Πρόσφατα η ΔΕΗ ανακοίνωσε τον διαγωνισμό για την ανάδειξη εργολάβου κατεδάφισης των μονάδων 1-5 του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου. Το θέμα έφθασε προς συζήτηση στη Βουλή, αλλά γνωρίζουμε ότι στη «δημοκρατία» μας οι αποφάσεις λαμβάνονται από την κυβερνώσα πλειοψηφία, η οποία οφείλει να είναι μονολιθική προς αποφυγή τιμωρίας! Η εσπευσμένη απόφαση για κατεδάφιση οφείλεται στον σχεδιασμό εγκατάστασης στον ίδιο χώρο κέντρου δεδομένων. Έχουν αξιοποιηθεί στο έπακρο στην περιοχή μας όλες οι εκτάσεις και δεν βρέθηκε άλλος χώρος κατάλληλος για την ανέγερση αυτού!
Προφανώς άλλος είναι ο σκοπός των σχεδιαστών αυτού, που θεωρώ έγκλημα κατά του έθνους. Να μην υπά ρξει ουδεμία δυνατότητα στο μέλλον αξιοποίησης του σταθμού προς παραγωγή ενέργειας με καύση λιγνίτη. Η απόφαση της κυβέρνησης για εσπευσμένη απολιγνιτοποίηση υπήρξε οδυνηρή για την εθνική οικονομία. Με συνθήματα ότι το καύσιμο αυτό ρυπαίνει έντονα το περιβάλλον σε περίοδο κλιματικής αλλαγής και ότι έπαψε να είναι ανταγωνιστικό έναντι άλλων πηγών ενέργειας αποκοίμισε τον λαό μας με συνέργεια εν πολλοίς της αντιπολίτευσης και οι γνώστες δεν έσπευσαν να τον ενημερώσουν για την αλήθεια.
Όντως τα ορυκτά καύσιμα ρυπαίνουν, όμως η τεχνολογία παρέχει τη δυνατότητα συγκράτησης πλήθους ρύπων με ειδικά φίλτρα. Επί δεκαετίες η ΔΕΗ απέφευγε να αντικαθιστά τα φίλτρα κατακράτησης των αιωρουμένων σωματιδίων, κατά τα οριζόμενα χρονικά διαστήματα, επιλέγοντας την κατά πολύ πιο οικονομική λύση της προσφοράς χρηματικών ποσών ή μηχανημάτων προς εξυπηρέτηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Έτσι η εθνική οικονομία επωφελήθηκε σημαντικά, επί δεκαετίες, με την αξιοποίηση του εθνικού μας καυσίμου, το οποίο τελευταία έχει δαιμονοποιηθεί. Όταν στην πόλη της Κοζάνης ολοκληρώθηκε το σημαντικό έργο της τηλεθέρμανσης, διαπιστώθηκε ότι μειώθηκε σημαντικά η ατμοσφαιρική ρύπανση. Συνεπώς δεν ήταν τα καυσαέρια του ΑΗΣ Καρδιάς η κύρια αιτία ρύπανσης. Αυτό μπορούσε και πριν να συναχθεί από την θέαση του νέφους από το ύψος των Πιερίων. Πάντως υπήρξε σφάλμα των κυβερνήσεων η ένταση αξιοποίησης του λιγνίτη κατά τις δεκαετίες 1970 – 1980. Αλλά στη χώρα μας ο μακροχρόνιος σχεδιασμός υστερεί, επειδή τον λόγο τον έχουν πρωτίστως οι πολιτικοί και όχι οι ειδικοί επιστήμονες, τους οποίους οι πρώτοι παρακάμπτουν.
Πολύς ο λόγος για την κλιματική αλλαγή, σιγή ιχθύος όμως για το αν αυτή είναι ανθρωπογενής ή φυσική. Και βέβαια στο Γυμνάσιο διδασκόμαστε ότι στον πλανήτη μας έντονες κλιματικές μεταβολές συνέβησαν, κατά το παρελθόν, χωρίς ανθρώπινη δράση. Αποφεύγουν συστηματικά να αναφέρουν οι προβάλλοντες την κλιματική αλλαγή προς τρομοκράτηση πόση είναι η αύξηση της συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακος στην ατμόσφαιρα. Και ενώ η εμμονή στην αξιοποίηση των εναλλακτικών πηγών ενέργειας κατέστη πάγια πολιτική θέση και εντείνεται η απώλεια και καλλιεργησίμων εδαφών, παντελής είναι η έλλειψη προγραμματισμού δενδροφυτεύσεων προς αναπλήρωση των δασικών εκτάσεων που γίνονται, κατ’ έτος, παρανάλωμα του πυρός. Η πρωτογενής παραγωγή στη χώρα μας αποτελεί την τελευταία έγνοια των κυβερνήσεων των τελευταίων τετραετιών. Και οι τιμές βασικών ειδών διατροφής εκτινάσσονται.
