Tharos

Tharos

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (1914-1924), είναι γεγονός.

Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη γενοκτονία του αιώνα, πρώτη των
Αρμενίων και τρίτη των Ασσυρίων. Περισσότεροι από 350.000
ψυχές βρίσκουν μαρτυρικό θάνατο από τους Νεότουρκους και τους
Κεμαλικούς. Χωρία αφανίστηκαν, κόποι χρόνων χάθηκαν, βουνά και
χαράδρες γέμισαν από τα πτώματα αθώων θυμάτων της τουρκικής
θηριωδίας.
Με τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως
συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και
στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο
πρώτες γενοκτονίες. Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από
το 1914 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Τρομοκρατία, τάγματα εργασίας αμελέ ταμπουρού, εξορίες,
κρεμάλες, πυρπολήσεις χωριών, βιασμοί και δολοφονίες ανάγκασαν
τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας
αντάρτικο.
Με την επικράτηση του Κεμάλ οι διωγμοί συνεχίστηκαν και
αναζωπυρώθηκαν. Το μισό του πληθυσμού εξοντώθηκε (353.000).
Οι υπόλοιποι ξεριζώθηκαν.
Αύγουστος 1923, ο Μουσταφά Κεμάλ αναφωνεί θριαμβευτικά:
«Επιτέλους τους ξεριζώσαμε».
Με τον νόμο 2193 της 8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώνεται ως
ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η
ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά Κεμάλ
αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα . Η
τελευταία πράξη του δράματος ξεκινά.
101 χρόνια μετά και η λέξη γενοκτονία είναι σχεδόν απαγορευμένη,
χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας.
101 χρόνια μετά τα πάθη των προγόνων μας παραμένουν στο
σκοτάδι.
101 χρόνια μετά και οι μνήμη των γονέων, των παππούδων, των
συγγενών ή ακόμα και αυτών των άγνωστων ανθρώπων που ήταν
εκεί δεν έχει αποκατασταθεί.
Πατρίδα θα είναι πάντα μια ! Στο άκουσμα της λέξης , τα μάτια μας
θα είναι γεμάτα δάκρυα. Κάθε δοξαριά της ποντιακής λύρας είναι

ένας καημός, κάθε ήχος της και μια ιστορία. Τα τραγούδια μας,
αφηγήσεις πόνου και νοσταλγίας, κάθε χορός ο πολιτισμός μας .Με
κάθε χτύπο του νταουλιού, θα χτυπούν δυνατά οι καρδιές μας .
Αδήριτη ανάγκη η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων σε όλα
τα μήκη και πλάτη της γης.
Αυτό το ειδεχθές – προμελετημένο έγκλημα πρέπει επιτέλους να
αναγνωριστεί από ολόκληρο τον κόσμο.

«Αν εξεράθη το κλαδί, πάντα χλωρή ειν’ η ρίζα»

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης.

Γενάρης του 1952, πέρα από τον Άγιο Νικόλαο και πάνω στους πρόποδες του Πάικου βρέθηκε μισοφαγωμένη από άγρια θηρία του βουνού η ενενηντάχρονη γριούλα Παλάσα Παχατουρίδου. Κανένας συγχωριανός της δεν παραξενεύτηκε. Γνώριζαν καλά το δράμα της μεγαλοκυράς από την Χαμενία του Καρς πάνω στον Καύκασο. Η δύστυχη έχασε δέκα γιους λεβέντες και τον άνδρα της στην Μικρασιατική Καταστροφή. Τελευταία είχε χάσει και το μυαλό της. Αναζητούσε κάθε μέρα να βρει το δρόμο για την μεγάλη επιστροφή στην “πατρίδα”. Εκείνο το βράδυ έψαχνε το δρόμο για την γη που ήταν σπαρμένη με τα κόκαλα των παιδιών της…

8 Απριλίου 1921, ο βουλευτής Κ. Φίλανδρος μιλώντας στην ελληνική Βουλή για την Γενοκτονία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: “Αι γραίαι και οι γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εις τας ερήμους, όπου γυμνοί, άστεγοι και νήστεις σωρηδόν απέθνησκον. Αλλά και οσάκις την μακράν πεζοπορίαν διεδέχετο η διά του σιδηροδρόμου μεταβίβασις των ειλώτων, εξετυλίσσοντο σκηναί φρικτοτέρας τραγωδίας. Εσταμάτα το τραίνον μέσα εις την έρημον, διά να ριφθώσιν απροστάτευτα τα δυστυχή εκείνα πλάσματα εις την διάκρισιν των αγρίων θηρίων και των ανθρωπόμορφων θηρίων. Δυστυχής μητέρα, εστoιβαγμένη μετ’ άλλων γυναικών εντός σκευοφόρου βαγονίου, βλέπουσα κινδυνεύον το τέκνο της από ασφυξίαν, ετόλμησε να ζητήσει βοήθεια. Παρευθύς Τούρκος χωροφύλαξ αρπάσας από την αγκάλην της μητρός το τέκνον της το εξεσφενδόνισεν εκ του παραθύρου εις το κενόν, ενώ το τραίνο εξηκολούθει τρέχον εις την απέραντην έρημον! Άλλαι μητέρες ευρέθησαν παγωμέναι εις τα χιονισμένα όρη με τα δυστυχή μικρά των κρεμασμένα από ξηρούς μαστούς!…”.

Ο θάνατος της άμοιρης γριούλας, στο χιονισμένο Πάικο και οι θάνατοι εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων του Πόντου έχουν ένα κοινό στοιχείο. Ήταν απόρροια του “λευκού θανάτου”. Τραγική μοίρα επεφύλαξε στην χαρακομένη κυρά-Παλάσα θάνατο σαν αυτόν που γνώρισαν τα παιδιά της. Ο θάνατος φέρνει μια και μόνη ονομασία. Οι Τούρκοι όμως του έβαλαν επίθετο, τον έφεραν στα μέτρα τους, επινόησαν ένα νέο είδος θανάτου. “λευκός θάνατος”. Τι είναι ο “λευκός θάνατος;”. “Είναι η γενοκτονία αλά τούρκα, είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη” γράφει στο βιβλίο του “Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο” ο καθηγητής Π. Ενεπεκίδης. “Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικοπαίδων και των γερόντων -οι άνδρες βρίσκονται ήδη στα τάγματα εργασίας ή στο στρατό- δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Άουσβιτς με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου- όχι! Ήταν όμως ένα Άουσβιτς εν ροή, οι άνθρωποι πέθαιναν καθ’ οδόν, δεν περπατούσαν για να φτάσουν κάπου· όχι, περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείνα, τον εξευτελισμό του ανθρώπινου. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο. Δεν υπήρχε στο τέρμα κανένα Άουσβιτς, γιατί για τους περισσότερους δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς τον θάνατο ήταν ο θάνατος, όχι το τέρμα του ταξιδιού”.

