LifeStyle

LifeStyle (22)

LifeStyle

Eurovision 2021: Μια δεύτερη μουσική ευκαιρία για τους διαγωνιζόμενους

Ιδιαίτερος θα είναι ο διαγωνισμός του τραγουδιού, που θα διεξαχθεί στην σκιά της πανδημίας του κορονοϊού.

Όταν ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ακυρώθηκε τον περασμένο Μάρτιο εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, ο Vasil Garvanliev, που θα εκπροσωπούσε τη Βόρεια Μακεδονία δυσαρεστήθηκε. «Όλη μου τη ζωή, δούλευα για να φτάσω εκεί και το ταξίδι μου δεν ξεκίνησε καν. Ήμουν συντετριμμένος», είπε στους «New York Times» o 36χρονος.  Για τον Garvanliev  αλλά και για εκατοντάδες εκατομμύρια θαυμαστές της εκδήλωσης, η Eurovision είναι κάτι παραπάνω από έναν λαμπρό διαγωνισμό τραγουδιού. «Είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του τραγουδιού», τόνισε ο ίδιος.

Αρκετούς μήνες μετά και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο, ο Garvanliev κλήθηκε τελικά να εμφανιστεί στον φετινό διαγωνισμό. Πρόκειται για μία από τις 26 εμφανίσεις -ανάμεσα τους και η Ελλάδα- που επιστρέφουν από την Eurovision 2020. Προγραμματισμένος για τις 22 Μαΐου στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, ο 65ος διαγωνισμός θα είναι ο περίεργος που έχει διεξαχθεί ποτέ.  Η αρένα θα έχει χωρητικότητα 20%, με μόλις 3.500 άτομα να δίνουν το «παρών» καθισμένοι προκειμένου να αποφευχθεί η διασπορά της νόσου.

«Πρόβα» για το μέλλον

Για την ολλανδική κυβέρνηση το event θα αποτελέσει μέρος μιας σειράς δοκιμών για να δει πως μπορεί να πραγματοποιήσει και άλλα μεγάλα γεγονότα στο μέλλον με ασφάλεια. Σημειώνεται ότι όλοι οι διαγωνιζόμενοι θα έχουν κάνει ηχογραφήσει ήδη τα τραγούδια τους σε περίπτωση που νοσήσουν και δεν μπορούν να ανέβουν στην σκηνή. Ίσως όμως το πιο ασυνήθιστο είναι ότι όλοι οι διαγωνιζόμενοι που θα επιστρέψουν θα ερμηνεύσουν ένα διαφορετικό τραγούδι από αυτό που είχαν προγραμματίσει για την εκδήλωση του 2020. Σε έναν διαγωνισμό που όλα κρίνονται σε μερικά λεπτά, όσο δηλαδή διαρκεί το τραγούδι, οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν σε κάθε περίσταση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η συμμετοχή της Ισλανδίας με τον Dadi Freyrα και το συγκρότημά του Gagnamagnid. Πέρυσι ήταν ο αγαπημένος του κοινού και φαβορί για τη νίκη με το τραγούδι «Think About Things», που είχε γράψει για το νεογέννητο παιδί του. Το βίντεο του τραγουδιού, μέχρι να ακυρωθεί η Eurovision, είχε εκατομμύρια views στο YouTube και έγινε viral στο Twitter και στο TikTok. «Άλλαξε τη ζωή μου, αυτό το τραγούδι», είπε ο Freyr σε συνέντευξη του. Φέτος, θα τραγουδήσει το «10 Years», ένα τραγούδι αφιερωμένο στον γάμο του. Το κομμάτι μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει viral, αλλά ο Freyr είπε ότι δεν τον ενοχλεί αυτό. «Δεν πήγα να προσπαθήσω να αναδημιουργήσω την επιτυχία, γιατί ξέρω ότι είναι αδύνατο να γίνει κάτι τέτοιο. Η τύχη πρέπει να είναι μέρος αυτής» σχολίασε ο Ισλανδός καλλιτέχνης.

Η περίπτωση της Αυστραλίας:

Τέσσερις άλλοι τραγουδιστές που επιστρέφουν επίσης από πέρυσι δήλωσαν σε συνεντεύξεις τους ότι η πανδημία ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο που συνάντησαν όταν έγραφαν το καινούριο τραγούδι. «Για τους πρώτους τρεις ή τέσσερις μήνες της πανδημίας, δεν έγραψα τίποτα», δήλωσε η Jessica Alyssa Cerro, που θα διαγωνιστεί για την Αυστραλία. «Έφτασε ο Νοέμβριος και έλεγα ότι μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να δουλεύω το τραγούδι της Eurovision.», πρόσθεσε. Πάντως, η Αυστραλιανή δεν θα έχει την ευκαιρία να ταξιδέψει στην Ολλανδία για να αγωνιστεί, αφού οι ιθύνοντες αποφάσισαν ότι η συμμετοχή της ήταν ρίσκο λόγω του ιού. Αντ ‘αυτού, οι οπαδοί της Eurovision θα παρακολουθήσουν τη συμμετοχή βιντεοσκοπημένη. «Θα ήταν τόσο άσχημο αν ήμουν το άτομο που έφερνε τον κοροναϊό πίσω στην Αυστραλία, όπου καθόμαστε στα στάδια, περνώντας καλά, χορεύουμε και αγγίζουμε ο ένας τον άλλον», είπε.

Ο Jeangu Macrooy από την Ολλανδία, δήλωσε από την μεριά του ότι δεν είχε καθόλου έμπνευση. «Δεν είχα έμπνευση από πουθενά.  Απλά καθόμουν μέσα», τόνισε και αυτός στους «New York Times». Tον Δεκέμβριο επηρεασμένος από τα γεγονότα στην Αμερική με την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ έβαλε σε σειρά τις σκέψεις και τα συναισθήματά του και έγραψε το «Birth of a New Age», με το οποίο ευελπιστεί να «μιλήσει» σε όλους όσοι υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ανθρώπων. «Είναι μια ωδή στους ανθρώπους που διεκδικούν τον χώρο τους και λένε ότι αξίζουν τον σεβασμό και το να γίνουν αποδεκτοί για αυτό που είναι», σχολίασε ο Ολλανδός.

 

Ο Μπιλ Γκέιτς, η Μελίντα και ο «χορός» των δισεκατομμυρίων

Η αμύθητη περιουσία του ζεύγους Γκέιτς, ο γρίφος του διαμοιρασμού της μετά το «χρυσό» διαζύγιο και το μέλλον του φιλανθρωπικού τους έργου

«Οι άνθρωποι που παντρευόμαστε δεν είναι οι άνθρωποι που χωρίζουμε, γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν», είχε παρατηρήσει εύστοχα προ διετίας η Αμερικανίδα δικηγόρος Νικόλ Σόντομα, μετά την ανακοίνωση του ακριβότερου μέχρι πρότινος διαζυγίου στην ιστορία.

Ήταν του ιδρυτή της Amazon και πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο, του Τζεφ Μπέζος, με την επί 25 χρόνια σύζυγό του, νυν τέταρτη πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο, Μακένζι Σκοτ.

Τα πρωτεία ίσως τώρα να τους πάρουν ο Μπιλ και η Μελίντα Γκέιτς, με την περιουσία άνω των 130 δισεκατομμυρίων δολαρίων και το απρόσμενο «χρυσό» διαζύγιό τους.

Όπως και οι Μπέζος, έτσι και αυτοί δεν είχαν -παραδόξως- συνάψει προγαμιαίο συμβόλαιο, παρά το γεγονός ότι τη χρονιά του γάμου τους, το 1994, ο συνιδρυτής της Microsoft θεωρείτο, στα 38 του, ο πλουσιότερος Αμερικανός.

«Συμφωνητικό διαζυγίου» και ακριβοί δικηγόροι

Στην αίτηση διαζυγίου που το ζευγάρι των κροίσων κατέθεσε από κοινού τη Δευτέρα σε δικαστήριο της πολιτείας της Ουάσιγκτον (όπου η νομοθεσία προβλέπει πως οτιδήποτε αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια ενός γάμου θεωρείται ότι ανήκει εξίσου και στους δύο συντρόφους, αν και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η περιουσία θα μοιραστεί 50-50), ο 65χρονος Μπιλ και η 56χρονη Μελίσα αναφέρονται σε «συμφωνητικό διαζυγίου» για τον διαμοιρασμό της κολοσσιαίας περιουσίας τους.

