Έντονα απασχόλησε τον τύπο, τελευταία, η συμφωνία της χώρας μας με το Ισραήλ για την προμήθεια συστήματος αεράμυνας δαπάνης 3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν είμαστε βέβαια η μόνη χώρα που εντείνουμε τους εξοπλισμούς καθώς στη διεθνή σκηνή ογκώνονται οι αντιπαραθέσεις και υπάρχει ο φόβος να προκληθεί γενική ανάφλεξη. Αλλά και αυτή να αποφευχθεί ο γείτονάς μας, ο διαρκώς απαιτητικός και με όραμα την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, φαίνεται να μας εξαναγκάζει να αιμορραγούμε οικονομικά, για να αντιμετωπίσουμε τις απειλές του.
Εκ πρώτης όψεως γίνεται δεκτό ότι η κακή γειτνίαση θα μας δημιουργεί προβλήματα, μέχρι το τέλος της ιστορίας. Γι’ αυτό και λεπτή είναι η θέση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στη Βουλή, όταν ψηφίζεται ο προϋπολογισμός των αμυντικών δαπανών. Κατά καιρούς αποκαλύπτονται σκάνδαλα με πρωταγωνιστές υπευθύνους για την εισήγηση ή τη λήψη αποφάσεων προμηθειών εξοπλισμού σκανδαλωδώς ατιμώρητους. Αυτή η μάστιγα εξαπλώνεται σ’ όλους τους τομείς του δημόσιου βίου. Ο πλουτισμός μέσω της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος αποτελεί αχίλλειο πτέρνα του νεοελληνικού κράτους.
Οφείλουμε βέβαια να επισημάνουμε ότι η θεωρητικά ανεξάρτητη χώρα μας και στην πραγματικότητα προτεκτοράτο εξαναγκάζεται στη λήψη αποφάσεων, που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα. Ενταγμένη σε διεθνείς οργανισμούς θεωρητικά ως ισότιμο μέλος «αξιοποιείται» ως χρήσιμος υπηρέτης στη διεκπεραίωση των συμφερόντων των ισχυρών. Αυτή τη σκληρή πραγματικότητα όχι μόνο αντικρούουν με περισσή καύχηση οι ασκούντες την εξουσία τονίζοντας το ισότιμο, αλλά, δυστυχώς, δεν την έχει αντιληφθεί και ο λαός μας, ο οποίος αναμένει καρτερικά ελπίζοντας σε καλύτερες ημέρες με την εναλλαγή προσώπων σε θέσεις εξουσίας.
Κατά τα τελευταία έτη έγινε έντονα αισθητή η σύσφιξη των σχέσεων της χώρας μας με το Ισραήλ. Εκ πρώτης όψεως η κίνηση μπορεί να θεωρηθεί λογική στη βάση του ρητού «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Έχει όμως το ρητό καθολική ισχύ, χωρίς δηλαδή εξαιρέσεις; Να επισημάνουμε κατ’ αρχήν ότι το μικρό σε έκταση και πληθυσμό κράτος δεν είναι μικρό και σε ισχύ, οικονομική και πολιτική. Εκπρόσωποι του κυριάρχου λαού στη χώρα αυτή ελέγχουν ασφυκτικά μεγάλο μέρος του πλανήτη μέσω του κεφαλαίου, τραπεζικού και επιχειρηματικού. Αποτελεί πραγματική απειλή η Τουρκία για το Ισραήλ ή οι μεγαλοστομίες του Ερντογάν είναι καλοστημένο θέατρο; Πραγματική απειλή όντως για το Ισραήλ αποτελεί το Ιράν, το καθεστώς του οποίου είναι το μόνο εχθρικό που απόμεινε στην περιοχή. Για την υπεράσπιση του Ισραήλ σύρθηκαν στον πόλεμο κατά του Ιράν και οι ΗΠΑ με τον πρόεδρό τους να ξεπερνά κατά πολύ σε μεγαλοστομίες τον Τούρκο πρόεδρο.