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η 19η Μαΐου κάθε έτους. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 έληξε η ντροπή, το όνειδος του νεοελληνικού κράτους που αρνούνταν για δεκαετίες ολόκληρες να επιτελέσει το ελάχιστο καθήκον του απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών. Αναγνωρίζεται ομόφωνα από την ελληνική Βουλή η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Η Γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας δεν άρχισε το 1916 ή το 1913. Το απάνθρωπο φαινόμενο της Γενοκτονίας αιώνες τώρα, χαρακτηρίζει την πολιτική των εκάστοτε τουρκικών ή οθωμανικών κυβερνήσεων. Από την ήττα στο Ματζικέρτ (1071) ως την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1461), από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1915) ως την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και από τους βανδαλισμούς του 1955 στην Πόλη ως την εισβολή στην Κύπρο (1974) ένας ήταν και είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας: η εξόντωση του Ελληνισμού.

Ήδη από το 1908 οι λεγόμενοι Νεότουρκοι, οι αιμοσταγείς Εμβέρ πασάς, ο Ταλαάτ, ο δρ. Σακίρ, ο δρ. Ναζί, ο Νουρεντίν, ο σφαγέας της Σμύρνης και του εθνομάρτυρα Μητροπολίτη της Χρυσόστομου είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας.

“Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς” δήλωνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς, τον Ιούλιο του 1909, στον μεγάλο πατριάρχη του Γένους, Ιωακείμ τον Γ’. Οι Γερμανοί, που πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων, έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμενίους ως φραγμό, εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο καθοδηγητής των Τούρκων στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς υποστήριζε τα εξής: “η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων”. (“Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας”, Μ. Ροδά, εκδ. “Παρουσία”. Το βιβλίο γράφτηκε το 1916 και επανατυπώθηκε). Για να μην προκληθεί αντίδραση στον “πολιτισμένο” κόσμο προτείνει, ως “τελική λύση”, τον λευκό θάνατο, τις ατέλειωτες οδοιπορίες. “Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς”, δήλωνε στους Τούρκους ο Σάντερς. Από την στιγμή εκείνη (1914) ο Ελληνισμός δεν υπήρχε. Εκμεταλλευόμενοι και τον ρωσοτουρκικό πόλεμο οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η εξόντωση. Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα “Αμελέ Ταμπουρού”, στα τάγματα θανάτου και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του “λευκού θανάτου”. 353.000 Πόντιοι πεθαίνουν από φρικτό θάνατο. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες των μαρτυρίων του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη.

Ελάχιστα μόνο μπορούν να αναφερθούν στο παρόν αφιέρωμα. Θα περιοριστούμε σ’ ένα αποτρόπαιο συμβάν στον Πόντο, χαρακτηριστικό της τουρκικής θηριωδίας. Δέκα αποστολές νεών παληκαριών έγιναν από την Αμισό στα νότια, το καλοκαίρι του 1919. Κάθε αποστολή ακολουθούσε το ρεύμα ενός φαραγγιού, που μέχρι σήμερα λέγεται ΣΕΫΤΑΝ ΝΤΕΡΕΣΙ δηλ. το φαράγγι του διαβόλου. Ήταν τα χρόνια εκείνα, ο δρόμος που οδηγούσε νότια προς την Σεβάστεια. Είκοσι χιλιόμετρα νοτιότερα από την Αμισό, εκεί στο Σεϋτάν Ντερεσί κρυμμένοι καραδοκούσαν οι Τσέτες. Μόλις έφτανε η αποστολή, έπεφταν σαν λυσασμένοι λύκοι πάνω στους ανύποπτους και ταλαιπωρημένους εξορίστους, για να τους κατασφάξουν. Οι συνοδοί χωροφύλακες πρόσεχαν μήπως ξεφύγει κανείς. Μέσα στον πανικό και τους αλαλαγμούς, ελάχιστοι κατόρθωσαν να γλιτώσουν, τρέχοντας προς τα βουνά. Αυτοί διέσχισαν, σαν ζητιάνοι, όλη την Ανατολή και έφτασαν στην Μερσίνα, στα νότια της Τουρκίας, απ’ όπου έφυγαν στην Ελλάδα, για να είναι μάρτυρες, του τι έγινε τη χρονιά εκείνη, στο φαράγγι του διαβόλου.

Ο Τοπάλ Οσμάν, ο πρώην αρχιχαμάλης του λιμανιού της Κερασούντας, ανέλαβε με τους Τσέτες του, ν’ αλλάξει δημογραφικά τον Πόντο, δηλαδή να εξαφανίσει το ελληνικό στοιχείο. Λήστευε, λεηλατούσε, σκότωνε και έκαιγε χωριά ολάκερα, με σκοπό να αναγκάσει τους υπολοίπους να φύγουν.

Στο Παρίσι οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσιζαν την κατάργηση και την διάλυση του πιο βάρβαρου κράτους της Ευρώπης και την δημιουργία ανεξαρτήτων κρατών, από τους γηγενείς, εκ της αρχαιότητος, κατοίκους της περιοχής. Ένα από τα προβλεπόμενα κράτη ήταν και η Δημοκρατία του Ανεξαρτήτου Πόντου. (Πρωτοτάστησε σ’ αυτό ο ηρωικός Μητροπολίτης Τραπεζούντας και μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος). Ο Τοπάλ Οσμάν και τα σχέδια της λευκής σφαγής, σκοπό και στόχο είχαν, να μειώσουν τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής. Εάν γινόταν ειρήνη και έρχονταν επιτροπές για την καταμέτρηση του πληθυσμού, να μην βρεθούν Έλληνες.

Και σαν να μη έφταναν αυτά, το εγκληματικό κεμαλικό καθεστώς, που δήθεν ανέλαβε να μεταρρυθμίσει την χώρα και να επιφέρει την ειρήνη στους λαούς της περιοχής, οργάνωσε τα έκτακτα στρατοδικεία στην Αμάσεια, το 1921, για να προσδώσει νομιμοφάνεια στο έγκλημα, που είχε ήδη συντελεσθεί. Μάζεψε εκεί στην Αμάσεια και στοίβαξε στο κτίριο του Τιμαρχανέ, δηλαδή μέσα στο τρελλοκομείο της Αμάσειας, όλο το άνθος του Ποντιακού Ελληνισμού, προκειμένου δήθεν να το δικάσει.

Η Αμάσεια, μια από τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου, με μοναδικό στον κόσμο προνόμιο φυσικής οχύρωσης, η πατρίδα του μεγαλύτερου γεωγράφου της αρχαιότητας, του Στράβωνας, είχε επιλεγεί για τον επίλογο του εγκλήματος.