Το περιεχόμενό του παραμένει άγνωστο. Ήδη ωστόσο, όπως έγινε γνωστό, ο τέταρτος σήμερα πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο έχει αρχίσει τη μεταφορά κινητών αξιών στην οσονούπω και επίσημα πρώην σύζυγό του, μέσω της Cascade Investment: μιας εταιρείας χαρτοφυλακίου που ο Μπιλ Γκέιτς δημιούργησε με τα κέρδη του από την Microsoft Corp. (πλέον κατέχει το 1,36% των μετοχών της, ενώ πέρυσι αποχώρησε από το Δ.Σ. του τεχνολογικού κολοσσού για να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο μη κερδοσκοπικό φιλανθρωπικό Ίδρυμα Μπιλ και Μπελίντα Γκέιτς, το μεγαλύτερο στον κόσμο).

Από τη Δευτέρα κιόλας, λοιπόν, η Μελίντα έγινε κάτοχος μετοχών της Canadian National Railway Co. και της AutoNation Inc., συνολικής αξίας 1,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Υπολείπονται βέβαια πολλά δισεκατομμύρια μέχρι να ολοκληρωθεί η μοιρασιά της αμύθητης περιουσίας τους, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει πολυτελή ακίνητα, έναν στόλο αεροσκσφών, μετοχές σε πλήθος εταιρειών, τεράστιες εκτάσεις γης και πανάκριβες συλλογές έργων τέχνης.

Για παν ενδεχόμενο, καθένας έχει συγκροτήσει τη δική του δικηγορική ομάδα με… σούπερ σταρ του κλάδου. Ο μεν Μπιλ Γκέιτς επιστράτευσε ειδικούς από την Munger Tolles & Olson, με έδρα το Λος Άντζελες, η οποία έχει διακριθεί επτά φορές ως η καλύτερη δικηγορική εταιρεία στις ΗΠΑ.

Η δε Μελίντα Φρεντς Γκέιτς έχει συμπεριλάβει στη δικηγορική ομάδα της τον Ρόμπερτ Κόεν, με ειδίκευση στα διαζύγια και διάσημη πελατεία -από τον εκατομμυριούχο Μάικλ Μπλούμπεργκ, έως και τις δύο πρώην συζύγους του Ντόναλντ Τραμπ-, καθώς και τη Σέρι Άντερσον, που εκπροσώπησε τον Τζεφ Μπέζος στο δικό του διαζύγιο, στο πλαίσιο του οποίου η πρώην σύζυγός του πήρε το μικρό, πλην ουχί ευκαταφρόνητο 1/4 των μετοχών του στην Amazon, κατέχοντας έτσι σήμερα το 3,8% της εταιρείας.

Περιουσία που ζαλίζει

Σε αντίθεση, πάντως, με τους Μπέζος -που έπρεπε να μοιράσουν μία περιουσία,  η οποία προερχόταν κυρίως από την μετοχική συμμετοχή στην Amazon- η κατάσταση είναι αρκετά πιο περίπλοκη με τους Γκέιτς.

Οι μετοχές της Microsoft που κατέχει σήμερα ο Μπιλ αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 20% της συνολικής περιουσίας τους.

Έτσι, τα πιο πολύτιμα «πετράδια» της αυτής θεωρούνται σήμερα το μη κεδροσκοπικό Ίδρυμα Μπιλ και Μπελίντα Γκέιτς – με περιουσιακά στοιχεία άνω των 51 δισεκατομμυρίων δολαρίων- και η Cascade Investment, μέσω της οποίας το ζεύγος έχει επενδύσει σε ακίνητα και σε εταιρείες, δημόσιες και ιδιωτικές.

Στην επιχειρηματική «αυτοκρατορία» τους ανήκουν ένα ιδιωτικό νησί στο Μπελίζ και ακίνητα σε πέντε αμερικανικές πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της υπερπολυτελούς κύριας κατοικίας τους.

Την έπαυλη «Xanadu 2.0» των 6.000 τετραγωνικών μέτρων, με θέα τη Λίμνη Ουάσιγκτον στην ομώνυμη πολιτεία, αξίας άνω των 125 εκατομμυρίων δολαρίων.

Μεταξύ άλλων, διαθέτει επτά κρεβατοκάμαρες, 18 μπάνια, αίθουσα κινηματογράφου 20 θέσεων, βιβλιοθήκη με σπάνια βιβλία, δωμάτιο τραμπολίνου και πισίνες εντός κι εκτός του οικήματος με υποβρύχιο ηχοσύστημα.

Κυρίως τα τελευταία χρόνια, οι Γκέιτς έχουν επίσης αγοράσει τεράστιες εκτάσεις γης σε 18 αμερικανικές πολιτείες, με εκτιμώμενο συνολικό εμβαδόν όση η έκταση του Χονγκ Κονγκ.

Στην ιδιοκτησία τους έχουν επιπλέον έναν στόλο πανάκριβων αυτοκινήτων – συμπεριλαμβανομένης μίας συλλεκτικής Porche 959-, αεροσκαφών και ελικοπτέρων.

 

Πέτρος Φιλιππίδης: Κάλεσε για μάρτυρα τον Μπιμπίλα και εκείνος τον «έκαψε»

Ο Πέτρος Φιλιππίδης επικαλείται «συναίνεση» σε μία τουλάχιστον περίπτωση, ενώ στο πλαίσιο χάραξης της υπερασπιστικής του γραμμής ζήτησε την εξέταση συγκεκριμένων μαρτύρων.

Ιδιαίτερα κρίσιμες θεωρούνται οι επόμενες ημέρες σε ό,τι αφορά την ποινική μεταχείριση την οποία θα επιφυλάξουν οι εισαγγελικές Αρχές στον γνωστό ηθοποιό και θιασάρχη Πέτρο Φιλιππίδη.

Ήδη ο εισαγγελικός λειτουργός Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος, ο οποίος σηκώνει στις πλάτες του τη διερεύνηση του ελληνικού #MeToo, επεξεργάζεται το υλικό της δικογραφίας μετά και τις έγγραφες εξηγήσεις τις οποίες κατέθεσε ο Φιλιππίδης διαμέσου των πληρεξούσιων δικηγόρων του.

Ως γνωστόν, ο καλλιτέχνης ερευνάται για το αδίκημα του βιασμού που φέρεται να τέλεσε το 2008 και δύο απόπειρες βιασμού το 2010 και το 2014.

Μέσω του υπομνήματός του, ο Φιλιππίδης αρνείται τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Μπαμ στο Ρεπορτάζ» μέσω των πολυσέλιδων έγγραφων εξηγήσεων (πρόκειται για δικόγραφο το οποίο ξεπερνά τις 80 σελίδες) απαντά αναλυτικά σε όλα όσα του προσάπτουν οι τρεις καταγγέλλουσες γυναίκες, δίνοντας τη δική του εκδοχή για τα συγκεκριμένα περιστατικά.

Αρνείται τόσο την καταγγελία του βιασμού όσο και τις απόπειρες, κάνοντας λόγο για άλλου είδους ελατήρια τα οποία βρίσκονται πίσω από τις προθέσεις των φερόμενων θυμάτων του.

Παρότι τόσο ο ίδιος όσο και οι νομικοί του συμπαραστάτες τηρούν σιγή ασυρμάτου, η «Μ» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο ηθοποιός επικαλείται «συναίνεση» σε μία τουλάχιστον περίπτωση, ενώ στο πλαίσιο χάραξης της υπερασπιστικής του γραμμής ζήτησε την εξέταση συγκεκριμένων μαρτύρων.

Η μαρτυρία του Σπύρου Μπίμπιλα που «καίει» τον Φιλιππίδη

Πληροφορίες της «Μ» αναφέρουν ότι ανάμεσα στα πρόσωπα που προτάθηκαν από την πλευρά Φιλιππίδη ήταν και ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών Σπύρος Μπιμπίλας. Ο τελευταίος κατέθεσε την Πέμπτη 22 Απριλίου ενώπιον του κ. Σπυρόπουλου, με τα όσα είπε να μην του αποδίδουν τον χαρακτηρισμό του «μάρτυρα υπεράσπισης» αλλά του «μάρτυρα αληθείας».

Ο καθ’ όλα αξιόλογος ηθοποιός και πρόεδρος του ΣΕΗ δεν ήταν ενημερωμένος για την κίνηση του ερευνώμενου Φιλιππίδη, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν. Και γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, εξεπλάγην όταν πληροφορήθηκε τον λόγο κλήσης του από τον εισαγγελέα Πρωτοδικών.

