Η ομιλία πραγματοποιήθηκε από την Ντάγκα Παναγιώτα μέλος του Γραφείου Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ όπου μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Η μάχη του Φαρδύκαμπου, οι 200 της Καισαριανής συνδέουν ως κόκκινο νήμα το χθες με το σήμερα. Στέλνουν το μήνυμα στις σημερινές κι αυριανές γενιές να συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και το καπιταλιστικό σύστημα που τα γεννά όλα αυτά, για μία νέα κοινωνία ευημερίας, ειρήνης, ανθρωπιάς, δικαιοσύνης, τον σοσιαλισμό.
Σε πείσμα όσων θέλουν σιγά-σιγά να ξεχνιέται ο τιτάνιος αγώνας που διεξήγαγε το ΕΑΜ, Ο ΕΛΑΣ με μπροστάρη το ΚΚΕ ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό, εμείς πάντα θα είμαστε εδώ για να επισημαίνουμε ότι όχι μόνο το θυμόμαστε, αλλά και αποτελούμε τους συνεχιστές αυτού του αγώνα. Συνεχιστές της ηρωικής μάχης το Φαρδυκαμπου για να ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε όσους έχουν δώσει τη ζωή τους στον αγώνα για την απελευθέρωση με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, όσους πλήρωσαν ακριβά το τίμημα συμμετοχής τους στον αντιφασιστικό απελευθερωτικό αγώνα με φυλακές, με εξορίες, με βασανισμούς και με εκτελέσεις. Τιμάμε όσους συνέχισαν τον αγώνα με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας σε έναν άνισο στρατιωτικά αγώνα, αλλά με απόλυτη ηθική και πολιτική υπεροχή από την πλευρά των αγωνιστών του ΔΣΕ γιατί είχαν το δίκιο με το μέρος τους δίνοντας τη ζωή τους σε αυτό τον αγώνα.
Ο αγώνας του ΕΛΑΣ απέδειξε πως όταν ο λαός αποφασίσει, μπορεί να νικήσει!
….
Η μάχη του Φαρδυκάμπου αποτελεί πηγή έμπνευσής και ηρωισμού, ήταν το βασικότερο εναρκτήριο σάλπισμα του ένοπλου αγώνα ενάντια στον 3πλο κατακτητή όχι μόνο στην Δυτική Μακεδονία αλλά συνολικότερα σε όλη την Ελλάδα. Μέχρι και σήμερα όλοι οι πολιτικοί αντίπαλοι των ΕΑΜ – ΕΛΑΣ προσπαθούν με κάθε τρόπο να αγνοήσουν τον μεγαλειώδη ένοπλο αγώνα του λαού της Σιάτιστας στον Φαρδύκαμπο, γιατί όχι μόνο ήταν απόντες στην σύγκρουση με τους Ιταλούς κατακτητές, αλλά και γιατί πολλοί από αυτούς υπήρξαν καθοριστικοί συνεργάτες τους όπως η ΥΒΕ, η ΠΑΟ και άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις των δοσίλογων.
…..
Τα διδάγματα του αγώνα του ΕΑΜ παραμένουν πάντα επίκαιρα και διαχρονικά: Αποδείχτηκε ότι και στα χρόνια της Κατοχής υπήρξαν δύο αντίθετοι κόσμοι, και ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευθεί την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας του στα αστικά κόμματα, που ενδιαφέρονται μόνο για την εξουσία τους σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, αφού ένα μέρος τους συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές, ενώ ένα άλλο εγκατέλειψε το λαό στην τύχη του φεύγοντας με τους Άγγλους συμμάχους του στη Μέση Ανατολή, άρα δεν πολέμησαν οι αστοί για την απελευθέρωση.
Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα την ίδια ώρα που η κυβέρνηση , τα παπαγαλάκια της πουλάνε μεγαλοϊδεατισμό, και με διάφορες εθνικοπατριωτικές, μάλιστα, κορώνες στέλνουν στρατεύματα στην Κύπρο και αλλού για τις ΝΑΤΟϊκές αποστολές, ταυτόχρονα έχουν βάλει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο ΝΑΤΟϊκό παζάρι με τις συμφωνίες που υπέγραψαν με τη chevron και την helenic energy παραδίδοντας τον ορυκτό πλούτο του ελληνικού λαού στα μονοπώλια.
Φαίνεται αντιφατικό, αλλά είναι απλά η απόδειξη ότι και στη χώρα μας, υπάρχουν δύο “πατρίδες”. Από τη μία, η πατρίδα του μεγάλου κεφαλαίου, που επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση του, είτε με “προβολή ισχύος”, είτε και με “παραχωρήσεις” στη συνέχεια. Και από την άλλη η πατρίδα του ελληνικού λαού, που στενάζει, που κινδυνεύει, που αναλαμβάνει κι όλα τα βάρη.
H ιστορία διδάσκει γενικά αλλά ειδικά τώρα που η χώρα μας με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης μπλέκεται βαθιά σε δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Η επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ ενάντια στο Ιράν οδηγεί σε ανεπίστρεπτη κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Η χώρα μας με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των προηγούμενων κυβερνήσεων, ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ, αποτελεί ένα πολεμικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών.
…
Η πάλη του λαού για την δική του πατρίδα, η πάλη για την υπεράσπιση της ζωής του, της οικογένειάς του, του σπιτιού του, για την ικανοποίηση των αναγκών του, είναι πάλη για ένα άλλο μέλλον χωρίς την εξουσία του κεφαλαίου, το οποίο έχει ως “πατρίδα” μόνο την εκμετάλλευση και τα κέρδη.
Η ανησυχία και ο φόβος για το τι μπορεί να φέρει ο πόλεμος και η εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, που δικαιολογημένα νιώθει σήμερα ο κάθε άνθρωπος, δεν πρέπει να μετατρέπεται σε στάση αναμονής.
Ο σημερινός διεθνής αρνητικός συσχετισμός δεν είναι ακίνητος, δεν είναι στατικός. Τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος δυναμώνουν και ο πόλεμος φέρνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Είναι μια χαρακτηριστική εκδήλωση της σήψης του, των ιστορικά ξεπερασμένων ορίων του.
Ο λαός, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, μπορεί να σηκώσει ψηλά τη σημαία της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, δηλαδή μέχρι την οριστική απαλλαγή από αυτό το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.”
Με το πέρας της εκδήλωσης ακολούθησε κατάθεση στεφάνων:
– Στο μνημείο του Φαρδυκάμπου.
– Στο μνημείο για τα 7 δολοφονημένα στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ τον Απρίλιο του 1943.
– Στο μνημείο στην Μπάρα Σιάτιστας των εκτελεσμένων αγωνιστών από τους Γερμανούς, μεταξύ αυτών και ο Γιώργος Παπαγεωργίου, στέλεχος του ΕΑΜ Κοζάνης με καταγωγή από τη Σιάτιστα
