Ένα τόσο πολύ σημαντικό θέμα, που αφορά την ιστορία ως αυτογνωσία, έχει αναλυθεί και θιγεί από μεγάλους φιλόσοφους, ιστορικούς και καθηγητές κατά καιρούς.
Ο Φιλόσοφος και Παιδαγωγός Jon Amos Comenius, με την χαρακτηριστική του φράση: «… είναι γεγονός πως η γνώση της Ιστορίας αποτελεί την ομορφότερη πλευρά της μόρφωσης: είναι το θεωρείο της ανθρώπινης ζωής»
Ο Γιάννης Σακκάς, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου,
επισημαίνει τα εξής:
« Αυτή η εντυπωσιακή και παράλληλα τραγική, θα έλεγα, έλλειψη ιστορικής γνώσης δεν αφορά μόνο τη μαθητική κοινότητα. Είναι μέρος ενός γενικότερου προβλήματος που συνδέεται με την απουσία ιστορικής παιδείας και ικανότητας τοποθέτησης του σήμερα μέσα σε μια συνεκτική ιστορική διαδρομή »
Ο σπουδαίος ιστορικός ‘Ερικ Χόμπσμπαουμ, στο βιβλίο του «Η εποχή των άκρων», τονίζει επίσης τα εξής:
«H καταστροφή του παρελθόντος ή καλύτερα των κοινωνικών μηχανισμών που συνδέουν τη σύγχρονη εμπειρία κάποιου με την εμπειρία παλαιότερων γενεών είναι ένα από τα χαρακτηριστικά και δυσάρεστα φαινόμενα στα τέλη του 20ού αιώνα. Οι περισσότεροι νέοι μεγαλώνουν σε συνθήκες διαρκούς παρόντος, χωρίς να έχουν καμιά οργανική σχέση με το κοινό παρελθόν της εποχής στην οποία ζουν.»
Σχολιάζοντας, προσωπικά τις τόσο σημαντικές απόψεις και θέσεις των τριών ανδρών, έρχομαι να προσθέσω σε όλους μας κι ιδιαίτερα στους νεότερους, ότι το « σήμερα – το παρόν », δεν γεννήθηκε πατώντας ένα κουμπί αυτοματοποίησης, αλλά γεννήθηκε με πόνο και κόπο, διάρκειας χιλιετιών.
Επίσης θέλω, να τονίσω το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή μας, η ιστορική αυτογνωσία της τοπικής ιστορίας.
Μάλιστα η Αιανή μας, από την αρχαιότητα, μέχρι και τα χρόνια της νεότερης ιστορίας, έχει να επιδείξει σελίδες και σελίδες ιστορικών, εθνικών και λαμπρών γεγονότων, που με βαθιά γνώση των λεγόμενων « εθνικών αφηγημάτων », πρέπει να γίνουν κτήμα στον καθένα μας και στα παιδιά μας.
Μια τέτοια λαμπρή σελίδα της νεότερης ιστορίας της Αιανής, ως ορόσημο και σταθμός, είναι και η ημέρα της 25/1/1944, κατά την γερμανική κατοχή.
Που χάρη όμως στην ομοψυχία, τη συνεννόηση, την ομόνοια, την ενότητα, που κυριάρχησαν μεταξύ των κατοίκων, κέρδισε την ΖΩΗ της η Αιανή και δεν μετατράπηκε σε ΟΛΟΚΑΎΤΩΜΑ κι αφανισμό της, όπως έγινε σε άλλους μαρτυρικούς τόπους.
Για την ιστορική Αιανή, η ημέρα αυτή, είναι η πιο
μεγάλη στιγμή, η πιο μεγάλη ώρα, η πιο μεγάλη μέρα, είναι η ημέρα ορόσημο για όλους μας, που γεννηθήκαμε μετά το 1944-1945.
Η ιστορία και η εθνική αυτογνωσία, γίνεται κτήμα σύμφωνα με τον κ. Γιάννη Σακκά χάρη στην
«οργανική σχέση = σύνδεση παρόντος και παρελθόντος »,
ανάμεσα στη διδασκαλία του μαθήματος ιστορίας, με το
« παρελθόν », που απουσιάζει παντελώς, στη χώρα μας, κι οι ευθύνες είναι μεγάλες.
Η γνώση της τοπικής ιστορίας, ως σχέση ζωής είναι :
προσωπικό ατομικό θέμα
των φορέων της τοπικής κοινωνίας
του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος των εκπαιδευτικών των σχολείων
των πολιτιστικών συλλόγων
των Γονέων και Κηδεμόνων
της Δημοτικής Κοινότητας
της τοπικής Εκκλησίας
των γραπτών βιβλίων τοπικής ιστορίας, και
των οργανωμένων σεμιναρίων διδασκαλίας τοπικής ιστορίας,
που είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε.
Η αυτογνωσία της τοπικής ιστορίας, είναι επίσης:
η παράδοσή μας,
η ταυτότητά μας,
η συλλογική μας μνήμη
Είναι η ίδια μας η ζωή.
Η άγνοια της ιστορίας είναι λήθη της ζωής και της πορείας της ανθρωπότητας.
Σήμερα ο άνθρωπος χτυπιέται από παντού.
Το Internet, η τεχνητή νοημοσύνη, τα fakes news, το θεαθείναι και το φαίνεσθαι, η εικόνα, ( που πουλάνε σε μεγάλο βαθμό) είναι όλα εφήμερα και «προσωπικά» εργαλεία κι όχι συλλογικά.
Το μέτρο ταύτισης, συνύπαρξης, εμβάθυνσης των αξιών που μας διδάσκει η ιστορία, έχει αντίκτυπο θετικό σε μια κοινωνία, μόνον όταν αποφέρει κέρδη για το σύνολο των μελών κι όχι του ατόμου.
Ως οδηγό ας έχουμε τον δρόμο της ενσυναίσθησης και της ιστορικής αυτογνωσίας.
Το μέλλον της Αιανής, στηρίζεται στα γερά θεμέλια αυτού του ιστορικού παρελθόντος και της ενσυνείδητης στάσης με τα ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα.
Η ΛΎΤΡΩΣΗ της Αιανής, αντί του ΟΛΟΚΑΥΤΏΜΑΤΟΣ, χρήζει ΜΝΗΜΗΣ, ΤΙΜΗΣ και ΣΕΒΑΣΜΟΥ.!
Αιανή, 26/1/26
Βαβλιάρας Στέφανος
Πρώην Δήμαρχος Αιανής
Συνταξιούχος Δάσκαλος
