Υπάρχουν κάποιες ειδήσεις που παγώνουν τον χρόνο και γεμίζουν με ένα ασήκωτο, βαρύ πέπλο θλίψης την τοπική κοινωνία. Η απώλεια ενός παιδιού είναι ένας πόνος που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με λέξεις, μια αδικία που λυγίζει ακόμα και τους πιο δυνατούς. Ο μικρός Ραφαήλ Σίσκος απο την Πτολεμαΐδα, ένας μαχητής της ζωής μόλις 7 ετών, έχασε τη γενναία αλλά άνιση μάχη που έδινε το τελευταίο διάστημα, βυθίζοντας στο απόλυτο σκοτάδι την οικογένειά του, αλλά και την αθλητική οικογένεια του Ατρομήτου Πτολεμαΐδας.
Το γήπεδο, εκεί όπου ο μικρός έτρεχε, γελούσε και κυνηγούσε τα όνειρά του με μια μπάλα στα πόδια, πλέον σώπασε. Η ακαδημία του συλλόγου, συντετριμμένη από το τραγικό μαντάτο, αποχαιρετά το δικό της «αστέρι» που έφυγε τόσο πρόωρα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια απέραντη, βουβή θλίψη. Οι λέξεις είναι πολύ μικρές για να απαλύνουν τον πόνο των γονιών και των οικείων του. Σε αυτές τις τραγικές στιγμές, ολόκληρη η πόλη ενώνει τη σκέψη και τις προσευχές της μαζί τους, στέλνοντας ένα μήνυμα δύναμης για να αντέξουν το αδιανόητο. Ο μικρός Ραφαήλ δεν θα ξαναφορέσει τη φανέλα του, αλλά θα προσέχει τους συμπαίκτες του από ψηλά.
Aτρόμητος Πτολεμαϊδας
Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον μικρό μας αθλητή, που έφυγε από τη ζωή τόσο πρόωρα, σε ηλικία μόλις 7 ετών, έπειτα από τη γενναία μάχη που έδωσε το τελευταίο διάστημα.
Η οικογένεια της ακαδημίας μας εκφράζει τα πιο ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι μαζί τους σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Καλό ταξίδι, μικρέ μας. Η μνήμη σου θα μείνει για πάντα ζωντανή στις καρδιές μας.
Θανάσης Τέγος
