LifeStyle

LifeStyle (58)

LifeStyle

Απίστευτες σκηνές έλαβαν χώρα σε εστιατόριο του Λας Βέγκας με πρωταγωνιστή τον Νίκολας Κέιτζ. Ο 57χρονος ηθοποιός μέθυσε, ενεπλάκη σε καυγά με το προσωπικό του καταστήματος και διώχθηκε από το μέρος κακήν κακώς.

Το περιστατικό συνέβη στις 13 Σεπτεμβρίου, στο Lawry’s Prime Rib, όμως έγινε γνωστό τις τελευταίες ώρες ύστερα από δημοσίευμα της αμερικανικής Sun.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας ο βραβευμένος με Όσκαρ Νίκολας Κέιτζ έμοιαζε με μεθυσμένο άστεγο.

Πηγές του εστιατορίου αποκάλυψαν ότι ο ηθοποιός κατανάλωσε μεγάλη ποσότητα ουίσκι και σφηνάκια τεκίλας, προτού αρχίσει να γίνεται εριστικός.

Μάλιστα, στο σχετικό βίντεο που βλέπει το φως της δημοσιότητας φαίνεται να κάθεται ξυπόλητος σε έναν καναπέ και να προσπαθεί να φορέσει τις παντόφλες του που βρίσκονται κοντά του.

«Ήμασταν στο μπαρ του Lawry’s όταν προσέξαμε έναν άνδρα που αρχικά μας φάνηκε σαν μεθυσμένος άστεγος, να κάνει σαματά. Προς μεγάλη μας έκπληξη συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν ο Νίκολας Κέιτζ. Ήταν τελείως λιώμα και ψιλοκαυγάδιζε με το προσωπικά. Ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και περιφερόταν ξυπόλητος», αναφέρει πηγή στη Sun.

Παράλληλα σημειώνει: «Το προσωπικό μας είπε ότι κατέβαζε σφηνάκια τεκίλας και ποτήρια με ουίσκι Macallan του 1980. Φώναζε στον κόσμο και προσπαθούσε να ξεκινήσει καυγάδες, έτσι το προσωπικό του ζήτησε να φύγει. Ήταν τόσο μεθυσμένος που δεν μπορούσε κα να φορέσει τις παντόφλες του πριν τον συνοδέψουν τελικά έξω».

Το έχει ξανακάνει

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο ηθοποιός μεθάει δημοσίως. Τον Μάρτιο του 2019 προσπάθησε να δημιουργήσει ένταση σε δικαστήριο του Λας Βέγκας, όπου πήγε να υποβάλει αίτηση για να παντρευτεί την Έρικα Κόικε.

Λίγες ημέρες μετά τον γάμο η νύφη, με την οποία αργότερα χώρισε, ισχυρίστηκε ότι είχε πιει υπερβολικά πολύ και δεν καταλάβαινε τι έκανε.

Η 17χρονη πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα της Νορβηγίας είναι το μεγαλύτερο παιδί του πρίγκηπα Χάακον, διαδόχου του βασιλικού θρόνου της Νορβηγίας και δεύτερη στη σειρά διαδοχής. Αναμένεται να γίνει η δεύτερη γυναίκα μονάρχης της Νορβηγίας, μετά τη Βασίλισσα Μαργαρίτα που έζησε τον 15ο αιώνα.

Σύμφωνα με το νορβηγικό περιοδικό «Se og Hørη» η κόρη του πρίγκιπα έπιασε δουλειά κατά την περίοδο του καλοκαιριού σε ένα ιταλικό εστιατόριο.

Η πριγκίπισσα, φέρεται να εργάστηκε στη τρατορία «Skur 33» στο Όσλο. «Είναι πολύ μικρή για να σερβίρει αλκοόλ. Γι’ αυτό δούλεψε στην κουζίνα και συγκεκριμένα στο πλύσιμο των πιάτων και στον καθαρισμό. Μάλιστα και οι γονείς της, την ενθάρρυναν να το κάνει»  ανέφερε το περιοδικό “ Svensk Dam”.

Η μητέρα της Μέττε Μάριτ η οποία είναι ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της Νορβηγίας, θεωρείται ότι είναι μία εναλλακτική πριγκίπισσα που ακολουθεί τους δικούς της κανόνες ακόμα και στην μόδα.

Ο πρίγκιπας Χάρι και η σύζυγός του Μέγκαν κοσμούν το εξώφυλλο της ετήσιας έκδοσης του περιοδικού Time με τους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στον κόσμο.

Στον κατάλογο φιγουράρουν επίσης οι τραγουδίστριες Μπίλι Άιλις και Μπρίτνεϊ Σπίαρς και η ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής Σιμόν Μπάιλς.

Ο Χάρι και η Μέγκαν δεσπόζουν σε ένα από τα επτά εξώφυλλα που θα κυκλοφορήσουν παγκοσμίως με τα τιμώμενα πρόσωπα.

Στη φωτογραφία, ο δούκας και η δούκισσα του Σάσεξ είναι ντυμένοι απλά και ποζάρουν με φόντο δέντρα.

Ο αρχισυντάκτης του Time Έντουαρντ Φέλσενταλ δήλωσε πως η λίστα με τους 100 περιλαμβάνει «εξαιρετικές ηγετικές προσωπικότητες από ολόκληρο τον κόσμο που εργάζονται για να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον», οι οποίες «σε μια χρονιά κρίσης όρμησαν στη μάχη».

Ο κατάλογος με τους 100, στον οποίο δεν υπάρχει κατάταξη, περιλαμβάνει 54 γυναίκες. Σε αυτόν βρίσκονται επίσης προσωπικότητες της πολιτικής όπως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, η αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Η κάμερα του «Πάμε Δανάη!» συνάντησε το supermodel των 90’s, τη Μαρίνα Τσιντικίδου, η οποία παραμένει εντυπωσιακή και λαμπερή όπως πάντα!

Η ίδια μίλησε για την απόφασή της να μην κάνει παιδιά, τα χρόνια που βρισκόταν συνεχώς μπροστά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά και το επαγγελματικό γύρισμα σελίδας στη ζωή της!

«Όταν ένας άνθρωπος δεν κάνει παιδιά, ακολουθεί άλλους ρυθμούς ζωής. Τα παιδιά μας γεμίζουν τη ζωή μας. Όταν δεν έχεις παιδιά αυτό που έχεις να κάνεις είναι να βελτιώσεις τον εαυτό σου. Δεν αντέχεις να μην το κάνεις, δεν περνάει η ζωή αλλιώς», είπε το λαμπερό πρώην μοντέλο.

«Την πόρτα στα παιδιά πλέον την έχω κλείσει λόγω ηλικίας. Αλλά δεν υπήρχε ποτέ στη ζωή μου η προοπτική να κάνω παιδιά. Ήξερα από νωρίς ότι δεν με ενδιαφέρει η μητρότητα. Ο λόγος που δεν ήθελα να κάνω παιδί είναι ότι το θεωρώ το κορυφαίο έργο ενός ανθρώπου. Δε θεώρησα ότι θα μπορούσα να είμαι τόσο αφοσιωμένη σε αυτό. Ένιωσα αδιακρισία και ρατσισμό από το περιβάλλον μου που δεν έκανα παιδί», εξήγησε η ίδια αναφορικά με την απόφασή της να μην κάνει παιδιά.