Η κατηγορία για όλους τους παρόντες και ερήμην απόντες κατηγορουμένους, ήταν ότι: “Όλοι μαζί και ο καθείς χωριστά, προσπάθησαν να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος, αποσπώντας μέγα μέρος από την Αυτοκρατορία και συγκεκριμένα, από τα ρωσικά σύνορα μέχρι την Σινώπη”. Η δίκη γινόταν στο κτίριο της Γαλλικής Σχολής της Αμάσειας. Δικαστής του λεγόμενου Δικαστηρίου Ανεξαρτησίας (ΙΣΤΙΚΛΑΡ ΜΟΥΧΑΚΕΜΕΣΙ), ορίστηκε ο δικηγόρος από την Μπάφρα, Καβατζέ Ζατέ Εμίν Μπέης, που ήταν πριν βουλευτής Αμισού. Ήταν ένας άνθρωπος σαράντα χρόνων, μετρίου αναστήματος, αιμοχαρής, μοχθηρός, ανθρωπόμορφο τέρας. Παραβίασε κάθε έννοια δικαιοσύνης. Ξεφώνιζε ονόματα, έβριζε, απολογούνταν ο ίδιος από μόνος του για λογαριασμό των κατηγορουμένων και σημείωνε δίπλα στο κάθε όνομα την ποινή, που ήταν ο θάνατος. Η δίκη έγινε τον Σεπτέμβριο του 1921. Τέτοιο μίσος είχε, που κατά λάθος δίκασε εις θάνατον και τον επίσκοπο Πάφρας-Ζήλων Ευθύμιο Αγριτέλλη, ο οποίος όμως είχε ήδη πεθάνει τον Μάιο στις φυλακές Αμασείας. Δηλαδή δίκασε και νεκρούς ακόμη. Πολλοί δικάστηκαν ερήμην, γιατί είχαν προλάβει και ήσαν εκτός Τουρκίας. 69 όμως άτομα κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Αμασείας. Οι βαρυποινίτες ήρθαν στην Ελλάδα, μετά το 1924 με την Ανταλλαγή και αυτοί είναι οι μάρτυρες, για όσα έγιναν στην φυλακή και στο δικαστήριο την χρονιά εκείνη. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1921, Κυριακή πρωί, οι μελλοθάνατοι έκαμαν την Θεία Λειτουργία και τη δική τους νεκρώσιμη ακολουθία. Ήξεραν ότι θα τους έθαβαν σαν τα ζώα.

Η απόφαση βγήκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1921, ώρα 4 το απόγευμα. Όλοι οι κατάδικοι φώναζαν ΑΣ ΚΟΛΣΟΥΝ ΑΤΑΛΕΤΙΝΙΖΕ, δηλ. συγχαρητήρια στη δικαιοσύνη σας. Ο μόνος που μπόρεσε να μιλήσει ήταν ο νεαρός δημοσιογράφος από την Τραπεζούντα, ο Νίκος Καπετανίδης. Ο Εμίν Μπέης τον άφησε να μιλήσει, γιατί νόμισε ότι μετάνιωσε και ήθελε να τον ξεφτιλίσει. “Εγώ κύριε Πρόεδρε” είπε με φωνή σταθερή, “δεν αγωνίστηκα ποτέ για Ανεξάρτητο Πόντο. Εγώ μια ζωή αγωνίστηκα για την Ένωση του Πόντου με την Ελλάδα”. Με κραυγές του στημένου ακροατηρίου, βγήκε κατακόκκινος από θυμό ο πρόεδρος Εμίν Μπέης από το δικαστήριο. Όταν το πρωί οδηγούσαν τους καταδικασθέντες στην πλατεία της Αμάσειας για κρέμασμα, έβαλαν επικεφαλής πρώτο στην πομπή τον αρχιμανδρίτη, γέροντα 70 ετών, Πλάτωνα Αϊβαζίδη (“αν υπάρχει κάποιος ένοχος, αυτός είμαι εγώ”, δήλωσε στους Τούρκους, προσπαθώντας να σώσει τους συγκαταδίκους του), και πάνω στο στήθος του, στο ράσο, καρφίτσωσαν την απόφαση.

Μια ομάδα από χαμάληδες, αλήτες και ανθρώπους του υποκόσμου αφέθηκαν ελεύθεροι να περιφέρονται κάτω από τα αιωρούμενα σώματα. Τα περιέπαιζαν, τα σκύλευαν, αφαιρούσαν παπούτσια και ρούχα. Τόσο απαίσιο ήταν το θέμα, που και Τούρκος αξιωματικός δεν άντεξε και τους έδιωξε με κλωτσιές λέγοντας: “Δεν τους φτάνει το κακό που έπαθαν”;

Θα πρέπει να αναφέρουμε και το γεγονός, ότι την άγρια εκείνη εποχή, τρεις γυναίκες από την Αμισό, πήραν την απόφαση να πάνε μόνες τους στην Αμάσεια, γιατί τις έτρωγε η αγωνία, για την τύχη των φυλακισμένων ανδρών τους. Αυτές ήσαν: Η γυναίκα του γιατρού Α. Χρυσαφίδη, του φαρμακοποιού Θεολ. Δημητριάδη και του μουσικοδιδασκάλου Διογένους. Όταν οι άμοιρες γυναίκες έφτασαν, με τη ναυλωμένη άμαξα, στην γέφυρα του Ίρη ποταμού, ήταν πια αργά. Από τη γέφυρα είδαν, απέναντι στην πλατεία, τα κρεμασμένα σώματα των ανδρών τους. Τραβούσαν τα μαλλιά τους, χτυπιόντουσαν και έκλαιγαν στο θέαμα του φριχτού θανάτου που βρήκε τους συζύγους τους. Δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν τα πτώματα για ταφή, αλλά και ούτε να πλησιάσουν. Την ώρα που αλιτήριοι περιέπαιζαν τους νεκρούς, οι γυναίκες τους δεν είχαν δικαίωμα ούτε να τους αγγίξουν.Τους έθαψαν, όλους σωρηδόν, σε λάκο έξω από την Αμάσεια, χωρίς παπά και χωρίς λιβάνι.

Παρενθέτω στο σημείο αυτό μια συγκλονιστική επιστολή του Αλ. Ακριτίδη, έμπορου από την Τραπεζούντα, ενός από τα θύματα του Εμίν Μπέη. Είναι αποκαλυπτική του ήθους, της αρχοντιάς, του πολιτισμού που κόμιζαν οι άνθρωποι που κατοικούσαν στα «κείθε του Αιγαίου», στην καλλίγονο Ιωνία, στον ανδρειωμένο Πόντο. Ενώπιον του φρικτού και άδικου θανάτου ο Ρωμιός του Πόντου, δείχνει θαυμαστή καρτερία, φανερώνει μεγαλοψυχία, αρχοντιά, πίστη, φιλοπατρία, αγάπη μεγαλοπρεπή προς τους οικείους του. Όλη η επιστολή αποπνέει το άρωμα της πονεμένης Ρωμιοσύνης, που διατήρησε εν αιχμαλωσία, εν σκιά θανάτου, την πολιτισμική του αυτεπίγνωση

«1921 7βρ. 5 Κυριακή.

