Πρώτο αμάρτημα. Ακούς και βλέπεις κάθε καλοκαίρι τις παραθαλάσσιες πόλεις και νησιά να είναι γεμάτες σκουπίδια. Σχεδόν οι δρόμοι είναι αδιάβατοι, ενώ θημωνιές σκουπιδιών φιλοξενούν αρουραίους, και ένα σωρό αρρώστιες και δυσοσμία που μάλλον αποτελεί τη σπουδαιότερη δυσφήμιση του τουριστικού μας προϊόντος.
του Κων/νου Τζέκη
Από την άλλη γειτονιές γεμίζουν σκουπίδια, δρόμοι, ακαθάριστα οικόπεδα, ρέματα, γεμάτα από εύφλεκτα υλικά που τα πετούν οι…..ευαίσθητοι πολίτες χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε για πιθανή πυρκαγιά, ούτε για τη ρύπανση του περιβάλλοντος, ούτε για καν για την υγεία των παιδιών τους.
Οι Δήμαρχοι όμως και οι Περιφερειάρχες στήνουν χορούς και κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα εδώθε και εκείθε, αντί να λύσουν αυτό το πρόβλημα που λύνεται εύκολα, όπως όλες οι χώρες του κόσμου. Τουλάχιστον οι Ευρωπαϊκές. Παράδειγμα, έβγαλες άδεια οικοδομής, ανακαίνισης, μικρής κλίμακας άδεια; Καμία αντίρρηση. Που θα πετάξεις τα σκουπίδια; Θέλουμε φωτογραφίες και βεβαίωση παράδοσης των άχρηστων υλικών σε ειδικά καθορισμένους χώρους ανακύκλωσης.
Δεύτερο αμάρτημα. Πριν μερικά χρόνια επισκέφθηκα ένα θαυμάσιο νησί του Ιονίου. Οι όγκοι σκουπιδιών μας εμπόδιζε να δούμε τη θάλασσα και μας έκρυβε ότι αξιοθέατο πρόσφερε το νησί. Δυσοσμία και οικτρό θέαμα.
Στην ταβέρνα μίλησα με τον ταβερνιάρη για τα σκουπίδια και του ζήτησα να κάνει παρέμβαση στον Δήμο γι’ αυτό. Αυτός χαμογέλασε και μου δήλωσε ανερυθρίαστα ότι αυτός ήταν ο υπεύθυνος αφού κατείχε τη θέση του Διευθυντού της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, αλλά την περίοδο την τουριστική, παίρνει άδεια για να δουλέψει στο μαγαζί του!!!
Τον χειμώνα μου είπε εργάζομαι, αλλά ευτυχώς τότε δεν έχει δουλειά. Ο ενδοτισμός και η κακώς εννοούμενη διευκόλυνση των υπαλλήλων, αποτελεί τροχοπέδη στην λειτουργία των Δήμων.
Τρίτο αμάρτημα. Η νομιμότητα η ευταξία των χώρων που προσέρχονται οι πολίτες.
Κάθε χρόνο, ακούμε και διαβάζουμε τα ατυχήματα από τα Λούνα Παρκ, όπου σε κάθε πανηγύρι θα ακούσουμε και το ασθενοφόρο να σφυρίζει προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο, αφού ο ασθενής του, αμούστακο παιδάκι, έπεσε από ανασφαλές παιχνίδι. Ουσιαστικά κανένας νόμος δεν υποχρεώνει τον Δήμαρχο να χορηγήσει άδεια αν τα παιχνίδια δεν παρέχουν ασφάλεια είτε στατικής είτε ηλεκτροπληξίας. Βέβαια σαφώς δεν εξαιρώ τα σκουπίδια των δρόμων, τα άπλυτα δοχεία απορριμμάτων, τα αδέσποτα σκυλιά, τα εγκαταλειμμένα πάρκα και παιδικές χαρές, τα ασυντήρητα σχολεία, τα τρύπια πεζοδρόμια, τις ρυπαρές πινακίδες τροχαίας κλπ. κλπ.
Σαφώς δεν είναι μόνο αυτά. Δόξα το Θεό υπάρχουν αμέτρητα προβλήματα σε κάθε γειτονιά.
Κάθε εκλογική περίοδο εκλέγουμε τους νέους άρχοντες. Για να μας τουμπάρουν μας υπόσχονται τα ανείπωτα. Θα έρθει και η ώρα να εξαργυρώσουν τα γραμμάτια των υποσχέσεων. Ας το απαιτήσουμε και το σπουδαιότερο, ας του δώσουμε να καταλάβουν ότι δεν ξεχνάμε.
Βέβαια αυτό χρειάζεται αχρωματοψία και ψήφο με κρύο αίμα, χωρίς φιλικούς και συγγενικούς ψήφους.
Θα μου πείτε προβάλουν χιλιάδες δικαιολογίες.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται η απάντηση. Όποιος είναι καλός στις δικαιολογίες, σπανίως είναι καλός σε κάτι άλλο!!!
