Η πρόσφατη προ Ημερησίας Διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, με πρωτοβουλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης & Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη «για την κατάσταση του Κράτους Δικαίου, των Θεσμών και της λειτουργίας του Κοινοβουλίου στην Ελλάδα», αξίζει ξεχωριστή αποτίμηση για έναν πολύ βασικό λόγο.
Είμαστε στην τελική ευθεία των εκλογών, αφού αυτές θα πραγματοποιηθούν σε λιγότερο από ένα χρόνο, με καθαρούς τους δύο πόλους που θα διεκδικήσουν τη διακυβέρνηση της Χώρας, ένας με κορμό τη ΝΔ και ο άλλος με κορμό το ΠΑΣΟΚ. Χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης υπαρχόντων και κυοφορούμενων σχημάτων, αυτό είναι το βασικό σκηνικό σήμερα, που πολύ δύσκολα θα αλλάξει.
Αυτή η πραγματικότητα σηματοδοτήθηκε αφενός από την τεκμηριωμένη τοποθέτηση του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος προκάλεσε τη συζήτηση, αφετέρου από την επιλογή του Πρωθυπουργού να απαντήσει σχεδόν αποκλειστικά στο ΠΑΣΟΚ, εγκαταλείποντας τη σύγκριση του με τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μια στρατηγική, δηλαδή, με την οποία ταυτίστηκε για μια ολόκληρη δεκαετία.
Πολύ συνοπτικά, οι βασικές θέσεις του Πρωθυπουργού ήταν τρεις:
1) Για το ζήτημα των υποκλοπών, επανέφερε τη θέση ότι αυτές κρίθηκαν στις διπλές εκλογές του 2023.
2) Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στήριξε εξαντλητικά τη γνωστή θεωρία των διαχρονικών παθογενειών από το 1980, προβάλλοντας ως απάντηση την επιλογή αντικατάστασης του ΟΠΕΚΕΠΕ από την ΑΑΔΕ.
3) Αναγόρευσε τη συνταγματική αναθεώρηση σε βασική επιλογή – απάντηση στην αδιαφάνεια, τη διαφθορά και την κρίση των θεσμών.
Ξεκινώντας από το τελευταίο, οφείλω να σημειώσω ότι το πρόβλημα της Χώρας δεν είναι συνταγματικό. Η ατιμωρησία πολιτικών με ευθύνες στην τραγωδία των Τεμπών και το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν υπήρξε προϊόν συνταγματικών προβλέψεων, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα γεγονότα αδυνατίζουν μέχρι μηδενισμού τις θέσεις του κ. Μητσοτάκη. Η εξυγίανση του ΕΛΓΑ το 2010 και η ψηφιοποίηση των ενισχύσεων με το ΟΣΔΕ το 2011 υπήρξαν τομές ρήξης με το φαύλο παρελθόν και η λεηλασία των κοινοτικών πόρων αποτελεί μια τεράστια οπισθοδρόμηση με συγκεκριμένη αφετηρία εντοπισμένη χρονικά. Όσο για την ΑΑΔΕ, μάλλον δεν τον ενημερώνουν σωστά για τα προβλήματα στη ροή των χρηματοδοτήσεων, που διογκώνονται επικίνδυνα.
Τέλος, για τις υποκλοπές προφανώς δεν στέκεται το επιχείρημα ότι αυτές κρίθηκαν, με δεδομένη την απόφαση του Μονομελούς πρόσφατα.
Σε κάθε περίπτωση οι επόμενες εκλογές θα κριθούν σε τρία βασικά μέτωπα: Κλιματική Αλλαγή, Ανισότητες, Δημοκρατία.
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι εύκολος αντίπαλος ούτε διαχειρίσιμος με επικοινωνιακά κόλπα, έχει σταθερή πολιτικοϊδεολογική αφετηρία και καθαρές θέσεις στα μείζονα ζητήματα που αφορούν το λαό και την πατρίδα μας.
