό χάσμα, το παραγωγικό κενό και το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.
Με τις προτάσεις αυτές, κράτος και επιχειρήσεις μοιράζονται το ρίσκο της επένδυσης που απαιτείται στο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Και συνοψίζονται σε τρία σημεία:
-έως 1.000 ευρώ το μήνα αυξήσεις χωρίς κρατήσεις σε εργαζόμενους που επανεκπαιδεύονται: το κίνητρο είναι διπλό, για εργοδότη και εργαζόμενο. Η επιχείρηση θα επωμίζεται το κόστος αύξησης του μισθού, αλλά το κράτος δεν θα επιβαρύνει με φόρο και ασφαλιστικές εισφορές το επιπλέον ποσό, που θα δίνεται «καθαρό» στον εργαζόμενο. Η επιχείρηση παίρνει ρίσκο να δώσει αυξήσεις που ίσως δεν της «βγουν» (για αυτό απαιτείται και διαδικασία πιστοποίησης ποιότητος της εκπαίδευσης και του επιπέδου γνώσεων που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι) ενώ μπορεί και ο υπάλληλος να επιλέξει να μετακινηθεί σε άλλη εταιρία, μεταφέροντας τις γνώσεις του σε ανταγωνιστή. Το δημόσιο, από την άλλη, δεν απειλείται με μείωση εσόδων καθώς, όπως εκτιμά το ΙΟΒΕ, δεν πρόκειται για ένα «οριζόντιο» μέτρο, αλλά στοχευμένο σε όσους λαμβάνουν αυξήσεις που δεν θα τις έπαιρναν, αν δεν μετεκπαιδεύονταν. Το μέτρο ακούγεται τολμηρό, αλλά οι εμπνευστές του βρίσκουν αντιστοιχίες με το κίνητρο που εξετάζει η Γερμανία, σαν μέρος ενός γενικότερου σχεδίου ανάκαμψης, προκειμένου να έχουν μικρότερες κρατήσεις όσοι επιλέγουν να αυξήσουν το εισόδημά τους, εργαζόμενοι περισσότερο.
-χαμηλή φορολόγηση 10% αντί 22% στις εταιρίες, για κάθε ευρώ αύξησης στα κέρδη που δηλώνουν: το κίνητρο αφορά αναπτυσσόμενες εταιρίες, η κερδοφορία των οποίων αυξάνεται συνεχώς, στο μέρος των κερδών που υπερβαίνει τον μέσο όρο των προηγουμένων ετών (πχ τριετίας) αλλά και την ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ. Θα ενισχύσει έτσι υφιστάμενες ελληνικές επιχειρήσεις που γνωρίζουν ταχεία (πραγματική) ανάπτυξη για να επενδύουν συνεχώς περισσότερα, ενώ θα προσελκύσει εταιρίες και κεφάλαια από το εξωτερικό, σε τομείς ή κλάδους όπου η Ελλάδα θα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στα επόμενα χρόνια. Αν και συνιστά φοροελάφρυνση, το δημόσιο θα έχει περισσότερα έσοδα από τα επιπλέον κέρδη που θα προκύπτουν κάθε χρόνο και θα φορολογούνται με 10% (πέραν όσων ήδη φορολογούνται με 22%) ενισχύοντας την φορολογική συμμόρφωση αλλά και την τάση των επιχειρήσεων για μελλοντικά μεγαλύτερα κέρδη.
