Η ατομική και η δημόσια υγεία, η κοινωνική αρμονική συμβίωση, η δημόσια ασφάλεια, η πολιτική σταθερότητα, η οικονομική ανάπτυξη, η εκπαίδευση, η εξέλιξη της κοινωνίας και της ανθρωπότητας, απειλούνται κυρίως από τα ναρκωτικά.
Του Κων/νου Τζέκη
Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν είναι μόνο θέμα υγείας που απειλεί τον ίδιο τον χρήστη και την οικογένεια του. Αφορά την κοινωνία ολόκληρη και τον καθένα μας χωριστά. Σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με το έγκλημα και με την δημόσια υγεία. Μειώνει την παραγωγική ικανότητα μιας χώρας, αφού η χώρα στερείται από ικανούς και πολύτιμους πολίτες.
Στερεί τη εθνική οικονομία από πολύτιμους πόρους, που αντί να κατευθύνονται σε κάλυψη άλλων αναγκών, διατίθενται για την χρηματοδότηση προγραμμάτων περίθαλψης, υποστήριξης τοξικομανών, εκπαίδευσης προσωπικού κλπ, δαπάνες που το κράτος καλύπτει από την αυξημένη φορολογία των πολιτών.
Αλλά το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν αφορά μόνο ένα κράτος, μια κοινωνική ομάδα, μια πολιτεία, αφορά ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα. Η σύγχρονη αυτή Λερναία Ύδρα, χωρίς να γνωρίζει σύνορα, που τα υπερπηδά πανεύκολα, χωρίς να γνωρίζει κοινωνικές τάξεις, αντιλήψεις, νοοτροπίες, ηλικίες, φύλο κλπ, εξαπλώθηκε ταχύτατα μετά το 1970 χάρις στην ανάπτυξη των μεταφορών και της επικοινωνίας.
Την εξέλιξη αυτή εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τα διεθνή συνδικάτα των ναρκωτικών, τα οποία κάνοντας χρήση της μεγάλης οικονομικής τους δύναμης, αλλά και της πολιτικής επιρροής, κατάφεραν να αποκτήσουν ερείσματα και να ελέγξουν όλο το φάσμα των ναρκωτικών (καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία, αποθήκευση, εμπορία, νομιμοποίηση χρημάτων, κοινωνική προβολή και καταξίωση).
Επακόλουθο όλα αυτά τα δυσάρεστα προβλήματα που όλοι μας γνωρίζουμε και τα οποία για να τα ξεπεράσει ο ασθενής- χρήστης, χρειάζεται αποφασιστική πορεία, αποκοπή από το παρελθόν και αλλαγή ζωής. Βέβαια χωρίς την υποστήριξη των ειδικών σε κατάλληλους χώρους είναι αδύνατη οποιαδήποτε προσπάθεια.
Τι είναι η τοξικομανία;
Με τον όρο αυτόν χαρακτηρίζεται η κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα τον ΕΘΙΜΟ και την ΕΞΑΡΤΗΣΗ.
ΕΘΙΣΜΟΣ σε ναρκωτικά είναι το φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από προοδευτική μεταβολή της ευαισθησίας του ατόμου σε μια ουσία που λαμβάνεται κατ’ επανάληψη, όμως για να πετύχει τον ίδιο βαθμό επίδρασης χρειάζεται συνεχής αύξηση της δόσης της ουσίας αυτής που φτάνει την τοξική και θανατηφόρο.
ΕΞΑΡΤΗΣΗ σε ουσίες είναι η κατάσταση σύνδεσης ενός ατόμου με την ουσία, το ναρκωτικό σε τέτοιο βαθμό που του γίνεται απολύτως απαραίτητο για τη σωματική και ψυχική του λειτουργία του οργανισμού του. (Το χρειάζεται περισσότερο και από την τροφή του).
Σταδιακά ο οργανισμός χρήστη εξομοιώνεται με τα ναρκωτικά με αποτέλεσμα να απαιτεί όλο και μεγαλύτερες δόσεις. Αυτό όπως είπαμε και παραπάνω είναι ο εθισμός. Όμως η αύξηση της δόσης αυξάνει και ο κίνδυνος για τη ζωή του χρήστη.
Έτσι ο χρήστης φτάνει σε μια κατάσταση σύνδεσης με τα ναρκωτικά, δηλαδή αναπτύσσει ΣΩΜΑΤΙΚΗ και ΨΥΧΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ.
Στη σωματική εξάρτηση η έλλειψη του ναρκωτικού προκαλεί το ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΕΡΗΣΗΣ, που χαρακτηρίζεται από βασανιστικά συμπτώματα, που δεν υποχωρούν, παρά με την επανάληψη της δόσης.
Η ψυχική εξάρτηση δημιουργεί στο χρήστη ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ να αναζητάει με κάθε τρόπο και να παίρνει συνεχώς κάποιο ναρκωτικό.
Στη διάδοση των ναρκωτικών σχηματίζεται ένα τρίγωνο αρμοδίων. Η κοινωνία, που τα αποδέχεται από άγνοια μάλλον αφού θεωρεί τα ναρκωτικά μια κακή συνήθεια, ενώ είναι μια καινούργια φύση για τον χρήστη. Η Πολιτεία που θα πρέπει να εφαρμόσει προγράμματα ενημέρωσης, καθοδήγησης και φυσικά θεραπείας όσο μπορεί να υπάρχει τέτοια. Να θυμηθούμε όμως ότι με την τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, προβλέφθηκε το τεστ ναρκωτικών στο δρόμο. Καίτοι πέρασαν μήνες, αν το είδατε εσείς το είδαν και οι χρήστες!!! Η Αστυνομία που θα πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες για την καταδίωξη των εμπόρων και την αναζήτηση των μέσων νομιμοποίησης των χρημάτων, όσο υψηλά και αν βρίσκονται αυτοί, δοθέντος ότι τα ναρκωτικά δεν τα εισάγει ο δυστυχής χρήστης αλλά πλούσιοι με τεράστια οικονομική επιφάνεια, αφού η πληρωμή τους γίνεται με βαλίτσες και όχι ηλεκτρονικά.
Η ατιμωρησία των χρηστών – οι σύγχρονες κοινωνίες μεταξύ των οποίων και η δική μας, σωστά, θεωρούν τους χρήστες ασθενείς – ενέχει τον εξής κίνδυνο: Ο χρήστης σπάει τη δόση του (που την αποκτά όπως-όπως) στη μέση, παίρνει αυτός τη μισή και πουλάει την άλλη μισή στους φίλους του. Ο κίνδυνος λοιπόν είναι τεράστιος για την εξάπλωση των ναρκωτικών. Η σωστότερη αντιμετώπιση είναι ο υποχρεωτικός εγκλεισμός τους για αποτοξίνωση Τέλος καταδείχθηκε ότι η αποτοξίνωση δεν γίνεται σε λίγα λεπτά με μηχανήματα, αλλά σε ειδικά κέντρα ύστερα από πολύμηνη προσπάθεια και φυσικά με ελάχιστα ποσοστά επιτυχίας.