Το περιεχόμενο της κατάθεσής του όμως αναμένεται να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο πονοκέφαλο στην πλευρά του Φιλιππίδη, καθώς ο κ. Μπιμπίλας περιέγραψε με λεπτομερή τρόπο τις πραγματικά ανατριχιαστικές πληροφορίες που του μεταφέρθηκαν από τις γυναίκες που καταγγέλλουν τον συνάδελφό τους.

Σε ό,τι αφορά τους υπόλοιπους μάρτυρες η πλευρά του ηθοποιού υποστηρίζει ότι δεν κατέθεσαν απλώς και μόνο για τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του ελεγχόμενου καλλιτέχνη αλλά σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Την ίδια στιγμή στον κ. Σπυρόπουλο κατέθεσαν και μάρτυρες που προτάθηκαν από τα θύματα.

Η μία μάρτυρας είναι φίλη της καταγγέλλουσας της απόπειρας βιασμού το 2010, η οποία κατέθεσε ότι λίγο αφότου έγινε το περιστατικό στο καμαρίνι του ηθοποιού συναντήθηκε μαζί της και εκείνη διαπίστωσε ότι είχε σημάδια και στο πρόσωπο, και στον λαιμό της από την επίθεση που είχε δεχθεί. Ως μάρτυρας κατέθεσε και μία ακόμη γυναίκα η οποία αναφέρθηκε στην απόπειρα βιασμού το 2014.

Καταγγελίες

Οι καταγγελίες από τις τρεις γυναίκες οι οποίες κατέθεσαν στον εισαγγελέα είναι πραγματικά ανατριχιαστικές. Εμφανίζουν τον Φιλιππίδη ως έναν αδίστακτο άνδρα ο οποίος τις κακοποίησε ψυχολογικά και σωματικά, εκμεταλλευόμενος την ισχύ και τη δύναμη που απέρρεε από την καλλιτεχνική του πορεία.

Ο βιασμός φέρεται να έχει τελεστεί το 2008, με την υπόθεση να καταγγέλλεται ως απόπειρα αλλά να αναβαθμίζεται από τον εισαγγελικό λειτουργό. Η πράξη φέρεται να τελέστηκε στο καμαρίνι του Πέτρου Φιλιππίδη όπου το θύμα πήγε προκειμένου να συζητήσουν για κάποιον ρόλο.

Όσον αφορά στις δύο απόπειρες, σύμφωνα με τις καταγγελίες τελέστηκαν το 2010 και το 2014, με τις καταγγέλλουσες να υποστηρίζουν πως ήρθαν αντιμέτωπες με βίαιες πράξεις του ηθοποιού, ενώ βρέθηκαν μαζί του για επαγγελματικούς λόγους.

 

Αυλαία για την εκπομπή «Στην υγειά μας ρε παιδιά»

 Δείτε την ανάρτηση του Σπύρου Παπαδόπουλου

«Δεν μπορώ τους αποχωρισμούς», γράφει ο παρουσιαστής

Οριστικά αυλαία ρίχνει μετά από 17 χρόνια η εκπομπή «Στην υγειά μας ρε παιδιά» όπως αποκάλυψε με ανάρτησή του στο Instagram ο Σπύρος Παπαδόπουλος.

«Ήταν καλοκαίρι του 2004, όταν με φώναξε η Βίκυ Λάσκαρη-τηλεοπτική παραγωγός- και μου πρότεινε μια 3ωρη ψυχαγωγική εκπομπή στην ΕΡΤ. Της είπα, ότι αν έκανα κάτι, θα ήταν για το ελληνικό τραγούδι που γνωρίζω και αγαπώ. Και έτσι ξεκινήσαμε με πρώτο αφιέρωμα στον αγαπημένο Μάνο Ελευθερίου. Σαν χτες μου φαίνεται. Πέρασαν όμως 17 χρόνια! Και νιώθω ότι αυτό το καράβι που όλα αυτά τα χρόνια μας ταξίδεψε -και πού δε μας πήγε!- ήρθε η ώρα να…δέσει» έγραψε ο παρουσιαστής.

«Γιατί όσο καλό κι ανθεκτικό να είναι ένα σκαρί, στο τέλος πάντα η θάλασσα νικάει! Με λίγα λόγια, αγαπημένοι μου “Έλληνες απανταχού”, νομίζω ότι είναι η σωστή στιγμή το ”ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ” να περάσει στην ιστορία. Ελπίζω, όχι και στη λήθη!

Ευχαριστώ από καρδιάς όοοολους τους τραγουδιστές, τους μουσικούς, τους χορευτές, τους προσκεκλημένους, τους τεχνικούς, τους συνεργάτες που μαζί φτιάξαμε τόσα ωραία πράγματα και βέβαια ένα ξεχωριστό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην αγαπημένη μου Βίκυ!

Ταύτα και μένω, διότι δεν μπορώ τους αποχωρισμούς!
Δε θα χαθούμε!

Υ.Γ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά θέλω να μοιραστώ το απωθημένο μου για καλλιτέχνες που αγαπώ και που για διαφόρους λόγους δεν κάναμε εκπομπή μαζί τους…. την Χαρούλα Αλεξίου, τους Active member, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τον Φοίβο Δεληβοριά, την Ματούλα Ζαμάνη, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, την Μαρινέλλα, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Δήμο Μούτση, τον Σταύρο Ξαρχάκο και τον Νίκο Ξυδάκη», σημείωσε ο παρουσιαστής σην ανάρτησή του.

 

Η σκοτεινή πλευρά της μόδας – Τα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τον κόσμο της μόδας

O κόσμος της μόδας εκτός από λάμψη και φώτα είναι γεμάτος με σκάνδαλα και σκοτεινά μυστικά...

Ωστόσο υπάρχουν πολλά σκάνδαλα τα οποία δεν φτάνουν ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας και συγκαλύπτονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Υπάρχουν, ωστόσο, κάποια πολύ γνωστά σκάνδαλα στο χώρο της μόδας τα οποία έχουν αφήσει ιστορία.

Η αιώνια κόντρα της Coco Chanel με την Elsa Schiaparelli

Η πιο αναγνωρίσιμη σχεδιάστρια στην ιστορία της μόδας, Coco Chanel, δεν τα πήγαινε και τόσο καλά με την Ιταλίδα συνάδελφό της, Elsa Schiaparelli, που έπαιρνε έμπνευση για τα σχέδιά της από τα έργα σουρελιστών καλλιτεχνών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν πολύ καλοί της φίλοι.

Η έχθρα τους ήταν τόσο έντονη που οδήγησε σε μία θρυλική διαμάχη σε ένα πάρτι μία μέρα πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατά τη διάρκεια του πάρτι, η Chanel πλησίασε τη Schiaparelli και της ζήτησε να χορέψουν, εκείνη δέχτηκε και η Γαλλίδα παρτενέρ της την οδήγησε επίτηδες σε έναν πολυέλαιο, που έβαλε φωτιά στο φόρεμά της.

Η Schiaparelli δεν πληγώθηκε, αλλά το γεγονός δε ξεχάστηκε εύκολα.

Η «Μαύρη Χήρα» του Gucci

Το 1972, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του Gucci, Ροδόφλο, o Maurizio Gucci και η Patricia Reggiani αποφασίζουν να παντρευτούν. Όλα άλλαξαν όταν ο Maurizio κληρονόμησε το 50% του διάσημου οίκου.

Αυτό αποτέλεσε την αρχή του τέλους. Μετά από αντιδικίες με τους συγγενείς του, οι οποίοι κατείχαν το υπόλοιπο 50%, ο Maurizio κατάφερε να είναι εξ’ ολοκλήρου ιδιοκτήτης του οίκου Gucci.

Ωστόσο, τα σχέδια του δεν πήγαν όπως τα υπολόγισε με αποτέλεσμα την πώληση του οίκου το 1993.

Κατά την προσπάθεια σωτηρίας του οίκου, ο Maurizio και η Patrizia παίρνουν διαζύγιο. Φυσικά, η Patrizia δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τον χωρισμό τους, με αποτέλεσμα να προσλάβει ένα πληρωμένο εκτελεστή, ο οποίος το 1995 εισέβαλλε στο γραφείο του Gucci και τον πυροβόλησε.

Φυσικά, για 2 ολόκληρα χρόνια δεν μπορούσαν να αποδείξουν την ενοχή της Patricia.

Τελικά, την πρόδωσε το ημερολόγιο της, όπου είχε γράψει 27 Μαρτίου του 1995 την λέξη “Παράδεισος”. Τελικά, το 2014 αφέθηκε ελεύθερη έχοντας εκτίσει 18 χρόνια φυλάκισης.

Η δολοφονία του Τζιάνι Βερσάτσε

Ακόμη μία δολοφονία, που συντάραξε τον χώρο της μόδας είναι αυτή του Ιταλού σχεδιαστή Gianni Versace το 1997. Στις 15 Ιουλίου ο Gianni αποφάσισε να πάει να πάρει ο ίδιο τον πρωινό του καφέ από την καφετέρια News του Μαϊάμι. Κατά την επιστροφή του ο σχεδιαστής δεν είχε καταλάβει ότι υπήρχε ένας άντρας, ο οποίος τον ακολουθούσε.

Την ώρα που έφτασε στο σπίτι του ο νεαρός  Άντριου Κουνάναν πυροβόλησε 2 φορές στο κεφάλι τον σχεδιαστή. Οχτώ ημέρες αργότερα ο δολοφόνος αυτοκτόνησε.

Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε η πραγματική αιτία της δολοφονίας. Ωστόσο, μία από τις βασικές θεωρίες που επικρατεί είναι ότι ο Κουνάναν δολοφονούσε επιτυχημένους και πλούσιους ανθρώπους καθώς τους ζήλευε.

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι ο Τζιάνι δολοφονήθηκε στο απόγειο της καριέρας του. Σίγουρα αποτέλεσε ένα από τα σκάνδαλα που άφησαν εποχή.

Τα ρατσιστικά σχόλια του Τζον Γκαλιάνο

Μετά από 11 χρόνια στο τιμόνι του οίκου Dior και λίγο πριν το show ο Τζον Γκαλιάνο βρίσκεται σε bistro στο Παρίσι όπου και επιτίθεται σύμφωνα με μάρτυρες σε θαμώνες λέγοντας πως είναι άσχημες και οι τσάντες τους είναι εξίσου άσχημες όσο αυτές.

Ενώ ρατσιστικά σχόλια κατά των Εβραίων καταγράφονται σε κάμερα κινητού τηλεφώνου.

Ο Γκαλιάνο αποσύρεται από τον οίκο και πληρώνει αποζημίωση στη γυναίκα 8.500 δολάρια.

Το … ιπτάμενο κινητό της Nαόμι Κάμπελ

Το μοντέλο από τη Βρετανία είναι γνωστή για τη φλογερή ιδιοσυγκρασία της, η οποία έχει ξεπεράσει τα όρια πάνω από μία φορά. Όταν η βοηθός της έχασε ένα τζιν παντελόνι το 2006, η Κάμπελ θύμωσε τόσο πολύ που της πέταξε ένα κινητό τηλέφωνο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η γυναίκα να χρειαστεί ράμματα.

Καταδικάστηκε σε πέντε μέρες κοινωνικής εργασίας και μαθήματα διαχείρισης θυμού.

Μερικά χρόνια αργότερα, το 2008, της απαγορεύθηκε η πρόσβαση στην αεροπορική εταιρεία British Airways μετά από μία βίαιη αντίδρασή της όταν πληροφορήθηκε πως οι βαλίτσες της δεν είχαν φτάσει στο αεροδρόμιο του Heathrow.

Οι αστυνομικοί άσκησαν κατηγορίες αφού τους προσέβαλε και τους κλότσησε. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε ως αποτέλεσμα 200 ακόμα ώρες κοινωνικής εργασίας.

Το πρόβλημα ναρκωτικών της Κέιτ Μος

Η εφημερίδα Sunday Mirror αναφέρει πως ο μοντέλο Κέιτ Μος κατά τη διάρκεια ταξιδιού της στη Βαρκελώνη με στόχο να συμμετέχει σε φιλανθρωπικό fashion show έπεσε σε κόμμα από υπερβολική δόση ναρκωτικών.

Η εφημερίδα ζήτησε συγνώμη από την Κέιτ Μος με σκοπό να μην της προκαλέσει κάποια ζημιά στην καριέρα της ενώ μετά από μόλις μικρό χρονικό διάστημα η Daily Mirror δημοσιεύει φωτογραφίες της μέσα από στούντιο όπου την απαθανάτιζε να κάνει χρήση ναρκωτικών.

Έχασε μέσα σε λίγες μόνο ώρες δουλειές αξίας εκατομμυρίων όμως επανήλθε δριμύτερη, χαράζοντας εκ νέου μια επιτυχημένη πορεία στο χώρο της μόδας.

 

 

H  Όλγα Κεφαλογιάννη

Παντρεύτηκε υπό άκρα μυστικότητα

Με πολιτικό γάμο παντρεύτηκε η βουλευτής της ΝΔ, Όλγα Κεφαλογιάννη με τον Μίνω Μάτσα.

Την είδηση έκανε γνωστή η Όλγα Κεφαλογιάννη με μια ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Η γνωστή πολιτικός το πρωί της Τρίτης (04/05) ανήρτησε μια φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram στην οποία απεικονίζονται δυο σώματα φορώντας βέρες στα χέρια, χωρίς να φαίνονται όμως τα πρόσωπα.

Η ίδια συνόδευσε την φωτογραφία λόγια από το απόσπασμα του ύμνου της αγάπης που διαβάζεται την Κυριακή του Πάσχα «Ύμνο της αγάπης»:

«Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.” Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη», κάνοντας tag τον Μίνωα Μάτσα.

Στο γάμο ήταν καλεσμένοι στενοί συγγενείς.

Όπως αναφέρει το asisters.gr η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στο

 

Ο πρίγκιπας Χάρι και η Τζένιφερ Λόπεζ σε συναυλία για τα εμβόλια

Ο πρίγκιπας Χάρι ένωσε τις δυνάμεις του με αστέρες της ποπ, όπως την Τζένιφερ Λόπεζ, στο πλαίσιο μιας φιλανθρωπικής συναυλίας στο Λος Άντζελες, χθες, προκειμένου να απευθύνουν όλοι μαζί έκκληση για μια ταχύτερη και ευρύτερη παγκόσμια εκστρατεία εμβολιασμών κατά της Covid-19, ενώ εξέφρασε και τη στήριξή του στην Ινδία, που βρίσκεται αντιμέτωπη με μια καταστροφική «έκρηξη» της επιδημίας.

Βιντεομηνύματα του πάπα Φραγκίσκου και του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν προβλήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια του Vax Live, την ώρα που διάσημοι πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ, όπως ο Μπεν Άφλεκ και ο Σον Πεν έδωσαν αυτοπροσώπως το "παρών".

Η συναυλία θα προβληθεί στις 8 Μαΐου στο Youtube και σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα παγκοσμίως, όπως το ABC και το CBS στις ΗΠΑ, αφού προ-μαγνητοσκοπήθηκε μπροστά σε χιλιάδες θεατές, που είχαν πλήρως εμβολιαστεί, σε ένα τεράστιο στάδιο της Καλιφόρνιας.

«Απόψε, είμαστε αλληλέγγυοι με τις εκατομμύρια οικογένειες στην Ινδία, που δίνουν μάχη ενάντια σε ένα καταστροφικό δεύτερο κύμα», δήλωσε ο πρίγκιπας Χάρι, τον οποίον υποδέχθηκε ο κόσμος με χειροκροτήματα.

«Ο ιός δεν σέβεται σύνορα και η πρόσβαση στο εμβόλιο δεν μπορεί να καθορίζεται από τη γεωγραφία», συμπλήρωσε ο ίδιος, ο οποίος έκανε την πρώτη εμφάνισή του σε μια επίσημη εκδήλωση στην Καλιφόρνια, αφότου μετακόμισε στις ΗΠΑ με τη σύζυγό του Μέγκαν Μαρκλ, η οποία, ωστόσο, ήταν απούσα από τη συναυλία.

 

«Fixing Fashion»: Πλατφόρμα για την επιδιόρθωση ρούχων

Εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, η βιομηχανία της μόδας παραβλέπει ένα καυτό πρόβλημα: ο κόσμος πετάει ρούχα με ανησυχητικούς ρυθμούς. Πριν λίγο καιρό, η απάντηση στο πρόβλημα ήρθε από την 23χρονη σχεδιάστρια Alicia Minnaard και τον βιομηχανικό ντιζάινερ Dave Hakkens: η με ελεύθερη πρόσβαση, open source πλατφόρμα «Fixing Fashion» στοχεύει στο να ξανασυναντηθεί ο κόσμος με τις δεξιότητες επιδιόρθωσης που απαιτούνται για να παραταθεί η ζωή των ρούχων τους.

Αποφοιτώντας από το ArtEZ University of the Arts του Arnhem στην Ολλανδία, όπου σχεδίασε μια κολεξιόν με υλικό από πλαστικά απορρίμματα, η Minnaard εστίασε στη φροντίδα των ρούχων. «Το να επιδιορθώνεις, να αναβαθμίζεις και πραγματικά να φροντίζεις τα ρούχα είναι αυτό που αληθινά λείπει στη μόδα» υποστηρίζει.

Η Minnaard ξεκίνησε ένα διετές πρότζεκτ για να βρει την απάντηση στη συνήθεια «αγοράζω/πετάω στα σκουπίδια ρούχα». «Είμαστε όλοι μέρος αυτού του προβλήματος» είπε, μιλώντας στο Dazed, η Minnaard. «Αλλά με τη “ Fixing Fashion” δεν θέλουμε να επιμείνουμε στο να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα ο κόσμος, περισσότερο θέλουμε να δείξουμε ποιες μπορεί να είναι οι λύσεις και μετά να δείξουμε ότι οι λύσεις μπορεί να είναι στη διάθεση του καθενός ανεξάρτητα από την κοινωνική προέλευσή του».

 

Ο κορονοϊός πλήγμα στη βιομηχανία της μόδας

ΙΣΩΣ  ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΩΝ «ΜΙΚΡΩΝ»

 

Η ένδυση και η υπόδηση είναι από τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας που δέχτηκαν τεράστιο πλήγμα από την πανδημία. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι είναι ο κλάδος που θίχτηκε περισσότερο μετά τον τουρισμό και την εστίαση. Επιπλέον, εντός της πανδημίας λόγω του ηλεκτρονικού εμπορίου διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο ο δυϊσμός του κλάδου, αφού ορισμένες προετοιμασμένες και με καλά οργανωμένα δίκτυα διανομής μεγάλες επιχειρήσεις κέρδισαν έδαφος έναντι της πλειονότητας των μικρότερων μονάδων. Οπότε, το ζήτημα, που ανακύπτει δεν είναι εάν η βιομηχανία της μόδας θα επιβιώσει μετά την πανδημία, αλλά το πώς και με ποιους όρους θα αναπαραχθεί.

Αυτό σημειώνεται στην «Ετήσια Έκθεση Ελληνικού Εμπορίου 2020», την εκπόνηση της οποίας ανέλαβε το Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΙΝ.ΕΜ.Υ. της ΕΣΕΕ) και περιέχει μία ειδική έρευνα για την κατηγορία Ένδυσης - Υπόδησης (fashion), καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δέχεται ασφυκτικές  πιέσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης υγείας.

Σύμφωνα με την έρευνα, ενώ ο τζίρος στην Ελλάδα στον κλάδο ένδυσης-υπόδησης από το 2012 είχε διαμορφωθεί γύρω στα 4 δισ. ευρώ με ελαφρές διακυμάνσεις, το 2020 εμφανίζει υποχώρηση που αγγίζει το ιστορικά χαμηλό των 3,2 δισ. ευρώ, με την ένδυση να αντιπροσωπεύει τα 2,6 δισ. ευρώ, την υπόδηση τα 685 εκατ. ευρώ και τα αθλητικά είδη τα 658 εκατ. ευρώ (Euromonitor International).

Η βασική πρόκληση που αντιμετώπισαν οι επιχειρήσεις του κλάδου ήταν ο ψηφιακός μετασχηματισμός, το να βρουν εναλλακτικά κανάλια, πέραν του φυσικού καταστήματος, για την επαφή τους με τους πελάτες τους και τη στήριξη των πωλήσεών τους.

Εκτίμηση της ΕΣΕΕ είναι ότι, εάν δεν ληφθούν γενναία μέτρα για τη στήριξη του μικρού εμπορίου στον κλάδο της ένδυσης-υπόδησης με παράλληλη στήριξη της ελληνικής βιοτεχνίας ενδύματος, οι μεγάλες διεθνείς αλυσίδες ίσως να αποδειχθούν ακόμη πιο ανθεκτικές και να οξύνουν περαιτέρω τον ανταγωνισμό, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τα μικρά οικογενειακά και ανεξάρτητα καταστήματα ένδυσης-υπόδησης. Δεδομένου μάλιστα ότι η βασική στρατηγική των «μεγάλων» του κλάδου φαίνεται να είναι ο περιορισμός των πολλών φυσικών καταστημάτων και η στροφή στο ηλεκτρονικό εμπόριο, ίσως εμφανίζεται μια σημαντική ευκαιρία για τους «μικρούς» να κυριαρχήσουν στα κέντρα των πόλεων και να τα αναζωογονήσουν.

Αναμφισβήτητα, όπως υπογραμμίζεται, κρίση του COVID-19 έχει επιδράσει και θα επιδράσει καταλυτικά στον κλάδο.

Αναφύονται όμως και μια σειρά από νέα ερωτήματα: Το βασικό ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν η πανδημία θα τον οδηγήσει από την κουλτούρα της «γρήγορης μόδας» στην κουλτούρα της «αργής μόδας» με όλες τις δεσμεύσεις αυτής προς μια κυκλική οικονομία. Επίσης, τίθεται το ερώτημα, μήπως βρισκόμαστε μπροστά στο τέλος του «ακραίου καταναλωτισμού»· ή εάν η κρίση στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, σε συνάρτηση με την ανάγκη στροφής σε μια κυκλική οικονομία, θα πυροδοτήσει την επιστροφή σε εθνικές βιομηχανίες μόδας. Ερωτήματα που χρήζουν διερεύνησης προκειμένου ο κλάδος αυτός του εμπορίου να μπορέσει να χαράξει μια βιώσιμη πορεία στη νέα αυτή εποχή.

Ένας μεγάλος αριθμός παγκόσμιων εταιρειών μόδας θα χρεοκοπήσει τους επόμενους 12 έως 18 μήνες

Αποτελεί πλέον κοινή παραδοχή ότι η επόμενη μέρα της κρίσης του COVID-19 θα πυροδοτήσει τη μεγαλύτερη οικονομική συρρίκνωση από τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο, πλήττοντας κάθε τομέα της οικονομίας με διαφορετικό βέβαια τρόπο και σε διαφορετική ένταση. Η βιομηχανία της μόδας, λόγω της ιδιαίτερης φύσης της, είναι πολύ περισσότερο ευάλωτη, αφού η πλειοψηφία των ανθρώπων περιόρισε την κυκλοφορία σε δημόσιους αλλά και στους εργασιακούς χώρους λόγω και της επέκτασης της τηλεργασίας, κάτι που προσδιόρισε και τις ανάγκες τους. Το γεγονός μάλιστα ότι πρόκειται για μια βιομηχανία που σχεδόν εξολοκλήρου βασίζεται ακόμα στο φυσικό κατάστημα - περίπου 71% των συναλλαγών- έχει δημιουργήσει μεγάλα και πολλαπλασιαστικά προβλήματα τόσο στη συγκεκριμένη αγορά όσο και στο σύνολο της οικονομίας.

Ο κλάδος ένδυσης-υπόδησης σε παγκόσμιο επίπεδο ανερχόταν πριν από την πανδημία, το 2019, σε 1,8 τρισ. δολ. σε σταθερές τιμές συναλλάγματος, το 2020 μειώθηκε στα 1,4 τρισ. δολ., όταν, σύμφωνα με προβλέψεις, αναμενόταν να ανέλθει έως το 2025 σε 2,5 τρισ. δολ.

Η μέση κεφαλαιοποίηση των επιχειρήσεων ενδυμάτων, μόδας και ειδών πολυτελείας μειώθηκε σχεδόν κατά 40% μεταξύ των αρχών Ιανουαρίου και Μαρτίου 2020.

Πρόκειται για μια πολύ πιο απότομη πτώση σε σύγκριση με τον συνολικό δείκτη του χρηματιστηρίου που θα συμπαρασύρει ολόκληρη την αλυσίδα αξίας. Βεβαίως, όπως υπογραμμίζεται, και οι ανθρωπιστικές επιπτώσεις αναμένεται να ξεπεράσουν την ίδια την πανδημία αφού εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη θα μείνουν άνεργοι.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις προβλέψεις της McKinsey, τα έσοδα της παγκόσμιας βιομηχανίας μόδας στους τομείς ένδυσης και υπόδησης συρρικνώνονται κατά 27% έως 30% το 2020/2019 - αν και ο κλάδος θα μπορούσε να ανακτήσει θετική ανάπτυξη το 2021, από 2% έως 4%.

Όσον αφορά τα προσωπικά είδη πολυτελείας (μόδα πολυτελείας, αξεσουάρ πολυτελείας, ρολόγια πολυτελείας, κοσμήματα και ομορφιά υψηλής ποιότητας), εκτιμάται παγκόσμια συρρίκνωση εσόδων της τάξης του 35% έως 39% το 2020/2019, αλλά θετική αύξηση, από 1% έως 4%, το 2021.

Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις της McKinsey, εάν τα καταστήματα παραμείνουν κλειστά επιπλέον δύο μήνες, το 80% των εισηγμένων εταιρειών μόδας στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική θα αντιμετωπίσει οικονομικές δυσχέρειες το 2021. Σε συνδυασμό με την ανάλυση McKinsey (Global Fashion Index - MGFI), η οποία διαπίστωσε ότι το 56% των παγκόσμιων εταιρειών μόδας δεν κέρδισαν το κόστος κεφαλαίου τους το 2018, αναμένεται ότι ένας μεγάλος αριθμός παγκόσμιων εταιρειών μόδας θα χρεοκοπήσει τους επόμενους 12 έως 18 μήνες.

Οι διαδικτυακές αγορές ειδών πολυτελείας παρουσίασαν τεράστια αύξηση τα τελευταία πέντε χρόνια

Η επέκταση των ηλεκτρονικών πωλήσεων, η οποία εκτινάχτηκε με την πανδημία, είχε ξεκινήσει δυναμικά ήδη από το 2015. Έκτοτε, η κατανομή των πωλήσεων εντός και εκτός καταστήματος καταδεικνύει τη δυναμική αύξηση του ηλεκτρονικού εμπορίου έναντι των πωλήσεων στο φυσικό κατάστημα. Σε χρονικό διάστημα πέντε ετών οι πωλήσεις στο φυσικό κατάστημα μειώνονται κατά σχεδόν 18 μονάδες, από 87,5% σε 70,7%. Αλλά το 50% αυτής της μείωσης καταγράφεται σε μία μόνο χρονιά, που δεν είναι άλλη από τη χρονιά της πανδημική κρίσης. Παρά τις επιχειρηματικές κινήσεις προς την ανάπτυξη των διαδικτυακών πωλήσεων των «μεγάλων παικτών», η πανδημία αποκάλυψε την υπερβολική εξάρτηση του κλάδου ένδυσης-υπόδησης από τα φυσικά καταστήματα, οξύνοντας παράλληλα τις ανισότητες μεταξύ των επιχειρήσεων που είχαν ήδη αναπτύξει μια ολοκληρωμένη ή έστω κάποιες όψεις ψηφιακής στρατηγικής και των επιχειρήσεων που είχαν καθυστερήσει.

Ενδεικτικό της ψηφιακής διείσδυσης στον τομέα του λιανικού εμπορίου είναι ότι τόσο στην Ασία όσο και στις ΗΠΑ και την Ευρώπη παρατηρείται άνοδος του ηλεκτρονικού εμπορίου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Influencers επιχειρούν να πείσουν για την αγορά των προϊόντων που αναλαμβάνουν να προωθήσουν εμπορικά, εστιάζοντας πλέον και στη ζωντανή ροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Και τούτο διότι οι καταναλωτές αναζητούν ολοένα και πιο εξελιγμένες ψηφιακές αλληλεπιδράσεις. Η δυσκολία επομένως με την οποία έρχονται αντιμέτωπα τα φυσικά καταστήματα δεν είναι μόνο η δημιουργία ενός ψηφιακού καναλιού, αλλά η ανάδειξη μιας ενιαίας εμπειρίας (omnichannel) για τον καταναλωτή αξιοποιώντας όλα τα μέσα που διαθέτουν.

Η πανκαναλική προσέγγιση (omnichannel) αποτελεί σήμερα ζητούμενο για τις περισσότερες επιχειρήσεις στον κλάδο, οι οποίες αυξάνουν τις επενδύσεις τους στον ψηφιακό κόσμο (ηλεκτρονικό εμπόριο και μέσα κοινωνικής δικτύωσης). Πολλοί μάλιστα επένδυσαν στην αυθημερόν παράδοση, μια υπηρεσία που συνδυάζει την ευκολία του ηλεκτρονικού εμπορίου με την αμεσότητα του φυσικού καταστήματος.

Ωστόσο, ενώ η αυθημερόν παράδοση είναι πλέον αναγκαιότητα, προσφέρεται από πολύ λίγες επιχειρήσεις, κυρίως πολύ μεγάλες, οι οποίες διαθέτουν δική τους εφοδιαστική αλυσίδα και πολύ καλά συστήματα διαχείρισης αποθήκης.

Μια κατηγορία καταναλωτών που προσανατολίζεται σταθερά στις υπηρεσίες άμεσης παράδοσης είναι και οι αγοραστές ειδών πολυτελείας. Πράγματι, οι αντίστοιχες ηλεκτρονικές αγορές (Yoox, Net-a-Porter, Farfetch) προσφέρουν τέτοιες υπηρεσίες κυρίως σε μεγάλες αγορές αστικών κέντρων. Στο σημείο αυτό, υπογραμμίζεται ότι οι διαδικτυακές αγορές ειδών πολυτελείας παρουσίασαν τεράστια αύξηση τα τελευταία πέντε χρόνια.

Οι νέες τεχνολογίες με την εικονική και επαυξημένη πραγματικότητα (virtual and augmented reality) έχουν αναδημιουργήσει τη φυσική εμπειρία στον ψηφιακό κόσμο. Ένα επιτυχημένο παράδειγμα αποτελεί η Burberry, η οποία από κοινού με την Google ανέπτυξε ένα εργαλείο επαυξημένης πραγματικότητας που επιτρέπει στους χρήστες να έχουν καλύτερη εικόνα του αντικειμένου προτού το αγοράσουν. Μάλιστα στο κατάστημα πολυτελείας της ίδιας εταιρείας που πρόσφατα άνοιξε με την υποστήριξη του κινεζικού τεχνολογικού γίγαντα Tencent στον τεχνολογικό κόμβο Σεντσέν της Κίνας συνδυάζει τον φυσικό κόσμο με τις αλληλεπιδράσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέροντας μια μοναδική ψηφιακή εμπειρία για τον καταναλωτή. Τέτοιου τύπου καταστήματα σκιαγραφούν «το κατάστημα του μέλλοντος σήμερα».

Ειδικά αυτήν την περίοδο, λόγω της πανδημίας, τίθενται σοβαροί περιορισμοί που επηρεάζουν το εμπόριο, ενώ και οι καταναλωτές φαίνεται να αναζητούν πιο ασφαλείς και εύκολους τρόπους για να κάνουν τις αγορές τους. Συνεπώς, ενώ μέχρι χθες η δοκιμή ενδυμάτων εντός του δοκιμαστηρίου κάποιου φυσικού καταστήματος αποτελούσε σχεδόν προαπαιτούμενο για την αγορά για τη συντριπτική πλειονότητα των καταναλωτών, πλέον η πραγματικότητα αυτή έχει ανατραπεί. Τα ψηφιακά δοκιμαστήρια, οι εφαρμογές επαυξημένης και εικονικής πραγματικότητας, αλλά και οι εφαρμογές «personal stylist» που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη έρχονται να καλύψουν αυτή την ανάγκη (παράδειγμα, η ελληνική startup Intelistyle).

«The winner-takes-it-all»...πριν από τον COVID-19

Ωστόσο, πριν από το ξέσπασμα της πανδημικής κρίσης, η μόδα είχε ήδη μετατραπεί σε έναν κλάδο όπου ο νικητής κερδίζει τα πάντα - «the winner-takes-it-all» και εν μέσω πανδημίας, η κρίση εντείνει την πολωτική αυτή τάση. Το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων, η κάμψη της κατανάλωσης και η συρρίκνωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών αλλάζουν αμετάκλητα το επιχειρηματικό τοπίο στη μόδα επιταχύνοντας την κατάρρευση των «αγωνιστών» και ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τις ισχυρές «αυτοκρατορίες». Οι εταιρείες σε όλες τις κατηγορίες θα αναγκαστούν να αναθεωρήσουν τη θέση τους σε αυτό το ρευστό νέο τοπίο, όπου «όποιος δεν προσαρμόζεται θα πεθαίνει», κατά τη ρήση του Δαρβίνου.

Σύμφωνα με την προαναφερθείσα ανάλυση της McKinsey, το 34% των εισηγμένων επιχειρήσεων μόδας στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη εμφάνισαν σημάδια οικονομικής δυσχέρειας πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού. Η πρόβλεψη είναι ότι, παραμένοντας τα καταστήματα κλειστά επιπλέον δύο έως τρεις μήνες, ο αριθμός αυτός θα υπερδιπλασιαστεί σε πάνω από 80%. Στην πραγματικότητα, η χρηματοπιστωτική αγορά - η οποία φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη οικονομική συρρίκνωση από τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο- εξακολουθεί να έχει καλύτερη συνολική απόδοση απ' ό,τι οι επιχειρήσεις της ένδυσης, των οποίων οι αποτιμήσεις και οι τιμές των μετοχών έχουν υποχωρήσει σε δραματικά χαμηλά επίπεδα, με ετήσιες απώλειες περισσότερο από 40% στα μέσα Μαρτίου του 2020.

Αυτή η συνθήκη θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ των «νικητών» και των «ηττημένων» της μόδας· οι δεύτεροι το πιο πιθανό είναι είτε να υποβάλουν αίτηση πτώχευσης είτε να ζητήσουν κρατική βοήθεια είτε να κλείσουν είτε να γίνουν στόχος εξαγοράς.

Οι πρώτες ενδείξεις των μελλοντικών εξελίξεων είναι ήδη ορατές στην παγκόσμια σκηνή: το υπερχρεωμένο πολυκατάστημα των ΗΠΑ Neiman Marcus ξεκίνησε συνομιλίες για πτώχευση, ο γίγαντας της εφοδιαστικής αλυσίδας στο Χονγκ Κονγκ Li & Fung έλαβε προσφορά ιδιωτικοποίησης 930 εκατ. δολαρίων και η γνωστή εταιρεία του Ηνωμένου Βασιλείου Laura Ashley κίνησε τις διαδικασίες αφερεγγυότητας.

Ακόμη και πριν από το ξέσπασμα της πανδημικής κρίσης, περισσότερες από τις μισές εταιρείες μόδας στο McKinsey Global Fashion Index (MGFI) ταξινομήθηκαν από το The State of Fashion 2020 ως «value destroyers», που σημαίνει ότι το κέρδος τους δεν υπερβαίνει το εκτιμώμενο κόστος κεφαλαίου τους· και το ποσοστό αυξάνεται κάθε χρόνο.

Δηλαδή, η πανδημία προκαλεί περισσότερα προβλήματα σε αυτή την ομάδα, η οποία περιλαμβάνει τα τεράστια πολυκαταστήματα, μεγάλες επωνυμίες/φίρμες αλλά και υποστηριζόμενες start-ups.

Υπενθυμίζεται ότι πολλά πολυκαταστήματα μετά την οικονομική κρίση του 2008 απέτυχαν να ξαναγίνουν ελκυστικά για τους καταναλωτές, καθώς δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στους νέους τύπους της ζήτησης. Και οι επιχειρήσεις που έδωσαν προτεραιότητα στην ανάπτυξη έναντι των κερδών τώρα αγωνίζονται για ρευστότητα, καθώς τα επιχειρηματικά ταμεία μειώνουν τις επενδύσεις.

Ειδικότερα, οι εκπτωτικές επιχειρήσεις που λειτουργούν με χαμηλά περιθώρια κέρδους, που δεν επένδυσαν στην ψηφιακή τους αναβάθμιση είναι πιθανό να χτυπηθούν περισσότερο από άλλες.

Οι παραδοσιακές μπουτίκ, οι οποίες διαθέτουν πολλαπλές εμπορικές φίρμες, θα υποφέρουν επίσης, αντιμετωπίζοντας απαιτητικές υποχρεώσεις ενοικίου και μειωμένα αποθέματα μετρητών εξαιτίας των ήδη χαμηλών περιθωρίων κέρδους και υπερβολικού αποθέματος. Σύμφωνα με τη ΜcKinsey, η αξία του αποθέματος από τις συλλογές άνοιξης/καλοκαιριού 2020 εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 140 και 160 δισ. ευρώ παγκοσμίως, με τα 45-60 εξ αυτών να αφορούν την ευρωπαϊκή αγορά.

Η πανδημία επηρέασε άμεσα, επίσης, όλα τα δίκτυα της παγκόσμιας παραγωγής ενδυμάτων: επιδείξεις μόδας ακυρώθηκαν, το λιανικό εμπόριο έκλεισε, ο κλάδος σε όλη του την έκταση (σχεδίαση, παραγωγή, διανομή, λιανικό εμπόριο) μπήκε σε τεράστια κρίση. Πολλές παγκόσμιες αλυσίδες προχώρησαν σε αναστολή πληρωμών προϊόντων που είχαν ήδη παραχθεί, και ορισμένα είχαν ήδη φορτωθεί και αποσταλεί.

Η βιομηχανία της μόδας είναι τοξική

Το ζήτημα, που ανακύπτει δεν είναι εάν η βιομηχανία της μόδας θα επιβιώσει μετά την πανδημία, αλλά το πώς και με ποιους όρους θα αναπαραχθεί.

Η Rhonda Garelick, κοσμήτορας της Σχολής Ιστορίας της Τέχνης και Σχεδίου στο Parsons / The New School, σε άρθρο της στους New York Times υποστηρίζει ότι η μόδα δεν θα εξαφανιστεί. Δεδομένου ότι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της έκφρασης της προσωπικότητας του ατόμου και ταυτόχρονα τη διασταύρωση του σώματος με τους πολιτισμούς, θα μετασχηματιστεί, όπως αναφέρει, με την προσαρμογή της στις νέες συνθήκες. Επισημαίνει, ωστόσο, ότι η βιομηχανία της μόδας είναι τοξική, καθώς παράγει πάνω από 2 εκατομμύρια μετρικούς τόνους αέρια θερμοκηπίου. Η πλανητική ευαισθητοποίηση που έχει προκαλέσει η πανδημία είναι, όπως λέει, η ευκαιρία για να απομακρυνθεί η βιομηχανία από την ακραία εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα και «μέσα από ένα πιο περιφερειακό τοπικό μοντέλο» να ανοίξει δρόμους σε νέους σχεδιαστές και να στραφεί σε «πιο δίκαιες και πιο ανθρώπινες εργασιακές πρακτικές» για μεγαλύτερη βιωσιμότητα.

Είναι γεγονός ότι η πανδημία αποκάλυψε, πρώτον, το μεγάλο ζήτημα με το οποίο έχει έρθει αντιμέτωπη η ανθρωπότητα, την κλιματική αλλαγή, και, δεύτερον, τις σημαντικές αδυναμίες στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες. Τον Οκτώβριο του 2020, στη Σύνοδο Κορυφής της G7, που φιλοξενήθηκε στην Μπιαρίτς, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμάνουελ Μακρόν παρουσίασε ένα νέο σύμφωνο για τη βιομηχανία της μόδας, το αποκαλούμενο «Fashion Pact». Πρόκειται για μια δέσμη κοινών στόχων στους οποίους συμφώνησαν σημαντικές εταιρείες του κλάδου, ώστε να μειωθούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, δεδομένου ότι η βιομηχανία μόδας καταναλώνει περισσότερη ενέργεια απ' ό,τι η αεροπορική και η ναυτιλιακή βιομηχανία μαζί.

Το «Fashion Pact» ενώνει περισσότερες από 60 παγκόσμιες εταιρείες της βιομηχανίας μόδας, επίσης προμηθευτές και εμπόρους, που αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 200 brands και το 1/3 τoυ κλάδου, για την υλοποίηση επτά στόχων που αφορούν το κλίμα, τη βιοποικιλότητα και τους ωκεανούς.

Ειδικότερα, οι υπογράφοντες το «Σύμφωνο της Μόδας» δεσμεύονται να επιτύχουν μηδενικές εκπομπές άνθρακα μέχρι το 2050 και διατήρηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από 1,5 ° C έως το 2100, να προστατεύουν απειλούμενα ζώα, να αποκαταστήσουν κρίσιμα φυσικά οικοσυστήματα και να εξαλείψουν τα περιττά πλαστικά στις συσκευασίες.

Στο παραπάνω πλαίσιο, πολλές εταιρείες ανακοινώνουν ότι για τα ρούχα θα χρησιμοποιούνται στο εξής βιώσιμες πρώτες ύλες (οργανικό ή οικολογικά καλλιεργημένο βαμβάκι, ανακυκλωμένο πολυεστέρα, αναγεννημένο δέρμα, ανακυκλωμένο γυαλί, κυτταρικές ίνες, βιώσιμο λινάρι κ.λπ.) και τεχνολογίες που μειώνουν την κατανάλωση νερού κατά τις διαδικασίες παραγωγής, βαφής ή πλύσης. Παράλληλα, εκτός από την αξιοποίηση βιώσιμων υλικών που προαναφέρθηκαν, η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς και η ενοικίαση, η επαναχρησιμοποίηση, η επισκευή και η ανακύκλωση ενδυμάτων μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των εκπομπών. Τσάντες συσκευασίας και κουτιά ηλεκτρονικών παραγγελιών θα κατασκευάζονται από ανακυκλωμένο χαρτόνι.

Η Adidas, λόγου χάρη, υλοποιεί τη δέσμευσή της για την αντιμετώπιση των πλαστικών απορριμμάτων λανσάροντας ανακυκλωμένα υποδήματα με στόχο ως το 2024 να χρησιμοποιεί μόνο ανακυκλωμένο πολυεστέρα. Η Levi Strauss & Co έχει επικεντρωθεί κυρίως στην προμήθεια βιώσιμων υλικών, στις φιλικές προς το περιβάλλον πρακτικές κατασκευής και στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των δραστηριοτήτων της. Έχει αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες για την ορθολογικότερη διαχείριση του νερού στα εργοστάσια, για πιο παραγωγικές μεθόδους καλλιέργειας βαμβακιού, για τη γενικότερη υποστήριξη των αγροτών, για εισαγωγή καινοτομιών στην παραγωγική διαδικασία, ενώ πρόσφατα άνοιξε ένα νέο concept store στο Σόχο του Λονδίνου με επίκεντρο την αειφορία. Σε αυτό οι καταναλωτές μπορούν να βρουν ανακυκλωμένα ρούχα και να επιδιορθώσουν τα τζιν τους, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής τους. Παράλληλα, έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα «Levi's ® Second Hand» όπου οι καταναλωτές μπορούν να αγοράζουν και να πωλούν μεταχειρισμένα ρούχα. Σύμφωνα με το προωθητικό «μότο» της ενέργειας αυτής: «Εάν όλοι αγόραζαν ένα μεταχειρισμένο αντικείμενο αντί για ένα καινούργιο, θα εξοικονομούσαμε 449 εκατομμύρια λίρες απορριμμάτων».

Πολλές εταιρείες έχουν προβεί σε αντίστοιχες ενέργειες ήδη από το 2016, με στόχο να ενισχυθεί η ανακύκλωση υφασμάτων και να μειωθούν τα άχρηστα απόβλητα σε χώρους υγειονομικής ταφής, εγκαθιστώντας κάδους συλλογής ρούχων στα καταστήματά τους και παρέχοντας κίνητρα στους καταναλωτές για να ανακυκλώνουν. Ακόμα και στην Κίνα, όπου οι καταναλωτές δεν είχαν την κουλτούρα αγοράς μεταχειρισμένων, καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας σημαντική άνοδος στην τάση «second hand».

Ο κόσμος της εργασίας

Όλα τα παραπάνω επέφεραν σοβαρά προβλήματα και στα εκατομμύρια των εργαζομένων στον κλάδο. Η τεράστια πίεση που έχει δεχθεί η βιομηχανία της μόδας αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στη λειτουργία της βιομηχανίας ενδυμάτων της Ασίας και του Ειρηνικού· σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), η μείωση των εισαγωγών ενδυμάτων από χώρες της Ασίας σε ορισμένες περιπτώσεις άγγιξε το 70%, ενώ οι ακυρώσεις των παραγγελιών ήταν συχνές κατά την έναρξη της πανδημίας.

Παρατηρείται, μάλιστα, το «φαινόμενο κυματισμού» ή «κυματοειδούς επίδρασης» (ripple effect), δηλαδή μια κατάσταση που έχει αλυσιδωτές επιδράσεις στην αγορά εργασίας και στην εφοδιαστική αλυσίδα ενδύματος, καθώς σχεδόν οι μισές από τις θέσεις εργασίας (περίπου 31 εκατομμύρια) στην Ασία και στον Ειρηνικό εξαρτώνται από την καταναλωτική ζήτηση χωρών όπου όμως εφαρμόζονται σκληρά μέτρα περιορισμού λόγω πανδημίας.

Η κατάρρευση της ζήτησης στις τρεις κύριες αγορές εισαγωγών ενδυμάτων από την Ασία (ΕΕ: -17,5 δισ. δολ., ΗΠΑ: -17 δισ. δολ., Ιαπωνία: -2,6 δισ. δολ.) οδήγησε χιλιάδες εργοστάσια, σε εκείνες τις περιοχές, σε προσωρινή αναστολή λειτουργίας και πολλά στην οριστική παύση της λειτουργίας τους. Μεγάλες εταιρείες, όπως η Adidas, η C&A, η Primark, η M&S, η H&M Group, η Inditex, η PVH Corporation κ.ά., αναγκάστηκαν να απευθυνθούν σε εργοδοτικές οργανώσεις, σε συνδικάτα και στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας ώστε να πιέσουν για έκτακτη χρηματοδότηση των εργοστασίων και των εργαζομένων. Ως αποτέλεσμα, συγκροτήθηκε μια κοινή παγκόσμια πρωτοβουλία μεταξύ των International Organisation of Employers (IOE), International Trade Union Confederation (ITUC), IndustriAll, International Labour Organization (ILO), εμπορικών εταιρειών και άλλων ενδιαφερόμενων μερών με στόχο την υποστήριξη των εργαζομένων και των επιχειρήσεων του κλάδου του έτοιμου ενδύματος (Ready- Made Garments Sector). Ο γενικός διευθυντής του ILO Guy Ryder σε δηλώσεις του αναγνώρισε ότι στο επίκεντρο αυτού του εγχειρήματος «είναι ένας αποτελεσματικός κοινωνικός διάλογος μεταξύ κυβερνήσεων, συνδικάτων και εργοδοτικών οργανώσεων».

Τα τελευταία χρόνια, και ειδικά μετά την κατάρρευση του εργοστασίου Rana Plaza το 2013 στο Μπαγκλαντές με 1.100 νεκρούς, οπότε ήλθαν στην επιφάνεια οι εργασιακές συνθήκες και τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας στη βιομηχανία ενδυμάτων, υπάρχει μια συστηματική μέριμνα από διεθνείς οργανισμούς για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια των χωρών του Τρίτου Κόσμου. Πολλές φορές η μέριμνα αυτή πλαισιώνεται και από πρωτοβουλίες πολυεθνικών εμπορικών επιχειρήσεων της βιομηχανίας της μόδας στο πλαίσιο της εταιρικής και κοινωνικής τους ευθύνης.

 

Πάει για θηλυκός «Μέσι» η κόρη της Καλομοίρας

Περήφανη χαζομαμά η τραγουδίστρια για το κοριτσάκι της που έπαιξε τον πρώτο της αγώνα ποδοσφαίρου.

Μπορεί η μαμά Καλομοίρα να έχει αποδείξει εδώ και χρόνια πως διαθέτει μπόλικο ταλέντο στο τραγούδι, ωστόσο η κόρη Αναστασία-Καλομοίρα φαίνεται πως είναι περισσότερο… αθλητικός τύπος!

Απόδειξη; Τούτη η φωτογραφία της μικρής που μοιράστηκε με τους followers της στο Instagram η τραγουδίστρια, η οποία έγινε γνωστή στο πανελλήνιο μέσα από το «Fame Story 2» του ANT1. «“Λιώνω” και κλαίω την ίδια στιγμή. Το κοριτσάκι μου μεγάλωσε. Η φωτογραφία είναι από τον πρώτο της αγώνα ποδοσφαίρου» σχολίασε περήφανη και συγκινημένη στη λεζάντα η Καλομοίρα, η οποία ζει πια μόνιμα στην Αμερική με τον σύζυγό της Γιώργο Μπούσαλη και τα τρία παιδιά τους.

 

Σελίδα 1 από 2
ΤΑΓΑΡΑΣ

Στοιχεια επικοινωνιας

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα ακόλουθα στοιχεία

Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ Δυτικής Μακεδονίας

  Τσόντζα 2 Κοζάνη

  +30 2461038611

  +30 2461034611

  tharos@otenet.gr

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

Εφημερευοντα Φαρμακεια

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΟΖΑΝΗΣ