Δεν υπάρχει μία μόνο αιτία αλλά ένα σύνολο στάσεων και αντιλήψεων που διαμορφώνονται μέσα στην κοινωνία μέρα με τη μέρα.
Η επιστήμη διακρίνει δύο βασικές μορφές το άμεσο bullying και το έμμεσο bullying.
Το άμεσο είναι αυτό που φαίνεται: προσβολές, κοροϊδία, επιθετική συμπεριφορά.
Το έμμεσο είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί: ειρωνεία, υποτίμηση, απαξίωση επαγγελμάτων, κοινωνικός αποκλεισμός ή μια διαρκής στάση που μειώνει την προσπάθεια και την αξιοπρέπεια του άλλου.
Ακόμη ζούμε με το «τι θα πει ο κόσμος», με τα στερεότυπα για το επάγγελμα, την οικογένεια ή τις γνωριμίες,την κίβδηλη Δόξα και τα χρήματα ( το καλό αμάξι και το ρούχο που είναι μάρκα). Όταν προχωρούν όχι οι άξιοι αλλά όσοι έχουν πρόσβαση στους κατάλληλους ανθρώπους την κατάλληλη ώρα και συμφέροντα ύπουλα που αφήνουν να διαιωνίζονται εις βάρος της κοινωνίας, δημιουργείται ένα περιβάλλον που αποδυναμώνει όσους προσπαθούν ,μειώνει τη δύναμη της μόρφωσης και του καλού κ αγαθού.
Οι ψυχολόγοι συχνά προτείνουν να μην καθορίζεται κανείς ούτε από τον έπαινο ούτε από την απαξίωση. Όμως αυτό απαιτεί διπλό και πολλές φορές τριπλό αγώνα.
Γι’ αυτό οι μειωτικές και απαξιωτικές στάσεις –ειδικά όταν εμφανίζονται σε εκπαιδευτικούς και επαγγελματικούς χώρους– πρέπει να συζητιούνται ανοιχτά και να υποστηρίζονται από τους ανώτερους και τα συνδικάτα,γιατί για το λόγο αυτό βρίσκονται στις αντίστοιχες θέσεις,πράγμα το οποίο ξεχνούν σταθερά τα τελευταία χρόνια.
Κάποιοι ίσως το αντέχουν ακόμη . Το ερώτημα όμως είναι: για πόσο;
Βάια Λαμπροπούλου
Εκπαιδευτικός, εξειδικευμένη στην Σχολική Ψυχολογία και Ειδική Αγωγή
Med Ψηφιακής Δημοσιογραφίας και Δημιουργικής γραφής