Γλυκυτάτη μου Κλειώ,

Σήμερον ετελέσθη εν τη φυλακή λειτουργία κα εκοινωνήσαμε όλοι περί τους 100 από διάφορα μέρη. Έχει αποφασισθεί ο διά κρεμάλας θάνατος. Αύριον θα πηγαίνουν οι 60, μεταξύ αυτών οι 5 Τραπεζούντιοι και θα γίνει ο δι’ αγχόνης θάνατος. Την Τρίτην δεν θα είμεθα εν ζωή, ο Θεός να μας αξιώσει τους ουρανούς και σε σας να δώσει ευλογίαν κα υπομονήν και άλλο κακόν να μην δοκιμάσετε. Όταν θα μάθετε το λυπηρόν γεγονός, να μη χαλάσετε τον κόσμον, να έχετε υπομονή. Τα παιδιά ας παίξουν κι ας χορέψουν. Ας σε βλέπω να κανονίσεις όλα όπως ξέρεις συ. Ο αγαπητός μου Θεόδωρος ας αναλαμβάνει πατρικά καθήκοντα και να μην αδικήσει κανένα από τα παιδιά, τον Γέργον να τελειώσει το σχολείον και να γίνει καλός πολίτης. Τον Γιάννην ας τον έχει μαζί του στη δουλειά. Από τα μικρά, τον Παναγιώτη να στείλεις στο σχολείον, την Βαλεντίνην να τη μάθεις ραπτικήν. Την Φωφών να μη χωρίζεσαι ενόζω ζεις. Εις τον Στάθιον τας ευχάς μου και την υποχρέωσιν όπως χωρίς αμοιβήν διεκπεραιώσει όλας τα οικογενειακάς μου υποθέσεις που θα του αναθέσητε. Ο παπα Συμεών ας με μνημονεύει ενόσω ζει. Να δώσεις 5 λίρες στην Φιλόπτωχον, 5 λίρες στην Μέριμναν, 5 λίρες στον Λυκαστή το σχολείον. Και ας με συγχωρέσουν όλοι οι αδερφοί μου, οι νυφάδες και όλοι οι συγγενείς και φίλοι. Αντίο, βαίνω προς τον πατέρα και συγχωρέσατέ μου.

Ο υμέτερος

Αλ. Γ. Ακριτίδης»

Τον σφαγέα 80.000 Ελλήνων του Πόντου, κατά διαταγή του Κεμάλ, τον ΤοπάΛ Οσμάν τον τιμούν οι Τούρκοι ως εθνικό τους ήρωα και ανήγειραν και ανδριάντα στην Κερασούντα, την πατρίδα του. Να αναφέρουμε στο σημείο αυτό πως ο Πόντος δεν έπεσε αμαχητί. Είναι άγνωστο, αποσιωπάται επιμελώς το έπος του “αντάρτικου του Πόντου”. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης (ιδού ο ποιμήν ο καλός), μητροπολίτης Αμασείας-Αμισού, υπολογίζει τους αντάρτες σε 20.000. Οι τουρκικές πηγές μιλούν για 25.000. Ονόματα όπως καπετάν Ευκλείδης, ηγέτης των ανταρτών της Σάντας, ο ξακουστός καπετάνιος Ιστύλ αγάς (Στυλιανός Κοσμίδης) στην Σαμψούντα, οι οπλαρχηγοί Ιορδάνης Παπούλας, Βασίλης Ανθόπουλος (Βασίλ αγάς), Κώστας Επεσλής, Ιορδάνης Χασερής, ο περιλάλητος οπλαρχηγός Αντών πασάς που είχε το βασίλειό του στα βουνά της Πάφρας, όπου έδρασε μαζί με την σύζυγό του Πελαγία, είναι λίγα μόνο ονόματα απ’ αυτά που κοσμούν το Συναξάρι των ηρώων του Πόντου. (Αποκαλυπτικό για το θέμα αυτό το βιβλίο του Α. Ανθεμίδη “ Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού”, Θεσ/νίκη 1998). Ο αρχιτσέτης, Τοπάλ Οσμάν, το κτήνος, το δολοφονικό εργαλείο του Κεμάλ στον Πόντο, ποτέ δεν τόλμησε να συγκρουστεί με Πόντιους αντάρτες. Έβγαζε το μένος του στα γυναικόπαιδα και τους γέρους.

Αιωνία τους η μνήμη

Δημήτρης Νατσιός 

δάσκαλος ΚΙλκίς
Πηγή: Ολύμπιο Βήμα http://olympiobima.gr/proskynoymen-ta-pathi-toy-pontiakoy-ellinismoy

Με αντισηπτικά στις εισόδους των εκκλησιών, οι λειτουργίες
Με αντισηπτικά στις εισόδους των εκκλησιών τελούνται οι
λειτουργίες στις εκκλησίες μας, καθώς και τον προβλεπόμενο
αριθμό πιστών στο εσωτερικό του ναού και με την τήρηση των
αποστάσεων. Την Κυριακή οι πιστοί εκκλησιάστηκαν, στον Ι.Μ.Ν
Αγ. Νικολάου Κοζάνης, ενώ να σημειωθεί πως και στον εξωτερικό
χώρο του ναού είχαν τοποθετηθεί καρεκλάκια, σε συγκεκριμένες
αποστάσεις.
Στην είσοδο του Ναού υπήρχε υγρό αντισηπτικό η χρήση του
οποίου ήταν υποχρεωτική για όλους, ενώ η χρήση μασκών ήταν
προαιρετική. Οι πιστοί μπορούν να κάθονται μόνο στις
επιτρεπόμενες θέσεις και διατηρώντας τις προβλεπόμενες
αποστάσεις κατά τη μετάδοση της Θείας Κοινωνίας και τη διανομή
του αντιδώρου. Από την Ιερα Μητρόπολη Σιατίστης και Σισανίου
μάλιστα με ανακοίνωση προτείνεται η προσκύνηση των Ιερών
Εικόνων και η απόδοση σεβασμού στους ιερείς να γίνεται με τη
μορφή σχήματος (υπόκλιση). Τα συγκεκριμένα μέτρα ισχύουν μέχρι
την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020. Παρακαλούνται οι ευσεβής
ενορίτες που θα προσέρχονται στις Ιερές Ακολουθίες και τη Θεία
Λειτουργία, να εναρμονιστούν με τις συστάσεις των Εκκλησιαστικών
Επιτρόπων που θα τους υποδέχονται στην είσοδο του Ναού.

