Υπάρχουν πρόσωπα στην πολιτική και στην κοινωνία, που παίζουν καθοριστικό ρόλο. Ο ρόλος τους είναι πολυδιάστατος, καθώς λειτουργούν ως κινητήριες δυνάμεις για αλλαγή, διαμόρφωσης κουλτούρας και λήψης αποφάσεων. Ενώ οι θεσμοί παραμένουν το πλαίσιο, τα πρόσωπα είναι εκείνα που δίνουν νόημα στις αξίες και χαράσσουν κατεύθυνση!
Του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου
Θα σταθούμε σε ένα από τα πρόσωπα αυτά, που η παρουσία του έδωσε νόημα στις αξίες και το όνομα αυτού, ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ!
Ο Ν.Π. ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος και φιλόσοφος (1936 – 1979) και θεωρητικός πολιτικής κοινωνιολογίας! Επηρεάστηκε από τον Ζαν – Πολ Σάρτρ, τον Αντώνιο Γκράμσι, την Ρόζα Λούξεμπουργκ, τους Κάρολο Μάρξ και Φρίντριχ Ένγκελς και τον Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν!
Από τα χρόνια των σπουδών του στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, αρχίζει να γνωρίζει τον Μαρξισμό και τελικά περνάει στο ΚΚΕ εσ., για να τον κερδίσει η θεωρία του Ευρωκομμουνισμού!
Εργάστηκε ως βοηθός στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, από τον Δεκ. του 1968 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν κοινωνιολογία και εν συνεχεία στο Vlll Πανεπιστήμιο του Παρισιού!
Στην Μεταπολίτευση συμμετείχε σε σχέδιο νόμου για τα Πανεπιστήμια, έχοντας δεχτεί ανάλογη πρόσκληση από την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή!
Αυτοκτόνησε” κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, πηδώντας από όροφο πολυκατοικίας στις 3 Οκτ. 1979!
“Αυτοκτόνησε” ή τον “αυτοκτόνησαν” για τις ιδέες του, αυτοί που τον επέκριναν…για Ρεφορμισμό;
Από την 10/τία του ’70 ο Ν.Π. ασπάζεται το πολιτικό όραμα του “δημοκρατικού σοσιαλισμού”. Στόχος του σοσιαλισμού, τονίζει, δεν είναι η επαναστατική ήττα του κεφαλαιοκρατικού κράτους, αλλά η “ριζική μεταβολή” του!
Η πορεία του προς τον Ευρωκομμουνισμό, ήταν η αιτία της πολεμικής εναντίων του, από τους θεωρητικούς της μαρξιστικής – λενινιστικής κατεύθυνσης και ο χαρακτηρισμός του ως Ρεφορμιστή!
Το 1980 ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Άλκης Αλκαίος, αφιερώνουν – έναν χρόνο μετά την αυτοκτονία του -, το τραγούδι “κακόηθες μελάνωμα”, στην μνήμη του!
Το 1997 ιδρύθηκε και το ερευνητικό Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς (ΙΝΠ).
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε, η Ελλάδα μπήκε στην ΕΟΚ, Ε.Ε. σήμερα. Ο κόσμος πλέον αλλάζει και τίποτα δεν είναι όπως χθες!
Το “ανήκομεν εις την Δύσιν” είναι πλέον ξεπερασμένο. Ποια Δύση; Άλλο Αμερική και άλλο Ευρώπη. Άλλο Αμερική και άλλο το γερμανικό ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα έχει χάσει την εθνική της ανεξαρτησία λόγω μνημονίων και υποθήκης για 99 χρόνια κάθε τι εθνικού περιουσιακού στοιχείου!
Ενώ άλλες χώρες, όπως το Η.Β., αντιδρούν στην ” Γερμανική Ευρώπη”.
Η διεφθαρμένη στην κορυφή Ε.Ε. έχει μπει σε βαθειά θεσμική κρίση αξιοπιστίας, αλλά και στην αλλοίωση των δημοκρατικών θεσμών. Η Ευρώπη πλέον γίνεται λιγότερο σημαντική!
Αναζητείται εναλλακτική πρόταση ηγεσίας εντός των συνόρων και κάπου υπάρχει ένα μήνυμα από 700.000 θεατών, που είδαν τον ” Καποδίστρια”. Μας λένε τι ηγεσία θέλουν σε ταραγμένους καιρούς. Ηγεσία ανεξάρτητη, ευέλικτη, ταπεινή, όχι δεδομένη και με πίστη στην γεωπολιτική αξία της χώρας!
Μέσα σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς, έρχεται από το χθες ο προφητικός Νίκος Πουλαντζάς…
ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ…
Ο προφητικός Νίκος Πουλαντζάς
Ο Ν. Πουλαντζάς προφητικά και από τα βάθη του χρόνου, είχε επισημάνει τα χαρακτηριστικά των δεινών που έρχονται. Είχε επισημάνει με ακρίβεια και τους κουβαλητές-εκφραστές αυτών των δεινών!
Είχε μιλήσει για τη νεοφιλελεύθερη εποχή, μέσα από την οποία οι μηχανισμοί θα επιχειρούσαν την περιστολή των «κοινωνικών λειτουργιών» του κράτους πρόνοιας και το πέρασμα όλων αυτών με σημαντικές αλλαγές, από την προπαγάνδα των ΜΜΕ!
Είχε προβλέψει την καθίζηση της δημόσιας εκπαίδευσης και το πέρασμα της διαφώτισης των μαζών από τα ΜΜΕ. Τη μετατροπή δηλαδή των λαϊκών στρωμάτων σε βίδες της μηχανής του συστήματος!
Ο ρόλος των ΜΜΕ σε συνάρτηση με την απόλυτη επικράτηση του συστήματος και των ελεγκτικών μηχανισμών, είναι το κομβικό σημείο που συντηρεί και στηρίζει την κρίση!
Όλα αυτά βρίσκονται στη βάση μιας κρίσης και μιας παρακμής των πολιτικών κομμάτων. Αν υπάρχουν πλέον κόμματα, που υπηρετούν το Έθνος και το λαό. Για να θυμηθούμε το νομοθέτη Σόλωνα που έλεγε: «Μια πόλη διοικείται καλύτερα, όταν σε αυτήν οι ενάρετοι συμβαίνει να τιμώνται και οι κακοί να τιμωρούνται»! Είδαμε κάτι τέτοιο; Αφού δεν το είδαμε, γιατί συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο; Μήπως το σαθρό πολιτικό σύστημα επιβιώνει με το ψέμα και το φόβο; Όσα δεν μπορούν να τα περάσουν οι πολιτικοί με δικά τους λόγια, έρχονται επικουρικά τα ΜΜΕ για να πείσουν με το φόβο!
Για να θυμηθούμε τι είπε ο Θουκυδίδης για το φόβο: «Ο καλός πολιτικός πρέπει να φαίνεται ότι ομιλεί σωστά, όχι εκφοβίζοντας αυτούς που θα του φέρουν αντίρρηση, αλλά με τον πειστικό του λόγο και από θέση ισότιμη».
Πρέπει ο πολιτικός να στηρίζει λόγο και πράξεις στις αξίες, στην ιστορία, στη γλώσσα, στα ιερά και τόσα άλλα, αλλά και ο ψηφοφόρος να κρίνει και να ξεχωρίζει το ψέμα και τον ψεύτη. Να γίνει πολίτης και όχι ψηφοφόρος. Μπορεί; Αν όχι… ας μην παραπονείται για ό,τι συμβαίνει!