Στρατηγικοί αναλυτές, που δεν καλούνται στους πλήρως ελεγχόμενους από το σύστημα εξουσίας τηλεοπτικούς σταθμούς, κρίνουν ότι οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να εξέλθουν από τον πόλεμο νικητές, παρά τα σημαντικά πλήγματα που κατάφεραν κατά του Ιράν. Η προσωρινή ανακωχή που επήλθε οφείλεται στην εξάντληση των τρομακτικής ισχύος επιθετικών και αμυντικών όπλων. Σημαντικό είναι το ερώτημα: Ήθελε πράγματι ο Τραμπ ανάμειξη στον πόλεμο ή υποχρεώθηκε; Χωρίς να παραβλέπεται ότι από αυτόν επωφελήθηκαν και κάποιοι εκτός του σιωνιστικού στρατοπέδου πλουτοκράτες των ΗΠΑ, το ουσιώδες είναι ότι η χώρα αυτή, για την οποία ο όρος πλανητάρχης έχει αρχίσει να αμφισβητείται, βαρύνεται με τρομακτικό χρέος, συνεπώς είναι πλήρως υποχείρια των ελεγχομένων από τον διεθνή σιωνισμό πανισχύρων τραπεζικών κολοσσών.
Το Ισραήλ με την αίσθηση της τρομακτικής του ισχύος συμπεριφερόταν με αγριότητα έναντι των γειτονικών του αραβοφώνων ή αραβικών λαών, οι ηγέτες των οποίων ή τμήμα του λαού δεν έχει υποταχθεί στις εντολές του. Η αγριότητα αυτή θυμίζει την των ναζιστών διωκτών του εβραϊκού λαού.
Η επιχειρούμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, οι έφοδοι κατά των άλλων της δυτικής όχθης του Ιορδάνου, οι κατά καιρούς εισβολές και τρομακτικές καταστροφές στον Λίβανο, οδήγησαν μικρό τμήμα των λαών της Ευρώπης σε έντονη καταγγελία της πολιτικής του Ισραήλ και σε κίνηση αποστασιοποίησης ακόμη και τις υποταγμένες κυβερνήσεις των χωρών τους. Μόνο εμείς κάνουμε πως δεν βλέπουμε το δράμα των λαών εξ αιτίας του στόχου κυριαρχίας του Ισραήλ με την υποταγή όλων των γειτονικών χωρών κατά το πρότυπο της Σαουδικής Αραβίας και των διαφόρων Εμιράτων του κόλπου. Μόνο εμείς δεν ακούσαμε τις εκκλήσεις των Ρωμιών της Παλαιστίνης, της Συρίας και του Λιβάνου, που δοκιμάζονται.
Απεναντίας σπεύσαμε να ενισχύσουμε αμυντικά το αυταρχικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας. Με καύχηση τα μέσα ενημέρωσης ανήγγειλαν ότι ελληνικό (δηλαδή αγορασμένο με χρήματα του ελληνικού λαού) αντιπυραυλικό σύστημα πάτριοτ αναχαίτισε ιρανικό μη επανδρωμένο αεροπλάνο στον εναέριο χώρο της «φίλης» χώρας! Άλλη αχίλλειος πτέρνα, η άγνοια της παροιμίας «όταν διψά η αυλή σου δεν σπεύδεις να ποτίσεις την αυλή του γείτονα». Αλλά βέβαια δεν σπεύσαμε, μας έσυραν. Όπως μας έσυραν, πρόσφατα, και στην Κύπρο, για να προστατεύσουμε τις «συμμαχικές» βρετανικές βάσεις και φάνηκε ότι θυμηθήκαμε το (νεκρό) ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδος-Κύπρου.
Σπεύσαμε να προστατέψουμε τους «συμμάχους» Άγγλους, που μας μαχαίρωσαν πισώπλατα στη Μικρά Ασία και ο ελληνισμός υπέστη τη μεγαλύτερη συμφορά στη μακραίωνη ιστορία του. Οι ίδιοι υποκίνησαν την τρομακτικής αγριότητας έφοδο των «γκρίζων λύκων» κατά των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, τον Σεπτέμβριο του 1955. Αυτοί μέσω των βάσεών τους στην Κύπρο προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στους εισβολείς του «Αττίλα» στην Κύπρο, το 1974. Σπεύσαμε να θωρακιστούμε με γαλλικές φρεγάτες και να θυμηθούμε το γελοίο σύνθημα «Ελλάς-Γαλλία συμμαχία». Έτσι μας διέταξαν επειδή οι ΗΠΑ είχαν επέμβει και ακυρώσει συμφωνία αγοράς γαλλικού εξοπλισμού από την Αυστραλία.