Μ. Στεργίου Δήμαρχος Βεςλβεντού: ‘Αμετρητος κόσμος… Μεγάλη μας τιμή”
Aρκετός κόσμος, βρέθηκε την Κυριακή 17 Μαϊου στο Φαράγγι Σκεπασμένου.
Φωτογραφίες ανέβασε στο προσωπικό του προφίλ στο facebook ο Δήμαρχος
Βελβεντού Μ. Στεργίου, με το ακόλουθο σχόλιο: “Αμετρητος κόσμος… Μεγάλη
μας τιμή”.
Ένα από τα πιο όμορφα και δημοφιλή φαράγγια της Μακεδονίας που κινείται
μέσα στην οργιαστική βλάστηση σχηματίζοντας μια σειρά από εντυπωσιακούς
καταρράκτες. Το φαράγγι Σκεπασμένο ή Σκεπασμένου βρίσκεται στις δυτικές
πλαγιές των Πιερίων στα αντολικά του νομού Κοζάνης, κοντά στο Βελβεντό.
Αναφέρεται και ως φαράγγι των «Εννιά Πιερίδων Μουσών», ενώ η ονομασία
«Σκεπασμένο» προήλθε από ένα σημείο του φαραγγιού, όπου το ρέμα που
το διασχίζει κρύβεται μέσα στη γη. Το φαράγγι έχει δημιουργηθεί από τα νερά
του ρέματος της Λάφιστας, ή αλλιώς Λαφόρεμα, το οποίο ξεκινάει από το
χωριό Καταφύγι και καταλήγει στη τεχνητή λίμνη Πολυφύτου η οποία
βρίσκεται περίπου 600 μέτρα από την είσοδο του φαραγγιού. Έχει μήκος
περίπου 8 χιλιόμετρα και κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά και
καλύπτει μια υψομετρική διαφορά που ξεκινάει από τα 450 μέτρα και φτάνει
τα 1.350 μέτρα. Στην είσοδο του φαραγγιού έχει δημιουργηθεί ένας χώρος
αναψυχής και ένα διαμορφωμένο μονοπάτι σας οδηγεί πιο ψηλά. Στο
κατώτερο τμήμα του μονοπατιού, σχηματίζεται ένας καταρράκτης ύψους 40
μέτρων περίπου, με δύο ενδιάμεσες βαθμίδες. Η πεζοπορεία αποκαλύπτει μια
σειρά από δέκα εντυπωσιακούς καταρράκτες που δημιουργούν περίπου
είκοσι φυσικές λίμνες και ερείπια παλιών νερόμυλων, ενώ το πυκνό δάσος και
τα ψηλά βράχια συμπληρώνουν το μαγευτικό τοπίο της περιοχής.
Η βλάστηση γύρω από το φαράγγι είναι τόσο πυκνή που είναι κυριολεκτικά
αδιάβατη. Το παρόχθιο δάσος περιλαμβάνει είδη, όπως πλατάνια, ιτιές και
φράξους, ενώ οι πλαγιές καλύπτονται από θαμνώδη βλάστηση με είδη, όπως
οστριές, γαύρους, κράτεγους, αγριοφουντουκιές, βελανιδιές, κ.ά. Στα πιο
ψηλά σημεία ξεκινάνε πυκνά ελατοδάση. Στο περπάτημα του μπορεί κανείς
να συναντήσει πολλά ενδιαφέροντα είδη της χλωρίδας.

“Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι δεν μπορούνε 5 νησιά του Αιγαίου να έχουνε
34.000 άτομα σε 5 δομές”
Ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης, μίλησε στον
τηλεοπτικό σταθμό “Βεργίνα”, για την έλευση μεταναστών στην Αιανή και τη
διαμαρτυρία του Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας Γ. Κασαπίδη.
Ο κ. Υπουργός τόνισε: “Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι δεν μπορούνε 5 νησιά
του Αιγαίου να έχουνε 34. 000 άτομα σε 5 δομές. Προσπαθούμε αυτή τη
στιγμή να βρούμε μια λύση, η οποία να στηρίζει την εθνική αλληλεγγύη στο
βάρος που σηκώνουν 5 νησιά. Έχουμε ένα πρόγραμμα λελογισμένων
μεταφορών- ανθρώπων οι οποίοι χρειάζονται περισσότερη προστασία λόγω
κορονοϊου. Μεταφερθήκαν 60 άτομα στη Αιανή Κοζάνης για ένα περιορισμένο
χρονικό διάστημα. Ομοίως μεταφέρθηκαν στις Μουριές λιγότερο από 300, σε
ξενοδοχεία, στα οποία θα τους κρατήσουμε για λίγους μήνες, μέσα στο 2020”
Ο κ. Κασαπίδης σε επιστολή του προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και
Ασύλου Νότη Μηταράκη, η οποία κοινοποιείται και στο γραφείο του
Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, εκφράζει την έντονη αντίδραση του
και επισημαίνει πως «οι πρακτικές αυτές βρίσκουν αντίθετη την Περιφερειακή
Αρχή», καλώντας παράλληλα την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου «να
αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα θέματα μείζονος σημασίας για την ασφάλεια
και την ποιότητα ζωής των πολιτών».
Να αναφέρουμε, επίσης ότι και τα 19 δείγματα που πάρθηκαν από κλιμάκιο
του ΕΟΔΥ ήταν αρνητικά, αλλά φαίνεται ότι η ιατρική εξέταση που
προγραμματίζεται είναι πλέον απαραίτητη και για άλλες νόσους. Τέλος,
σύμφωνα με έγκυρες πηγές του “Αετού” από το Υπουργείο Μετανάστευσης
και Ασύλου,
έχει οριστεί ο πρώτος Διοικητής της Δομής Προσωρινής Υποδοχής και
Προσωρινής Φιλοξενίας  Μεταναστών, στα Γρεβενά. Πρόκειται για αξιόλογο
άτομο με καταγωγή από τα ορεινά Γρεβενά.
Έχει διεθνή εμπειρία στη διαχείριση προσφύγων με πολυετή θητεία τόσο σε
πολυεθνικές επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης που στόχο είχαν την
προστασία προσφύγων, στα Βαλκάνια όσο και σε αντίστοιχες δράσεις
προστασίας προσφύγων, της Ευρωπαικής Ένωσης στην Αφρική.

