Ο τοπικός Αστυνόμος ξύπνησε χαράματα και άνοιξε με νυσταγμένα μάτια την πόρτα του Αστυνομικού του Σταθμού, κάπου στη Μακεδονία.
Του Κων/νου Τζέκη
Κοίταξε το ρολόι του και αναρωτήθηκε ποιος θα μπορούσε τέτοια ώρα να έχει την ανάγκη της Αστυνομίας στο φιλήσυχο χωριό που υπηρετούσε. Στα δύο χρόνια που ήταν εκεί μια -δύο φορές χρειάσθηκε να ξυπνήσει τα χαράματα και πάλι για κάτι φωνές και γλέντια, όταν το κρασί ρύθμιζε τις ανθρώπινες συμπεριφορές.
Ένας άγνωστος στην περιοχή του άνδρας, ζητούσε τη βοήθειά του. Πίσω του κρυμμένος θαρρείς από το σώμα του ήταν ταμπουρωμένη μια άλλη ανθρώπινη φιγούρα γνωστή στον Αστυνόμο, η φιγούρα του αθίγγανου που καμιά φορά δημιουργούσε μικρό-αδικηματάκια.
Είχαν μια διαφορά. Ο άγνωστος μελισσοτρόφος, καθώς είπε, από βραδύς μεθυσμένος από το τσίπουρο του καπηλειού του χωριού, αντάμωσε τον αθίγγανο που κουβαλούσε δεμένη με χαλινό από τη μύτη, μια αρκούδα, από αυτές που εκπαιδεύονταν, κανείς δεν γνωρίζει που, να υπακούουν σε διάφορες εντολές του αφεντικού τους, όπως πως χτενίζει τα μαλλιά της η Μαρία, πως ζυμώνει η Τασούλα και άλλες εντολές. Τον ρώτησε πόσο πουλιέται η αρκούδα και χωρίς πολλές περιστροφές πλήρωσε πέντε ολόκληρες χιλιάδες δραχμές και την αγόρασε. Την πήρε με το καπίστρι και την έδεσε έξω από το χαμόσπιτο που προσωρινά ενοικίαζε.
Τα χαράματα όπως ήταν φυσικό το ζώο πείνασε και άρχισε να μουγκρίζει, να σηκώνεται όρθια και να απειλεί να ξεριζώσει το μικρό δένδρο που ήταν δεμένη.
Ο μελισσοτρόφος, που ξύπνησε και είχε συνέλθει, δεν τολμούσε να πλησιάσει το άγριο ζώο, ενώ μεθυσμένος την κουβαλούσε σαν αθώο γατάκι.
Αναζήτησε τον αθίγγανο και ζήτησε να του επιστρέψει την αρκούδα, αλλά όπως ήταν φυσικό αυτός δεν του επέστρεφε τα χρήματα. Τον πήρε λοιπόν και τον οδήγησε στην Αστυνομία να επιλύσουν τη διαφορά, αγνοώντας ότι η σύλληψη και η κράτηση άγριου ζώου σε ομηρία, αποτελούσε πλέον ποινικό αδίκημα.
Όπως ήταν επόμενο ο Αστυνόμος παρέδωσε το ζώο σε ζωολογικό κήπο, αφού το κατάσχεσε και έστειλε στον Εισαγγελέα αμφότερους τους πρωταγωνιστές.
Ουσιαστικά όλοι τους έμειναν με την εξέλιξη της ιστορίας ευχαριστημένοι. Ο Αστυνόμος γιατί επί τέλους ύστερα από πολύ καιρό συνέλαβε κάποιους, ο αθίγγανος επειδή πούλησε την αρκούδα και ο Μελισσοτρόφος γιατί την ξεφορτώθηκε και διδάχθηκε ότι καλύτερα να ασχολείσαι με μέλισσες, παρά με αρκούδες.
Σαν και τώρα. Να δείτε που τώρα στην προεκλογική περίοδο που ευτυχώς θα είναι καθώς φαίνεται μεγάλη όλοι μας θα είμαστε ευχαριστημένοι, όσο διαρκούν οι υποσχέσεις.
Με την πάροδο του χρόνου όλοι οι «σωτήρες» μας θα αυξάνουν τα δώρα τους και τις παροχές τους, θα μας προτρέπουν να μην εργαζόμαστε αφού όλοι μας θα γίνουμε διευθυντές επιχειρήσεων, θα παίρνουμε μισθούς και συντάξεις ατέλειωτες με τα προϊόντα στα σούπερ όχι φθηνά αλλά τζάμπα.
Θα μας μειώσουν τη φορολογία, θα αυξήσουν τις συντάξεις, υπόσχονται. Ουσιαστικά ή θα πρέπει να σπούδασαν μαγικά στις Ινδίες ή θα κάνουν ένα από τα δύο. Για να αυξήσουν τις συντάξεις και τους μισθούς θα πρέπει να αυξήσουν τη φορολογία. Αν μειώσουν τη φορολογία, δεν θα δούμε φράγκο. Άλλη λύση είναι ο δανεισμός. Με το στραπάτσο που ζήσαμε άσε καλύτερα στη φτώχεια μας.
Στα Εθνικά θέματα θα έχουμε κατατροπώσει τον κακό μας γείτονα χωρίς πόλεμο, θα τον ταπεινώσουμε με τα μαγικά μας κόλπα. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό αφού είναι μια επουσιώδη και χωρίς άξια παρέμβασης, διαδικασία. Το πολύ να τους έχουμε λιάστρες και ομπρέλες με φραπέ στην Ομόνοια, να λιάζονται και να μη μας ενοχλούν.
Κάποιος ρασοφόρος στο Άγιο όρος με είχε συμβουλέψει να προσπαθούμε να χαλιναγωγούμε την εξουσία, αφού είναι εκ της φύσεώς αχαλιναγώγητη.
Φοβάμαι ότι οι νικητές των εκλογών εκτός από τα απαστράπτοντα κοστούμια θα παραγγείλουν κρυφά μάσκες να μην τους αναγνωρίζουμε και τομάρια αρκούδας. Το πρόβλημα δεν είναι τι θα φορέσουν, για να ασκούν την εξουσία τους, αλλά το πρόβλημα είναι ότι θα βρυχώνται σαν αρκούδες.
Δυστυχώς.