Μιλώντας για την περίοδο της μεγάλης επιτυχίας της στο χώρο του modeling, η ίδια είπε ότι «Ήμουν πολύ χαϊδεμένη. Δεν ένιωσα ποτέ όμως ότι είμαι κάτι ξεχωριστό, αλλά απολάμβανα αυτό που συνέβαινε. Κάποια στιγμή αυτή η λάμψη μου δημιούργησε φοβίες, πανικούς και ψυχολογικά προβλήματα. Καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά από το πώς βλέπεις την προοπτική της ημέρας σου. Διάβαζα σχόλια που έγραφαν για εμένα και έκλαιγα. Αναρωτιόμουν γιατί με παρουσιάζουν έτσι και γιατί με αδικούν».

«Η μόνη στιγμή που είμαι εντελώς καλά είναι όταν είμαι στη φύση και στα λουλούδια. Δεν είχα σκεφτεί ότι όσα έκανα με τη γιαγιά μου και περνούσα ωραία θα μπορούσα να τα κάνω επάγγελμα. Ασχολούμαι πλέον με την αρχιτεκτονική τοπίου. Είναι μελέτη και σχεδιασμός εξωτερικών χώρων», εξήγησε σχετικά με την αλλαγή σελίδας στα επαγγελματικά της.

«Όποτε σκέφτομαι ότι ασχολήθηκα με την πολιτική, λέω στον εαυτό μου “τι δουλειά είχες εσύ εκεί κούκλα μου;”. Επηρεάστηκα σε μια εποχή που δεν είχα καθαρό μυαλό. Ήταν το μεγαλύτερό μου λάθος», σχολίασε τέλος για το πέρασμά της από την πολιτική.

 

Μπρονζέ μέρες, μπρονζέ επιδερμίδα, γιατί όχι και μπρονζέ νύχια;

Τίποτα δεν είναι πιο καλοκαιρινό από αυτές τις θερμές αποχρώσεις του χαλκού που θυμίζουν το δέρμα σου μετά τη ηλιοθεραπεία.

Ακόμη, όμως, κι αν δεν έχεις μαυρίσει πολύ, αυτή η απόχρωση θα σου ταιριάζει. Δεν θα σε χλωμιάζει, όπως το χρυσό και σίγουρα θα είναι πολύ πιο καλοκαιρινή από το ασημί.

Ποιος είπε ότι τα metallics είναι μόνο για τον χειμώνα;

Δοκίμασε την τάση της σεζόν και κλέψε τις εντυπώσεις στην παραλία, τα σοκάκια του νησιού, αλλά και… στο γραφείο.

Θα δεις ότι μετά από εσένα, την τάση θα αρχίσουν να υιοθετούν και οι φίλες σου. Αλλά εσύ… θα το έχεις φέρει πρώτη.

 

Τα αρώματα «Άννα Καρένινα», «Έγκλημα και Τιμωρία», «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων», είναι μερικές από τις ονομασίες της νέας σειράς γυναικείων αρωμάτων MyBook Perfumes, που έχει δημιουργηθεί από τις εταιρείες MyBook και «Βιβλιοθήκη αρωμάτων» και τα οποία λανσάρονται αυτή την περίοδο στην ρωσική αγορά.

Συνολικά η σειρά περιλαμβάνει 14 αρώματα. Επτά φέρουν τις ονομασίες βιβλίων σπουδαίων Ρώσων κλασικών συγγραφέων και επτά ξένων επίσης σπουδαίων συγγραφέων.

«Αποφασίσαμε να εστιάσουμε στην κλασική λογοτεχνία και ως βάση επιλέξαμε εκείνα τα βιβλία που είναι πιο δημοφιλή στους χρήστες του MyBook από τον καιρό που ιδρύθηκε η εταιρεία» δήλωσε η Λίλια Γκαράγεβα, διευθύντρια προώθησης πωλήσεων της «βιβλιοθήκης αρωμάτων».

Η ιδέα μας όπως δήλωσε η ίδια, ήταν να δοκιμάσουμε να αναβιώσουμε τα βιβλία που αγαπήσαμε στην παιδική μας ηλικίας με την μορφή αρωμάτων.

«Για να βρούμε εκείνες τις ίδιες νότες για την σύνθεση του κάθε ‘λογοτεχνικού‘ αρώματος δεν μελετήσαμε απλώς την πλοκή του έργου, τα πιο σημαντικά γεγονότα και τους βασικούς ήρωες που συμμετέχουν σε αυτά, αλλά προσπαθήσαμε να δούμε παράλληλα τι συναισθήματα και τι σκέψεις προκαλεί το ένα ή το άλλο βιβλίο μπεστσέλερ, πιο φυσικό φαινόμενο ή ποια γνωστή και οικεία μυρωδιά δημιουργεί τους αντίστοιχους συνειρμούς», δηλώνει η Γκαράγεβα.

Για παράδειγμα, η δράση του περίφημου μυθιστορήματος του Λέοντα Τολστόι «Άννα Καρένινα», ξεκινάει μ’ ένα παγωμένο χειμώνα, όπου στους δρόμους υπάρχουν στιβάδες από χιόνι, ενώ από το παράθυρο του τρένου με το οποίο η Άννα πηγαίνει στην Μόσχα για να επισκεφθεί τον αδερφό της βλέπει την ασταμάτητη χιονοθύελλα. Η φρεσκάδα, η απαλότητα και στην ουσία η ανεπαίσθητη μυρωδιά του χιονιού, ήταν τα στοιχεία που μας ενέπνευσαν να δημιουργήσουμε το άρωμα «Άννα Καρένινα».

Όταν σκεφτόμασταν το παραμύθι «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων» μας ήρθε με την πρώτη στο μυαλό η σκηνή της λυσσομανούς τεϊοποσίας και η μυρωδιά του τσαγιού El Gray και μας φάνηκε ότι είναι ένα ιδανικό εύρημα».

Πιο απλά ήταν τα πράγματα όταν ήρθε η ώρα να επιλέξουμε αρώματα για τους τίτλους των βιβλίων «που μιλάνε από μόνοι τους», για παράδειγμα για το άρωμα «Βυσσινόκηπος» που ήταν ήδη προκαθορισμένο. Το ίδιο συνέβη και με το μυθιστόρημα «η Καταιγίδα» του Οστρόφσκι. Την βάση του αρώματος αυτού αποτέλεσε η απαλή οσμή του όζοντος και η υγρασία της γης η οποία αρέσει σε πολλούς. Η Γκαράγεβα επισημαίνει ότι η πιο δύσκολή επιλογή ήταν η επιλογή του αρώματος «Ο Ήρωας της εποχής μας» του Μιχαήλ Λέρμοντοφ, αφού όπως λέει «Χρειαζόμασταν από τη μία ένα πολύ αναγνωρίσιμο άρωμα και από την άλλη ένα δύσκολο και σύνθετο άρωμα όπως ο χαρακτήρας του ήρωα του Πετσόριν. Τελικά καταλήξαμε σ έναν στυφό και πλούσιο συνδυασμό μόσχου, βανίλιας και υγρής πίσσας, η οποία παραπέμπει στους αξιωματικούς του τσαρικού στρατού, στην ομορφιά και στους κινδύνους, που κρύβει μέσα του ο Καύκασος, στις έντονες συγκινήσεις και σε δραματικά γεγονότα», λέει η Γκαράγεβα.

