Ο Αξιωματικός Νικόλαος Δέας, το 1976 έγραψε τα απομνημονεύματά του από τη Μικρασιατική καταστροφή, όντας ο ίδιος νεαρό στέλεχος του Ελληνικού Στρατού στην πολύπαθη Μικρασία κατά την περίοδο της προ και κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής.
Του Κων/νου Τζέκη
Το βιβλίο του που ονομάζεται «Μεσουράνημα και Συντρίμμια», σπάζει κόκκαλα από τις αλήθειες που καταγράφονται όπως ο ίδιος τις έζησε. Σε ένα κεφάλαιο περιγράφει την άφιξη του Έλληνα Αντιστράτηγου σε κάποιο προάστιο της Σμύρνης.
Ο Στρατηγός, έφιππος εισέρχεται στο χωριό με πολυπληθή ακολουθία στην οποία συμμετέχουν και Τούρκοι υπηρέτες και ιπποκόμοι.
Ένας γέρος που κάθονταν στο κατώφλι του σπιτιού του δεν σηκώθηκε να τον υποδεχθεί και ο Στρατηγός θεωρώντας ότι τον υποτιμά στέλνει και τον φέρνουν κοντά του. Ο γέρος αγέρωχος, χωρίς ίχνος φόβου ή υποταγής ενώπιον του Διοικητού των Δυνάμεων της Ελλάδας, βλέπει τον Στρατηγό με οίκτο και ντροπή. Με απέχθεια. Ο Στρατηγός απευθύνεται προς αυτόν μέσω διερμηνέα στα Τούρκικα για να λάβει έκπληκτος την απάντηση στα Ελληνικά.
«Γιατί δεν σηκώθηκες να υποδεχθείς τον Έλληνα Αξιωματικό που σε απελευθέρωσε από τους Τούρκους;» Ρωτά ο Στρατηγός. «Ποια η διαφορά; Ήρθατε σαν στρατός κατοχής, όμοιοι με τους άλλους, έχετε Τούρκους στη δούλεψή σας και μ’ αυτούς τρώγετε και πίνετε». Απαντά ο Έλληνας.
«Μα είναι φιλικοί μαζί μας και είναι μια χαρά άνθρωποι» του ανταπαντά ο Στρατηγός. Για να πάρει την απάντηση που σπάζει κόκκαλα: «Δεν τον ξέρετε τον Τούρκο εσείς. Γονυπετής και δούλος στην αδυναμία του, μετατρέπεται σε αδίστακτο σφάχτη, όταν αποκτήσει δύναμη!!!»
Από τότε μέχρι σήμερα καίτοι πέρασαν πάνω από εκατό χρόνια και δυστυχώς την κραυγή αυτού του αγράμματου άξεστου Έλληνα της Σμύρνης, δεν την έχουμε ενστερνιστεί.
Όταν ο γείτονας, Θεός να μας φυλάει, είναι αδύναμος, λουφάζει και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να φανερώσει τα αδίστακτα του ένστικτα, πάντοτε με την συγκατάνευση των ισχυρών, όπως στην Μικρασιατική καταστροφή, στη γενοκτονία των Ποντίων και των Αρμενίων και όχι μόνο αυτών των δύο, τους οποίους δεν κατάφερε να ξεπατώσει όπως τους Σουμέριους, την εκδίωξη χιλιάδων Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη και τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος, την αρπαγή των περιουσιών των πλουσίων Ελλήνων του Βοσπόρου, την απαγόρευση άσκησης εκ μέρους των Ελλήνων εκατοντάδων επαγγελμάτων, την εισβολή στην Κύπρο, τις πρόσφατες αυθαίρετες και παράνομες ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο, τις ατέλειωτες παραβάσεις και παραβιάσεις των χωρικών μας υδάτων στο Αιγαίο, τις απειλές για τους πρόσφυγες κλπ. Ακόμα και τα Τουρκικά γεωτρύπανα στην ΑΟΖ της Κύπρου τους Αμερικάνους και τους Γάλλους εξυπηρετούν, αφού οι Κύπριοι αναθέτουν την εξόρυξη σε Αμερικάνικες και Γαλλικές εταιρείες.
Το κάνουν αυτό γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους πολύτιμους στη Δύση μιας και η τελευταία φοβάται κάποιο Μουσουλμανικό κίνδυνο και νομίζει πως η Τουρκία θα είναι το ανάχωμα στον δήθεν επεκτατισμό.
Τώρα ξιφουλκεί εναντίον ξυπόλητων και απάτριδων πολιτών των Συρό-Κούρδων, τους οποίους θέλει να ξεριζώσει από τα εδάφη τους γιατί αισθάνεται ανασφαλής.
Πιστεύει πως με ένα μνημόνιο που υπέγραψε με τους ξυπόλητους Λύβιους και που έσπρωξε την Τουρκία δυτικά και την Κρήτη εξαφανισμένη από τον χάρτη, πως θα κιοτέψει την Ελλάδα να ασκήσει τα αδιαμφισβήτητα δικαιώματά της στην περιοχή της Μεσογείου.
Ταΐζει με χόρτο τους πεινασμένους υπηκόους της που ονειρεύονται λεηλασίες σε γειτονικές ευημερούσες χώρες, όπως τότε που ρουφούσε το αίμα φτωχών βιοπαλαιστών των περιοχών που εξουσίαζε με τη χατζάρα του.
Έτσι είναι ο «καλός γείτονας». Περιμένει σαν την ύαινα να κατασπαράξει το κουφάρι κάποιου αδύναμου που βρέθηκε να ζει στη σκιά του. Το ξέρει αυτό το τροπάριο, που ποτέ δεν του βγήκε ξινό, αφού οι μεγάλοι ομφαλοσκοπούν με νωχελική απάθεια.
Όσο για τους αρνητές των εξοπλισμών μας ας κάνουν τον κόπο να διαβάσουν τον Θουκυδίδη, Το πρόβλημα είναι ποιος είναι αυτός ο Κύριος. Ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.
Όσο για μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τα λόγια του παππού στη Σμύρνη: «Δεν τον ξέρετε τον Τούρκο εσείς. Γονυπετής και δούλος στην αδυναμία του, μετατρέπεται σε αδίστακτο σφάχτη, όταν αποκτήσει δύναμη!!!»
