Παρά τις προσπάθειες μερικών ηθικών και τίμιων πολιτικών να μεταδώσουν την τιμιότητα και την ηθική στην πλατιά μάζα, το πείραμα απέτυχε. Τόσο πολύ που και οι ιερωμένοι εγκατέλειψαν την εντολή «ου κλέψεις», αφού είναι γνωστή και η φιλαργυρία ορισμένων ταγών της εκκλησίας μας.
Του Κων/νου Τζέκη
Είναι άλλωστε γνωστή η λαϊκή παροιμία που λέει «δούλεψε να ζήσεις και κλέψε να ‘χεις». Τόσο μάλιστα ήταν διαδεδομένη η κλεψιά που σε πολλές περιοχές της χώρας, θεωρείται μαγκιά, εξυπνάδα και ότι βάλει ο νους εκείνου που θαυμάζει την κλεψιά. Άλλωστε οι κλέφτες συνεισέφεραν στην απελευθέρωση της χώρας μας, μαζί βεβαίως με τους αρματολούς. Συνεπώς ο σκοπός αγιάζει τα μέσα που θα έλεγε και ο Κίσινγκερ κάποτε και τώρα ο Τράμπ, που αφού εξανάγκασε τον Πρόεδρο της Ουκρανίας να του παραδώσει τις σπάνιες γαίες, τώρα σφυρίζει αδιάφορα και απειλεί. Η παροιμία λέει ότι πατέρας που όλο απειλεί δεν είναι και πολύ να τον φοβάσαι.
Ο Καποδίστριας που προσπαθούσε μάταια να πείσει τους Έλληνες να καλλιεργήσουν την πατάτα, σκέφθηκε όπως οι κλέφτες. Περιέφραξε στην πλατεία του Ναυπλίου μια έκταση και ξεφόρτωσε εκεί πατάτες. Έβαλε και Χωροφύλακες να φυλάνε δήθεν. Οι Έλληνες σκέφθηκαν ότι για να φυλάσσεται αυτό το πράγμα θα είναι πολύτιμο. Έτσι σε μια νύχτα έκλεψαν όλη την πατάτα και έτσι οι Έλληνες έμαθαν να τρώνε πατάτες.
Στη διαδρομή του Ελληνικού κράτους πάντοτε οι αξιοζήλευτες θέσεις ήταν εκείνες που είχαν ψωμί. Από της απελευθέρωσης και μετά άρχισε το σπορ της αρπαχτής. Ο Όθωνας κάλεσε τον Κολοκοτρώνη και του ζήτησε να υποβάλει αίτημα αποζημίωσης. Ο Κολοκοτρώνης αρνήθηκε και ζήτησε κατάσταση εκείνων που πήραν αποζημιώσεις. Είπε στον Βασιλιά, ότι αν πήραν αυτοί οι συνεργάτες των Τούρκων αποζημίωση δικαιούνται και οι γάιδαροι. Στην απορία του Βασιλιά απάντησε ότι μόνο οι γάιδαροι δικαιούνται γιατί κουβαλούσαν πολεμοφόδια και τρόφιμα ενώ οι άλλοι ήταν με το μέρος του εχθρού.
Από τότε το σπορ της αρπαχτής εξελίχθηκε σε ανταγωνισμό κλεψιάς όλων εκείνων που μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο χρήμα, πλην βεβαίως εξαιρέσεων που θα πρέπει να είναι ελάχιστοι.
Επειδή το δημόσιο χρήμα είχε τελειώσει στραφήκαμε στους χαχόλους τους Ευρωπαίους και αρχίσαμε να τους κλέβουμε και μάλιστα τόσο φανερά και ξεδιάντροπα λες και ήταν βλάκες και τους δουλεύαμε. Είναι όμως έτσι; Μάλλον όχι και θα το δούμε αυτό αργότερα, πόσο κακό έκανε στην παραγωγή και τις επιδοτήσεις.
Όμως είναι γεγονός ότι δηλώναμε χωράφια στο φεγγάρι και στον Άρη – Α ρε Μάσκ πόσο πίσω είσαι- χωράφια στη θάλασσα, στον Όλυμπο, στα σύννεφα και εγώ δεν ξέρω που.
Φυσικά με τους πολιτικούς είτε να κάνουν τον χαζό ή να τρώνε κι αυτοί από την πίττα είτε να ασχολούνται και να πολιτικοποιούν μια τραγωδία, να παρασέρνουν τον λαό σε πορείες και διαδηλώσεις για ανύπαρκτα σενάρια να θέλουν να βάλουν φυλακή όλη την Κυβέρνηση με έσχατες προδοσίες κλπ ενώ οι διεφθαρμένοι και οι κλέφτες έκαναν πάρτι μάλλον σε γνώση όλων των πολιτικών κομμάτων.
Μη μου πείτε πως δεν το γνώριζαν. Εδώ χιλιάδες είναι μπλεγμένοι στις απάτες. Εκείνοι αν το αγνοούσαν είναι ανίκανοι, αν το γνώριζαν που το γνώριζαν και σιωπούσαν είναι συνυπεύθυνοι.
Εδώ βεβαίως έχω μια απορία. Οι επιδοτήσεις δίδονταν για να πλουτίσουν οι αγρότες ή να κάνουν το προϊόν τους ανταγωνιστικό και ουσιαστικά φθηνό;
Σε μια ιστοσελίδα λέει ότι δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί ενός αγρότη που τις επιδοτήσεις τις έκανε ομόλογα, ακίνητα, άυλο χρήμα, ταξίδια, μπουζούκια και δε συμμαζεύεται. ‘Άλλος ακριβά αυτοκίνητα και γούστα. Ουσιαστικά ενισχύαμε ανθρώπους να πλουτίσουν και όχι να μας προσφέρουν τα προϊόντα τους σε χαμηλές τιμές. Όταν επιδοτούνταν όλα τα αγροτικά προϊόντα, τα φρούτα, το λάδι, το λίπασμα, το πετρέλαιο αλλά οι επιδοτήσεις δεν περνούσαν με το μορφή φθηνών προϊόντων στον λαό, προς τι η βοήθεια;
Όταν οι αγρότες καταλάμβαναν τους δρόμους και όλοι μας τους λυπόμασταν και απαιτούσαμε να αποζημιωθούν, ενώ έρρεε πακτωλός χρημάτων με τη μορφή νόμιμων επιδοτήσεων ή απάτης και οι αγρότες , οι τίμιοι, το γνώριζαν αυτό, γιατί τους κάλυπταν; Είναι συνεπώς και όσοι σιωπούσαν συνυπαίτιοι.
Αυτή δυστυχώς είναι η αλήθεια. Είμαστε χώρα ζητιάνων των εκάστοτε Κυβερνητικών ψιχίων, κλεπτομανών και διεφθαρμένων πολιτών. Βέβαια η σήψη αρχίζει από τα μάτια και αυτά είναι οι πολιτικοί μας. Πόσοι μας εκπροσωπούν και στον ιδιωτικό τους βίο δεν έκοβαν αποδείξεις; Έπαιρναν φακελάκι; Χρηματίζονταν για υπηρεσίες που γι’ αυτές πλήρωνε το κράτος; Κανένας ή όλοι τους; Ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.
Κάποιος σοφός είχε γράψει: «Θέλω λιγότερη διαφθορά ή περισσότερες ευκαιρίες να συμμετάσχω».
