Είναι μάλλον αξίωμα ζωής να «Σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν». Το βλέπεις σε μια σκληρή και αμείλικτη πραγματικότητα, πως αντιμετωπίζονται οι μεγάλες ηλικιακά ομάδες, συνταξιούχοι – απόμαχοι – αχρείαστοι, σ’ έναν κόσμο που αυτοί έκτισαν. Σ’ ένα κόσμο που αυτοί δημιούργησαν, αλλά τους ξέφυγε στη φθορά της «ύλης» και του χρόνου, παίρνοντας όλες τις ενοχές πάνω τους, μη κατηγορηθεί ο σαρκασμός που υφίστανται.
Μαγκλάρας Βασίλης
Πάνε κάποια χρόνια που τα θυμόσοφα μυαλά της Αναρχίας «στόλιζαν» τους τοίχους με τις ατάκες τους και λίγο πολύ απαντούσαν στη χυδαιότητα του κατεστημένου με το δικό τους τρόπο. «Κουφάλα νεκροθάφτη ποτέ δεν θα πεθάνουμε» έγραφαν στον ετοιμόρροπο ασβεστωμένο τοίχο με μαύρο σπρέι, δηλώνοντας κάθε μεταφορική έννοια. Όμως οι καιροί υπακούοντας στις βουλές των διαχειριστών τους, έστειλαν τις μπουλντόζες και τους εργολάβους και οι τοίχοι έπαψαν να έχουν τη δική τους ιστορία και τα αβόλευτα μυαλά τα σκέπασε η «αναζήτηση ζωής πριν απ’ το θάνατο».
Μ’ αυτή τη συμβιβασμένη ηθική της κοινωνίας, οι ημερομηνίες έπαψαν να τιμούν τον άνθρωπο, τις αξίες του και τα επιτεύγματά του και τον σημαδεύουν μέσα από τις τραγωδίες του. Οι μέρες γκρίζαραν την σχέση ύπαρξης ανάμεσα στις νέες και τις παλιότερες γενιές δημιουργώντας αυτό που κάποιοι αναφέρουν ως «χάσμα γενεών», με αποτέλεσμα η συνύπαρξη να θεωρεί τους ηλικιωμένους επιβαρυντικό απόβαρο. Απόβαρο της κοινωνίας η γενιά που επαναπροσδιόρισε τη Δημοκρατία μας από την εφτάχρονη τυραννία, που κατέταξε την Ελλάδα μέσα στους ισχυρότερους Πολιτικούς και Οικονομικούς Οργανισμούς, που έφερε με την Αλλαγή την αναδιανομή του πλούτου σχηματοποιώντας τη Μεσαία Τάξη, που ανέπτυξε το θεσμικό πλαίσιο Ισότητας και Ισοπολιτείας, που με τις μεταρρυθμίσεις έφερε τον Πολίτη σε πρώτο πρόσωπο με τα δικαιώματά του. Που, που… Μέχρι.
Μέχρι, που η «πολιτική εφηβεία» ξεσπάθωσε το «ταλέντο» της με τη διακυβέρνηση του Τόπου την τελευταία δεκαετία. Ναι, αυτή τη δεκαετία που εκτέλεσε κυριολεκτικά και μεταφορικά, ότι με αίμα και ιδρώτα είχε κατακτηθεί. Αφού συνέβαλε στην κακοποίηση της οικονομίας μας, αφού άλωσε μισθούς και συντάξεις, αφού συρρίκνωσε εισοδήματα και διέγραψε δικαιώματα και αφού υποθήκευσε τα «τιμαλφή» μας στον ξένο παράγοντα, μας διαχειρίζεται ως Αυτόχθονες Ιθαγενείς. Υπάκουοι υπήκοοι στη Χώρα που πιστέψαμε και αφιερώσαμε τη ζωή μας, χωρίς να ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Υπάκουοι υπήκοοι ζώντας με τις ημερομηνίες που μας πληγώνουν. Υπάκουοι υπήκοοι σ’ ένα ολοκαύτωμα από τραγωδίες. Υπάκουοι υπήκοοι αναπνέοντας τη δυσοσμία των σκανδάλων που μας εκθέτουν Διεθνώς. Υπάκουοι υπήκοοι… Φοβάμαι πως έχει ακόμα πολλούς «Σκελετούς η ντουλάπα».
Και άντε λες, η «πολιτική εφηβεία» που μας κατέλαβε λειτουργεί μ’ έναν ιδιότυπο Ρατσισμό απέναντι στη Λαϊκή Τάξη, που συμπαρασύρει και τους απόμαχους αν και «ενεργούς» συνταξιούχους. Περίμενε ποτέ κανείς το κόμμα της ΑΛΛΑΓΗΣ που ανέδειξε την αξία του Ανθρώπου, του Πολίτη, των ίσων Δικαιωμάτων, των ίσων Ευκαιριών, να βάζει απαγορευτικά διακριτικά με υποχρεωτικές ποσοστώσεις για τους νέους, στις εκλογικές του διαδικασίες για το συνέδριό του; Προφανώς στο νέο – ΠΑΣΟΚ οι άνθρωποι που φορτώθηκαν την ΑΛΛΑΓΗ, έχουν μειωμένα ποσοστά εκτίμησης, αν δεν αποτελούν ΡΕΤΣΙΝΙΑ πλέον για το Κίνημα.
Μαγκλάρας Βασίλης 7/3/2026
magklarasVas@yahoo.gr
