Όταν ο λοχίας, στα παλιά χρόνια, ήταν δυσαρεστημένος, επειδή ο Μήτρος δεν εκτελούσε με ενθουσιασμό τις εντολές του ή όταν ο ζωηρός μαθητής, έκανε πλάκα σε κοπέλα της τάξης του ή όταν ο κυρ- Αστυνόμος, χορτάτος από τα κοτόπουλα του γείτονα, ήθελε να ξεδώσει από την ανία του, καλούσε το μαγκάκι της περιοχής του, για μια κουβέντα προς… συνετισμόν ή όταν διαπιστώνονταν, ότι η νεαρά και άτακτη μετά του αγοριού της συλλαμβάνονταν στα πράσα, για όλους αυτούς, μια ποινή, ήταν η ενδεδειγμένη. Ο κοινωνικός στιγματισμός, που εκδηλώνονταν με το κούρεμα του παρεκτραπέντα.
του Κων/νου Τζέκη
Και δεν έφτανε μόνο αυτό. Επακολουθούσε διαπόμπευση, με περιφορά τους στο χωριό ή στη γειτονιά, όπου καλούνταν οι …καθωσπρέπει και τους εξευτέλιζαν πετροβολώντας τους ή ακόμα χειρότερο, φτύνοντάς τους.
Αυτά στα χρόνια του μεσοπολέμου. Από τότε οι κοινωνίες πέρασαν πολλά στάδια εξέλιξης και οι ενθουσιώδεις, πίστευαν ότι, επιτέλους, επικράτησε ανά τον κόσμο αξιοπρέπεια και αλληλοσεβασμός.
Αλίμονο όμως. Τίποτα από αυτά δεν έγιναν. Απεναντίας ξαφνικά έγινε η ολοκληρωτική οπισθοδρόμηση.
Έτσι, βλέπουμε ανθρώπους, που μέχρι χθες, ήταν νοικοκυραίοι και δακτυλοδεικτούμενοι, να λοιδορούνται και να φτύνονται δημόσια σε εκπομπές δήθεν χιουμοριστικές, από επώνυμους των καναλιών αμειβόμενοι πλουσιοπάροχα, χάριν πολιτικών σκοπιμοτήτων κα προς τέρψιν των… .καθωσπρέπει, όπως παλιά, όπως τώρα.
Παράγοντες και επώνυμους πολίτες και πολιτικούς να φυλάσσουν τα χρήματά τους σε τράπεζες του εξωτερικού και να ανησυχούν για την Ελληνική οικονομία, ψέγοντας παράλληλα τις χώρες στις οποίες καταθέτουν τις …οικονομίες τους και κατηγορώντας τες ως ανθελληνικές!!!
Κράτη ολόκληρα εκβιάζονται απροσχημάτιστα, τσαλαπατιούνται τα δικαιώματά τους και εξευτελίζονται, όχι μόνο με κούρεμα, αλλά με ψιλή μηχανή.
Και κρυμμένοι οι άνθρωποι του πνεύματος, οι άνθρωποι της λογικής, παρακολουθούν αυτό το παράξενο παιχνίδι εξουσίας του χρήματος και μένουν αδιάφοροι για τους διαρκείς βιασμούς συνειδήσεων και αξιοπρέπειας.
Παλαιότερα στις Κυβερνήσεις φιλοξενούνταν άνθρωποι του πνεύματος όπως ο Στασινόπουλος, ο Κανελλόπουλος, ο Τριανταφυλλίδης και άλλοι, ενώ σήμερα μας εκπροσωπούν άνθρωποι, ευτυχώς όχι όλοι με αμφίβολο παρελθόν, που δεν εργάσθηκαν ποτέ τους, που απέκτησαν ένα πτυχίο ποιος γνωρίζει πως, αλλά με τεράστια κέρδη και φουσκωμένα πορτοφόλια, με κότερα και βίλες και ζωές χαρισάμενες.
Όσον αφορά τους ανθρώπους του πνεύματος, με την ενδοτικότητά τους, την απάθειά τους ή με το αζημίωτο, ποιος ξέρει, αφήνουν τους άπληστους να ακονίζουν τα όπλα τους, να επιτίθενται σε χώρες δήθεν δικαίως, να αρπάζουν γη και ύδωρ, για μεγαλύτερες αναταραχές, να νομοθετούν διαρκώς, για περισσότερη δυστυχία και φτώχια, να επαίρονται αναίσχυντα και να απαιτούν εκτός από την υποχρέωση να αγοράζουν οι φτωχές χώρες σύγχρονα όπλα πανάκριβα και χειροκρότημα και από πάνω.
Δεν τους νοιάζει αν οι υποτακτικοί φορούν μάσκες γελωτοποιού, αρκούνται στη λεία τους αγνοώντας για τους λυγμούς των ετοιμοθάνατων κατοίκων των χωρών που βάζουν στο μάτι, όπως οι λέαινες στις λίμνες για τις αδύναμες αντιλόπες.
Αλίμονο.