Και κάποιοι διακινούν φρούδες ελπίδες υποστήριξής μας από τους Γάλλους σε περίπτωση εχθρικής επίθεσης. Αλλά οι Γάλλοι αδυνατούν πλέον να υπερασπιστούν τη χώρα τους. Βέβαια δεν κινδυνεύει αυτή, προς το παρόν, από τη Γερμανία, όμως εντείνεται η κοινωνική αναταραχή από τη διάσταση του κοινωνικού σώματος μεταξύ γηγενών και μεταναστών, κυρίως μουσουλμάνων. Και υπήρξαν οι Γάλλοι οι κύριοι ένοχοι της συμφοράς μας στη Μικρά Ασία με τη συμφωνία που υπέγραψαν με τον Κεμάλ και το πλήθος των (δωρεάν) στρατιωτικών εφοδίων, που εγκατέλειψαν στον στρατό του, κατά την αποχώρησή τους από την αραβόφωνη Κιλικία. Ο πρωθυπουργός μας έσπευσε από τους πρώτους να καταγγείλει την αποτυχημένη επιχείρηση δολιοφθοράς της Ρωσίας στη Γερμανία.
Αν αληθεύει η γερμανική εξήγηση ή είναι προπαγάνδα για την ενδυνάμωση του αντιρωσισμού στο λοιπό ευρωπαϊκό έδαφος δεν έχει σημασία για αυτούς που έχουν ταχθεί στην υπηρεσία διαμόρφωσης της κοινής γνώμης κατά τα συμφέροντα των κρατούντων. Η Ρωσία ανήκει στην Ευρώπη και είναι αστείο να υποστηρίζεται ότι ετοιμάζεται να εξαπολύσει επίθεση προς δυσμάς, ενώ τα στρατεύματά της έχουν καθηλωθεί στην Ουκρανία και δέχεται σοβαρά πλήγματα στο έδαφός της. Εμείς όμως συνεπείς προς τις υποχρεώσεις μας προς τους «συμμάχους» μας οφείλουμε να εκδηλώνουμε έντονα τη συμπαράστασή μας. Άλλωστε οι Γερμανοί μας αποζημίωσαν πλήρως για τα άγρια εγκλήματα κατά αμάχων και για τις τρομακτικές καταστροφές υποδομών, ενώ εξόφλησαν και στο ακέραιο το κατοχικό δάνειο.
Μάλιστα τελευταία ασκούντες την εξουσία στη Γερμανία και ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης σ’ αυτήν έπλεξαν το «εγκώμιο» του ελληνικού λαού, των τεμπέληδων, που το μόνο που γνωρίζουν είναι να καταβροχθίζουν τα χρήματα βοήθειας των τίμιων και εργατικών λαών της βόρειας Ευρώπης! Ίσως στο προσεχές μέλλον να αποστέλλουμε βοήθεια στη Γερμανία, που εκδηλώνει εμφανή οικονομική κάμψη με αποτέλεσμα να ενδυναμώνεται κομματική παράταξη με ελαφρά, προς το παρόν, γνωρίσματα ολοκληρωτισμού.
Στην Ευρώπη δεν ανήκει το «φιλειρηνικό» Ισραήλ, που έλαβε τη θέση της αποκλεισμένης «φιλοπόλεμης» Ρωσίας. Αλλά φυσικά δεν πρόκειται να συμπαραταχθούμε με τις ελάχιστες ακόμη φωνές, που αντιτίθενται στη συμμετοχή του σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Εμείς ενισχύουμε τους δεσμούς, αν και κάποιοι, «σταγονίδια»», επισημαίνουν ότι ισραηλινοί οικονομικοί κύκλοι κάνουν επέλαση σε Κύπρο και Ελλάδα, όπως Βέβαια και Τούρκοι και Βαλκάνιοι, που ξεπλένουν «μαύρο» χρήμα. Άλλη αχίλλεια πτέρνα αυτή. Τελικά όλο το σώμα της αποτελείται από αχίλλειες πτέρνες. Ας μην ανησυχούμε! Οι ασκούντες την εξουσία διαβεβαιώνουν ότι όλα βαίνουν καλώς!
«Μακρυγιάννης»
