Tharos

Tharos

Tη θέση τους για το φλέγον θέμα της συνεπιμέλειας των παιδιών μετά από διαζύγιο, καταθέτουν 57 γυναίκες – πανεπιστημιακοί. Στο κείμενο που υπογράφουν αναφέρερουν:

Ως πανεπιστημιακοί και επιστήμονες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό που διδάσκουμε, και ερευνούμε στον ευρύτερο χώρο της ψυχολογίας, των νευροεπιστημών, της ιατρικής, της βιολογίας, της κοινωνιολογίας, των παιδαγωγικών, αλλά και των σπουδών φύλου επιθυμούμε να συμμετέχουμε στον δημόσιο διάλογο που έχει ανοίξει σχετικά με το θέμα της συνεπιμέλειας των παιδιών μετά από το διαζύγιο ή τη διακοπή συμβίωσης των γονέων τους.

Με εξαίρεση τις περιπτώσεις που ένας από τους δύο γονείς είναι αποδεδειγμένα βίαιος, κακοποιητικός ή αμελής, η συνεπιμέλεια και ο ίσος χρόνος των παιδιών με τους δύο γονείς είναι μια συνθήκη από την οποία κερδίζουν όλοι. Τα οφέλη της συνεπιμέλειας για τα παιδιά και τους πατέρες έχουν ήδη παρουσιαστεί στο δημόσιο διάλογο εκτεταμένα.

Επιγραμματικά, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε καθεστώς συνεπιμέλειας εμφανίζουν (α) χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και γενικότερα ψυχικής δυσφορίας, (β) χαμηλότερη επιθετικότητα και λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς, μειωμένη χρήση αλκοόλ και ουσιών, (γ) καλύτερη σχολική επίδοση και καλύτερη γνωστική ανάπτυξη, (δ) καλύτερη σωματική υγεία, (ε) χαμηλότερα ποσοστά καπνίσματος και (στ) καλύτερες σχέσεις με πατέρες, μητέρες, γιαγιάδες και παππούδες.

Σκοπός μας στη συγκεκριμένη παρέμβαση είναι να παραθέσουμε τα επιστημονικά ευρήματα που καταδεικνύουν ότι η συνεπιμέλεια υποστηρίζει και όλα αυτά για τα οποία πάλεψε το κίνημα του φεμινισμού εδώ και πολλές δεκαετίες: την αυτενέργεια, την ελευθερία και την ισοτιμία των γυναικών.

Οι λόγοι, λοιπόν, για τους οποίους η συνεπιμέλεια είναι η προτιμότερη επιλογή για τις μητέρες παιδιών όλων των ηλικιών είναι οι εξής (βιβλιογραφία που υποστηρίζει τις παρακάτω θέσεις βρίσκεται στον σύνδεσμο: shorturl.at/bM178):

  • Η αποφυγή του κινδύνου εμφάνισης ψυχικής και επαγγελματικής εξουθένωσης  λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου. Το σύνδρομο της εξουθένωσης  αποτελεί μια κατάσταση  στρες και υπερκόπωσης με σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις. Κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό για τις γυναίκες που δεν δύνανται να διαθέσουν τον ανάλογο χρόνο.
  • Η δυνατότητα διεκδίκησης υψηλότερων θέσεων εργασίας, οικονομικών απολαβών, κοινωνικής και επαγγελματικής καταξίωσης και άρα αυτονομίας και αυτενέργειας.
  • Η δημιουργία νέων φιλικών, ερωτικών και συντροφικών σχέσεων, για τις οποίες απαιτείται χρόνος και ενέργεια. Είναι γνωστό ότι η ευημερία των γονέων συνδέεται με την ευημερία των παιδιών τους.
  • Η προαγωγή της σχέσης πατέρα-παιδιού, η οποία μπορεί να συνεισφέρει στην ανατροφή υγιών, ικανών και χαρούμενων παιδιών. Επίσης, η αποφυγή του συνδρόμου της γονικής αποξένωσης, το οποίο μπορεί να προκαλέσει τραυματικές εμπειρίες στο παιδί που μπορεί να το επηρεάζουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η ευημερία του παιδιού είναι σίγουρα μέσα στις επιδιώξεις κάθε μητέραςm
  • Η μείωση των διενέξεων και της αντιδικίας, εφόσον οι δύο γονείς αναγκάζονται να συνεργαστούν πριν και μετά τον χωρισμό τους με στόχο την ευημερία των παιδιών τους. Όταν αυτό δεν είναι εφικτό, χάρη στην προαγωγή της συνεπιμέλειας προτρέπονται οι γονείς, αντί να προσφεύγουν στα δικαστήρια, να προσφεύγουν στους ειδικούς: διαμεσολαβητές, επιστήμονες ψυχικής υγείας κ.τ.λ. Με τη βοήθεια των ειδικών, η συνεργασία στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι εφικτή.
  • Η μείωση του στίγματος εξαιτίας του διαζυγίου και της διεκδίκησης της επιμέλειας από τον έναν από τους δύο γονείς. Συχνά σε δίκες για την επιμέλεια, ο ένας από τους δύο γονείς καλείται να αποδείξει την αθωότητά του και την καταλληλότητά του ως γονέας, κατόπιν κατηγοριών από τον άλλο γονέα. Μερικές φορές, ανεξαρτήτως φύλου, αυτές οι κατηγορίες είναι βάσιμες, άλλες φορές όμως είναι συκοφαντικές.

Συμπερασματικά, με βάση τα επιστημονικά ευρήματα η συνεπιμέλεια είναι προς το συμφέρον τόσο των παιδιών, όσο και των δύο γονέων.  Η ανατροφή μιας νέας γενιάς παιδιών που πιστεύουν στην ισότητα των δύο φύλων μέσα από το παράδειγμα της συνεργασίας των δύο γονέων και της συνεπιμέλειας θα έπρεπε να είναι ο κύριος στόχος του φεμινιστικού κινήματος της εποχής μας. Αυτό θα έπρεπε να προασπίζονται και οι μητέρες των παιδιών.