Ο λιγνίτης κατέστη μη ανταγωνιστικός υποστηρίζουν οι δήμιοί του, δεν εξηγούν όμως στον λαό ότι αυτό οφείλεται στην ποινικοποίησή του από τους ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι έχουν εκτινάξει στα ύψη το πρόστιμο (ποινή) για την καύση του λόγω του εκπεμπομένου διοξειδίου του άνθρακος. Και πώς να μη ποινικοποιήσουν τον λιγνίτη, αφού κατάντησαν γελοίοι ενοχοποιώντας για την κλιματική αλλαγή και τις αγελάδες! Τέλος κάποιοι κατάντησαν να ενοχοποιήσουν και τους ανθρώπους, οι οποίοι παραέγιναν δήθεν πολλοί στον πλανήτη μας και συνεισφέρουν με την ύπαρξή τους στο πρόβλημα του κλίμακος. Και όλα αυτά τα φαιδρά δεν τολμούν να τα αντικρούσουν παρά ελάχιστες αξιοπρεπείς φωνές με στοιχεία ατράνταχτα, τα οποία όμως δεν βρίσκουν το φως της ευρείας δημοσιότητας, καθώς τα μέσα ευρείας ενημέρωσης είναι πλήρως ελεγχόμενα από τους κρατούντες, οι οποίοι επιβάλλουν την ακολουθούμενη από τις υποτακτικές κυβερνήσεις πολιτική.
Η κατεδάφιση των μονάδων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου θα αποτελέσει εθνικό έγκλημα. ΟΙ διεθνείς εξελίξεις είναι άκρως ανησυχητικές και εκεί πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας ως λαός και όχι στην κλιματική αλλαγή. Η ανακωχή στην αντιπαράθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν είναι προσωρινή. Ετοιμάζουν τα οπλοστάσιά τους για τον επόμενο γύρο. Τα οικονομικά συμφέροντα θα οδηγήσουν σε ένταση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας με απρόβλεπτες τις εξελίξεις. Και δεν είναι δυνατόν να σώσει την οικονομία των ΗΠΑ η άφρων πολιτική των χωρών της ΕΕ, οι οποίες συνεχίζουν να δαπανούν για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και οδηγούνται σε οικονομική ασφυξία ευρισκόμενες μεταξύ σφύρας, των απαιτήσεων των ΗΠΑ, και άκμονος, του ανταγωνισμού της Κίνας. Και επιχειρούν οι ιθύνοντες να πείσουν τους λαούς τους ότι η Ρωσία, που φάνηκε ανήμπορη να προελάσει στο έδαφος της Ουκρανίας με τον ρυθμό, που αρχικά είχε σχεδιάσει, θα τολμήσει να επιτεθεί και κατά χωρών της Ένωσης. Η οικονομική δυσπραγία της «ατμομηχανής» της ΕΕ οδήγησε αυτοκινητοβιομηχανίες της να στραφούν στους εξοπλισμούς! Αλλά όταν η Γερμανία πεινά, εκλέγει Χίτλερ! Ήδη είναι ορατή η άνοδος των αδιόρθωτων νοσταλγών του παρελθόντος, οι οποίοι βέβαια στρέφουν την πλάτη τους σε ανίκανους ή υποταγμένους σε ξένα συμφέροντα πολιτικούς.
Είναι πιθανή η στο εγγύς μέλλον διάλυση της ΕΕ υπό τον καταιγισμό των διεθνών εξελίξεων. Τότε κάθε χώρα μέλος θα είναι ελεύθερη να χαράξει πολιτική, καθώς θα έχει αποτινάξει τον ζυγό των ιθυνόντων στις Βρυξέλλες. Ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου αλλά και άλλοι πρέπει να παραμείνουν σε ψυχρή εφεδρεία τουλάχιστον. Η κατεδάφισή τους συνιστά εθνικό έγκλημα. Και βέβαια την ευθύνη δεν θα φέρουν αποκλειστικά οι της κυβέρνησης, αλλά και όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας. Ευθύνη θα έχει και ο καθένας μας που παρακολουθεί αδιάφορα τις δραματικές εξελίξεις. Κατόπιν εορτής συγκέντρωση, όπως η πρόσφατη μάλλον αποτυχημένη «πανδυτικομακεδονική» για την εκδήλωση ανησυχίας για τη μετάβαση στο πουθενά, μετά την απολιγνιτοποίηση, θα είναι χωρίς νόημα. Τώρα πρέπει να κινηθούμε όλοι ώστε να αποτραπεί το έγκλημα της κατεδάφισης. Οι Σέρβοι αγρυπνούσαν στις γέφυρες του Δούναβη που απειλούνταν από τους ανηλεείς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ (1999).
«Μακρυγιάννης»