Επέλαση σε εγκαταστάσεις μελισσοκόμων
Επέλαση σε εγκαταστάσεις 2 μελισσοκόμων στο Δροσερό Εορδαίας, έκαναν
πριν τρεις ημέρες αρκούδες, κατασπαράζοντας τις κυψέλες. Στο Δροσερό
βρέθηκε ήδη κλιμάκιο από το Δασαρχείο Κοζάνης, προκειμένου να
ενημερωθεί για το πρόβλημα και να δώσει κατευθύνσεις.
Η κατάσταση, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Κοινότητας, Στέλιου Καλόγηρου
έχει ” ξεφύγει”, καθώς τα μεγαλόσωμα ζώα, έχουν εξοικειωθεί με το
ανθρώπινο περιβάλλον, ενώ οι κάτοικοι εκφράζουν φόβους για τη ζωή τους.
Επιθέσεις, σε μελίσσια, που παραπέμπουν σε αρκούδα, το τελευταίο 48ωρο,
έχουμε και στην Κοζάνη.
Σε άμεση κινητοποίηση και ετοιμότητα όλων των εμπλεκόμενων φορέων για
τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για τη διαχείριση περιστατικών
προσέγγισης-αλληλεπίδρασης αρκούδας και ανθρώπου σε κατοικημένες
περιοχές, προχώρησε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής
Μακεδονίας, με αφορμή τις αναφορές για εμφάνιση αρκούδας στην
περιαστική περιοχή Νιάημερος-Αηλιόστρατα-Αρίνταγας της Δημοτικής
Κοινότητας του Δήμου Κοζάνης. Συγκεκριμένα, μετά από ενημέρωση
μελισσοκόμων στις 12-05-2020 που διατηρούν μελίσσια στην ανωτέρω
περιοχή για επιθέσεις στις κυψέλες τους από αρκούδα θηλυκού γένους με
αρκουδάκι, η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του Δασαρχείου Κοζάνης μετέβη
αμέσως στην περιοχή, προκειμένου να ερευνήσει τα περιστατικά.
Σύμφωνα με την αυτοψία των μελών της Ομάδας Άμεσης Επέμβασης,
πρόκειται για θηλυκή αρκούδα με το μικρό της, η οποία έχει προξενήσει
ζημιές σε κυψέλες της ευρύτερης περιοχής του λόφου του Προφήτη Ηλία
(Νιάημερος-Αηλιόστρατα-Αρίνταγας κλπ.) για τις οποίες ενημερώθηκαν οι
ιδιοκτήτες των κυψελών, ότι πρέπει να τις προστατέψουν με τοποθέτηση
ηλεκτροφόρου περίφραξης.
Για την καλύτερη επιτήρηση της περιοχής, πραγματοποιούνται καθημερινά σε
24ωρη βάση περιπολίες στον ευρύτερο χώρο, από κλιμάκια του Δασαρχείου
Κοζάνης.
Λόγω της ιδιαιτερότητας της παρουσίας αρκούδας σε περιοχή περιαστική που
χρησιμοποιείται για αναψυχή από κατοίκους της πόλης της
Κοζάνης, συγκαλείται αύριο Παρασκευή 15-05-2020 στην έδρα της
Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη,
η Συντονιστική Επιτροπή Διαχείρισης Κρίσεων (ΚΥΑ 104180/433/07-02-
2014), για τη λήψη περαιτέρω διαχειριστικών μέτρων και συντονισμού των
εμπλεκόμενων φορέων για την ασφαλή και αποτελεσματική εφαρμογή του
επιχειρησιακού σχεδίου.

14χρονη, χάρη στην έγκαιρη και σωτήρια επέμβαση νεαρού, σώθηκε
από βέβαιο πνιγμό 
Παραλίγο τραγωδία στον Βενέτικο ποταμό, το απόγευμα του Σαββάτου
16/5/2020, όπου μια 14χρονη, χάρη στην έγκαιρη και σωτήρια επέμβαση
νεαρού, σώθηκε από βέβαιο πνιγμό.
Συγκεκριμένα, η κοπέλα που κολυμπούσε στο Βενέτικο ποταμό, στη
γέφυρα του Ελευθεροχωρίου στο δρόμο Γρεβενών Καλαμπάκας, έχασε
της αισθήσεις της μέσα στο νερό, όταν συγκρούστηκε με άλλο άτομο
που κάνοντας βουτιά, δεν αντιλήφθηκε ότι η κοπέλα ήταν στο
συγκεκριμένο σημείο και έπεσε πάνω της.
Ο νεαρός Ευάγγελος Παυλίδης, ο οποίος έτυχε να κολυμπά στην ίδια
περιοχή, άκουσε την παρέα της νεαρής κοπέλας που καλούσε σε
βοήθεια και αντιδρώντας με ψυχραιμία, κατάφερε να ανασύρει την νεαρή
κοπέλα από το ποτάμι με τη βοήθεια και άλλων και στη συνέχεια της
προσέφερε τις πρώτες βοήθειες.
Ο ίδιος δήλωσε στο “greveniotis.gr ότι έπραξε το καθήκον του και
ευχαρίστησε τους άνδρες του ΕΚΑΒ και της Ελληνικής Αστυνομίας που
έσπευσαν άμεσα στο σημείο.
“Ήμουν μάρτυρας σε ένα γεγονός, που με συγκλόνισε. Ήταν πολύ
δύσκολο για μένα. Ευτυχώς ήμουν εκεί, έσπευσα, και την ανέσυρα. Δεν
πρόλαβε η κοπέλα ούτε να καταπιεί νερό, ούτε να σταματήσει η καρδιά
της. Το ΕΚΑΒ και αστυνομία σπεύσανε πολύ γρήγορα, καθώς το νερό
είναι πολύ επικίνδυνο. Παιδιά προσέξτε πάρα πολύ γιατί ποτέ δεν
ξέρουμε τι μπορεί να μας συμβεί. Εγω ήμουν τυχερός και ψύχραιμος και
έτσι σώθηκε η κοπέλα. Ξύπνησε αμέσως και συνήλθε”.
Ο Βενέτικος (και Βελονιάς) είναι ποταμός των Γρεβενών.
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του 
Αλίακμονα. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της
Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα και ρέει ανατολικά. Λίγο
νοτιότερα των Γρεβενών, ρέει μέσα από κατακόρυφους κροκαλοπαγείς
βράχους και σχηματίζει τις περίφημες Πύλες του Βενέτικου. Στο
μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου τα νερά του έχουν έντονο
γαλαζοπράσινο χρώμα, εκτός από τις περιόδους έντονων
βροχοπτώσεων οπότε τα νερά του γεμίζουν λάσπη από τους
παρακείμενους χείμαρρους. Ο ποταμός προσφέρεται για
δραστηριότητες όπως ράφτινγκ και καγιάκ.

 

Για την απολιγνιτοποίηση

Σε ανάρτησή του στο facebook παραθέτοντας δύο αναρτήσεις με αποδέκτη τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών Ε. Σημανδράκο, για τις θέσεις του στο θέμα της απολιγνιτοποίησης (τι έλεγε προεκλογικά και τι σήμερα), ο πρώην Δήμαρχος Κοζάνης, Λ. Ιωαννίδης σημειώνει: “Δυστυχώς ο δρόμος, που βαδίσαμε την προηγούμενη περιόδο ως Δημοτική Αρχή τότε , ώστε να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν η περιοχή για αυτό που ήταν δεδομένο ότι έρχονταν, την απολιγνιτοποίηση δηλαδή, ήταν αρκετά μοναχικός σε θεσμικό και πολιτικό επίπεδο. Γίναμε πολλές φορές αποδέκτες επιθέσεων καθώς συνήθως η πραγματικότητα δεν είναι και πολύ δημοφιλής σε τέτοια δύσκολα ζητήματα.

