Στο προηγούμενο άρθρο πρόβαλλα συνανθρώπους μας, οι οποίοι υπακούοντας στη συνείδησή τους, αρνήθηκαν να υποκύψουν στις ιταμές απαιτήσεις των ισχυρών με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους. Μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα τη θαυμαστή στάση νεαρού Έλληνα ανθυποπλοιάρχου, του Μαρίνου Ριτσούδη, την οποία προβάλλω στο σημερινό άρθρο.
Ο Ριτσούδης, το 1999, υπηρετούσε στο αντιτορπιλικό του πολεμικού μας ναυτικού «Θεμιστοκλής». Τον Μάρτιο εκείνου του έτους, οι του ΝΑΤΟ αποφάσισαν, με παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, επειδή εκεί θα αντιμετώπιζαν οι δυτικές χώρες την αντίδραση Ρωσίας και Κίνας, να επιτεθούν κατά της Σερβίας, καθώς η κυβέρνησή της αρνήθηκε να υπογράψει συμφωνία ανάπτυξης στρατεύματος του ΝΑΤΟ δύναμης 30.000 ανδρών, προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο μεταξύ Σέρβων και Αλβανών και να αποσυρθούν οι πρώτοι από την περιοχή.
Στη στρατιωτική επιχείρηση που ακολούθησε συμμετείχαν ενεργά όλες οι χώρες μέλη της «συμμαχίας» πλην της χώρας μας. Η Ελλάδα περιορίστηκε να θέσει στη διάθεση των «συμμάχων» λιμένες και αεροδρόμια και να διαθέσει πολεμικά πλοία για περιπολίες στην Αδριατική. Μεταξύ αυτών ήταν και το αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής». Δεκαετία περίπου αργότερα (2011), προσφέραμε τη βάση της Σούδας, αν βέβαια έχουμε κάποιον λόγο εκεί, για την καταστροφή της Λιβύης.
Ο Ριτσούδης, λίγες ημέρες πριν από τον απόπλου, επισκέφθηκε τον τότε αρχιεπίσκοπο μακαριστό Χριστόδουλο και του εξέφρασε τους προβληματισμούς του. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, ο οποίος του ήταν άγνωστος. Εκείνος τον άκουσε με προσοχή και τον ενίσχυσε να ακολουθήσει τη φωνή της συνείδησής του, αλλά και να σκεφθεί τις επιπτώσεις από την ενέργειά του. Ο Ριτσούδης έλαβε την απόφαση να αρνηθεί να επιβιβαστεί στο πλοίο και γνωστοποίησε αυτή στον πλοίαρχο και στον εισαγγελέα του ναυτοδικείου.
Η δίκη ορίστηκε στις 29 Απριλίου εκείνου του έτους και στην αίθουσα ο Ριτσούδης συνοδευόταν από τον π. Γεώργιο, ο οποίος προσήλθε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Πλήθος κόσμου παρακολούθησε την ακροαματική διαδικασία, μεταξύ των οποίων τόσο πιστά μέλη της Εκκλησίας όσο και οπαδοί της Αριστεράς σε περίεργο και σπάνιο μείγμα! Ο Ριτσούδης στην απολογία του τόνισε ότι επέλεξε τον δρόμο, τον οποίο μας προτείνει Αυτός, η εικόνα του οποίου είναι αναρτημένη σε όλες τις αίθουσες των δικαστηρίων της χώρας πίσω από την πλάτη των δικαστών. Τώρα κάποιοι ελάχιστοι «άθεοι» ζητούν την απομάκρυνσή της από τις αίθουσες. Τόνισε ακόμη ότι για εκείνον ο νόμος του Χριστού είναι επάνω απ’ όλα. Ο εισαγγελέας της έδρας, επικαλούμενος τον στρατιωτικό ποινικό κώδικα, ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία του κατηγορουμένου ως επικινδύνου για το στράτευμα με τη διασπορά της ανυπακοής. Το δικαστήριο εισηγήθηκε την απόταξή του και επέβαλε ποινή 2,5 ετών με τριετή αναστολή. Η απόφαση έγινε δεκτή από μέρους του ακροατηρίου με παρατεταμένα χειροκροτήματα σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον καταδικασθέντα.
ΤΟ πρωτοβάθμιο ανακριτικό Συμβούλιο αποφάσισε παμψηφεί την απόταξή του Ριτσούδη για άρνηση εκτέλεσης διαταγής. Προσέφυγε αυτός στο διοικητικό Εφετείο Αθηνών με αίτημα την ακύρωση της απόταξής του και επανένταξή του στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Επικαλέστηκε ως λόγο της άρνησης ότι η συνείδησή του δεν του επέτρεπε να συμμετάσχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά ομοδόξων του και μάλιστα αμάχων. Η προσφυγή του απορρίφθηκε και η διοίκηση του πολεμικού Ναυτικού αποφάσισε την οριστική απόταξή του, το 2001. Ο Ριτσούδης προσέφυγε και στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, αλλά ούτε και εκεί επέτυχε, όπως ήταν αναμενόμενο, τη δικαίωσή του.
