Αλήθεια πως θα αισθανόταν ο Δούκας του Ουέλινγκτον, αν του λέγανε, ότι η νίκη του στο Βατερλό στις 18 Ιουνίου 1815, εναντίον του Ναπολέοντα οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, γι’ αυτό και δεν αξίζει ούτε να το συζητάμε;
Του Κων/νου Τζέκη
Επίσης τι θα συνέβαινε αν στις 25 Αυγούστου 1071 στο Μάντζικερτ, η οπισθοφυλακή του Ρωμανού του Διογένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα στην περίφημη μάχη εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων του Αρσλάν από τυχαία παρεξήγηση δεν το έβαζε στα πόδια τη στιγμή που ο Ρωμανός νικούσε με αποτέλεσμα να ηττηθεί τελικά και να επικρατήσουν οι Τούρκοι αλλάζοντας τη ροή της ιστορίας;
Πόσα τυχαία γεγονότα δεν είναι η αιτία για αλλαγή της πορείας της ιστορίας ή όταν πρόκειται για τους ανθρώπους για αλλαγή της πορείας τους;
Κύριοι των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, πως είναι να αποστρέφετε το πρόσωπό σας από το γεγονός της αυτοθυσίας των Αστυνομικών, των Πυροσβεστών, των Λιμενικών που έχουν το θάρρος να πουλάνε τη ζωή τους, να αψηφούν κινδύνους και επικίνδυνες καταστάσεις, να τραυματίζονται να νοσηλεύονται- αν ζήσουν- και να μη ζητούν τίποτα από την Πολιτεία, ούτε καν ένα μπράβο. Εσείς πως αναγνωρίζετε αυτόν τον αγώνα; Με σιωπή, με λιθοβολισμό ή με απαξίωση;
Φίλε μου πολιτικέ ποια αναγκαιότητα σε κάνει να μηδενίσεις τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση χάριν του υψηλού καθήκοντος και να μην αρθρώσεις ούτε μια λέξη για τους τραυματίες Πυροσβέστες στις μάχες τους με τις φωτιές;
Ένας Αστυνομικός εκτελώντας υπηρεσία, χωρίς ευθύνη, έχασε τα δάχτυλα του ποδιού του. Όταν σηκώθηκε όρθιος με ειδικά υποδήματα, ζήτησε να επανέλθει στην ενεργό Υπηρεσία, για να δεχθεί παρατήρηση από πολιτικό για τα χονδροειδή και άκομψα παπούτσια του.
Με ποια «μεγαλειώδη και αλτρουιστικά ένστικτα» πρέπει να είσαι μεγαλωμένος και αναθρεμμένος ώστε να ενταφιάζεις τον ηρωισμό των υπαλλήλων της χώρας σου, χάριν του κομματικού σου οφέλους;
Τι να σκεφτόσουν όταν στη συγκέντρωση του «ΟΞΥΓΟΝΟΥ» της Αθήνας και τα επακολουθήσαντα επεισόδια από τους Αναρχικούς δήλωνες ότι Αστυνομικοί είναι από πίσω και πραγματοποιούν ή υποθάλπουν αυτές τις βιαιότητες;
Τώρα με τι πρόσωπο παρουσιάζεσαι στην κηδεία της Βάγιας Νέστορα που ενταφιάσθηκε το τελευταίο θύμα της τρομοκρατίας με γκαζάκια και δηλώνεις να τιμωρηθούν οι δράστες της δολοφονίας; Εννοείς φαντάζομαι και τους ηθικούς αυτουργούς.
Τι σκέφτεσαι να δηλώσεις όταν κάποιοι σαν εκείνους κάψανε την αθώα γυναίκα στο σπίτι της; Ότι ήταν κι αυτοί Αστυνομικοί;
Προσωπικά δεν θα ονόμαζα ποτέ Πρωθυπουργό αρχηγό εγκληματικής ομάδας, δολοφόνο του παιδιού της δικαστικού, κλέφτη και λωποδύτη. Πόσο μάλλον όταν οι οπαδοί σου ασπάζονται όλα όσα δηλώνεις.
Ποιο μίσος ή εκδίκηση σε δένει τα μάτια αγαπητέ μου εκπρόσωπε της πολιτικής ζωής και δεν βρήκες ούτε μια λέξη να ψελλίσεις που να περιέχει ένα μπράβο ή ευχαριστώ για αυτόν που θα θυσιάζονταν για να έχεις το δικαίωμα να τον απαξιώνεις;
Μην μου λες τίποτα. Δεν μπορώ να ακούω δικαιολογίες ή περισπούδαστες θέσεις των θεωριών του ασπρόμαυρου.
Απλά όταν γίνεις Κυβέρνηση σε παρακαλώ να θυμάσαι τα λόγια σου να ονομάζεις μια πράξη συνήθη ή τυχαίο γεγονός όπως όταν συνελήφθη οπλισμένος ο Μαζιώτης – τον ξεχάσαμε βλέπω- και το χειρότερο να σιωπάς. . Και τότε ας αντιμετωπίσεις τις έκτακτες καταστάσεις, τα φυσικά φαινόμενα, την τρομοκρατία μόνος σου.
Θα πρέπει πάντα να θυμάσαι ότι τα λόγια που λες φρόντισε να είναι γλυκά γιατί μπορεί να αναγκασθείς να τα φας.
Εκτός κι αν έχασες εκτός της σοβαρότητας και τη γεύση σου.