Ένα ακόμη άρωμα της σειράς, είναι το «Οι νεκρές ψυχές» εμπνευσμένο από το θρυλικό ποίημα του Νικολάι Γκόγκολ. Οι αρωματοποιοί χρησιμοποίησαν ως κύρια ιδέα που αναφέρεται στις νεκρές ψυχές, ζωντανούς ανθρώπους και δημιούργησαν γύρω τους νότες , τις οποίες μπορεί «να ακούσει» κάποιος σ ένα γραφείο κηδειών. «Όσο τρομακτική και αν ακούγεται η περιγραφή, ως βάση του αρώματος χρησιμοποιήθηκαν πολύ ευχάριστα κίνητρα, δηλαδή ένα μείγμα λευκών ανθέων, όπως η λίλια , το γαρύφαλλο, η γλαδιόλα, τα χρυσάνθεμα, με απαλή οσμή κόκκινου δένδρου και ανατολικού χαλιού», εξηγεί η Γκαράγεβα, η οποία ευελπιστεί ότι η νέα αυτή σειρά αρωμάτων θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους αναγνώστες ώστε να ξαναδιαβάσουν τα έργα αυτά των σπουδαίων Ρώσων και ξένων συγγραφέων.

Αυτά τα τρία ζώδια θα επηρεάσει περισσότερο

Έντονες αντιδράσεις, υπερβολή, αλλά και δημιουργία φέρνει η Νέα Σελήνη του Αυγούστου, που από σήμερα βρίσκεται στο ζώδιο του Λέοντα.

Τώρα είναι η ευκαιρία για να ξεκινήσουμε κάτι το οποίο θα αποδώσει καρπούς ή να αντιμετωπίσουμε εμπόδια και καταστάσεις που αναβάλλαμε.

Σήμερα μπορείς να ασχοληθείς με τον εαυτό σου, τα παιδιά σου και το ταίρι. Μην ξεχνάς ότι και αν κάνεις να το απολαμβάνεις!

Τα τρία ζώδια που επηρεάζονται περισσότερο είναι:

Λέων

Είναι η στιγμή για να φέρεις μπροστά τον σκοπό που θέλεις να πετύχεις με ζωντάνια και ζωηράδα. Άσε την καρδιά και το πάθος να σε καθοδηγήσουν, αλλά μην ξεχνάς και την υγεία σου. Εστίασε για λίγο στον εαυτό σου και τις ανάγκες σου και όχι στο να είσαι το κέντρο της προσοχής.

Παρθένος

Ετοιμάσου για μερικές εκπλήξεις. Μπορεί να συμβούν πράγματα που θα σου αλλάξουν τη ζωή. Τώρα θα εστιάσεις στο τι πρέπει να κάνεις, αλλά άφησε το παιδί που κρύβεις μέσα σου να σε οδηγήσει για λίγο και πού ξέρεις, τα αποτελέσματα μπορεί να τα λατρέψεις.

Υδροχόος

Ο Ουρανός, ο κυβερνήτης σου, είναι πολύ ενεργός σε αυτή τη σελήνη. Μπορεί να μάθεις κάτι που θα αλλάξει ολόκληρη την προοπτική σου απέναντι σε κάτι για το οποίο ήσουν πολύ σίγουρη. Αυτό το διάστημα θα καταλάβεις ότι ίσως πρέπει να αλλάξεις το πώς βλέπεις τα πράγματα και να «ανοίξεις» τους ορίζοντές σου απέναντι στα άτομα τα οποία εμπιστεύεσαι. Μοιράσου τις ιδέες σου και τη δημιουργικότητά σου και θα δεις θαύματα να συμβαίνουν.

ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΔΡΟΜΟΣ

Της Τόνιας Α. Μανιατέα

Όταν ο θεός Ήλιος, ο Ρα, πληροφορήθηκε ότι οι άνθρωποι συνωμοτούσαν εναντίον του, έστειλε την πιστή κόρη του, τη θεά Αθώρ (ταυτόσημη με την αρχαιοελληνική Αφροδίτη) για να τους τιμωρήσει. Αλλά το μένος της θεάς ήταν τέτοιο που τρόμαξε και τον Ρα, ο οποίος, φοβούμενος ότι εκείνη θα εξαφάνιζε το ανθρώπινο είδος αφήνοντάς τον χωρίς πιστούς, μετάνιωσε για την αποστολή. Ωστόσο, καθώς η Αθώρ είχε ήδη ξεκινήσει, ήταν αργά για τον Ρα να την ανακαλέσει. Σκέφτηκε, λοιπόν, πως ο μόνος τρόπος για να ακυρωθεί η εντολή, θα ήταν αυτός που θα συνδύαζε τον ναρκισσισμό της Αθώρ με τη διάθεσή της για ευθυμία και ευζωία (οι Αιγύπτιοι την αποκαλούσαν βασίλισσα της ευθυμίας και του χορού, ο δε ναός της εθεωρείτο τόπος μέθης και τρυφηλότητας). Έτσι, ετοίμασε μία τεράστια ποσότητα μπίρας -κατά τις περισσότερες εκδοχές του μύθου, εφτά χιλιάδες κανάτες- την έβαψε κόκκινη και τη σκόρπισε πάνω στους αγρούς, μετατρέποντάς τους σε έναν απέραντο καθρέφτη. Η Αθώρ σταμάτησε πρώτα να θαυμάσει το είδωλό της κι ύστερα έσκυψε να πιει. Η γλύκα της γεύσης την παρέσυρε σε κραιπάλη. Μέθυσε, την πήρε ο ύπνος και ξέχασε την αποστολή της. Οι άνθρωποι είχαν σωθεί και η Αθώρ ανακηρύχθηκε πανηγυρικά θεά της μπίρας και της ζυθοποιίας!

Είναι μύθος, εγχάρακτος στους βασιλικούς τάφους του Τουταγχαμών, του Σέθου Α΄ και του Ραμσή Β΄ και πιστοποιεί την παλαιότητα της μπίρας στην Αίγυπτο. Αξίζει, μάλιστα, να σημειώσει κανείς ότι η λέξη «χεκτ» (μπίρα στα αιγυπτιακά) αναφέρεται στην αιγυπτιακή φιλολογία περισσότερο από κάθε άλλο αγαθό! Ωστόσο, η μπίρα είναι υπόθεση πολύ πιο παλιά, παλαιότερη και από τον άρτο! Η πρώτη καταγεγραμμένη ιστορία της, ως δείγμα αστικού πολιτισμού, χρονολογείται μεν περί το 3400 π.Χ. στη Νότια Μεσοποταμία από τους Σουμέριους, εικονόγραμμα, ωστόσο, από σφραγίδα του 4000 π.Χ. που βρέθηκε στη θέση Τέπε Γκάουρα της Μεσοποταμίας, αποτυπώνει δύο μορφές, που με τη βοήθεια καλάμου πίνουν μπίρα από ογκώδες κεραμικό αγγείο. Αλλά και οι Βαβυλώνιοι, που διαδέχονται τους Σουμέριους, παρασκευάζουν μπίρα από διάφορα δημητριακά και μάλιστα στον κώδικα του Χαμουραμπί, το δικαίωμα κατανάλωσής της είναι κατοχυρωμένο και ανάλογο της κοινωνικής θέσης του καταναλωτή!

Στο πρώτο μεγάλο λογοτεχνικό έργο της παγκόσμιας ιστορίας, στο περίφημο έπος του Γκιλγκαμές, περιλαμβάνεται η περιπέτεια του άγριου Ενκιντού, ο οποίος τρέχει γυμνός στις ερημιές, ώσπου συναντά μία κοπέλα από κάποιο χωριό βοσκών. Εκείνη τον ταΐζει άρτο και τον ποτίζει μπίρα και ακολούθως τον πλένει, μετατρέποντάς τον σε πολιτισμένο άνθρωπο, έτοιμο να εμφανιστεί στην πόλη Ουρούκ, όπου κυβερνά ο βασιλιάς Γκιλγκαμές (2.700 π.Χ.). Αυτήν την εποχή, η μπίρα συνδέεται με έναν σταθερό και οργανωμένο τρόπο ζωής, σε αντίθεση με την προϊστορική εποχή, όταν ο άνθρωπος τροφοσυλλέκτης ζούσε νομαδικά και ανακάλυπτε τα αγαθά της φύσης.

Στην πραγματικότητα, η αφετηρία στη διαδρομή της μπίρας τοποθετείται μετά το τέλος των παγετών, εκεί γύρω στο 10000 π.Χ., όταν οι άνθρωποι της εύφορης κοιλάδας (εκτεινόταν από τη σύγχρονη Αίγυπτο ίσαμε τις ακτές της Μεσογείου και το νοτιοανατολικό άκρο της Τουρκίας και συνεχιζόταν έως τα σύνορα Ιράκ - Ιράν) ανακάλυπταν τη χρησιμότητα του άγριου κρίθου και του σίτου! Αλλά ακόμα κι αν η ανθρωπότητα δεν παρέλαβε από τότε γραπτή ιστορική αναφορά στη μπίρα, χαράγματα του πρώτου ανθρώπου σε βράχους φανερώνουν πως αυτή είχε μπει στη ζωή των ανθρώπων πολύ πριν την ανακάλυψη της γραφής!

Η πατρότητά της, μάλιστα, από τόπο σε τόπο και από εποχή σε εποχή, πιστώνεται σε πολλές και διαφορετικές θεότητες ανά τον πλανήτη.

Για τους Σουμέριους, η μητέρα του δημοφιλούς ποτού είναι η θεά του αλκοόλ και του πάθους Νινκάσι, κόρη του Νουντιμούντ και της βασίλισσας του Αμπζού, Νιντί. Στην κοινωνία των Ζουλού, η μπίρα πιστώνεται στην αρχαία θεότητα της γεωργίας, της βροχής και του ουράνιου τόξου, Μπάμπα Μουάνα Βαρέσα, ενώ σε άλλες, διάφορες, αφρικανικές φυλές η θεότητα του χορού Γιασίγκι είναι αυτή στην οποία αναγνωρίζεται η ανακάλυψη της μπίρας. Μάλιστα, στα αγάλματα που την αναπαριστούν, εμφανίζεται συνήθως ως χορεύτρια με πλούσιο στήθος κρατώντας στο αριστερό χέρι έναν αναδευτήρα μπίρας. Στη Βαλτική, η σπουδαία ανακάλυψη της μπίρας αποδίδεται σε ζεύγος θεοτήτων. Στον θεό της ζύμωσης Ραγκουπάτις και τη σύντροφό του Ραγκουτιέν, ενώ στη σλαβική παράδοση η μπίρα πιστώνεται στον θεό της γονιμότητας και της καλλιέργειας Ράντεγκαστ, του οποίου το όνομα είναι επίσης συνδεδεμένο με τον πόλεμο και τον ήλιο. Ο Ααγκίρ, τέλος, θεός της θάλασσας, είναι ο «πατέρας της μπίρας» για τους Νορβηγούς. Μάλιστα, στο περίφημο σκανδιναβικό ποίημα «Λουκασένα» του 10ου αι., στο οποίο παρουσιάζεται συνύπαρξη θεών και θνητών, ο Ααγκίρ, με τη σύζυγό του, Ραν, και τις εννιά κόρες τους αναφέρονται να φτιάχνουν μπίρα για τους θεούς.

Φαίνεται, λοιπόν, πως ακόμη κι αν το αρχαιοελληνικό δωδεκάθεο κατανάλωνε το ευλογημένο προϊόν της αμπέλου, στους πληθυσμούς της εύφορης κοιλάδας ένα άλλο προϊόν της γης είχε ήδη ρίξει βαθιές ρίζες, ώστε να παρακάμψει την... κοινωνική διαστρωμάτωση, που χώριζε τους προύχοντες από τους πληβείους όλων των εποχών και να τρυπώσει στην καρδιά και τη ζωή των πάντων. Συγκρίνοντας τις ιστορίες των δύο αγαπημένων ποτών των προγόνων μας, η μπίρα, προερχόμενη από σκληρά αγαθά της γης, κατάφερε να επιβιώσει των κλιματολογικών συνθηκών, έναντι της ευαίσθητης αμπέλου, που μετά τους παγετώνες, συρρικνώθηκε σημαντικά στην πολική ζώνη, όπου ευδοκιμούσε, και εμφανίστηκε δριμύτερη σε θερμότερες περιοχές.

Το θέμα είναι πως η μπίρα αναμετρήθηκε με το κρασί στον χρόνο και αναδείχθηκε νικήτρια για τους δικούς της λόγους, με βασικό το πλεονέκτημα της παραγωγής της απευθείας από ζύμωση (άρα, φυσική διαδικασία) ενός ανθεκτικού και ευρέως διαδεδομένου ανά τον πλανήτη δημητριακού.

Αιώνες επί αιώνων μετά τη γέννησή της, η μπίρα φτάνει στο «παρόν» να γιορτάζεται παγκοσμίως κάθε πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου. Σήμερα, λοιπόν, πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου, που είναι η μέρα της, το ΑΠΕ-ΜΠΕ τη γιορτάζει με ένα αφιέρωμα άξιο της ιστορικότητάς της.

ΟΙ ΜΕΘΥΣΤΑΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΦΟΡΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ...

Για να είμαστε ακριβείς, «μπίρα» (και όχι «μπύρα») είναι το μεταγενέστερο όνομα του προϊόντος που κατά διάφορες εκδοχές από τόπο σε τόπο, προέκυψε τυχαία και «θρονιάστηκε» από πολύ νωρίς στη ζωή της ανθρωπότητας. Το όνομα αυτού του ίδιου ποτού διέφερε από λαό σε λαό, έως ότου φτάσει, αιώνες μετά τη «γέννησή» του, να κατασταλάξει σε μία λέξη ομόρριζη στις διαλέκτους της συντριπτικής πλειονότητας του πλανήτη (birra στην ιταλική γλώσσα, bier στη γερμανική, beer στην αγγλική, bière στη γαλλική, bir στην ινδονησιακή, bere στη ρουμανική, biir στη σομαλική, μπίρα στην ελληνική κ.ά.).

Στο μακρύ ταξίδι της στον χρόνο, στους μεγάλους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου, η μπίρα καταναλώνεται από όλους τους κατοίκους, ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσης, και αποτελεί θεμέλιο ύπαρξης, τμήμα της πολιτιστικής και θρησκευτικής ταυτότητας και ασφαλώς σημείο αναφοράς της κοινωνικής ζωής. Ονομάζεται δε «ποτό των θεών», διότι μόνο στη δική τους γενναιοδωρία μπορεί να αποδοθεί η προσφορά ενός υγρού, που με έναν μαγικό τρόπο μετατρέπεται από χυλό σε υγρό και καθώς καταναλώνεται, προκαλεί ευφορία. Πράγματι, σε πολλούς πολιτισμούς καταγράφονται μύθοι για το πώς οι θεοί δίδαξαν στους ανθρώπους την παρασκευή της μπίρας. Οι Αιγύπτιοι, για παράδειγμα, θεωρούν ότι τη μπίρα ανακάλυψε ο θεός της γεωργίας, άρχοντας του κάτω κόσμου, Όσιρις, που ετοίμασε έναν χυλό από νερό και βύνη και τον ξέχασε στον ήλιο. Όταν τον θυμήθηκε, ο χυλός είχε μετατραπεί σε υγρό, το οποίο αποφάσισε να δοκιμάσει και ενθουσιάστηκε με τη γεύση του. Έτσι δίδαξε την παρασκευή του στους ανθρώπους. Ο Έλληνας φιλόσοφος και ιστορικός του 1ου αι. π.Χ., Διόδωρος ο Σικιελιώτης, ύστερα από μία επίσκεψή του στην Αίγυπτο, καταγράφει πως «ο Όσιρις δίδαξε στους ανθρώπους πώς να παράγουν από νερό και κριθάρι ποτό, το οποίο ουδόλως κατώτερο είναι από το κρασί».

Στο ιστορικό της μπίρας, που καταγράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Η ιστορία του κόσμου σε 6 ποτήρια» ο Βρετανός επιστημονικός ερευνητής Tom Standage σημειώνει: «Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι οι Σουμέριοι και οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν την μπίρα στις ιεροτελεστίες τους ή σε αγροτικές τελετές γονιμότητας και σε κηδείες, άρα ενδεχομένως η θρησκευτική χρήση της μπίρας να προϋπήρξε της κοινωνικής. Το ίδιο φαινόμενο απαντάται σε κάθε πολιτισμό που έφτιαχνε μπίρα, είτε επρόκειτο για πολιτισμό της Αμερικής, της Αφρικής ή της Ευρασίας. Οι Ίνκας πρόσφεραν την μπίρα τους, την επονομαζόμενη “ τσίτσα”, στον ανατέλλοντα ήλιο σε χρυσό ποτήρι, ενώ έχυναν ή έφτυναν την πρώτη γουλιά στο έδαφος ως προσφορά στους θεούς της γης. Οι Αζτέκοι αφιέρωναν τη δική τους μπίρα, την “ πούλκε”, στη Μαγιαχουέλ, τη θεά της γονιμότητας. Στην Κίνα πάλι η μπίρα από ρύζι και κεχρί χρησιμοποιείτο στις κηδείες και σε άλλες τελετές».

Σύμφωνα με συνταγή σε πήλινη πλάκα, που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη κάπου στην εύφορη κοιλάδα και μετέφρασε ο αείμνηστος Miguel Civil, καθηγητής σουμεριακού και μεσοποταμιακού πολιτισμού στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, δεινός γνώστης της σουμεριακής διαλέκτου, «η μπίρα που έπιναν οι Σουμέριοι είχε συγκέντρωση αλκοόλ 3,5% (αντίστοιχη με τη σημερινή), ξηρή, αλλά όχι πικρή γεύση και θύμιζε σκληρό μηλίτη. Η παρασκευή της αποτελούσε πρόκληση για πολλά νοικοκυριά».

Καθώς ο χρόνος κυλά, η μπίρα αποκτά χαρακτηριστικά, που την καθιστούν απαραίτητη στην καθημερινότητα Σουμερίων και Αιγυπτίων. Τα αρχαιότερα γραπτά μνημεία είναι καταστάσεις μισθοδοσίας και αποδείξεις παραλαβής φόρων των Σουμερίων. Οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι ένα πήλινο δοχείο με διαγώνιες χαρακιές στο εσωτερικό του είναι σύμβολο, που χρησιμοποιείται κατά κόρον μαζί με εκείνα που αποδίδουν τα δημητριακά, τα υφάσματα και τα ζωντανά. Καταλήγουν πως αυτό το δοχείο περιέχει μπίρα και δεν αποτελεί άλλο παρά μονάδα πληρωμής ή συναλλαγής. «Οι εργάτες στην κοινωνία των Σουμερίων, που στην ουσία αποτελεί, τη λογική συνέχεια των νεολιθικών κοινωνικών δομών, πληρώνονται σε μπίρα και ψωμί» καταλήγει η επιστημονική έρευνα.

Τόσο στη Μεσοποταμία, όσο και στην Αίγυπτο, οι φόροι πληρώνονται σε δημητριακά και άλλα αγαθά, τα οποία παραδίδονται στο ιερατείο και από εκεί διοχετεύονται για τη χρηματοδότηση δημοσίων έργων. Και στους δύο πολιτισμούς, οι πληρωμές γίνονται σε... πόσιμον είδος. Αρχεία σε σφηνοειδή γραφή από τη Μεσοποταμία αναφέρουν ότι οι κατώτεροι υπάλληλοι του δυναμικού ενός ναού λαμβάνουν ένα «σίλα» (περίπου ένα λίτρο) μπίρα την ημέρα, ως μέρος του σιτηρεσίου τους (απαραίτητη ημερήσια ποσότητα τροφής). Οι κατώτεροι αξιωματούχοι αμείβονται με δύο σίλα, οι ανώτεροι και οι κυρίες της αυλής με τρία, ενώ οι ανώτατοι αξιωματούχοι με πέντε. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως μεγάλο αριθμό ισομεγέθων κυπέλλων με κυρτό χείλος, που χρησιμοποιούνταν ως μονάδες μέτρησης της μπίρας. Σε κείμενα από την εποχή του βασιλιά Σαργών Β΄, των Ακκαδιτών (περί το 2.350 π.Χ), η μπίρα αναφέρεται ως απαραίτητο αγαθό στην προίκα, που είναι υποχρεωμένος ο γαμπρός να καταβάλει στην οικογένεια της νύφης. Αλλά σε μπίρα πληρώνονται γυναίκες και παιδιά, που εργάζονται περιστασιακά στους ναούς, σε μπίρα και οι στρατιώτες, και οι αστυφύλακες, και οι γραφείς, και οι αγγελιοφόροι.

Σε μπίρα πληρώθηκαν και οι χτίστες των πυραμίδων της Αιγύπτου! Τρία καρβέλια ψωμί και δύο κανάτες μπίρα ήταν το επίσημο μεροκάματό τους, εκεί στο οροπέδιο της Γκίζας, ενώ επιστάτες και αξιωματούχοι λάμβαναν πολύ μεγαλύτερη ανταμοιβή. Ως εκ τούτου, οι αρχαιολόγοι δεν ξαφνιάστηκαν και πολύ όταν ανακάλυψαν σε βράχο της περιοχής «γκράφιτι», στο οποίο οι εργάτες, που δούλευαν για την ανέγερση της τρίτης πυραμίδας -αυτής του φαραώ Μυκερίνου- αποκαλούνταν «οι μεθύστακες του Μυκερίνου»!

Καθώς χρησιμοποιούνται ως μονάδες συναλλαγής, μπίρα και άρτος γίνονται συνώνυμα της αφθονίας και της ευμάρειας. Στη Μεσοποταμία η έκφραση «μπίρα και ψωμί» αντιστοιχεί στη «φαγητό και ποτό», ενώ η απόδοση της λέξης «συμπόσιο» στη διάλεκτο των Σουμερίων είναι «εκεί όπου υπάρχουν μπίρα και ψωμί». Αντίστοιχη αξία αποδίδουν στο δίδυμο των τροφών και οι Αιγύπτιοι. Στα ιερογλυφικά, ο συνδυασμός των συμβόλων της μπίρας και του άρτου, δίνει τη λέξη «τροφή». Επιγραφή των αρχαίων Αιγυπτίων, που έφεραν στο φως ανασκαφικές έρευνες, παροτρύνει τις μητέρες των αγοριών στην εφηβεία να ταΐζουν και να ποτίζουν τα παιδιά τους με τρία μικρά καρβέλια ψωμί και δύο κανάτες μπίρα, για να διασφαλίσουν τη σωστή ανάπτυξή τους! Μοιραία, οι μπίρα λαμβάνει και τα χαρακτηριστικά φαρμάκου. Σφηνοειδής πλάκα του 2.100 π.Χ., που αποκαλύπτεται στη θέση Νιπούρ, περιλαμβάνει λίστα φαρμακευτικών συνταγών με βασικό συστατικό τη μπίρα. Είναι το αρχαιότερο δείγμα για χρήση αλκοόλ στην ιατρική. Αλλά και ο πάπυρος Ebers, ένα αιγυπτιακό ιατρικό κείμενο (χρονολογείται στα 1550 π.Χ.), καταγράφει εκατοντάδες ιατρικές συνταγές, πολλές από τις οποίες περιέχουν μπίρα. Για παράδειγμα:

Μισό κρεμμύδι με αφρώδη μπίρα θεραπεύει τη δυσκοιλιότητα

Ελιές σε σκόνη αναμεμειγμένες με μπίρα προσφέρονται για ανακούφιση από τη δυσπεψία

Κατάπλασμα φτιαγμένο από μπίρα και σαφράν, απλωμένο στην κοιλιά της εγκύου, καταπραΰνει τους πόνους του τοκετού

Και ασφαλώς, το αγαπημένο ποτό των Σουμερίων και των Αιγυπτίων δεν θα έλειπε από το ταξίδι τους προς τον άλλο κόσμο. «Μπίρα που δεν ξινίζει» υπόσχονταν στους νεκρούς σε κείμενα, που εντοπίσθηκαν σε τάφους, γεμάτους κανάτες, οι οποίες πιθανότατα -κατά την ταφή του εκλιπόντος- περιείχαν μπίρα, η οποία ασφαλώς εξατμίσθηκε με τον χρόνο.

ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕ TΗ ΜΠΙΡΑΤΗ ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;

Κοινωνικοί ανθρωπολόγοι θεωρούν ότι η μπίρα υπήρξε το φιτίλι για μία από τις κρισιμότερες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Κατά μία άποψη, η ιδιαίτερη κοινωνική και εντέλει θρησκευτική βαρύτητα που απέκτησε κάποτε η μπίρα, σε αντίθεση με την περιστασιακή συλλογή άγριων σιτηρών, συνέβαλε στην επιθυμία διασφάλισης σταθερών αποθεμάτων δημητριακών με συστηματική καλλιέργεια, γεγονός που επέβαλε τον εδραίο βίο των κοινωνιών. Αλλά μάλλον δεν είναι ακριβώς έτσι. Το πιθανότερο είναι ότι η μπίρα υπήρξε μόνο ένας από τους πολλούς παράγοντες, που οδήγησαν τους νομαδικούς πληθυσμούς σε μόνιμη εγκατάσταση. Απλώς, η αυξανόμενη διατροφική εξάρτηση των ανθρώπων από τα προϊόντα της γης, οδήγησε σε συστηματοποιημένη αναζήτησή τους. «Ίσως η μπίρα ευνόησε τη μετάβαση στην αγροτοκαλλιέργεια με τρόπο λιγότερο πρόδηλο» αναφέρει ο Tom Standage. Όπως εξηγεί, καθώς η μακροπρόθεσμη αποθήκευση της μπίρας τότε ήταν δύσκολη, ενώ η πλήρης ζύμωση διαρκεί έως και μία εβδομάδα, το μεγαλύτερο μέρος του ποτού θα έπρεπε να καταναλώνεται σε λιγότερο χρόνο και ασφαλώς πριν τη ζύμωσή του. Έτσι η μπίρας ήταν χαμηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλ συγκριτικά με τις σημερινές, αλλά πλούσια σε μύκητες, άρα και σε βιταμίνες και σε πρωτεΐνες. Τα υψηλά ποσοστά βιταμίνης Β, που περιείχε, αντιστάθμισαν την ελαττωμένη κατανάλωση κρέατος, αφού το κυνήγι αντικαταστάθηκε από τη γεωργία. Επιπλέον, καθώς για την παρασκευή της απαιτείτο νερό βρασμένο, η μπίρα ήταν αποστειρωμένη και ασφαλής από μολύνσεις. Ως εκ τούτου, «η μπίρα βοήθησε στο να αντισταθμιστούν οι διατροφικές ελλείψεις, που προέκυψαν από την ενασχόληση των ανθρώπων κυρίως με τη γεωργία, παρείχε ασφαλή πηγή υγρών και έδωσε στις ομάδες των γεωργών σχετικό διατροφικό πλεονέκτημα σε σχέση με εκείνους, που δεν την κατανάλωναν».

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΝΟΜΠΑΡΕΙ ΤΗ ΜΠΙΡΑ - ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ... ΝΕΚΤΑΡ - ΓΙΑ ΤΗ ΜΠΙΡΑ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Η Ελλάδα, πάντως, δεν καταλαμβάνει και σπουδαία θέση στην ιστορία της μπίρας. Οι καταγραφές αποκαλύπτουν ότι το συγκεκριμένο ποτό ουδέποτε αγαπήθηκε τόσο πολύ από τους αρχαίους Έλληνες, ώστε να ενταχθεί στην καθημερινότητά τους. Άλλωστε, αυτοί είχαν το δικό τους ευλογημένο φυτό, το αμπέλι, και το δικό τους νέκταρ, το κρασί.

Για την ακρίβεια, εκτιμάται ότι η Ελλάδα εξυπηρέτησε ως ενδιάμεσος σταθμός στο ταξίδι της μπίρας από την Αίγυπτο στην Ευρώπη. Στο μακροσκελές έργο του «Φυσική Ιστορία», όπου κατάφερε να συγκεντρώσει μεγάλο μέρος τής περί τη φύση γνώσης της εποχής του (1ος αι. π.Χ) ο σπουδαίος Ρωμαίος φυσιοδίφης και συγγραφέας Γάιος Πλίνιος Σεκούνδος, γνωστός ως Πλίνιος ο πρεσβύτερος, αναφέρει ότι στην επεξεργασία για την παραγωγή της μπίρας, οι Έλληνες χρησιμοποίησαν τον λυκίσκο, ένα αναρριχητικό φυτό, που ευδοκιμεί στις εύκρατες χώρες και φύεται ανάμεσα σε επιλόβια (επιλόβιο = άγριο βότανο), τα οποία όμως, όταν μεγαλώνει, σκοτώνει ως ο λύκος τα πρόβατα (εξ ου και το όνομά του!). Ως εκ τούτου, μπορεί να πέρασαν αιώνες έως ότου οι Έλληνες βάλουν στη ζωή τους την μπίρα, πλην όμως η προσθήκη του λυκίσκου, που υιοθέτησαν, άνοιξε άλλους δρόμους για την παρασκευή της...

Επισήμως, ο λυκίσκος εξαφανίζεται για κάμποσους αιώνες και επανεμφανίζεται στα συστατικά της μπίρας, τον Μεσαίωνα. Παρέχει στο ποτό οξέα, που του δίνουν την πικρή γεύση και το άρωμα. Κυρίως, όμως, εμποδίζουν τον σχηματισμό βακτηρίων, αποτρέποντάς το από το ενδεχόμενο να χαλάσει. Ο λυκίσκος είναι και το στοιχείο, που διαχωρίζει τα είδη του ποτού, καθώς σε διαφορετικές ποικιλίες καλλιεργείται (πλέον) και ο ίδιος (κυρίως σε ΗΠΑ, Γερμανία, Νότια Αγγλία και Αυστραλία). Έτσι, ανάλογα με την προσθήκη μιας συγκεκριμένης ποικιλίας λυκίσκου, μπορεί μία μπίρα να είναι πιο αρωματική ή πιο πικρή από μία άλλη.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ένωση Ζυθοποιών, οι Κέλτες και τα αρχαία γερμανικά φύλα γνωρίζουν την μπίρα από τον 1ο π.Χ. αιώνα, αν και μάλλον αγνοούν τον λυκίσκο. Ως βελτιωτικό της γεύσης τον αντικαθιστούν με μείγματα διαφόρων χορταρικών. Η χρήση του λυκίσκου ξεκινά στη Γερμανία, κατά τον Μεσαίωνα. Η πρώτη αναφορά στην καλλιέργεια λυκίσκου χρονολογείται το 768 μ.Χ. στη μονή Φράιζινγκ της Βαυαρίας. Έως τότε, η παρασκευή της μπίρας περιορίζεται μέσα στα σπίτια (αποτελεί καθήκον των γυναικών), ή ακόμα και σε μικρές μονάδες για επιτόπια κατανάλωση (ταβέρνες, χάνια κ.λπ.). Όμως, κατά το τέλος της 1ης χιλιετίας μ.Χ. αρχίζει η παρασκευή της και σε μοναστήρια. Οι μοναχοί θέλουν ένα γευστικό, θρεπτικό ποτό να συνοδεύει τα γεύματα τους ή τη νηστεία τους... Η παραγωγή της φτάνει σε υψηλά επίπεδα. Σε λίγο καιρό, οι μοναχοί παράγουν μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που χρειάζονται για τις ανάγκες τους και τελικά φτάνουν να την εμπορεύονται.

Τον 12ο αι., η Γερμανία θα πιστωθεί με το δικό της λιθαράκι στην ιστορία της μπίρας. Η αγία Hildegard του Bingen, Γερμανίδα ηγουμένη γυναικείας μονής, θα καταχωρηθεί ως πρώτη καταγραφέας συνταγής παρασκευής του ποτού με χρήση λυκίσκου και θα αναγορευθεί σε αγία προστάτιδα της μπίρας.

Η αναγωγή της μπίρας σε εμπορεύσιμο προϊόν έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή αυστηρής νομοθεσίας, που να εγγυάται και να κατοχυρώνει την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος.

Το 1516, ο Βαυαρός δούκας Γουλιέλμος Δ’ εκδίδει τον «Νόμο Αγνότητας». Πρόκειται ίσως για τον αρχαιότερο διατροφικό κανονισμό, ο οποίος μάλιστα ισχύει και σήμερα. Σύμφωνα με αυτόν, στη γερμανική ζυθοποιία δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται άλλη πρώτη ύλη εκτός από κριθάρι, λυκίσκο και καθαρό νερό. Στον νόμο δεν αναφέρεται η μαγιά. Άλλωστε, εκείνη την εποχή είναι παντελώς άγνωστή.

Με το πέρασμα των χρόνων, η διαδικασία της ζυθοποίησης βελτιώνεται σημαντικά. Καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση παίζει η ανακάλυψη, στα μέσα του 19ου αιώνα, της τεχνητής ψύξης και της παστερίωσης. Οι τεχνικές αυτές επιτρέπουν την παρασκευή κάθε είδους μπίρας ανεξαρτήτως της εποχής. Η ζυθοποιία τελειοποιείται στα τέλη του 19ου αιώνα, μετά τα πειράματα του E.C. Hansen γύρω από τους ζυμομύκητες. Τον ίδιο αιώνα ξεκινά το εμπόριο εμφιαλωμένης μπίρας.

Στα νεότερα χρόνια η μπίρα ριζώνει στη συνείδηση, τη ζωή και την παράδοση των λαών της κεντρικής Ασίας, αλλά κυρίως των βορειότερων λαών της Ευρώπης, παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, όπου συνήθως οι άνθρωποι αναζητούν ποτά που θα αυξήσουν τη θερμότητα του σώματός τους.

Σε αντίθεση με τις εύκρατες Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία κ.λπ., όπου η μπίρα αποτελεί συνήθως ανακουφιστική δροσερή συντροφιά τα καλοκαίρια, Σκανδιναβοί, Γερμανοί, Άγγλοι έχουν καθιερώσει τη μπίρα σε «εθνικό ποτό», που καταναλώνεται αφειδώς όλες τις εποχές. Το μεγαλύτερο, μάλιστα, πανηγύρι, το αφιερωμένο στην «ξανθή θεά» (ασχέτως με τους... χρωματισμούς που της προσέδωσε στην πορεία των αιώνων η παγκόσμια ζυθοποιία) διεξάγεται σε κεντρική πλατεία του Μονάχου, τον Οκτώβριο. Το δημοφιλές πια «Oktoberfest», καθιερώθηκε το 1810, όταν οργανώθηκαν μεγάλες γιορτές για τον γάμο του πρίγκιπα της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α’ . Κάθε χρόνο, στα μέσα του Φθινοπώρου, και για δύο εβδομάδες, οι γερμανικές ζυθοποιίες προσφέρουν στους συμμετέχοντες ατελείωτες ποσότητες μπίρας μέσα σε χαρακτηριστικές σκηνές χωρητικότητας έως και 3.000 ατόμων!

Σήμερα, η παρασκευή μπίρας με διαφορετικές γεύσεις, οξύτητες και χρώμα, αποτελεί τεράστιο κεφάλαιο της παγκόσμιας ποτοβιομηχανίας, που περιλαμβάνει από πολυεθνικές μέχρι τοπικές ζυθοποιίες, ακόμα και μπαρ, με πρώτη και καλύτερη στην παραγωγή του προϊόντος, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εξελίξεις στην ποιότητα των πρώτων υλών, στη βυνοποίηση, τη ζυθοποίηση, την ψύξη, τις μεταφορές, το marketing και το εμπόριο έχουν οδηγήσει στην διαμόρφωση μιας σχεδόν χαοτικής πολυσυλλεκτικής αγοράς, η οποία απευθύνεται στον καταναλωτή, που θα έχει πάθος και όρεξη να διαλέξει...

 

Η καθαρή περιουσία του ζευγαριού από τον Μάρτιο του 2021 ανέρχεται περίπου σε 60 εκατομμύρια δολάρια

Η Μέγκαν Μαρκλ πριν ακόμα παντρευτεί τον πρίγκιπα Χάρι ήταν οικονομικά ανεξάρτητη, με εκτιμώμενη καθαρή περιουσία περίπου 5 εκατ. δολάρια. Ο πρίγκιπας Χάρι διέθετε από την πλευρά του περιουσία περίπου 20 εκατ. δολάρια με τον κύριο όγκο να αφορά αποταμιευτικό λογαριασμό που του είχε αφήσει η μητέρα του, Πριγκίπισσα Νταϊάνα. Με το λεγόμενο Megxit, το ζευγάρι εγκατέλειψε και όσα αφορούν την περιουσία του Παλατιού, αλλά με αυτή τους την επιλογή τελικά αξιοποίησαν στο έπακρο και ορισμένα πλεονεκτήματα που απέκτησαν.

Σύμφωνα με την Celebrity Net Worth, η καθαρή περιουσία του ζευγαριού από τον Μάρτιο του 2021 ήταν περίπου 60 εκατομμύρια δολάρια, αλλά αυτό είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου». Αφού απέφυγε τα επίσημα βασιλικά καθήκοντα, το ζευγάρι υπέγραψε συμφωνία 100 εκατομμυρίων δολαρίων με το Netflix για την παραγωγή διαφόρων project που περιλαμβάνουν από παιδικές εκπομπές και ντοκιμαντέρ μέχρι ταινίες μεγάλου μήκους. Εισέπραξαν επίσης 18 εκατομμύρια δολάρια για τριετές συμφωνία podcasting με το Spotify.

Αφού εγκατέλειψαν τη βασιλική ζωή το 2020, έφυγαν από το αρχοντικό τους στην Αγγλία και αγόρασαν ένα ακίνητο αξίας 14,7 εκατομμυρίων δολαρίων στο Μοντεσίτο της Καλιφόρνια. Η αγορά τους αυτή έγινε με στεγαστικό δάνειο 9,5 εκατομμυρίων δολαρίων, όπως δείχνουν τα δημόσια αρχεία.

Στις αρχές του Ιουλίου έγινε γνωστό πως η Μαρκλ συμφώνησε (έναντι αδράς αμοιβής) να γράψει και για τη ζωή της στο Παλάτι, ενώ λίγο αργότερα έγινε γνωστό ότι θα γράψει σχετικό βιβλίο και ο Χάρι – εννοείται πως πρόκειται για deal που θα τους αποδώσει εκατομμύρια.

Το Daily Beast έγραψε πως οι δυο τους είχαν αρχίσει τις διαδικασίες που θα τους έκαναν εκατομμυριούχους, μετά την έξοδό τους από το Μπάκιγχαμ, χρόνια πριν πουν το “αντίο”.

Όταν οι “influencers” παρουσιάζουν ιδέες οι οποίες είναι ασύμβατες με την ευρύτερη κοσμοθεώρηση του κοινού τους, ενδέχεται να έρθουν σε ανταγωνισμό με το κοινό αυτό, αφού το κοινό τείνει να ακολουθεί ανθρώπους οι οποίοι επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις του

Επιστήμονες βρήκαν ότι στο περιθώριο των κοινωνικών δικτύων υπάρχουν κάποια πρόσωπα τα οποία μπορούν να ασκήσουν μεγάλη επιρροή στη διάδοση της πληροφορίας.

Οι «influencers», δηλαδή τα άτομα τα οποία ακολουθούνται από ένα ευρύ κοινό, δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση για να ευαισθητοποιηθεί το κοινό γύρω από ένα ζήτημα ή μια ιδέα. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ και από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια με πρόσφατη έρευνά τους, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications.

Πολύτιμη η ανάλυση των κοινωνικών δικτύων

Η ανάλυση των κοινωνικών δικτύων (είτε του διαδικτύου είτε του φυσικού δημόσιου χώρου) έχει καταδείξει ότι υπάρχουν μερικά άτομα τα οποία αποτελούν σημαντικούς κόμβους για τη διάδοση μίας πληροφορίας στα υπόλοιπα άτομα τα οποία συμμετέχουν στο ίδιο δίκτυο. Μέχρι σήμερα, η πληροφορία αυτή αξιοποιείται τόσο από εταιρείες και οργανισμούς για λόγους προώθησης προϊόντων και υπηρεσιών, όσο και από δημόσιες υπηρεσίες για να οργανώσουν στρατηγικές ευαισθητοποίησης του κοινού σε διάφορα θέματα, όπως παραδείγματος χάριν στην ανάγκη εμβολιασμού του πληθυσμού.

Η πληροφορία καθορίζει τους «influencers»

Ωστόσο, η παρούσα έρευνα φέρνει στην επιφάνεια ένα εύρημα το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την επιστημονική –και όχι μόνο- κοινότητα: τα άτομα τα οποία έχουν κομβικό ρόλο στη διάδοση της πληροφορίας εξαρτώνται από το είδος της πληροφορίας. Έτσι, ενώ πρόσωπα τα οποία απασχολούν σταθερά την επικαιρότητα (όπως τηλεοπτικές περσόνες) είναι κρίσιμα για τη διάδοση «ακίνδυνων» πληροφοριών, όπως παραδείγματος χάριν φήμες για τις προσωπικές υποθέσεις τρίτων προσώπων, στην περίπτωση ζητημάτων τα οποία διεγείρουν διαφωνίες ή καινοτόμων για την κοινωνία ιδεών, τα πρόσωπα αυτά μπορούν να αποδειχθούν αναποτελεσματικά στη διάδοση της πληροφορίας. «Όταν οι “influencers” παρουσιάζουν ιδέες οι οποίες είναι ασύμβατες με την ευρύτερη κοσμοθεώρηση του κοινού τους, ενδέχεται να έρθουν σε ανταγωνισμό με το κοινό αυτό, αφού το κοινό τείνει να ακολουθεί ανθρώπους οι οποίοι επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις του», σημείωσε σε σχετικές δηλώσεις του ο δρ. Ντέιμον Σεντόλα, καθηγητής Επικοινωνίας, Κοινωνιολογίας και Μηχανικής και ένας εκ των δύο συγγραφέων της δημοσίευσης.

Θησαυρός στο περιθώριο των κοινωνικών δικτύων

Αντίθετα, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στην περιφέρεια των κοινωνικών δικτύων, λειτουργούν πολύ πιο αποτελεσματικά ως κόμβοι διάδοσης της πληροφορίας, όταν οι πληροφορίες αυτές αφορούν σύνθετα ζητήματα, όπως παραδείγματος χάριν ο εμβολιασμός του πληθυσμού. «Το μεγάλο μας εύρημα είναι ότι κάθε δίκτυο έχει μία κρυμμένη κοινότητα στην περιφέρειά του η οποία δύναται να αυξήσει δραματικά τη διάδοση μιας καινούριας ιδέας», σημείωσε ο δρ. Ντέιμον Σεντόλα.

Αναλύοντας τα κοινωνικά δίκτυα

Για να καταλήξουν σε αυτά τα συμπεράσματα οι ερευνητές εφάρμοσαν τεχνικές ανάλυσης δικτύων χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων «Add Health», η οποία συγκεντρώνει δεδομένα για την ψυχική υγεία και τις διαπροσωπικές σχέσεις αμερικανών εφήβων από περισσότερες από 70 κοινότητες. Για να επαληθεύσουν τα ευρήματά τους, οι επιστήμονες έστρεψαν το βλέμμα τους στην Ινδία. Χρησιμοποιώντας ένα δίκτυο ανθρώπων από 43 κοινότητες, επιχείρησαν να προβλέψουν με ποιον τρόπο θα διαδίδονταν πληροφορίες οι οποίες αφορούσαν τη χρηματοδότηση ενός εγχειρήματος από το κοινό. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές στη δημοσίευση, οι προβλέψεις τους αναγνώρισαν τα πρόσωπα τα οποία πράγματι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να πείσουν την υπόλοιπη κοινότητα για τη σημασία χρηματοδότησης του συγκεκριμένου εγχειρήματος.

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας είναι ιδιαίτερα σημαντικά τόσο για την ερευνητική κοινότητα της οποίας το αντικείμενο είναι τα κοινωνικά δίκτυα, όσο και οργανισμούς οι οποίοι χρησιμοποιούν τέτοιου είδους αναλύσεις για να οργανώσουν προωθητικές στρατηγικές.

 

Σελίδα 1 από 5

ΤΑΓΑΡΑΣ

Στοιχεια επικοινωνιας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα ακόλουθα στοιχεία

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ Δυτικής Μακεδονίας

  Τσόντζα 2 Κοζάνη

  +30 2461038611

  +30 2461034611

  tharos@otenet.gr

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

Εφημερευοντα Φαρμακεια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΟΖΑΝΗΣ