Η όμορφη ταινία «Σμύρνη μου αγαπημένη» είχε στην αρχή μια φράση τού Σοφοκλή : «Ότι ξεκινάει για καλό στον άνθρωπο στο τέλος καταντάει κατάρα». Βέβαια αυτό που λέει ο Σοφοκλής να μην το πάρουμε απόλυτα, αλλά ότι συμβαίνει πολύ συχνά.
του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου
Για παράδειγμα στον γάμο. Με πόσες ελπίδες για «βίον ανθόσπαρτον» ξεκίνησαν πολλοί γάμοι και στο τέλος κατάντησαν κόλαση. Με πόση χαρά υποδεχθήκαμε την τηλεόραση όταν πήγαινα στην Ε΄ Δημοτικού και τώρα που βρίσκομαι στα 65 μονολογώ καλύτερα να είχα μεγαλώσει χωρίς τηλεόραση. Με πόσο ενθουσιασμό παίρνουν στα χέρια τους τα παιδιά μας το τελευταίας τεχνολογίας smartphone και όταν τους βλέπουμε μ’ αυτό ξαπλωμένους για ώρες καταριόμαστε την ώρα που τούς το αγοράσαμε. Και βέβαια αυτά ισχύουν και για χίλια δυό άλλα.
Εγώ όμως στο άρθρο αυτό θέλω να σας κάνω συμμέτοχους στην χαρά μου επειδή γλίτωσα από το You Tube. Μα, θα πείτε, δηλαδή είναι κακό το You Tube ; Και καλό και κακό. Στο You Tube ανεβάζει ο καθένας όποιο βίντεο θέλει. Οι καλοί ανεβάζουν καλά, οι πονηροί ανεβάζουν πονηρά.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Πριν ενάμιση χρόνο μού έλεγε η ανιψιά μου που εργάζεται στην Αγγλία ότι την βοήθησε να μάθει καλά αγγλικά η παρακολούθηση ταινιών με αγγλικούς υπότιτλους. Οπότε ακούγοντας αγγλικά και βλέποντάς τα και γραμμένα βελτιώνεσαι διασκεδάζοντας.
Αυτό ήταν. Πιάστηκα στην παγίδα. Επειδή από μικρό παιδί έχω ψώνιο με τ’ αγγλικά αλλά ποτέ δεν παρακολούθησα σοβαρά μαθήματα με δάσκαλο, μού μπήκε η ιδέα να εφαρμόσω την συμβουλή της ανιψιάς. Άρχισα λοιπόν με ταινίες στο You Tube, μετά με ντοκιμαντέρ, με άλλα περίεργα βιντεάκια όπως σεξουαλικές προτιμήσεις στον Μεσαίωνα, μητέρες που αισθάνθηκαν σεξουαλική ενόχληση από τους γιούς τους και πάει λέγοντας.
Ναι αλλά, εγώ από μικρό παιδί επειδή μεγάλωσα με αλητοπαρέες στο χωριό μου, και από την τηλεόραση και από πονηρά μυθιστορήματα, έχω καταντήσει οτιδήποτε πονηρό να είναι η αχίλλειος πτέρνα μου. Σκηνές που άλλοι άντρες μπορούν να τις δουν αδιάφορα, για εμένα είναι πτώση, μού λερώνουν την ψυχή επειδή από μικρό παιδί μεγάλωσα απρόσεκτα.
Άρα με την δικαιολογία των αγγλικών λέρωνα την ψυχή μου εδώ κι ενάμιση χρόνο. Το τραγικό ήταν ότι ενώ καταλάβαινα ότι κάτι δεν πάει καλά, έλεγα στον εαυτό μου ότι μ’ αρέσει αυτό που κάνω και δεν μπορώ να αντισταθώ.
Ο Γέροντας Γεώργιος Αλευράς λέει συχνά ότι αν μέρα νύχτα είσαι στα γόνατα, θα σού δώσει την δύναμη ο Θεός να επιλέξεις να είσαι μαζί του. Τόσες παρακλήσεις στα γόνατα προς την Παναγία, λέτε να μην με βοηθούσε ;
Έτσι λοιπόν μπορεί για ενάμιση χρόνο να παλινδρομούσα μεταξύ του Θεού και του διαβόλου, όμως η Παναγία δεν με άφησε. Συνειδητοποίησα την παγίδα που πιάστηκα με το πρόσχημα των αγγλικών και πλέον κομμένο το You Tube. Μπαίνω μόνο από το κινητό που έχει μικρή οθόνη, κι ευτυχώς τις ομιλίες του Γέροντα Γεωργίου Αλευρά, του π. Ευαγγέλου Παπανικολάου και κάποια άλλα που με ενδιαφέρουν τα βγάζει πρώτα πρώτα το You Tube, τα βλέπω, και γρήγορα δρόμο χωρίς να χρονοτριβώ μέσα (εντάξει και κανένα λαϊκό τραγούδι, κυρίως Καζαντζίδη).
Δεν φταίει το You Tube. Εγώ φταίω που δεν καλλιέργησα τον εαυτό μου κι έφτασα 65 χρονών να μην μπορώ να αντισταθώ σε προκλητικά θεάματα. Οπότε για να μην είναι κατάρα για εμένα το You Tube φεύγω και γλιτώνω. Σ’ ευχαριστώ Παναγιά μου.
Υ.Γ. Μού έλεγε μία συνάδελφος που είχε απασχόληση σε μαθητές Γ΄ Γυμνασίου, ότι κουβέντιαζαν μεταξύ τους ποια πορνογραφικά sites είναι τα καλύτερα. Μήπως και για τα smartphones επαληθευτεί η φράση του Σοφοκλή ;
