“Μ’ αν τύχει και στη στράτα σας βρεθούν αυτοί που μας σκλάβωσαν, με τις σταχτιές και πράσινες στολές, γυρίστε αλλού τα μάτια σας, δείχνοντας την περιφρόνησή σας…” (Από προκήρυξη της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ, για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1943).
Του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου
Η Γερμανία έκανε δυο παγκόσμιους πολέμους, με όνειρο την παγκόσμια κυριαρχία. Από την εποχή του Μπίσμαρκ, η γερμανική ελίτ είχε το ίδιο απωθημένο. Και στους δυο “Μεγάλους Πολέμους” όμως ηττήθηκε, αλλά πόσο σταμάτησε να βλέπει το ίδιο όνειρο για παγκόσμια κυριαρχία;
Η ελληνική περίπτωση είναι ξεχωριστή, διότι στην Ελλάδα η Γερμανία, πέραν της βιβλικής καταστροφής στην κατοχή, υπάρχει και το ανεξόφλητο χρέος του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων! Ένα χρέος που επιμένουν να μην αποδίδουν οι Γερμανοί, αλλά και η περίεργη στάση, διαχρονικά, όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, που αποφεύγουν να διεκδικήσουν τα οφειλόμενα!
Το ότι οι Γερμανοί δεν πρόκειται να αλλάξουν, το δείχνει και μετέπειτα συμπεριφορά τους. Τα εσωτερικά σύνορα, που παλιότερα γκρεμίζονταν με όπλα, σήμερα γκρεμίζονται με την διαλεκτική της παγκοσμιοποίησης, ή με διάφορα παραπλανητικά προγράμματα τύπου Erasmus. Φτάσανε να επινοήσουν τον “καλό Γερμανό” στην ταινία “Καλάβρυτα”, για να εξωραΐσουν την εικόνα του κατακτητή! Κάποτε, απείλησαν ευθέως για την ταινία “Το Νησί των Γενναίων”, που αναφερόταν στον αντιστασιακό αγώνα των Κρητών, πως θα έχει επιπτώσεις στις διμερείς μας σχέσεις. Κάτι ανάλογο δεν έκαναν και οι Εγγλέζοι με την ταινία “Καποδίστριας;”!
Ελάχιστα αλλάζουν οι λαοί αυτοί και οι ελίτ που κυβερνούν. Αυτό ακριβώς είχε επισημάνει μετά το τέλος του “Μεγάλου Πολέμου”, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρούσβελτ. Ήταν η αιτία για το “Σχέδιο Μοργεντάου”, που σκοπός του ήταν να προλάβει τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον!
Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ, ο φωτισμένος αρχιτέκτονας του New Deal, είχε μια φυσική απέχθεια για τους Γερμανούς, τους οποίους αποκαλούσε ” Ούννους”. Πίστευε πως μια βιώσιμη ειρήνη δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί, αν πρώτα δεν “ξεριζωθεί ο γερμανικός καρκίνος από το σώμα της ανθρωπότητας”!
Το καλοκαίρι του 1944 κι ενώ η τύχη του πολέμου είχε κριθεί, ο Ρούσβελτ φαινόταν να έχει διαμορφωμένη άποψη για την μεταπολεμική τύχη της Γερμανίας.
Μαζί με τον υπουργό του των οικονομικών Μοργκεντάου, αποφάσισαν ότι: “Πρέπει να είμαστε σκληροί με την Γερμανία, με όλους τους Γερμανούς και όχι μόνον με τους Ναζί”!
Είχε κατά νου ο Ρούσβελτ, ακόμα και για μαζικό ευνουχισμό των Γερμανών.
– “Είτε θα πρέπει να τους ευνουχίσουμε, είτε να βρούμε άλλο τρόπο για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα είναι σε θέση να αναπαράγουν απογόνους, πρόθυμους να επαναλάβουν τέτοιες συμφορές”!
Αυτά τα είπε ο ίδιος ο Ρούσβελτ στον Μοργκεντάου και η στιχομυθία καταγράφεται στις 19 Αυγούστου 1944 και διασώζεται στο βιβλίο του γιου του Henry Morgenthau!
Ας μιλήσουμε για το “Σχέδιο Μοργκεντάου”, που θα μετέτρεπε την Γερμανία, αν προλάβαινε να εφαρμοστεί, σε μια αμιγώς…αγροτοβουκολική κεντροευρωπαϊκή επαρχία. Ο Μοργκεντάου δεν φαίνεται να ασπαζόταν απόλυτα τα ακραία σενάρια περί ευνουχισμού των Γερμανών, αλλά πίστευε στην μετατροπή της Γερμανίας σε μια αμιγώς γεωργική οικονομία, χωρίς ουσιαστική παραγωγική ικανότητα σύνθετων βιομηχανικών προϊόντων.
” Από εδώ και μπρος, οι Γερμανοί δεν θα μπορούν να παράγουν τίποτα πιο φονικό από τοστιέρες, ηλεκτρικές σκούπες και πιστολάκια μαλλιών”, έλεγε ο Μοργκεντάου! Συνεργάτης του ήταν ο Harry Dexter White, ο οποίος ήταν και ο αρχιτέκτονας του σχεδίου: “Προτεινόμενο πρόγραμμα για την Γερμανία μετά την συνθηκολόγηση”!
Στην πράξη, το “Σχέδιο Μοργκεντάου”, προνοούσε για την δραστική μεταμόρφωση της οικονομικής φυσιογνωμίας του Τρίτου Ράϊχ και ιδιαίτερα των τομέων που επέτρεψαν την λειτουργία της πολεμικής μηχανής του Χίτλερ, με την παράλληλη διάλυση των πανίσχυρων γερμανικών καρτέλ. Η ηττημένη Γερμανία θα απογυμνωνόταν από κάθε βαριά βιομηχανική δραστηριότητα, ενώ τα μεγάλα εργοστάσια και ορυχεία θα μοιραζόταν ως λάφυρα στις χώρες των νικητών. Μεταξύ αυτών και εκείνες που είχαν λεηλατηθεί από τους Ναζί, όπως η Πολωνία και η Ελλάδα. Η λογική του “Σχεδίου Μοργκεντάου”, ήταν, ο διαμοιρασμός της γερμανικής βιομηχανίας και η μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη φάρμα. Μεγάλα περιβόλια και ποιμνιοστάσια, που θα εξασφάλιζαν άφθονη τροφή στους κατοίκους του, αλλά θα σταματούσαν τις φιλοδοξίες ηγεμονίας στην Ευρώπη. Ουσιαστικά, κατεδαφιζόταν η γερμανική βιομηχανία και η Γερμανία, δεν θα ξανάφτιαχνε ποτέ αεροπλάνα – ούτε ανεμόπτερα -, δεν θα ξαναφορούσαν ποτέ στολή και δεν θα ξανάκαναν ποτέ στρατιωτικές παρελάσεις!
Αν το σχέδιο αυτό γινόταν πράξη, η Γερμανία δεν θα ξαναγινόταν ποτέ ηγετική δύναμη στην Ευρώπη! Στην πράξη όμως, τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Παρ’ ότι το σχέδιο έγινε αποδεκτό και από τον Τσόρτσιλ στην “Φθινοπωρινή Σύνοδο του Κεμπέκ”, τον Σεπτ. του 1944, η τύχη του κρίθηκε από τον πρόωρο θάνατο του Ρούσβελτ (63 χρονών τότε). Την θέση του Ρούσβελτ ανέλαβε ο Χάρι Τρούμαν, που καθάρισε στεγνά τον Μοργκεντάου και επικεντρώθηκε το ενδιαφέρον στην σοβιετική απειλή και στην ανάσχεσή της. Το “Δόγμα Τρούμαν”, ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα του Ψυχρού Πολέμου!
Η Αμερική άλλαζε πορεία τώρα και ήθελε δυνατή την Γερμανία, ως αντίβαρο στους Σοβιετικούς και στον Στάλιν! Υπάρχουν πίσω από όλα αυτά, τα πανίσχυρα συμφέροντα στην οικονομία, επιχειρηματικά και τραπεζικά, που διαπλέκονταν προπολεμικά με την γερμανική ελίτ. Με μπαμπούλα την κόκκινη απειλή, πέτυχαν την γερμανική αμνήστευση και κατάργηση του “Σχεδίου Μοργκεντάου”, του Ρούσβελτ!
Ξαναγύρισαν στον αφρό οι Αμερικανοί βιομήχανοι που στήριξαν την πολεμική μηχανή του Χίτλερ, που χωρίς αυτούς, δεν θα ήταν σε θέση να ξεκινήσει τον πόλεμο. (Χένρυ Φόρντ, Ιρένε Ντιπόν, δυναστεία Ροκφέλερ, κλπ).
Αφού τι FBI εξαφάνισε τα ενοχικά στοιχεία, δημιουργήθηκε ο πυλώνας του Ατλαντισμού και ουσιαστικά μετά το ΝΑΤΟ!
Αφού πρώτα “εξαφάνισαν” τον Μοργκεντάου, μετά την πλήρωσε και ο συνεργάτης του Γουάϊτ, που πλήρωσε κι αυτός ακριβά τις ιδέες του για την ανάμειξή του στο “Σχέδιο Μοργκεντάου”.
Βαπτίστηκε κατάσκοπος των Ρώσων, τον υποχρέωσαν σε απολογία το 1948 και τελικά οδηγήθηκε στον θάνατο από καρδιακές επιπλοκές, σε ηλικία 56 ετών. Ποτέ βέβαια δεν αποδείχτηκε η κατηγορία και ήταν ένα ακόμη θύμα του φιλογερμανικού λόμπι της Ουάσιγκτον, στην περίοδο του Μακαρθισμού!
Παράπλευρες απώλειες ήταν και η μη απόδοση των γερμανικών οφειλών στην Ελλάδα και η καθιέρωση – επιβολή της Γερμανίας από τότε, ηγέτιδας δύναμης στην Ευρώπη!
(Σόιμπλε, Μέρκελ, Ούρσουλα Φον Ντε Λάιεν παραδείγματα εποχής)!
(ΠΗΓΗ: ΓΙΑΒΟΛ!
ΑΙΜΑ, ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ/ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΒΑΛΙΑΣ/ΠΡΟΛΟΓΟΣ:ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ).