Υπάρχουν άνθρωποι που λίγο ή πολύ υποννόησαν ότι ο Δήμαρχος Κοζάνης καθορίζει τις ενεργειακές εξελίξεις της χώρας για να μην πω και την Ευρώπης, ακούγαμε ότι μας πληρώνουν τα συμφέροντα και άλλες τέτοιες ανοησίες.
Ας είναι…Έτσι είναι η πολιτική.

Η ιστορία θα κρίνει ψύχραιμα”


Mέσω Facebook απάντησε ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Ε. Σημανδράκος στον επικεφαλής της εμίζονος αντιπολίτευσης του Δ.Σ. Κοζάνης Λ. Ιωαννίδη, σε σχέση με τα όσα του καταλογίζει ο τελευταίος για τη στάση του προεκλογικά & μετεκλογικά στο θέμα της απολιγνιτοποίησης. Όπως γράφει: “Κύριε Ιωαννίδη, η μόνη αλήθεια είναι ότι παρότι από την αρχή ήσασταν πιστός υποστηρικτής της επίσπευσης του κλεισίματος της ΔΕΗ. Δεν ετοιμάσατε ως Δημοτική Αρχή ούτε μια γραμμή για την μετάβαση που ξεκίνησε εδώ και χρόνια. Η ευθύνη που αναλογεί στον καθένα μας ήδη γράφτηκε στην ιστορία. Στο προεκλογικό μου άρθρο που επιλεκτικά επισυνάπτετε μόνο τον τίτλο, αναφέρω πως «επικροτήσατε δημοσιογράφο που επιρρίπτει ευθύνες στο Υπουργείο Ενέργειας το οποίο πάσχιζε να παρατείνει τις ώρες λειτουργίας των ΑΗΣ». Και σας ρωτώ, εφόσον βλέπατε που πάει η κατάσταση, γιατί δεν προετοιμάσατε το Δήμο Κοζάνης για την μετάβαση; Μήπως δεν είχατε χρόνο; Σήμερα, σε αντίθεση με τη δική σας θητεία, εργαζόμαστε πυρετωδώς για την ταχύτατη προετοιμασία του Δήμου για τη μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή. Η ιστορία που τώρα γράφεται θα δείξει ποιος θα βάλει πλάτη σ’ αυτό τον αγώνα και ποιος θα συνεχίσει να κάνει εύκολη αντιπολίτευση μην παίρνοντας ξεκάθαρη θέση (αλήθεια το «λευκό» τι σημαίνει;) για νέες επενδύσεις που αφορούν στη μετάβαση της περιοχής σε καθεστώς καθαρής ενέργειας”.

 

Ο Λ. Ιωαννίδης, δίνοντας συνέχεια στη διαδικτυακή αντιπαράθεση, ανταπαντά στον Ε. Σημανδράκο για το τι έκανε από την πλευρά του, ως Δήμαρχος Κοζάνης, για να προετοιμάσει την περιοχή για τη μετάβαση στη νέα εποχή, χωρίς λιγνίτη: “Αγαπητέ κε Σημανδρακο τουλάχιστον προεκλογικά θα μπορούσα να δεχτώ ότι δεν γνωριζατε. Σήμερα όμως θα έπρεπε να ξέρατε. Για το πώς στήθηκε η συμμετοχή της Περιφέρειας μας στο coal platform, για το Ταμείο Δίκαιης Μεταβασης, για το Φόρουμ των Δημάρχων, για τις προσπάθειες του Δικτύου Ενεργειακών Δήμων και πολλά άλλα που δεν μπορώ να τα γράψω σε μια τέτοια ανάρτηση.

Οι άνθρωποι στο Δήμο, στην Περιφέρεια, στο Πανεπιστήμιο, στην ΑΝΚΟ, στην ΠΕΔ, στο ΕΚΕΤΑ νομίζω πως μπορούν να σας τα επιβεβαιώσουν.

Σύντομα στο Δημοτικό Συμβούλιο θα έρθει το θέμα και εκεί θα έχουμε όλο το χρόνο να δούμε τι πραγματικα έγινε αλλά κυριως τι μπορεί να γίνει από εδώ και περα”.

 

Εφόσον ανοίξουμε με τα τωρινά δεδομένα είναι απολύτως βέβαιο ότι μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα κλείσουμε οριστικά”

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει, ο Αντιπρόεδρος του σωματείου Καφετεριών Κοζάνης, κ. Αλέκος Βουτηρης, λίγες ημέρες μάλιστα πριν το άνοιγμα των μαγαζιών (καφέ και εστίαση).

Ο κ. Βουτηρής μιλώντας στο “Θ” ανέφερε πως: “Στον χώρο της εστίασης λόγω της πανδημίας διανύουμε την πιο δύσκολη περίοδο που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε μέχρι σήμερα. Όλα κινούνται γύρω από το πότε θα ανοίξουμε, αλλά πίσω από αυτό μια μαύρη αλήθεια. Κανείς επαγγελματίας δεν επιθυμεί στην πραγματικότητα να ανοίξει αν δεν παρθούν τα ανάλογα μέτρα στήριξης του κλάδου”.

Σε ερώτησή μας σχετικά με τις πρώτες ημέρες ανοίγματος μας είπε: “

εφόσον ανοίξουμε με τα τωρινά δεδομένα είναι απολύτως βέβαιο ότι μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα κλείσουμε οριστικά. Ήδη τα χρέη μας έχουν διογκωθεί μέσα σε αυτούς τους μήνες.

Μέχρι στιγμής δεν έχει παρθεί κανένα απολύτως μέτρο, παρά μόνο γενικόλογες προτάσεις εντυπώσεων και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης όπως π.χ τα επιπλέον τραπεζοκαθίσματα στους δημόσιους χώρους (αφού δεν κοστίζει τίποτα στο κράτος), πετώντας ουσιαστικά το μπαλάκι στους δήμους και στους επαγγελματίες.

Τέτοια μέτρα διχάζουν τους συναδέρφους και κυρίως στρέφουν, σε πολλές περιπτώσεις, τους πολίτες εναντίον μας όταν την ίδια στιγμή έχουμε αποστείλει τις πολύ ρεαλιστικές προτάσεις μας, με τα πραγματικά μας προβλήματα, προς όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (περιφέρεια, δήμο, κυβερνητικούς βουλευτές) ζητώντας την στήριξη τους δεν γίνεται λόγος… (μόνο η υπόσχεση του δημάρχου ο οποίος δηλώνει συνεχώς ότι θα σταθεί αρωγός σε ότι έχουμε ζητήσει, βέβαια περιμένουμε να το δούμε και στην πράξη).

Μας δείχνουν με το δάχτυλο, μας απειλούν να μην τολμήσουμε να κάνουμε απολύσεις, δίχως όμως να πάρουν ούτε ένα μέτρο για την στήριξη των υπαλλήλων μας.

Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι τα καταστήματά μας είναι τα σπίτια μας και οι υπάλληλοι μας η οικογένεια μας”.

 

Ο κ. Βουτηρής μας μίλησε και για τα δάνεια που δεσμεύτηκε η κυβέρνηση.

 

Για τα περιβόητα δάνεια των τραπεζών οι 9 από τις 10 επιχειρήσεις εστίασης δεν μπορούν να τα πάρουν, είτε γιατί δεν πληρούν τα κριτήρια, είτε οι εγγυήσεις που ζητούν είναι απαγορευτικές για το μέλλον των επιχειρήσεων τους.

Δεν γεννήθηκα καταστηματάρχης. Εργάζομαι ως υπάλληλος στην εστίαση από δεκατεσσάρων χρονών παιδί. Έχω πλύνει χιλιάδες ποτήρια, έχω σκουπίσει πίστες με λουλούδια, έχω βάλει χιλιάδες ποτά, έχω σερβίρει χιλιάδες πελάτες, δεν έχω κάνει ποτέ Χριστούγεννα και Πάσχα με την οικογένειά μου. Συνήθως κοιμάμαι μέρα από ότι νύχτα. Δεν έχω το δικαίωμα να κουραστώ ούτε τον χρόνο να ξεκουραστώ, δεν λέω τα προβλήματα μου αλλά προσπαθώ να λύσω τα προβλήματα των πελατών.

Έχοντας δημιουργήσει το δικό μου κατάστημα εδώ και δώδεκα χρόνια έχω αρκετούς υπαλλήλους, δεν δέχομαι λοιπόν να μου κουνάει το δάχτυλο κανένας κύριος Άδωνις από την τηλεόραση, η οποία συντονισμένα παρουσιάζει στον τηλεθεατή «ότι άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και ρέει ζεστό χρήμα στην αγορά» υποτιμώντας τη νοημοσύνη του Έλληνα πολίτη.

 

Όσοι συνάδερφοι είχαμε προσωπικό ως έμμεσοι εργοδότες, βάλαμε πλάτη κάνοντας ότι έπρεπε για να παρακάμψουμε τις κρατικές δυσλειτουργίες για να μπορέσουν να πάρουν οι υπάλληλοι μας τα 800€. Έλα όμως που η ίδια δυσλειτουργία είναι ανασταλτικός παράγοντας για να πάρουμε τα 800€ και εμείς (παρά τις προφορικές δεσμεύσεις), αφού το σύστημα τραβάει τον ετήσιο πίνακα και εμφανίζει όλους τους υπαλλήλους από τον Οκτώβριο και έπειτα με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται άτομα τα οποία δεν εργάζονται κατά τον χρόνο της αναστολής λειτουργίας των καταστημάτων κάτι που απαγορεύει να γίνει η είσπραξη του ανώτερου ποσού αλλά το πιο σοβαρό από όλα δεν μας αφήνει περιθώρια να εισπράξουμε και την πολυδιαφημισμένη επιστρεπτέα προκαταβολή φόρου (δάνειο) αφού πρέπει να δηλώσουμε υπαλλήλους οι οποίοι δεν μας ανήκουν στην πραγματικότητα”.

 

Τέλος, για τις υπόλοιπες εξαγγελίες ανέφερε:

 

Ακούσαμε εξαγγελίες για μη διακοπή ρεύματος μέχρι τον Αύγουστο.

Αυτό ίσως είναι και το μεγαλύτερο ψέμα, καθώς αυτήν την στιγμή που μιλάμε έχουν ταράξει όλους ανεξαιρέτως τους συναδέρφους στα τηλέφωνα δικηγόροι της ΔΕΗ αλλά και των ιδιωτικών εταιριών και μας απειλούν για διακοπή ρεύματος και για διακοπή των διακανονισμών που δεν πληρώθηκαν τους δύο αυτούς μήνες, την ίδια στιγμή που έχει γίνει αναστολή της λειτουργίας των επιχειρήσεων με κυβερνητική εντολή (και καλώς έγινε φυσικά, γιατί η δημόσια υγεία είναι αδιαπραγμάτευτη)…

Προσωπικά πριν την πανδημία είχα μια υγιέστατη επιχείρηση με μηδέν (0) χρέος και αυτήν την στιγμή τα χρέη μου ξεπερνάνε τις 10.000€. (Η ανάλυση στην διάθεση του καθενός) χωρίς να έχω το παραμικρό μερίδιο ευθύνης για αυτήν την εξέλιξη. Οι καταστηματάρχες έχουμε αποκτήσει καμπούρα, κουβαλάμε στην πλάτη μας μαζί με τα δικά μας προβλήματα και τα προβλήματα όλου του κόσμου. Έχουμε γίνει αποκούμπι και παρηγοριά των προβλημάτων τους στα χρόνια της δεκάχρονης κρίσης. Θέλω να κάνω σαφές ότι δεν αντιπολιτεύομαι κομματικά, αλλά υπερασπίζομαι με πάθος τα συμφέροντα του κλάδου μου με οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν βρίσκεται στην εξουσία”.

 

Θανάσης Τέγος

 

Σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης διεκομίσθη, η γυναίκα που έπεσε
από το 2ο όροφο οικοδομής επί της οδού Ξεν. Τριανταφυλλίδη
Σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, διεκομίσθη με ασθενοφόρο του
ΕΚΑΒ Κοζάνης, η γυναίκα που έπεσε την περασμένη Παρασκευή το
απόγευμα από το 2ο όροφο οικοδομής επί της οδού Ξεν.
Τριανταφυλλίδη. Αρχικά μεταφέρθηκε στο “Μαμάτσειο”
νοσοκομείο. Η γυναίκα υπεβλήθη σε αξονική και διασωληνώθηκε.
Έχει πολλαπλά κατάγματα, ενώ δεν κινδυνεύει η ζωή της. Η άτυχη
γυναίκα έπεσε πάνω σε σταθμευμένο όχημα. Αμέσως
ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ που τη μετέφερε στο νοσοκομείο, αλλά και
η αστυνομία. Δεν έχουν εξακριβωθεί τα αίτια της πτώσης της, ενώ
ερευνάται το ενδεχόμενο ατυχήματος.

Image
Image

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΓΡΟΣ
THARROSLOGO
ΤΑΓΑΡΑΣ

Στοιχεια επικοινωνιας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα ακόλουθα στοιχεία

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ Δυτικής Μακεδονίας

  Τσόντζα 2 Κοζάνη

  +30 2461038611

  +30 2461034611

  tharos@otenet.gr

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

Εφημερευοντα Φαρμακεια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΟΖΑΝΗΣ