Δεν ξέρω τι θα γράψει ο ιστορικός του μέλλοντος για τους Έλληνες της γενιάς μου – λίγο μεγαλύτερους και αρκετά μικρότερους – σίγουρα νομίζω, δεν θα περηφανεύεται για την εποχή μας. Πιθανόν να μην θέλει ν’ αναφερθεί καν και δίκιο θάχει. Τι να πει άλλωστε και τι να αναφέρει; Για τη Δημοκρατία μας; Αυτή τη ξοδέψαμε, μοιράζοντας την στους άλλους Λαούς. Για τα Επιστημονικά επιτεύγματα; Αυτά τ’ αγοράζουμε δανειζόμενοι και καταχρεωμένοι. Για τον Πατριωτισμό μας; Εδώ, παραχωρήσαμε Ονόματα και Ιστορία απ’ τη μια και από την άλλη, δεν μας έφτανε που μας πήρανε την Ωραία Ελένη με τη Μικρασία, θέλουν και το μισό Αιγαίο προίκα τώρα.
Βασίλης Μαγκλάρας
Τι να πει και τι να μολογήσει για ένα κόσμο που έχασε την αυτογνωσία του και εξαντλεί τη σοφία του σε «καφετεριάζουσες» συζητήσεις και τη δράση του στο Wi-Fi. Ναι, τι να πει και τι να γράψει για ένα λαό που εκχώρησε τα δικαιώματα του για ευτελή επιδόματα. Που βλέπει το μήνα του να εξαντλείται στο δεκαπενθήμερο και το χρόνο του ως ηλικιακό βάρος. Ένας Λαός που τον παραίτησαν από τις αξίες του και την αξιοπρέπεια του, περιφέροντάς τον στα Ευρωπαϊκά σύνολα ουραγό, στις ουρές της απαξίωσης. Ένας Λαός που τον τρόμαξαν με μια οικονομική κρίση, αφαιρώντας του ότι κατέκτησε με το μόχθο του και τον περιέφεραν στις αγορές ως παράδειγμα προς αποφυγή. Κάπως έτσι χειραγωγήθηκε ένας κόσμος την τελευταία δεκαετία και με σκυμμένο κεφάλι ακολουθεί τη μοίρα του. Σηκώνει για λίγο το βλέμμα του, κοιτά τις τηλεοπτικές οθόνες, παίρνει την πολιτική του καθοδήγηση και απροβλημάτιστος ακολουθεί τη μοίρα του στη μοιραία πορεία του.
Έχοντας αποποιηθεί κάθε πολιτικό σκεπτικό, κάθε αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν που τον εξοντώνει, για να κρίνει τι τον έφερε ως εδώ, επιδίδεται σ’ έναν εγωιστικό βολονταρισμό που τον καταδιώκει και τον υποτάσσει. Αυτές τις σκέψεις έκανα ακολουθώντας το ατέλειωτο κομβόι αυτοκινήτων, που σχηματίστηκε μετά τα Γιάννενα στην Εγνατία οδό. Επειδή οι επισκέψεις μου από την Κοζάνη στη γενέτειρά μου το Αίγιο, με υποχρεώνουν συχνά πυκνά να διέρχομαι την Εγνατία οδό, υφίσταμαι εδώ και ένα εξάμηνο την βάσανο ενός κατ’ ευφημισμό και μόνο για εκμετάλλευση «πράσινου δρόμου». Και λέω για εκμετάλλευση, διότι ενώ πληρώνω διόδια και μάλιστα αυξημένα από τις αρχές του χρόνου, είμαι υποχρεωμένος να πηγαίνω σ’ ένα μονόδρομο περιορισμένο με κολονάκια και με όριο ταχύτητας 60 χιλιομέτρων στο μεγαλύτερο διάστημά του. Ναι, και αυτό το λένε «πράσινο δρόμο» που πρέπει να σου παρέχει τουλάχιστον δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και μία Λ.Ε.Α. Ένας συρμός αυτοκινήτων εκατό χιλιομέτρων, που δεν ξέρω πόσο επιβαρύνει το αυτοκίνητο και την τσέπη μας με ταχύτητα «γρήγορου βάδην», ξέρω όμως ότι εξαντλεί τα όρια της υπομονής μας. Πέραν του ότι διανύεις ένα σκοτεινό διάδρομο σηράγγων στα έγκατα της γης τριών, τριάμισι, τεσσεράμισι χιλιομέτρων και αρκετούς μικρότερους, προσευχόμενος μην συμβεί κάτι κακό μέσα σ’ αυτό το μονοπάτι της κόλαση και άντε ν’ απεγκλωβιστείς απ’ αυτή την αλυσίδα που σε δένει και σε καθηλώνει χωρίς διαφυγή.
Αυτός ο δρόμος είναι ο ακριβότερος «πράσινο δρόμος», απ’ ότι έμαθα, της Χώρας μας. Τον έχουμε πληρώσει ως Έλληνες, αλλά και ως Ευρωπαίοι Πολίτες 6 δις. Ναι, 6.000.000.000 δέστε πόσα μηδενικά έχει, για να μπορέσετε να τον βαθμολογήσετε. Αυτόν λοιπόν το δρόμο τον παραχώρησε το δημόσιο σε αναδόχους για τριάντα πέντε χρόνια εισπράττοντας γι’ αυτό 1.269 δις. Τότε, ή λίγο πριν την παραχώρηση, προέκυψε ξαφνικά ότι δεν υπήρχε πιστοποίηση των σηράγγων, για περιπτώσεις πυρκαγιάς και δεν ξέρω τι άλλο, με αποτέλεσμα την μονοδρόμηση και τον περιορισμό του ορίου ταχύτητας. Και εδώ γενάτε το εξής ερώτημα. Τόσα χρόνια η Ελληνική Πολιτεία, οι κυβερνήσεις της, έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που διέρχονταν αυτές τις σήραγγες; Αγνοούσαν το θέμα της πιστοποίησης των σηράγγων; Αναρωτήθηκες κανείς ποιος παρέλαβε εκ μέρους του Δημοσίου την Εγνατία οδό από τους κατασκευαστές με αυτά τα προβλήματα και αν οι μελέτες ήταν στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών προδιαγραφών;
Αναρωτήθηκε κανείς πως από σύμπτωση ζούμε; Αναρωτηθήκαμε ποτέ τι αξία έχουμε γι’ αυτούς που μας κυβερνούν, έτσι όπως μας μεταχειρίζονται; Αναρωτηθήκαμε ποτέ γιατί τους το επιτρέπουμε να μας μετρούν σαν Α.Φ.Μ μόνο; Αναρωτηθήκαμε αν έχουμε χάσει και οι ίδιοι την αυτοεκτίμησή μας και άβουλοι μοιραίοι ακολουθούμε αδιαμαρτύρητα τον Γολγοθά μας; Ο Έριχ Φρομ Γερμανός φιλόσοφος είχε πει: «Η ανθρώπινη ιστορία άρχισε με μια πράξη ανυπακοής και δεν είναι απίθανο να τερματιστεί με μια πράξη υπακοής. Κατά τα άλλα εμείς μάθαμε να κατηγορούμε την Εύα ως ανυπάκουη και να διακηρύττουμε ως Ελληνάρες «Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Μόνο που αυτό το έλεγε εκατό χρόνια πριν ο Ανδρέας Κάλβος, τότε που οι Έλληνες τιμούσαν την Ιστορία τους.
Μαγκλάρας Βασίλης 26/6/2026
magklarasvas@yahoo.gr