Υπογραφές (αλφαβητικά)

Ιωάννα Ανδρεάδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Φαρμακολογίας, Φαρμακευτική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Φαίη Αντωνίου, Επίκουρη Καθηγήτρια, Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γεωργία Βαλσαμή, Καθηγήτρια, Τμήμα Φαρμακευτικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αργυρώ Βατάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου
Αλεξία Barrable, Λέκτορας, Σχολή Κοινωνικών Επιστημών,  Πανεπιστήμιο  Dundee, Σκωτία, Ηνωμένο Βασίλειο
Βικτωρία Βιβιλάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Μαιευτικής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Στυλιανή Βλάχου, Επίκουρη Καθηγήτρια Βιοψυχολογίας, Σχολή Ψυχολογίας, Dublin City University, Δουβλίνο, Ιρλανδία
Αγγελική Γαζή, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
Ευαγγελία Γαλανάκη, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών της Αγωγής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ελεάννα Γαλανάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια, Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αποστολία (Λία) Γαλάνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Διδακτικής της Γεωγραφίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών της Αγωγής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ευγενία Γεωργάκα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τομέας Κοινωνικής και Κλινικής Ψυχολογίας, Τμήμα Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ηρώ Γεωργούση, Ερευνήτρια Α’ , Ινστιτούτο Βιοεπιστημών και Εφαρμογών, Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος»
Μαριρένα Γρηγορίου, Καθηγήτρια, Τμήμα Μοριακής Βιολογίας & Γενετικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Χριστίνα Δάλλα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Φαρμακολογίας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νευροεπιστήμονας, Ethics Expert, Directorate General for Research and Innovation, European Commission
Μαρία Δασκολιά, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Φιλοσοφική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κατερίνα Δερμών, Καθηγήτρια Φυσιολογίας. Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών
Παναγιώτα Δημητροπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, Τμήμα Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κλεοπάτρα Διακογιώργη, Επίκουρη Καθηγήτρια, ΤΕΠΕΚΕ, Πανεπιστήμιο Πατρών
Κυριακή Θερμού, Καθηγήτρια Φαρμακολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστήμιο Κρήτης, Νευροεπιστήμονας
Ρέα Κακάμπουρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών της Αγωγής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου, Καθηγήτρια, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών της Αγωγής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Δόμνα Καραγωγέως, Καθηγήτρια Μοριακής Βιολογίας-Αναπτυξιακής Νευροβιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Ευθυμία Κιτράκη, Καθηγήτρια Βιολογίας, Τμήμα Οδοντιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σοφία Κουκούλη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής, Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο
Ελένη Λυπουρλή, Λέκτορας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Ευγενία Μαγουλά, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Γλωσσολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Άννα Μαντόγλου, Καθηγήτρια, Τμήμα Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ελβίρα Μασούρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ρεβέκκα Μάτσα, Διευθύντρια Ερευνών, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, Νευροεπιστήμονας
Ευαγγελία Μαυρικάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ελένη Μότσιου, Επίκουρη Καθηγήτρια, ΠΤΠΕ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Μαρία Παναγιωτακοπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Βιολογίας-Νευροβιολογίας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ελένη Α. Παπαδάκη, Καθηγήτρια Αιματολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Μαριέττα Παπαδάτου-Παστού, Επίκουρη Καθηγήτρια Νευροψυχολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ντόνα Παπαστυλιανού, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Τμήμα Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Μυρτάνη Πιερή, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Επιστημών Ζωής και Υγείας, Πανεπιστημίου Λευκωσίας
Χριστίνα Πιπέρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Βιοχημείας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Φωτεινή Πολυχρόνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κορνηλία Πουλοπούλου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νευροφυσιολογίας και Νευροβιολογίας, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πέπη Ρηγοπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια τέχνης-ψυχανάλυσης και Πολιτισμού του τμήματος του ΕΚΠΑ επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Χρυσάνθη Σαρδέλη, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Αναπλ. Καθηγήτρια Φαρμακολογίας-Κλινικής Φαρμακολογίας, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, ΑΠΘ & Εργαστήριο Μελέτης Ιατρικού Δικαίου και Βιοηθικής, Νομική Σχολή, ΑΠΘ, Ethics Expert, Directorate General for Research and Innovation, European Commission
Ελένη Σαλαβού, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κυριακή Σιδηροπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Νευροεπιστήμονας
Μαριάννα Σιδηροπούλου, Ψυχολόγος- ψυχαναλύτρια, υποψήφια διδάκτωρ School of Business and Informatics, Department of Organisational Psychology, Birkbeck, University of London, Ηνωμένο Βασίλειο
Άντρια Σιήμη, Λέκτορας, Τμήμα Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ειρήνη Σκαλιόρα, Καθηγήτρια Γνωσιακής Επιστήμης, Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης ΕΚΠΑ, και Συνεργαζόμενη Ερευνήτρια, Εργαστήριο Νευροφυσιολογίας και Συμπεριφοράς, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ)
Αλεξάνδρα Σολδάτου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής, Β´ Παιδιατρική Κλινική, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Λουκία Ταξιτάρη, Μεταδιδακτορική ερευνήτρια, Institute of Computational Linguistics, Centro Nazionale delle Ricerche, Pisa, Ιταλία
Ελίζαμπεθ Τζόνσον, Καθηγήτρια Ανατομίας, Νευροεπιστήμονας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κοσμήτορας, Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ειρήνη Τοπαλίδου, Aνώτερη ερευνήτρια (Senior scientist), Τμήμα Βιοχημείας, Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, Σιάτλ, Η.Π.Α.
Άννα Κ. Τουλουμάκου, Πανεπιστημιακή Υπότροφος, Τμήμα Ψυχολογίας Πάντειο Πανεπιστήμιο, Επ. Συνεργάτιδα Κέντρο SKOPE, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Γιώτα Τουλούμη, Καθηγήτρια Βιοστατιστικής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Μαριαλένα Τριβέλλα, Ερευνήτρια, Τμήμα Καρδιαγγειακής Ιατρικής, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Ηνωμένο Βασίλειο
Αναστασία Τσαμπαρλή, Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Μαργαρίτα Χρυσάνθου, Δρ. Βιολογίας- Νευροβιολογίας, ΕΔΙΠ, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ξένια Χρυσοχόου, Καθηγήτρια Κοινωνικής και Πολιτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο

 

tovima.gr

 

 

 

 

Η Δ.Ε.Υ.Α. Κοζάνης πληροφορεί τους καταναλωτές της, ότι λόγω τεχνικού προβλήματος του ΟΤΕ, δεν λειτουργούν οι τηλεφωνικές γραμμές της Επιχείρησης, σήμερα Πέμπτη 03-12-2020.

Για οποιαδήποτε επικοινωνία έως την αποκατάσταση του προβλήματος από τον ΟΤΕ παρακαλούμε επικοινωνείτε ηλεκτρονικά στο : deyakoz@otenet.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ανοίγουν από την ερχόμενη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου τα καταστήματα με εποχικά είδη, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων. 

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με το υπουργείο, από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου θα επιτρέπεται η λειτουργία των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης αμιγώς εποχικών χριστουγεννιάτικων ειδών καθώς και η πώλησή τους από τα  super markets.

Οι λεπτομέρειες για το ωράριο και τον τρόπο λειτουργίας των καταστημάτων αυτών θα ανακοινωθούν αύριο, Παρασκευή, από τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή Παναγιώτη Σταμπουλίδη.

Υπενθυμίζεται ότι την απόφαση είχε προαναγγείλει χθες ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης μιλώντας στο διήμερο διαδικτυακό συνέδριο που πραγματοποιεί το Iνστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) με θέμα «Σούπερ μάρκετ 2030 - Ο άνθρωπος στο επίκεντρο της στρατηγικής του κλάδου των σούπερ μάρκετ». Εξηγώντας το σκεπιτκό της απόφασης, ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι «αυτά τα είδη δεν μπορούν να πουληθούν σε επόμενο χρόνο παρά μόνο μέσα στις γιορτές». 

Μιλώντας σήμερα στην δημόσια τηλεόραση, ο υπουργός Ανάπτυξης υποστήριξε ότι με τους επιδημιολογικούς δείκτες σε ψηλά επίπεδα όλες οι αποφάσεις της κυβέρνησης έχουν αναβληθεί καθώς υπό αυτά τα δεδομένα δεν αποτελεί πρώτο μέλημα της κυβέρνησης το άνοιγμα της οικονομίας. 

Ααναφερόμενος στα εποχικά καταστήματα με τα χριστουγεννιάτικα είδη σημείωσε ότι δεν είναι πολλά και δεν θα επιβαρύνουν την κατάσταση, «όλα τα υπόλοιπα όμως θα πάνε αναγκαστικά με τον ρυθμό της πανδημίας». 

naftemporiki.gr

Παρατείνονται έως και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου (ώρα 06:00) τα υφιστάμενα περιοριστικά μέτρα ενάντια στον κορωνοϊό, ανακοίνωσε ο Στέλιος Πέτσας.

Εξαιρούνται, όπως είπε, τα καταστήματα λιανικής πώλησης εποχικών ειδών, αμιγώς Χριστουγεννιάτικων, τα οποία θα λειτουργήσουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου. Τα συγκεκριμένα είδη θα μπορούν να πωλούνται και από τα σούπερ μάρκετ.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξήγησε πως παρατηρείται μεν μια σταθεροποίηση ή και μείωση κρουσμάτων, ωστόσο είναι με πιο αργούς ρυθμούς απ' όσο αναμενόταν.

naftemporiki.gr

 

Η 3η Δεκεμβρίου είναι ημέρα αφιερωμένη στα άτομα με αναπηρία. Δράττομαι της ευκαιρίας για να εκφράσω κάποιες σκέψεις για την ομάδα αυτή των συνανθρώπων μας που εξαιτίας μιας ασθένειας, κάποιου τραυματισμού ή μιας ελλειμματικής ανάπτυξης, μπορεί να βρεθούν «στερημένοι».

Βέβαια, η προσέγγισή μου αυτή προσβλέπει στην ανάδειξη κάποιων μόνο πτυχών της αναπηρίας, ώστε αυτή να γίνει κάπως περισσότερο κατανοητή. Εξάλλου η ανθρώπινη ύπαρξη, σε κάθε μορφή και έκφραση της, είναι τόσο σύνθετη και περίπλοκη, ώστε κάθε προσπάθεια να την καθυποτάξεις σε μια μονοσήμαντη εκδοχή ανάγνωσης, θα ήταν τουλάχιστον αφελής.

…Ο Νίκος, ο Θανασάκης, η Βασούλα, ο Χρίστος, ο Γιώργος, η Σοφούλα, η Καλλιρόη, ο Άγγελος, ο Δημήτρης,… είναι παιδιά που δεν μοιάζουν με όλα τα άλλα. Δείχνουν παράξενα και απόμακρα, συχνά έχουν αλλόκοτη συμπεριφορά, φαίνεται να γελούν ή να θυμώνουν χωρίς λόγο, δυσκολεύονται σε πολύ απλά πράγματα και σχεδόν αδυνατούν να κατανοήσουν αφηρημένες έννοιες. Αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους που τα παιδιά αυτά φοιτούν στην Ειδική Αγωγή. Αλλά και η αιτία που βιώνουν σχεδόν καθημερινά την απόρριψη, αλλά και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Δυστυχώς η γνώμη του «κόσμου» για όλα αυτά τα παιδιά που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ξεφεύγουν από τη νόρμα- από αυτό δηλ. που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό- φαίνεται να κυριαρχείται από κάθε είδους αρνητικά στερεότυπα και προκαταλήψεις. Σημαντικό μερίδιο ευθύνης σ’ αυτό έχουμε και εμείς οι ειδικοί αφού δίνουμε υπερβολική προσοχή στα «ελλείμματα» και πολύ λιγότερη σε ό,τι παραμένει άθικτο και «διατηρημένο».

Οι βασικοί όροι που χρησιμοποιεί η επιστήμη για να περιγράψει τα παιδιά αυτά είναι, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, παράγωγα των λέξεων «έλλειμμα» ή «έκπτωση» που (επι-)σημαίνουν, συνήθως, μια διαταραχή ή μια ανεπάρκεια, π.χ. νοητική υστέρηση, εγκεφαλική παράλυση, κ.λπ.

Όλοι εμείς που δουλεύουμε στην ειδική αγωγή, αργά ή γρήγορα συνειδητοποιούμε, ότι οι μαθητές μας όταν εξετάζονται στις διάφορες ψυχολογικές, εκπαιδευτικές ή και νευρολογικές δοκιμασίες (τα γνωστά σε όλους μας tests) – οι οποίες κατά κύριο λόγο στοχεύουν να ανακαλύψουν τα ελλείμματα και να τα αναλύσουν σε λειτουργίες και συμπτώματα – οι επιδόσεις τους είναι πολύ φτωχές. Αντιθέτως, όταν προσεγγίζονται μέσα από μια ζεστή και ανθρώπινη επαφή φανερώνουν έναν κόσμο μυστηριώδη, αλλά ταυτόχρονα και με μια εντυπωσιακή πολλές φορές πληρότητα και αρμονία.

Και κάθε ένα απ’ αυτά τα παιδιά ένα βλέμμα μοναδικό!

…πώς να περιγράψεις το βλέμμα αυτό δίχως να χάσεις τον πλούτο και την αλήθεια του;

Με πρόσωπα καθαρά. Με μια διαπεραστική, αφοπλιστική ευθύτητα και αμεσότητα!

…και με μια μεγάλη ζεστή καρδιά! Γεμάτη αθωότητα, καθαρότητα και αξιοπρέπεια!

Ποια είναι όμως αυτή η κοινή τους ιδιότητα που τα κάνει τόσο αξιοπρεπή, τόσο άμεσα και απλοϊκά; Αν έπρεπε να απαντήσω με μια μόνο λέξη, θα έλεγα ότι αυτή τους η ιδιότητα είναι το «συγκεκριμένο». Ότι μπορούν δηλ. να αντιλαμβάνονται ό,τι είναι συγκεκριμένο και απτό. Γι’ αυτό και ο κόσμος τους είναι ιδιαίτερα ζωντανός και έντονος. Αυτά τα παιδιά παρ’ ότι δεν διαθέτουν την ικανότητα να αντιληφθούν αφηρημένες έννοιες, μπορούν να αντιληφθούν το μυστήριο, την ομορφιά, την τέχνη και με έναν δικό τους μοναδικό τρόπο να βιώσουν τη συγκίνηση, τη φαντασία, το πνεύμα (εξάλλου δεν χρειάζεται κάποιος να μπορεί να κατανοήσει τον νόμο του Νεύτωνα για να μπορεί να αντιληφθεί τη σοφία της φύσης και την ομορφιά της ζωής).

Πρόθεσή μου, βέβαια, δεν είναι να εξιδανικεύσω την αναπηρία. Απλά και μόνο προσπαθώ να καταδείξω τον πλούτο της ανθρώπινης ύπαρξης (εξάλλου η αναπηρία μια έκφανση αυτής της ύπαρξης δεν είναι;), μπαίνοντας σ’ έναν χώρο γοητείας και παραδόξου που γεννά η αμφισημία της. Και αυτό διότι κάθε τρόπος αντίληψης του κόσμου, μπορεί να ανοίγει πόρτες, αλλά μπορεί και να τις κλείνει. Μπορεί να γίνει το όχημα προς την ευαισθησία, τη φαντασία το βάθος. Μπορεί όμως να φυλακίσει τον επιβάτη του. Αυτό είναι εξάλλου το δώρο και ταυτόχρονα το μαρτύριο, η απόλαυση και η ψυχική οδύνη (συγχωρέστε με για τον αδόκιμο αλλά τόσο περιεκτικό όρο), της «ανθρωπινότητας» μας.

Η σημερινή εποχή «σνομπάρει» το συγκεκριμένο αφού το αντιλαμβάνεται σαν μια ιδιότητα ανάξια λόγου, εξισώνοντας το με το τετριμμένο και κάποτε με το παράλογο. Επιπρόσθετα περιθωριοποιεί κάθε τι διαφορετικό, ειδικά όταν αυτό αδυνατεί να προσαρμοστεί στους «δικούς της», ιδιαίτερα σκληρούς και άτεγκτους νόμους και αξίες.

Μαθαίνω να αποδέχομαι τη διαφορετικότητα του Άλλου, μόνο και όταν μαθαίνω να δέχομαι και την δικιά μου διαφορετικότητα. Όποια και αν είναι αυτή. Όχι σαν τον νόμο ενός θεού, όχι σαν ανθρώπινο καταστατικό και αναγκαιότητα. Αλλά σαν μια γήινη αρετή. Σαν ένα πουλί που έφτιαξε τη φωλιά του σε μένα.

…Ο Νίκος, ο Θανασάκης, η Βασούλα, ο Χρίστος, ο Γιώργος, η Σοφούλα, η Καλλιρόη, ο Άγγελος, ο Δημήτρης,… είναι παιδιά σαν όλα τ’ άλλα: που διψούν για αγάπη, για αποδοχή και σεβασμό, που έχουν ανάγκη από φροντίδα και καθοδήγηση. Που αγαπούν τις σκανδαλιές, την ανεμελιά και το παιχνίδι, που γοητεύονται από την γνώση και την περιπέτεια… Είναι παιδιά που όταν έρχεσαι σε μια ζεστή και ανθρώπινη επαφή μαζί τους ανακαλύπτεις έναν κόσμο, που παρ’ ότι είναι απλός, είναι ταυτόχρονα απίστευτα όμορφος και πλούσιος. Αρκεί να μπορέσεις να τα κοιτάξεις στα μάτια. Και μόνο τότε θα δεις πως πράγματι βαθαίνουν. Και όταν σεβαστείς αυτά τα βάθη, μόνον τότε, αυτά θα σου αποκαλύπτονται ολοένα και περισσότερο. Και ας μην είναι πάντα ευτυχισμένα βάθη – αλλά, πιστέψτε με, είναι συνήθως ευτυχισμένα στο μεγαλύτερο μέρος τους.

 

 

Τω καιρώ εκείνω, που λένε τα ευαγγέλια, ήμασταν στο δημοτικό και ο φίλος μας ο Χρηστάκης ήταν παιδί της αστικής τάξης που τότε ασφυκτιούσε ανάμεσα σε γεωργούς, εργάτες και κτηνοτρόφους. Του Χρηστάκη ο πατέρας ήταν έμπορος. Τότε έβλεπες στα μπακάλικα την ταμπέλα «Εδώδιμα – Αποικιακά», που σημαίνει τρόφιμα και είδη από αποικίες (πιπέρια, κανέλλες και τα τοιαύτα). Άλλα για εμάς ήταν κάτι σαν Ελντοράντο αν και τα μόνο που μπορούσαμε να αγοράσουμε ήταν σβούρες και σβώλους (γκαζές)

Ο Χρηστάκης που λέτε μεγάλωνε με ηθικές αρχές αφού πήγαινε στα κυκλάμινα. Στο σχολείο όμως πλειοψηφία ήταν τα εργατόπαιδα που κοιμόταν σε μια καμαρούλα μια σταλιά (κοινώς παράγκα) μετά τις στάχτες του Εμφύλιου. Δεν θυμόμαστε πώς, αλλά σε ένα διάλειμμα πιάσαμε μια συζήτηση για τα μωρά. Ο Χρηστάκης περίμενε αδελφό και του είπαν ότι τα παιδιά γεννιούνται στα λάχανα. Δηλαδή μόλις το μωρό μεγαλώσει ανοίγουν το λάχανο και το παίρνουν. Έτσι ο Χρηστάκης δεν έτρωγε λάχανα για να μη γίνει κανίβαλος. Το θέμα ήταν ότι κάτι πιτσιρίκια μπασμένα (ένεκα η παράγκα) τον πήραν στο ψιλό.

- Ρε Χρηστάκη εσείς δεν έχετε κήπο από που θα τα πάρετε το παιδί;

-Έχουμε ένα μεσιακό με τον κουμπάρο!

- Άντε ρε Χρηστό να ρωτήσεις τη μαμά σου από που βγαίνουν τα παιδιά.

- Η μαμά μου μού το είπε. Θα έρθει μια μαμή που είναι ειδική στα λάχανα!

-Αχα-χούχα. Και δεν μου λες Χρήστο πόσο σίγουρος είσαι ότι τα παιδιά βγαίνουν από τα λάχανα;

-Βάζεις στοίχημα;

Και τότε έπεσε όλη η μαρίδα επάνω του. Χρηστάκη βάζω κι εγώ στοίχημα!

-Κώστα, μου λέει, θα βγάλουμε λεφτά.

-Δεν το βλέπω, του λέω αφού είχα φίλους όλα τα τσακαλάκια.

-Είμαι σίγουρος, μου λέει, το είδα σε ένα βιβλίο! Κι αυτοί οι χαζοί δεν διαβάζουν βιβλία!

Κι όσο του πήγαιναν κόντρα τόσο πείσμωνε κι ευτυχώς δεν το είπε στο δάσκαλο γιατί οι κρανίσιες οι βέργες έσπαζαν στα χέρια μας. Όμως από τότε μου έμεινε το πείσμα του και η περιφρόνηση για τους άλλους που δεν διάβαζαν βιβλία όταν ήξεραν φαρσί το βιβλίο της ζωής.

Και θυμηθήκαμε όλα αυτά με τους αρνητές του εμβολίου. Γιατί το να έχει κανείς επιφυλάξεις είναι λογικό. Το να είναι όμως απόλυτος θυμίζει τα παιδιά στα λάχανα. Κάπου διάβασαν, κάποιος τους είπε εμπιστευτικά, κάτι έπαθαν στην παιδική ηλικία κι επειδή «όποιος καεί στο κουρκούτι φυσάει και στο γιαούρτι», προτιμούν να μείνουν νηστικοί από ανοσία. Το κακό είναι ότι όσο το συζητούν τόσο πληθαίνουν. Γι’ αυτό έχει δίκαιο ο Άκης Πάνου «Ασ’ τον τρελό στην τρέλα του». Αξίζει άλλωστε να θυμηθούμε πώς κέρδισε το δημοψήφισμα ο Αλέξης. Πάντως όχι με τη λογική.

 

Κώστας Δαλακιουρίδης

Η πανδημία του COVID-19 που έπληξε και πλήττει την ανθρωπότητα αποτελεί μια παγκόσμια κρίση, πρωτόγνωρη για της γενιές που βρίσκονται εν ζωή επί του παρόντος χρόνου. Μια κρίση της οποίας οι επιπτώσεις σε επίπεδο ανθρώπινων ζωών, κοινωνίας, παγκόσμιας οικονομίας, επιμέρους εθνικών οικονομιών, αλλά και ψυχολογίας τόσο σε κοινωνικό όσο και σε ατομικό επίπεδο, εμφανίζονται ανυπολόγιστες.

Μέσα στη γενική αυτή κατάσταση και σε αυτό το πλαίσιο, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αναλυτές, σχολιαστές, όπως και απλοί πολίτες, αναζητούν ή δείχνουν να αναζητούν την ευθύνη ή τις ευθύνες σχετικά με την εξέλιξη των όσων κοσμοϊστορικών συμβαίνουν. Εξαιρώντας τις μη ορθολογικές, υπερβατικές, μεταφυσικές, καθώς και τις συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις, δύο βασικοί άξονες σκέψης μπορούν να ξεχωρίσουν δια των κεντρικών χαρακτηριστικών τους αντίστοιχα.

Από τη μία, υπάρχει ένας ευδιάκριτος ατομοκεντρικός άξονας σκέψης. Οι επιρροές αυτού ανάγονται κυρίως στις πλέον ατομοκεντρικές ατομικιστικές θεωρητικές παραδόσεις στα ευρύτερα πλαίσια του φιλελευθερισμού (ακόμη και του νεοφιλελευθερισμού κατά κάποιους), με το κύριο βάρος να ρίχνεται στην ευθύνη του ατόμου πολύ περισσότερο, παρά του κράτους. Πέριξ αυτού το άξονα κινούνται οι ρητορικές όσων διαρκώς και εξ ολοκλήρου επικαλούνται την ατομική ευθύνη ως εργαλείο για τον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου, ως καταλύτη για την επιτυχία των εφαρμοζόμενων κατά του ιού μέτρων και εν συνόλω ως μέσο για την υπερνίκηση της πανδημίας. Στηλιτεύεται με αυτόν τον τρόπο η ανευθυνότητα σε επίπεδο ατόμου, και η ατομική ευθύνη αναδεικνύεται σε πρώτιστη αξία, αλλά και αρχή.

Από την άλλη, μπορεί να διαφανεί ένας άξονας μάλλον κοινοτιστικής, κολεκτιβιστικής και ενδεχομένως κρατιστικής σκέψης. Τέτοιες κοινωνιοκεντρικές προσεγγίσεις, ρίχνουν το μεγάλο βάρος της ευθύνης για την υπάρχουσα κατάσταση στην οργανωμένη κοινωνία, η οποία εκφράζεται ως το κράτος. Οι προσεγγίσεις που διακρίνονται να έχουν τούτη την κατεύθυνση, προβάλλουν το κράτος ως έχον την απόλυτη -σχεδόν- ευθύνη για την επιτυχή ή μη εφαρμογή και τήρηση των μέτρων, καθώς και για την πορεία της πανδημίας εν συνόλω, θέτοντας επί της ουσίας την ευθύνη του ατόμου σε μια δεύτερη μοίρα. Αποδοκιμάζεται έτσι, η όποια κρατική αδυναμία, αστοχία, παράλειψη ή λανθασμένη επιλογή και απόφαση και επιζητείται μια πατερναλιστική κρατική δραστηριότητα.

Ενδιάμεσα μα και πέρα από αυτές τις προσεγγίσεις, υπάρχουν πολλές ακόμη άλλες. Κάποιες κλίνουν προς τη μία μάλλον και κάποιες προς την άλλη. Δημιουργείται έτσι, όπως φυσικά και σε τόσα άλλα θέματα που έγκεινται στα κοινά και δημόσια πράγματα, ένας καμβάς ιδεών, απόψεων, στάσεων και αναλύσεων.

Το ζήτημα που εγείρεται αφορά το ποιες είναι οι σκοπιμότητες ο οποίες μπορούν να επηρεάζουν την κάθε προσέγγιση. Αυτό καθώς ο -σχεδόν εμμονικός- υπερτονισμός κατ’ αποκλειστικότητα της ατομική ευθύνη παραμερίζοντας εξόφθαλμα την ευθύνη του κράτους, που είτε λόγω κοινωνικού συμβολαίου, είτε λόγω ανάγκης, είτε από τη φύση του έχει ορισμένες υποχρεώσεις έναντι των πολιτών του, δείχνει να επιχειρεί την κάλυψη ελλείψεων, στρεβλώσεων και παθογενειών του. Από την άλλη, όταν κάποιος μονολιθικά και σχεδόν δογματικά αποτελεί θιασώτης της κρατικής ευθύνης για τα της πανδημίας, δείχνει να κατευνάζει λαϊκίστικά τους πολίτες, αφού αφήνει την ατομική ευθύνη εντελώς εκτός πλαισίου, επιχειρώντας ουσιαστικά την απαλλαγή τους από κάθε ευθύνη για την εξέλιξη των πραγμάτων, καλοπιάνοντάς τους ανέξοδα πλην όμως όχι ακριβώς ελλείψει υστεροβουλίας και πολιτικής σκοπιμότητας.

Οι βεβαιότητες και οι μανιχαϊστικές προσεγγίσεις επάνω σε ζητήματα που δυνητικά υπόκεινται σε διαφορετικές ερμηνείες πάντα με απωθούσαν. Η μία βεβαιότητα την οποία και προσυπογράφω, επί του παρόντος, είναι ότι ευθύνη του ατόμου και η ευθύνη του κράτους δεν αλληλοαναιρούνται· μάλλον αλληλοσυμπληρώνονται.

Τσερτεκίδης Γεώργιος
Πολιτικός Επιστήμων
MA Κοινωνιολογίας

 

Η ελληνική κυβέρνηση θα ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης προκειμένου να πειστούν οι πολίτες για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού τους.

Όλο και πιο κοντά στην «θωράκιση» απέναντι στην πανδημία του κοροναϊού και τον εμβολιασμό του πληθυσμού, βρίσκεται η παγκόσμια κοινότητα.

Τα νέα από το «μέτωπο» των εμβολίων είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, και η έναρξη του εμβολιασμού θεωρείται θέμα χρόνου.

Στη Βρετανία, μάλιστα, από την επόμενη εβδομάδα θα είναι διαθέσιμο το εμβόλιο της Pfizer κατά του κοροναϊού, καθώς έλαβε έγκριση, με ταχύτατες διαδικασίες,  από την ανεξάρτητη ρυθμιστική Αρχή της χώρας.

Η Αρχή κινήθηκε με πρωτοφανή ταχύτητα, καθώς μόλις στις 23 Νοεμβρίου είχε λάβει τα πλήρη δεδομένα για τα αποτελέσματα της τρίτης φάσης των κλινικών δοκιμών του σκευάσματος, που έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό σε ποσοστό 95%.

Κατά συνέπεια, το  Ηνωμένο Βασίλειο είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που ενέκρινε το εν λόγω  εμβόλιο, για ευρεία χρήση.

«Στις 7 Δεκεμβρίου ξεκινούν οι εμβολιασμοί στη Βρετανία»

 

Οι πρώτες δόσεις του εμβολίου θα φτάσουν στη Βρετανία εντός ημερών, με τη διανομή του στα σημεία εμβολιασμού να αρχίσει αμέσως μετά.

Πιστεύεται ότι λόγω των αναγκών συντήρησης του εμβολίου στους -70 βαθμούς Κελσίου και για να περιοριστούν οι μετακινήσεις του, θα χορηγηθεί αρχικά σε προσωπικό του εθνικού συστήματος υγείας NHS.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Telegraph, στις 7 Δεκεμβρίου, την προσεχή Δευτέρα, η Βρετανία αναμένεται να ξεκινήσει τους εμβολιασμούς.

Μάλιστα, το βρετανικό σύστημα υγείας, το οποίο είναι υπεύθυνο για το πρόγραμμα εμβολίων, ζήτησε επισήμως βοήθεια από το Υπουργείο Άμυνας μέσω του πρωτοκόλλου «Στρατιωτική βοήθεια στις πολιτικές αρχές».

Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, το βρετανικό σύστημα υγείας μαζί με τις ένοπλες Δυνάμεις και πολλούς εθελοντές έχουν ξεκινήσει επείγουσες προετοιμασίες για τη διανομή του εμβολίου έως το Σαββατοκύριακο, μετατρέποντας περίπου 10 τοποθεσίες σε κόμβους εμβολίων μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο, όπως το νοσοκομείο Nightingale στο κέντρο EXCEL του Λονδίνου, ο ιππόδρομος Epsom, στο Σάρεϊ, το γήπεδο ποδοσφαίρου Ashton Gate του Μπρίστολ, το συνεδριακό κέντρο Robertson House στο Stevenage και 1000 συνολικά μικρά κέντρα σε όλη την Αγγλία.

Το χρονοδιάγραμμα για την Ελλάδα

Στην Ελλάδα, στόχος της κυβέρνησης είναι να έχουν ολοκληρωθεί οι εμβολιασμοί των πολιτών κατά του κοροναϊού μέχρι το τέλος Ιουνίου, όπως σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας, μιλώντας στο MEGA.

Υπογράμμισε ότι οι εμβολιασμοί μόλις εγκριθούν από τους αρμόδιους οργανισμούς θα ξεκινήσουν, σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις της πολιτείας-  κατά τα τέλη Δεκεμβρίου με αρχές Ιανουαρίου.

«Η προμήθεια που θα έχουμε τον Ιανουάριο είναι σχετικά μικρή και για το λόγο αυτό θα γίνει προτεραιοποίηση για τους υγειονομικούς και τα ευάλωτα άτομα του πληθυσμού και σιγά σιγά θα επεκταθεί ο εμβολιασμός στις άλλες ομάδες» είπε. Στόχος που έχει τεθεί από το υπουργείο Υγείας είναι πάνω από 2.100.000 άνθρωποι να μπορούν να εμβολιαστούν το μήνα, έτσι ώστε όλοι οι Έλληνες αν το επιθυμούν να έχουν εμβολιαστεί μέχρι το τέλος Ιουνίου.

Υπενθυμίζεται ότι ήδη βρίσκονται στην Ελλάδα τα πρώτα επτά ειδικά ψυγεία, στα οποία θα γίνεται η αποθήκευση των εμβολίων κατά του κοροναϊού που ανέπτυξαν οι Pfizer/BioNtech.

Μάλιστα, τις επόμενες μέρες αναμένονται ακόμη επτά.

Τα εμβόλια διατηρούνται σε ειδικά διαμορφωμένους ψυκτικούς θαλάμους, με θερμοκρασίες στους -80 βαθμούς Κελσίου. Κάθε ψυγείο χωρά έως και 100.000 εμβόλια.

Με τις μέχρι τώρα πληροφορίες μέχρι τα τέλη του μήνα αναμένεται να έχουμε τις πρώτες 200.000 δόσεις του εμβολίου και αρχικά θα εμβολιαστούν 100.000 άνθρωποι (επί δύο δόσεις), όλοι θα ανήκουν στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας μας.

Σύντομα, περίπου 1 με 1μιση μήνα μετά, θα ακολουθήσουν και οι επόμενες παρτίδες. Με βάση σειρά προτεραιότητας, πρώτα οι ευπαθείς ομάδες και στη συνέχεια οι υπόλοιποι πολίτες, θα πηγαίνουν στα ειδικά κέντρα εμβολιασμού για να κάνουν την πρώτη παρτίδα του εμβολίου.

Εκστρατεία ενημέρωσης

 

Η κυβέρνηση θα ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης προκειμένου να πειστούν οι πολίτες για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού τους, ενώ ρόλο σε αυτό θα παίξει και το παράδειγμα που θα δώσει το πολιτικό προσωπικό. «Η πειθώ είναι αυτή που θα ξεκλειδώσει την επιτυχία στον εμβολιασμό» είπε χαρακτηριστικά  ο Στέλιος Πέτσας.

Λογικό είναι στην αρχή να υπάρχει επιφυλακτικότητα από τους πολίτες αλλά το ποσοστό όσων θα θέλουν να κάνουν το εμβόλιο θα ανέβει στην πορεία, εκτίμησε, ενώ ερωτηθείς σχετικά με το υγειονομικό διαβατήριο, απάντησε ότι τέτοιου είδους σκέψεις υπάρχουν παγκοσμίως,  και αποτελούν και ένα είδος κινήτρου που έχει πέσει στο τραπέζι προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό εμβολιασμού. «Δεν γνωρίζουμε τι μορφή θα πάρει ή αν θα καθιερωθεί κάτι τέτοιο, αφού είμαστε στην αρχή αυτής της συζήτησης» είπε σχετικά.

«Ουσιαστική και όχι τυπική η έγκριση»

Το εμβόλιο θα είναι ασφαλές διαβεβαίωσε ο καθηγητής Μικροβιολογίας Αλκιβιάδης Βατόπουλος, μιλώντας στο MEGA.

Η έγκριση του εμβολίου «είναι ουσιαστική και όχι τυπική», σημείωσε, προσθέτοντας ότι οι αρμόδιοι παγκόσμιοι οργανισμοί κοιτούν τα δεδομένα σε βάθος και κάνουν ουσιαστικούς ελέγχους για να δώσουν την έγκρισή τους. Συνεπώς, «εφόσον δοθεί έγκριση αυτό σημαίνει ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές».

Ο ίδιος ανέφερε ότι ο εμβολιασμός θα είναι σε δύο δόσεις, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο ακόμη αν θα χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις.

Παράλληλα με την πρόληψη και τους εμβολιασμούς, είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικά φάρμακα, σχολίασε τέλος ως προς τις έρευνες που γίνονται στον τομέα του φαρμάκου.

«Εμβολιασμοί τον Ιανουάριο»

Διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια του εμβολίου, παρείχε και ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Θανάσης Δημόπουλος, εκτιμώντας ότι οι εμβολιασμοί στην Ελλάδα θα μπορούσαν να αρχίσουν μέσα στον Ιανουάριο.

Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Δημόπουλος εξήγησε, μιλώντας στον Σκάι, ότι η διαδικασία θα είναι μακρά, καθώς όταν μιλάμε για εμβολιασμό των ευπαθών ομάδων μιλάμε για 3 έκατ. πολίτες και δεν θα πρέπει όλοι να περιμένουν να εμβολιαστούν μέσα στην πρώτη εβδομάδα από τη διάθεση του εμβολίου.

Επίσης προειδοποίησε ότι τα μέτρα θα πρέπει να συνεχίζουν να εφαρμόζονται και μετά τους πρώτους εμβολιασμούς καθώς υπάρχουν θέματα που δεν έχουν διασαφηνιστεί όπως εάν ο εμβολιασμένος μεταδίδει τον ιό ή η προφύλαξη που παρέχεται σε πολύ ηλικιωμένους πολίτες.

Τα εμβόλια θα έρθουν στην Ελλάδα τον Ιανουάριο, εκτίμησε και ο Ευάγγελος Μανωλόπουλος, καθηγητής Φαρμακολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, μιλώντας στο MEGA.

Εξελίσσονται συνεχώς τα φάρμακα

Σχετικά με τα φάρμακα, ο κ. Μανωλόπουλος επισήμανε ότι υπάρχουν και εξελίσσονται συνεχώς, έτσι ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν σε όλα τα στάδια της νόσου και να καλύπτουν και αυτούς που δε θα εμβολιαστούν άμεσα.

«Τα φάρμακα είναι μια πιο πολύπλοκη ιστορία», είπε, προσθέτοντας ότι υπάρχουν διάφορα φάρμακα που μπορούν να χορηγηθούν σε διαφορετικές φάσεις της νόσου, δεν υπάρχουν ωστόσο σκευάσματα για την πρώιμη φάση.

Το φάρμακο του Τραμπ έρχεται στην Ελλάδα

Στο μεταξύ, το «πράσινο φως» αναμένουν τα ευρωπαϊκά κράτη από τον Οργανισμό Φαρμάκων της Γηραιάς Ηπείρου (ΕΜΑ) για τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων (και) σε ευρωπαίους ασθενείς με λοίμωξη COVID-19.

Πρόκειται, για φάρμακα υψηλού κόστους (η τιμή τους κυμαίνεται από 1.000 έως 1.200 ευρώ), τα οποία εφόσον λάβουν τη σχετική έγκριση θα ενταχθούν στο εθνικό μας πρωτόκολλο.

«Πρόκειται για βιολογικά προϊόντα, συνεπώς θα πρέπει να ακολουθηθεί κεντρική διαδικασία. Το πρώτο βήμα είναι να λάβουν έγκριση από τον ΕΜΑ, με τον ευρωπαϊκό Οργανισμό να έχει ανακοινώσει ότι η αξιολόγηση θα γίνει με ρυθμούς fast track εφόσον κατατεθούν οι σχετικοί φάκελοι» υπογραμμίζει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), Δημήτρης Φιλίππου, διευκρινίζοντας πως τουλάχιστον προς το παρόν οι διεργασίες βρίσκονται σε διερευνητικό στάδιο.

Ο ίδιος αναφέρει ότι έχει ήδη κατατεθεί φάκελος για την ένταξη της Ελλάδας σε διεθνή μελέτη.

 

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΙΔΩΝ

Στο δρόμο προς τη Βουλή βρίσκεται η διάταξη του υπουργείου Οικονομικών για την ψηφιακή κατάθεση πινακίδων οχημάτων από τους φορολογούμενους που θέλουν να απαλλαγούν από την πληρωμή των τελών κυκλοφορίας.

Η νέα ρύθμιση αναμένεται να κατατεθεί σήμερα και θα προβλέπει την υποβολή της δήλωσης ακινησίας του οχήματος από τον ιδιοκτήτη του στην ειδική πλατφόρμα « MyCar» την οποία αναμένεται να δημιουργήσει και να θέσει σε εφαρμογή μέχρι το τέλος του μήνα η ΑΑΔΕ.  Ο ιδιοκτήτης που θα υποβάλει ηλεκτρονικά δήλωση ακινησίας του οχήματός του δεν θα έχει υποχρέωση αποστολής των πινακίδων στην Εφορία. Θα αρκεί η δήλωσή του στην πλατφόρμα της ΑΑΔΕ και θα κρατάει τις πινακίδες στο σπίτι του.

Ωστόσο η ηλεκτρονική «κατάθεση» πινακίδων συνοδεύεται από βαριές καμπάνες για όσους σκεφτούν να κυκλοφορήσουν το αυτοκίνητό τους το οποίο θεωρητικά θα έχει τεθεί σε ακινησία.

Η διάταξη θα προβλέπει την επιβολή προστίμου 10.000 ευρώ σε όσους πιαστούν από την Αστυνομία να κυκλοφορούν «παράνομα» το αυτοκίνητό τους. Εάν μάλιστα το λάθος αυτό γίνει και δεύτερη φορά τότε το πρόστιμο εκτοξεύεται στις 30.000 ευρώ. Δηλαδή στις περισσότερες περιπτώσεις τα πρόστιμα είναι υψηλότερα της αξίας του οχήματος και θα πρέπει να το σκεφτεί πολύ καλά όποιος  αποφασίσει να κυκλοφορήσει στους ελληνικούς δρόμους το αυτοκίνητο που θα έχει θέσει σε ακινησία. Θα ήταν καλύτερο να αγοράσει καινούργιο αυτοκίνητο…

Δεύτερη ευκαιρία σε πληττόμενους οφειλέτες

Με μία ακόμα διάταξη η οποία επίσης αναμένεται να κατατεθεί σήμερα στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών επιχειρεί να σβήσει καθυστερήσεις στην υλοποίηση μιας ακόμα πλατφόρμας από την ΑΑΔΕ η οποία θα έπρεπε να έχει ανοίξει τον Νοέμβριο προκειμένου να γίνει πράξη η ψηφισμένη διάταξη για δυνατότητα αναβίωσης ρυθμίσεων από πληττόμενους από την πανδημία οφειλέτες οι οποίοι  έχασαν τη ρύθμιση λόγω μη καταβολής δόσεων το διάστημα Μαρτίου – Οκτωβρίου. Η πλατφόρμα δεν άνοιξε ποτέ μέσα στον Νοέμβριο και τώρα με τη νέα διάταξη θα δίνεται η ίδια δυνατότητα - αναβίωσης ρυθμίσεων που χάθηκαν λόγω μη καταβολής δόσης- σε όσους πληρώσουν τη δόση του Δεκεμβρίου. Θα υπάρξει και παράλληλη διεύρυνση του διαστήματος απώλειας ρυθμίσεων λόγω πανδημίας «πιάνοντας» και τον Νοέμβριο.

Φοροτεχνικοί και φορολογούμενοι εντοπίζουν «αρρυθμίες» και στην υλοποίηση ψηφισμένων διατάξεων για την αναστολή πληρωμής ΦΠΑ τον Νοέμβριο όσο και για την αναστολή πληρωμής δόσης ρυθμισμένης οφειλής.

Οι συγκεκριμένες διατάξεις ορίζουν τη δυνατότητα αναστολής πληρωμής της δόσης ΦΠΑ Νοεμβρίου αλλά και των δόσεων ρυθμισμένων οφειλών για επιχειρήσεις οι οποίες έκλεισαν με κρατική εντολή στον νέο γύρο περιοριστικών μέτρων. Το «πάγωμα» των οφειλών αυτών σύμφωνα με φοροτεχνικούς δεν εμφανίστηκε στο Taxis ενώ φορολογούμενοι υποστηρίζουν πως από σήμερα άρχισαν να χρεώνονται και προσαυξήσεις. Πηγές της ΑΑΔΕ αναγνωρίζουν την καθυστέρηση εμφάνισης νέας ημερομηνίας οφειλής του ΦΠΑ σε αναστολή, στο τέλος Απριλίου 2021 όπως ορίζει ο νόμος με δυνατότητα ρύθμισης σε 12-24 δόσεις , υποστηρίζουν όμως πως δεν υπάρχουν ανάλογα προβλήματα  με την αναστολή  δόσης ρυθμισμένων οφειλών.

 

 

...ενάντια στη βλακεία, μάταια αγωνίζονται, έλεγε ο ποιητής Φρίντριχ Σίλερ. Ένας άλλος διανοούμενος (ο Άρθουρ Καίστλερ) παρατηρεί ότι μια φλέβα παράνοιας διατρέχει την ανθρωπότητα (μόνο μία;) Έτσι κι αλλιώς φαίνεται ότι σκέψη είναι είδος σε ανεπάρκεια. Το έλεγε και ο Ηράκλειτος «Οι άνθρωποι όμως δεν μεταχειρίζονται την δύναμη του νου. Έτσι η ζωή που βιώνουν δεν έχει συνείδηση του εαυτού της και είναι ουσιαστικά ένας ύπνος». Κάποιος σκέπτεται σαν σε όνειρο και οι άλλοι ακολουθούν: «Όλοι μαζί κινούμε, συρφετός· μια τέτοια ευγενική φιλοδοξία έγινε της ζωής μας ο σκοπός».

Ποιος λογικός άνθρωπος διαμαρτύρεται γιατί του προστατεύουν τη ζωή; Σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες γίνονται πορείες και διαδηλώσεις για τους περιορισμούς που επιβάλλονται. Ενώ φάνηκε πεντακάθαρα ότι μόνο ο περιορισμός των επαφών μειώνει τα κρούσματα, αυτοί επιμένουν. Πού πήγε η λογική;

Παλιότερα υπήρχε η δικαιολογία ότι δεν ξέραμε κανέναν από όσους νοσούσαν άρα ήταν παραμύθια. Τώρα οι άρρωστοι μας κυκλώνουν ολούθε. Όμως εμείς νιώθουμε άτρωτοι. Κι όχι μόνο το νιώθουμε για μας αλλά και για τους συγγενείς και τους φίλους (και γι’ αυτούς που μας χρωστούν). Κι όταν κι αυτοί αρρωσταίνουν τρομοκρατούμαστε. Κι αντί να φυλαχθούμε κάνουμε πάρτι.

Κι ενώ κοντεύουν να φθάσουν τα εμβόλια μερικούς τους έχει πιάσει ένα άγχος λες και θα καταστραφεί ο πλανήτης. «Αφήστε μας να ζήσουμε!» φωνάζουν ενώ κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να πεθάνουν! Αν αυτό δεν είναι παράνοια, τότε τι είναι;

Οι νομικοί μας βρίσκονται σε αμηχανία. Υπάρχουν διατάξεις για τους παλαβούς, για τους παρανοϊκούς, για τους μεθυσμένους για όσους τέλος πάντων «ζυγίζουν από τις αλαφρές». Αλλά αυτοί είναι η εξαίρεση. Εδώ μιλάμε για μιλιούνια.

Ακούσαμε ότι υποβλήθηκε μήνυση εναντίον προσώπου που κόλλησε σε συνάδελφό του τον ιό. Το ήξερε; Τότε είναι απόπειρα φόνου. Δεν το ήξερε; Δεν είναι καν αμέλεια. Δεν χώνευε τους συναδέλφους και ήθελε να τους κολλήσει; Δεν είχε καμιά πρόθεση; Πολλά τα ερωτήματα και μόνο το ενδεχόμενο να επιδικαστεί αποζημίωση θα μετέτρεπε όλη τη χώρα σε ένα απέραντο δικαστήριο.

Τελικά ξυπνούμε από το όνειρο που ζούμε μόνο όταν αρρωσταίνουμε ή όταν παθαίνουμε καμιά συμφορά. Μέχρι τότε έχουμε τον αυτόματο πιλότο και πάμε όπου μας πάει. Αν οι άνθρωποι είχαν τηλεπάθεια και μπορούσαν οι ασθενείς να μας μεταδώσουν τον πόνο που τους συγκλονίζει όταν προσπαθούν να πάρουν μια ανάσα τότε θα ήταν διαφορετικά. Τώρα όμως ο καθένας είναι στον γυάλινο πύργο του και δεν εννοεί να συνέλθει σαν τον Τραμπ που δεν παραδέχεται ότι νικήθηκε. Μήπως ο αυτόματος πιλότος είναι οι αυταπάτες μας;

 

Κώστας Δαλακιουρίδης

Σελίδα 1 από 746
Image
Image

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΓΡΟΣ
THARROSLOGO
ΤΑΓΑΡΑΣ

Στοιχεια επικοινωνιας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα ακόλουθα στοιχεία

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ Δυτικής Μακεδονίας

  Τσόντζα 2 Κοζάνη

  +30 2461038611

  +30 2461034611

  tharos@otenet.gr

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

Εφημερευοντα Φαρμακεια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΟΖΑΝΗΣ