Επιτρέψτε μου να γίνω λιγάκι αιρετικός, ως προς την επιθετική ρητορική της αντιπολίτευσης και την προσπάθειά της να επιβάλλει με το στανιό στην Ελληνική κοινωνία την απολυτότητα μιας καινοφανούς στα Ελληνικά χρονικά άποψης και δη ως γεγονότος πρωτοφανούς, περί διεφθαρμένης κυβέρνησης, απόλυτου χάους, συμμορίας συμφερόντων, πολιτικών απατεώνων, ιερατείου διαφθοράς και τα συναφή !
Του Γιώργου Νούτσου (*)
Κατά πρώτον, δεν πιστεύω στην παρθενογένεση…τουλάχιστον όχι εκείνων, που προ υπήρξαν, άρα εκ των πραγμάτων η παρθενία τους απωλέσθη, κυβέρνησαν, δοκιμάστηκαν, κρίθηκαν και αποδοκιμάστηκαν…
Μετά από την παραπάνω συνεπαγωγική σκέψη, τα επιφωνήματα έκπληξης, αιφνιδιασμού και αποτροπιασμού ως προς το διαχρονικό φαινόμενο του ρουσφετιού και της πολιτικής συναλλαγής, φαντάζουν και είναι κενά περιεχομένου…κυρίως όμως φαντάζουν και είναι υποκριτικά και αναδεικνύουν την σπουδή εκείνου, που ενώ γνωρίζει πως βυθίζεται χρόνια τώρα στο τέλμα μιας ιδεολογικής και κομματικής ανυπαρξίας και της αδυναμίας του να αρθρώσει πειστικό πολιτικό λόγο και να ανακάμψει, εκμεταλλεύεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ανάγει σε σανίδα της δικής του σωτηρίας, εξ ου και γενικεύει, ισοπεδώνει και προσπαθεί με ακραίο εμπρηστικό λόγο να ακυρώσει κάθε πτυχή της κυβερνητικής πολιτικής, προσδοκώντας να καταγράψει μια κάποια ανοδική κινητικότητα στις επερχόμενες δημοσκοπήσεις
Όλα βορά στον καιροσκοπισμό του κομματικού οφέλους, άσχετα αν με την ανεύθυνη και μικρόνοη αυτή πολιτική σπιλώνονται συνειδήσεις, καταργείται το τεκμήριο της αθωότητας και καταβάλλεται εργώδης προσπάθεια να κανοναρχήσει τα προτάγματα και κατ επέκταση την κρίση των Ελλήνων πολιτών
Θα με ρωτήσετε και δικαίως…Δηλαδή για σένα, δεν υπάρχει πρόβλημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Δεν υπάρχει σκάνδαλο; Δεν υπάρχουν κάποιοι που καταχράστηκαν τη θέση τους για να επηρεάσουν τη λήψη αποφάσεων, υπηρετώντας την παρατυπία και πολύ περισσότερο την παρανομία, συνεπικουρώντας εκείνους που εν γνώση τους αποφάσισαν να κοροϊδέψουν τους θεσμούς και να πλουτίσουν εις βάρος των πολλών άλλων συνετών και σκληρά εργαζόμενων συναδέλφων τους;
Φυσικά και σκάνδαλο υπάρχει…κ είναι γνωστό, πως τα σκάνδαλα τρέφονται αποκλειστικά από την δύναμη της εξουσίας, καθώς είναι αυτή, που τους παρέχει το “προνόμιο” της παρέμβασης, του εκβιασμού και της πειθούς,. Λογικά λοιπόν, οι παρεμβαίνοντες, ανήκουν την παρούσα χρονική συγκυρία, στην παράταξη της ΝΔ, που εδώ και μια εφταετία τυχαίνει να κυβερνά στη χώρα αυτή
Θα επισημάνω λοιπόν μετά τα παραπάνω, μερικά δεδομένα που απαιτούν προσοχή…
– Οι ευθύνες των προσώπων που φαίνονται να εμπλέκονται είναι προσωπικές. Το βάρος τους εκτιμητέο κατά περίπτωση. Οι παρενέργειές τους στην διάπραξη παράνομων πράξεων μετρήσιμες. Εξ και ο καταλογισμός ευθυνών από τη δικαιοσύνη, απόλυτα διακριτός
– Η πολιτική πεπατημένη του ρουσφετιού, διαχρονική. Θεωρώ δικαίωμα και υποχρέωση ενός βουλευτή, να προάγει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα ενός πολίτη, που νιώθει να καταδυναστεύεται από μια δυσλειτουργική Δημόσια Διοίκηση και αναζητά μη έχοντας άλλη διέξοδο, τη βοήθεια του τοπικού πολιτικού του εκπροσώπου, στην επίλυση ενός χρόνιου προβλήματος του
– Στον αντίποδα, η πίεση και ο καταναγκασμός, προς επίτευξη παράνομων αποτελεσμάτων, μέσω καταφανώς παράνομων πράξεων, συνθλίβει το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας, την απαίτηση για ισονομία και κανόνες στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και αποτελεί κολάσιμη δικαιικά και ποινικά συμπεριφορά, που οφείλει να τιμωρηθεί με τρόπο αυστηρό και απόλυτο
– Οι πολλές μικρές ή μεγάλες προσωπικές ευθύνες, λογικό είναι να ακουμπάνε και τον πολιτικό φορέα, μέσα από τον οποίο εκπορεύονται, όμως η γενίκευση και οι καταγγελτικές κραυγές, σε μια κατεύθυνση ολοκληρωτικής αποδομής και ακύρωσης πεπραγμένων κοντά δυο κοινοβουλευτικών θητειών μιας κυβέρνησης, αποτελούν μια απόλυτα ιδιοτελή και άδικη πρακτική, που έρχεται απλά και μόνο για να ικανοποιήσει την δόκιμη βουλιμία κάποιοι να βγουν από την αφάνεια και να αποκτήσουν, προς στιγμήν έστω, λόγο και πολιτική προοπτική
-Τα σκάνδαλα και τα ρουσφέτια, λέχθηκε και νωρίτερα, πως είναι διαχρονικά και διαπαραταξιακά χαρακτηριστικά, τουλάχιστον για τις παρατάξεις που κλήθηκαν κάποια στιγμή να κυβερνήσουν. Επιτρέψτε μου λοιπόν, επιγραμματικά μόνο, να αναφερθώ στα μεγαλύτερα εξ αυτών, έτσι για την ιστορική ακρίβεια και τη δυνατότητα μιας προσέγγισης, που διαπερνά όλους τους πολιτικούς χώρους διαχρονικά…
Για το ΠΑΣΟΚ το σκάνδαλο Κοσκωτά, το σκάνδαλο του “Καλαμποκιού, το σκάνδαλο Χρηματιστηρίου, η υπόθεση του Άκη Τσοχατζόπουλου με τα Εξοπλιστικά, η υπόθεση Μαντέλη και άλλες, αποτελούν στοιχεία που αν μη τι άλλο καταρρίπτουν τη λογική της παρθενογένεσης… Το ίδιο βέβαια, ισχύει και με τον ΣΥΡΙΖΑ, που εκ των ενόντων, τον βαραίνουν και τον ακολουθούν οι υποθέσεις του Διαγωνισμού των Τηλεοπτικών Αδειών, της διαχείρισης στο Μάτι, της υπόθεσης ΔΕΠΑ – Λαυρεντιάδη, της υπόθεσης Novartis με την συνεπακόλουθη «Σκευωρία”…κι έπεται συνέχεια
Επιμύθιο….
– Αυστηρή και παραδειγματική τιμωρία όσων παρανόμησαν
– Ανάληψη πρωτοβουλιών από την κυβέρνηση, για αποκατάσταση όχι της εικόνας της, αλλά της εύρυθμης κοινωνικής και πολιτικής λειτουργίας, που θα εγγυώνται ισονομία και ευκαιρίες σε όλους
– Διακομματική συνεργασία, σε θέματα εμπέδωσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στο Κράτος και στη Δημόσια Διοίκηση
– Εμβάθυνση εκ μέρους των πολιτών, με αξιολόγηση των πεπραγμένων και με συνετή κρίση για τα μελλούμενα, με φόντο όχι μόνο τις ανέξοδες λεκτικές διακηρύξεις και τα μεγάθυμα σχέδια των κομματικών φορέων, αλλά και την έμπρακτη συνεισφορά τους στον παρελθόντα χρόνο και στο παρόν, με απτά και μετρήσιμα αποτελέσματα
Οι υπερβολές ένθεν κακείθεν δεν αποτελούν τη μέση χρυσή οδό, που έχουμε ανάγκη και αυτό, ο συνετός, κατασταλαγμένος και ενημερωμένος πολίτης το γνωρίζει. Μένει να το μάθουν όμως κι εκείνοι, που θεωρούν τον πολίτη “πόπολο” με τις συμπεριφορές τους να ζέχνουν απο απαξία και περιφρόνηση, ξεχνώντας, πως νομοτελειακά, τον τελικό λόγο, θα τον έχει και πάλι αυτός….ο περιφρονημένος και απαξιωμένος πολίτης………..!
- Πολιτικός επιστήμονας, πρ. δήμαρχος Γρεβενών
