Ο χρόνος σταμάτησε στην Κοζάνη. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου πλημμύρισε από έναν βουβό, αβάσταχτο πόνο. Συγγενείς, φίλοι, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τη Βάγια Κοντού Νέστορα. Μια γυναίκα, μια μητέρα, που κόπηκε το νήμα της ζωής της τόσο άδικα, τόσο αναίτια, χτυπημένη από το τυφλό μίσος μιας τρομοκρατικής, εμπρηστικής επίθεσης.
Η Βάγια δεν ήταν απλώς ένα όνομα στις ειδήσεις. Ήταν μια γυναίκα που είχε ήδη δοκιμαστεί σκληρά από τη ζωή, έχοντας σηκώσει τον δικό της Γολγοθά. Και όμως, έφυγε από τον κόσμο αυτό μέσα στο σκοτάδι μιας αποτρόπαιης πράξης. Η εικόνα της κόρης της, Αφροδίτης, που έφτασε στο ναό με ασθενοφόρο από το νοσοκομείο για να αποχαιρετήσει τη μητέρα της, ραγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές, αποτυπώνοντας το μέγεθος της οικογενειακής τραγωδίας.
Στην πρώτη γραμμή αυτού του εθνικού πένθους, η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη δεν είχε κομματικό χρώμα. Ήταν μια κοινή στάση ευθύνης, μια υπερκομματική αγκαλιά συμπαράστασης στους χαροκαμένους οικείους και μια αυστηρή, κοινή καταδίκη απέναντι στη βία που προσπαθεί να τρομοκρατήσει την κοινωνία. Καθώς η σορός της οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία, στο Κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου, η Κοζάνη και ολόκληρη η Ελλάδα δεν ζητούν απλώς λόγια παρηγοριάς. Απαιτούν δικαιοσύνη. Απαιτούν να είναι η Βάγια το τελευταίο θύμα του παραλογισμού.
Καλό ταξίδι, Βάγια. Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή μέσα από την αγάπη των δικών σου ανθρώπων και την υπόσχεση μιας ολόκληρης χώρας ότι το σκοτάδι δεν θα νικήσει ποτέ το φως.
Θανάσης Τέγος