Κατά τη στρατιωτική επιχείρηση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας, βομβαρδίστηκαν ανηλεώς βιομηχανικές εγκαταστάσεις, νοσοκομεία, σχολεία, μνημεία, ιδιωτικές εγκαταστάσεις και γέφυρες. Ήταν μία ακόμη «ειρηνευτική» επιδρομή της «συμμαχίας». Ο ελληνικός λαός τότε έδειξε αμέριστη τη συμπαράστασή του προς τον δοκιμαζόμενο σερβικό λαό με τη σημαντική προσφορά υλικής βοήθειας. Νεαρή Σερβίδα έγραψε σε επιστολή της : «Οι Σέρβοι έχουν τον Θεό στον ουρανό και τους Έλληνες στη γη». Οι Σέρβοι ακόμη δοκιμάζονται, ώσπου να εξαναγκαστούν να κόψουν κάθε είδους δεσμό με τη Ρωσία, η οποία αδυνατεί να τους προσφέρει ουσιαστική βοήθεια. Όχι μόνο απώλεσαν την κοιτίδα τους, το Κοσσυφοπέδιο, αλλά αποσπάστηκε από τον εθνικό κορμό τους και το Μαυροβούνιο. Μάλιστα πρόσφατα (2024) Ελληνίδα πολιτικός εισηγήθηκε να γίνει δεκτό το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Αυτή είχε ευνοηθεί υπέρμετρα από το τουρκικό προξενείο της Θράκης, όταν τόλμησε να σχηματίσει κόμμα! Και η Τουρκία εποφθαλμιά τη Θράκη μας! Κάποιοι ισχυροί πάντως της Ευρώπης δεν συναινούν προς το παρόν για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου.
Οι Σέρβοι δεν λησμόνησαν τον Ριτσούδη. Μετά από έτη, όταν είχε σταθεροποιηθεί κάπως η κατάσταση στη χώρα τους, τον αναζήτησαν, μέσω της πρεσβείας τους στην Αθήνα, και του γνωστοποίησαν την απόφασή τους να τον τιμήσουν για τη στάση του, με τόσο σοβαρή για τον ίδιο τη συνέπεια. Ο Ριτσούδης τιμήθηκε, το 2018, στο Βελιγράδι από τον πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίο με το μετάλλιο του αγίου Κωνσταντίνου. Κατά την απονομή του ο πατριάρχης τόνισε ότι ο Ριτσούδης έκανε ό,τι κάνουν οι μεγάλες ψυχές και οι μεγάλες προσωπικότητες. Ο Ριτσούδης περιέγραψε την απόφασή του να σταθεί αλληλέγγυος προς έθνος, το οποίο αντιμετώπιζε κατά πολύ ισχυρότερο εχθρό, ως φανταστικό συναίσθημα. Δήλωσε ότι αισθάνεται υπερήφανος γι’ αυτό που προσέφερε τόσο στον εαυτό του όσο και στον σερβικό λαό, καθώς κοινή είναι η ιστορία που συνδέει το πιστεύω του με το πιστεύω των Σέρβων. Ο τιμηθείς αρνήθηκε την ισόβια σύνταξη που του προσέφεραν και πρότεινε να δοθεί αυτή σε δοκιμαζόμενο λαό.
Η προβολή της βράβευσης προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στον σερβικό λαό. Ομάδα νέων κάλυψε μεγάλη επιφάνεια τοίχου με την απεικόνιση του Ριτσούδη με φόντο τις σημαίες ελληνική και σερβική. Σ’ αυτό έγραψαν: «Ως ορθόδοξος δεν μπορώ να συμμετάσχω σε επίθεση κατά αδελφού έθνους».
Ο Ριτσούδης εργάστηκε στο εμπορικό ναυτικό ως πλοίαρχος εμπορικού σκάφους. Η στάση του δεν έγινε τότε ευρέως γνωστή. Βέβαια δεν θα ανέμενε κάποιος να προβληθεί από τα μέσα ενημέρωσης των κρατούντων. Κάποιοι όμως θα έπρεπε να προβάλουν την ηρωική στάση του. Ποιοι όμως; Οι αριστεροί; Αλλά ο Ριτσούδης δεν ήταν δικός τους. Οι χριστιανοί; Αλλά αυτοί, με τη στάση τους, φαίνεται να μη ενοχλούνται στη μεγάλη τους πλειοψηφία από τις άθλιες ενέργειες των ισχυρών σε βάρος των αδυνάτων. Ίσως γιατί και αυτοί έχουν τον Χριστό πίσω από την πλάτη τους!
«Μακρυγιάννης»
